Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Se connecter

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Lokerse Feesten 2019 - DAG 9 - The Van Jets - Therapy? - Arno - Triggerfinger Triggerfinger op triomftocht - Rock ’n roll baby!

Geschreven door

Lokerse Feesten 2019 - DAG 9 - The Van Jets - Therapy? - Arno - Triggerfinger Triggerfinger op triomftocht - Rock ’n roll baby!
Lokerse Feesten 2019
Grote Kaai
Lokeren
2019-08-10
Lokeren
Hans Devriendt

Eenmaal toegekomen viel mij meteen op dat er nog niet zoveel bezoekers stonden op het plein. Toch had ik geen twijfels aan de sterke line-up van deze avond en wat de gevolgen hiervan zouden worden (in positieve zin dus). Met uitzondering van Therapy? enkel Belgen die de affiche versieren, een avond waar we trots op zouden worden!

The Van Jets (19u00 - Mainstage) Een sterke line-up zou hen deze avond opvolgen, maar dit leek de Oostendse heren van The Van Jets niet veel uit te maken. In 2004 (zelfde jaar van Absynthe Minded, Madensuyu en Milow) maakten ze nog furore in de Humo’s Rock Rally, ze waren terechte winnaars. Maar ondertussen zijn ze al bezig aan hun afscheidstournee. Van veel tierlantijntjes was geen sprake, de band kwam het podium op en begon gewoon -met zichtbaar enthousiasme- te spelen.
In het begin van hun set was er nog niet veel volk, laat staan in de frontlinie. De mensen waren ook nog niet echt enthousiast. Toch sloegen ze erin om met hun spontane energie en ‘glamrock met een hoekje af’ meer volk naar het podium te lokken. De bandleden speelden geolied samen en leken zelf ook te genieten van ‘t feit dat dit één van hun laatste optredens zou zijn.
Wat mij opviel is hoe goed de synths samen klonken met de gitaren: een symbiose van de bovenste plank. De groep stond ook heel beweeglijk op het podium en klonk extra vol dankzij de backing vocals. Ze waren ook zichtbaar dankbaar om opnieuw op de Lokerse Feesten te staan en droegen een nummer op aan Arno.
Hun set bestond uit een goeie mix van songs en vooral: The Van Jets klonken fris, gevarieerd, met een hoekje af en zomers. Naar het einde van hun set toe werden steeds meer luisteraars zichtbaar enthousiast en dit uitte zich o.a. met een leuke sing-a-long tijdens het nummer “The Future”. Na verschillende topnummers zoals “21st Century Boy” en “Who Does” eindigden ze met “Two Tides of Ice”, waarop de zanger ook crowdsurfte. Een krachtige afsluiter dat hun laatste passage op de Lokerse Feesten zou verzegelen. Het was mij een eer en genoegen, beste heren van Jets!

Therapy? (20u30 - Mainstage) Na de zomerse opwarmer van The Van Jets was het tijd voor Therapy? Ten gevolge van verkeersdrukte konden deze Ieren niet anders dan hun set tien minuten later in te zetten, maar daarom gaven ze zich zeker niet minder. Ze vuurden de ene achter de andere song af op het publiek en ondergetekenden waren reeds vanaf het begin van hun set enorm enthousiast. Therapy? uitte zich ook duidelijk tegen mijnheer Donald Trump, Boris Johnson, de Brexit en de UK’ goverment. Dit wakkerde het enthousiasme in het publiek enkel nog aan. Al vond ik dit niet altijd terecht, gezien Andy Cairns’ stem niet altijd even krachtig was en er ook verschillende fouten in het gitaarspel gebeurden, waaronder tijdens hun grote hit “Screamager” zelf. Ondanks Andy’s stem niet altijd even strak zat, zong hij wel altijd met grote overgave en dit was volgens mij voelbaar tot achteraan het plein. Songs die o.a. de revue passeerden waren “Callow”, “Trigger Inside”, “Theethgrinder”, “Nowhere”, “Screamager” en “Diane”. Afsluiten deden ze in stijl met een “Isolation”-cover van Joy Division, dat alleszins door mijzelve, enorm werd gesmaakt! Het optreden van Therapy? was dik oké.

Arno (22u00 - Mainstage) Vreemde eend in de bijt deze avond was zonder twijfel Arno. Toch hoorde hij volgens mij compleet terecht thuis binnen deze programmatie. Arno was een welgekomen afwisseling tussen de vorige rockbands en de rock ‘n roll van topniveau dat nog komen zou (cfr. Triggerfinger). Na een rustige, elektronisch getinte intro kwam na zijn band, ook Arno het podium op. De ‘opperkoning der rauwe stemmen’ maakte er dankzij het wel-willige publiek een heus volksfeest van, maar dan zonder twijfel ook te danken aan de kwaliteit die hij en zijn fantastische band teweeg brengen. Hij bracht een mooi allegaartje van nieuwere en oudere songs, waaronder zijn bekende meezingers “Les Filles Du Bord De Mer”, “Les Yeux de ma Mère”, “Vive ma Libertée” en “Je Veux Nager”. Arno is ook duidelijk trots op zijn geboortestad, Oostende. Ik citeer: “Ik goan me zetten en e liedje ziengen over Ostende. Leve de musselen!”. Ik bedoel... Hilariteit op z’n Arno’s ontbrak het optreden niet. Arno is een geboren, authentieke entertainer en vooral een fijne mens om te zien optreden. Hij gaf het beste van zichzelf en zijn band deed allerminst hetzelfde. Puik optreden!

Triggerfinger            (23u45 - Mainstage) En toen kwam Excelsior’s finest, Triggerfinger het podium op! Meteen lieten de heren in strak kostuum horen waar ze voor staan: stevige rock ‘n roll met af en toe een vleugje stonerrock erbij. De bandleden waren allen in topvorm, en zo bleef het ook. Ruben’s stem zat meer dan goed, zowel bij hoog als laag. Drummer Mario smeet zich volledig en Monsieur Paul z’n vingers waren goed opgewarmd voor de stevige baslijntjes.
Het plein stond bijna vol en de mensen genoten van rock ‘n roll in z’n puurste kunstvorm. Het werd geen best-of set, maar wel een weergave van hun brede repertoire. Wat mij opviel is dat de nieuwe nummers nog niet zo gekend waren bij het grotere publiek, ook al hebben die daar alle recht toe. Hiernaast waren de bandleden ook gewoon hun authentieke zelve: ze bedankten de vrijwilligers en alle bands die deze avond speelden. Dit moet niet, maar ze doen het toch. Waardoor ze bij mij bijkomend respect afdwongen. Frappant was ook hoe fijn ze het publiek in de hand hielden op basis van hun speelvolume: de spanning kon hierdoor dalen, maar ook stijgen, tot een heuse climax losbarstte.
Maar daarbij bleef het niet: tijdens twee nummers kregen ze guestvocals van Arno en tijdens hun laatste (bis-) nummer zong zelfs Andy Cairns van Therapy? mee, top gewoon.
De sterkste nummers van hun set waren voor mij het nieuwe “Colossus”, “Flesh Tight” en “All this dancin’ around”. Ruben De Block bewees zich als topgitarist en samen zorgden ze voor de perfecte afsluiter van deze avond.
Kortom: Triggerfinger triomfeerde! Heel gaarne tot een volgende keer.     

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/lokerse-feesten-2019.html
Organisatie: Lokerse Feesten, Lokeren

Aanvullende informatie

  • Date: 2019-08-10
  • Festival Name: Lokerse Feesten 2019
  • Festival Place: Grote Kaai
  • Festival City: Lokeren
Gelezen: 184 keer