zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Nos partenaires

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Onze partners

W-Festival 2019 - 15 t-m 18 augustus 2019 - preview Aanbevolen

Geschreven door Filip Van der Linden en Wim Guillemyn

W-Festival 2019 - 15 t-m 18 augustus 2019 - Preview

W-Festival 2019 - 15 t-m 18 augustus 2019 - Expo, Waregem
Beste new wave en jaren 80 adepten, alsook de jonge ontdekkers van deze muziek, deze zomer is het weer jullie hoogdag en ditmaal in Waregem expo. Een nieuwe locatie maar voor de rest blijft het ongeveer hetzelfde: twee stages bestaande uit een synth en een wave cave. Nieuw is de Olivier Daout stage en de kleine Vip Stage.

woensdag 14 augustus 2019 - W-Fest start eigenlijk reeds op 14 augustus met een hele reeks tributebands. Daarvan heb je zowel voor als tegenstanders, net zoals je goede tributes hebt en mindere. Tussen het aanbod van de woensdag staan twee pareltjes. Het Schotse Twisted Nerve is een eerste. De band draait reeds jaren mee, maar slaagt erin om telkens onder de radar te blijven. Nochtans brengen ze dansbare vleermuizenrock in de stijl van Killing Joke. De tweede is het Belgische Irish Coffee, de hardrockband van William Souffreau. Begin jaren ’70 was Irish Coffee in Europa bijna net zo groot als pakweg Deep Purple, Uriah Heep, Golden Earring en Led Zeppelin: hun nummers werden gedraaid op heel wat radiostations, ze traden op in tv-shows en ze speelden vaak in het buitenland. Hun radiohit “Masterpiece” klinkt nog steeds niet gedateerd. Frontman Souffreau is inmiddels een koene zeventiger, maar klimt nog regelmatig op een podium.

- donderdag 15 augustus - Op donderdag zijn er eigenlijk twee headliners voor de synth-stage. Echo & The Bunnymen en The Stranglers liggen niet zo ver uit elkaar inzake aantal hits en cultstatus. Wel zijn het wispelturige bands die vroeger al eens een set durfden spelen zonder hun (grootste) hits. Maar nu de aandacht en het succes erodeert, zitten de hits wel vastgebeiteld in de liveshows. Wie al eens een interessante band wil (her)ontdekken raden we The Primitives aan. Die hadden in de jaren ’80 een indiepophitje met “Crash”, maar ook hun andere songmateriaal is zeker de moeite. De enige Nederlandse band op W-Fest is Time Bandits. Zij staan voor onvervalste commerciële pop. "I'm Specialized In You", "Endless Road" en "I'm Only Shooting Love" zeggen misschien op zich niet veel, maar als je ze in Waregem zal horen, herken je ze meteen. Iets obscuurder is de Belgische band Signal Aout 42. Ze begonnen in 1981 als een project van enkele schoolkameraden die besloten om voor de fun op te treden en plaatjes te maken. De band is al die tijd blijven bestaan en optreden, is intussen internationaal een vaste waarde in het EBM-circuit en krijgt hier terecht een mooi podium.
De Wave Cave heeft op donderdag een topaffiche met cultbands als het Amerikaanse She Wants Revenge, The Cassandra Complex uit de UK en twee legendarische Duitse bands: Merciful Nuns en In Strict Confidence. Ook de Belgische inbreng, van Der Klinke, is iets om naar uit te kijken. Enkel The Cassandra Complex is een ‘echte’ jaren ’80-band. De andere zijn jonger; maar daarom niet minder interessant. Van Der Klinke, met muzikanten die hun sporen verdienden bij o.m. Red Zebra en de Bollock Brothers, zal het wachten zijn op hun culthit “The Doll”.

vrijdag 16 augustus 2019 - Is de donderdag de Synth Stage voorbehouden voor donkere gothic rock, dan is het op vrijdag een volbloed poppodium met Tony Hadley van Spandau Ballet, Nik Kershaw en Howard Jones. Die drie zijn Britse popiconen met genoeg hits om een uurtje te vullen. Kosheen, die Johnny Hates Jazz vervangt, is als band uit de nillies die dag een beetje de vreemde eend in de bijt. Maar er zijn op vrijdag op dat podium ook Belgische acts die tot de verbeelding spreken, zoals Allez Allez, de band die new wave, funk en Afrikaanse ritmes combineerde en daarmee een contract binnenhaalde bij het Virgin-label en als eerste Belgische band op toen nog Torhout-Werchter stond. De Brusselse band met Britse zangeres kende een kort bestaan, maar dat was genoeg voor twee nationale en internationale hits (“Allez Allez” en “African Queen”). Toen zangeres Sarah Osborne uit de band stapte, was het verhaal van Allez Allez uit. Bassist Marka, de vader van rapper Roméo Elvis en de even populaire Angèle. Hij deed het nadien niet onverdienstelijk als solo-artiest. Deze Brusselse band werd zopas nieuw leven ingeblazen en dan stond het in de sterren geschreven dat ze op het W-Fest zouden langskomen. Voor de reünie werden eerst twee en nu nog één nieuwe zangeres aangetrokken: Marie Delsaux.
De Wave Cave is op vrijdag een diepdonker feest met kleppers als VNV Nation, The Breath Of Life en Siglo XX. Die laatste band treedt niet zo heel vaak op in hun thuisland Belgiê, wat natuurlijk bijdraagt tot de mythe en het mysterie rond deze band. Grijp uw kans voordat deze band zichzelf opnieuw in de ijskast zet. Het ook al Belgische The Breath Of Life is ongeveer in dezelfde periode gestart als Siglo XX, maar is wel de hele tijd nieuwe muziek blijven uitbrengen. Wie zijn postpunk graag ijskoud consumeert, raden we de show van het Zwitsers-Britse duo Lebanon Hannover aan.

zaterdag 17 augustus 2019 - Op zaterdag 17 augustus zien we op de synth stage een aantal veelbelovende bands staan. Schmutz (bekent de culthit “Love Games”) opent de namiddag. De band treedt terug op in de originele bezetting en bracht vorig jaar nog nieuw werk uit, het album Pillow Talk, dat naadloos aansluit met hun oude werk. Of Sigue Sigue Sputnik Electronics de moeite waard zal zijn is afwachten. De originele zanger van toen en de keyboardspeler goten hun oude nummers in een nieuw elektronisch jasje om ze op het podium te brengen. Hun bekendste nummer is ongetwijfeld “Love Missile F1-11”. De donkere synthpop van het Canadeze Psyche is nog steeds relevant en de band is nog steeds erg actief. Vooral in Europa waar ze Duitsland als vaste uitvalsbasis hebben. Daarnaast hebben ze al 11 albums en 3 best off op hun conto staan. Het is geweten dat zanger Darin Huss een gepassioneerd performer is dus live zou dit een eerste hoogtepunt kunnen zijn. Rational Youth werd opgericht door o.a. Tracy Howe, voormalig drummer van The Normals. Heden ten dage bestaat deze band nog enkel uit Howe en zijn vrouw. Lene Lovich Band was al te gast op W-Fest en de dame ziet er nog even excentriek uit als vroeger. Haar stem ook trouwens. “Lucky Number” wordt gegarandeerd een meezingmomentje. Als afsluiter staat een monument uit de jaren 80 op het hoofdpodium. The Human League had een resem wereldhits zoals: “Don’t You Want Me”, “Mirror Man, “Human” en “The Lebanon”. Ze treden nog steeds voor volle zalen op en terecht want ze staan nog steeds voor kwaliteit en amusement. Dat wordt een feestje.
Op de Wave Cave krijgen enkel minder gekende bands zoals de recentere electropopband Sono, de Duitse EBM-ers Tyske Ludder en de Duitse rock band Escape With Romeo die met hun Final Tour langs Waregem passeren. Daartussen vinden we de oude rotten van Portion Control terug. Ze worden gezien als een voorbeeld voor acts als Frontline Assembly, Skinny Puppy en Orbital. Mesh is intussen ook al bijna dertig jaar bezig maar het is pas de laatste tien jaar erg hard beginnen gaan voor deze band. Dit dankzij o.a. het album “Automation Baby” uit 2012. Het wordt dus erg uitkijken naar hun optreden. Blutengel moeten we in gothic middens niet voorstellen. In Duitsland zijn ze erg ‘huge’ en verkopen hun albums als zoete broodjes. Dit dankzij een uitgekiend imago en heel catchy en toegankelijke songs. Dat laatste doet bij een aantal gothic fanaten de wenkbrauwen fronsen maar live zal dit terug een tot in de puntjes uitgewerkte show opleveren. Killing Joke behoort tot de oer-postpunkers. Jazz Coleman en de zijnen vielen in 1978 al meteen op vanwege de gekte die frontman Coleman op het podium etaleerde, hun madness en hun kijk op de maatschappij. Met elke release groeide de band en dat bereikte hun eerste hoogtepunt met de hit “Love Like Blood” en het album “Night Time”. Dat succes was bijna nefast voor de band maar ze kwamen in de jaren sterk terug met “Pandemonium” waarmee ze een nieuwe generatie luisteraars naar zich toe wisten te trekken. Ook in de nillies wisten ze relevant te blijven o.a. met het album “Absolute Dissent”. Live zijn ze een beest die je ooit eens moet gezien hebben. Na al dat geweld mag Nitzer Ebb de boel afsluiten. Ze waren samen met Front 242 verantwoordelijk voor het ontstaan en de ontwikkeling van het EBM genre. Niet te missen pioniers dus.
Op de kleine neven podiums staan bv The Definitivos (punkband dat al 40 jaar bestaat), de jonge rockband Desert Mountain Tribe (ziet er veelbelovend uit) en de Zweedse deathrockers van Then Comes Silence. Blaine Reininger plays Tuxedomoon is moeilijk te ontwijken als je de vier dagen aanwezig bent op W-Fest want die staat elke avond geprogrammeerd. De hoofdpodiums zien er veelbelovend uit en de kleinere nevenpodiums zijn ideaal om bands te programmeren die enigszins uit de toon vallen op de synth en wave cave.

zondag 18 augustus 2019 - Op de synth stage krijgen we vandaag zowel synthpop als punk. Desperate Journalist grossiert in hedendaagse post-punk terwijl Red Zebra meer old school punk is. Benieuwd of Red Zebra opnieuw de zaal op zijn kop zet zoals dit vorig jaar deden. Het wordt uitkijken naar Lavvi Ebbel (gekend van o.a. Victoria) die sedert 2013 terug samen is en aangevuld werd met een nieuw bandlid: Kloot Per W. Peter Hook & The Light brengt de nummers van Joy Division en New Order altijd met de nodige energie en is live meestal swingender dan de huidige New Order. China Crisis had een bescheiden wereldhit met “Wishfull Thinking” en een semi hit met “Working with Fire and Steel”. Live klinken ze poppy en wat bezadigd. Maar ze mogen mij van het tegendeel overtuigen. Jimmy Sommerville mag deze avond afsluiten op de synth stage. De man met de zangstem van een jonge knaap. Maar wel een geweldige stem alsook nummers. Denk maar aan “Smalltown Boy” of “You Make me Feel”.
Op het black cave podium vinden we donkere oude en jonge bands terug vandaag. De jongste postpunk band is The Whispering Sons dat bezig is om heel Europa in te pakken. Eenmaal je ze live gezien hebt ben je helemaal verkocht aan deze inlandse parel. Oudere bands zoals Kowalski, Pink Turns Blue (misschien ken je wel “Walking on Both Sides” uit 1987) en And One (Synthpop) komen uit Duitsland.  Ook Scandinavië is vertegenwoordigd met het trio van The Foreign Resort uit Denemarken die donkere new wave speelt en Apoptygma Berzerk uit Noorwegen. Apoptyma Berzerk heeft al 8 albums uitgebracht en noemt hun muziek Futurepop. Daarnaast ook vele samenwerkingen en covers zoals “Moment of Tranquility” dat is gebaseerd op het Twin Peaks thema van de serie. Een ander monument is New Model Army uit Bradford. De band slaagt er sedert 1984 in om elk decennia de nodige albums uit te brengen die naast eigenzinnig ook een zekere eigentijdse spirit te hebben. Het is dan ook erg uitkijken naar deze Britten. Op de zijpodiums is het nog uitkijken naar Astrasonic en Fehlfarben.

Zoals je ziet een heel uitgebreid programma dat laveert tussen mainstream en alternatief. Line-up voor W_FEST #4 volledig (4 dagen; 3 podia; 70 acts)
* Donderdag 15 augustus met o.a. Merciful Nuns, She Wants Revenge, The Primitives, The Blow Monkeys, Time Bandits, Echo & The Bunnymen, The Stranglers.
* Vrijdag 16 augustus met o.a. VNV Nation, Nik Kershaw, Howard Jones, Tony Hadley (Spandau Ballet).
* Zaterdag 17 augustus met o.a. Killing Joke, Nitzer Ebb, Lene Lovich Band, 40 years, The Human League.
* Zondag 18 augustus met o.a. Apoptygma Berzerk, New Model Army, And One, Peter Hook & The Light, Red Zebra, China Crisis, Jimmy Sommerville.

Meer info op http://www.w-festival.com

Gelezen: 259 keer