² Musiczine : Muzikale actualiteit in en rond Belgi�. - M.O.T.O - Big in Brazil?

Botanique, Brussel - concertenreeks

Botanique, Brussel - concertenreeks
Nieuw
Concerten
John Moreland – ...Lees meer...

Agauchedelalune, Lille events



Agauchedelalune, Lille – events

New
08/10 Anna Calvi, ...Lees meer...

M.O.T.O - Big in Brazil?

Geschreven door Ollie Nollet - vrijdag 01 december 2017
Image
M.O.T.O.
Pit’s
Kortrijk
29-11-2017

M.O.T.O - Big in Brazil?
M.O.T.O.
Pit’s
Kortrijk
2017-11-29
Ollie Nollet

M.O.T.O. (oorspronkelijk Masters Of The Obvious) kent maar één constante : zanger-gitarist Paul Caporino, een onvermoeibare doorzetter uit New Orleans die zich telkens met andere muzikanten weet te omringen en zo reeds 36 jaar (!) aan de weg timmert. In 2011 was hij al eens te gast in de Pit’s, toen enkel met een drummer voor amper acht geïnteresseerden. Dit keer was er heel wat meer volk komen opdagen maar daar zat het voorprogramma deels voor wat tussen.

Het Gentse drietal, Strangeways, was al bezig toen ik arriveerde en de eerste song die ik hoorde had wel wat weg van The Wipers. Een mooiere binnenkomer kon ik me niet wensen. Daarna werd het spectrum van de eighties postpunk verder afgetast en hoorde ik in het immer flamboyante gitaarspel nog flarden The Cure en zelfs Johnny Marr. Helaas red je het niet met alleen een gitaar. Sommige nummers waren ondermaats en het licht vibrerend geneuzel kon me geen volledige set blijven boeien. Een set die trouwens veel te lang was. Wat ziftwerk had hier zeker niet misstaan en zo werden bovendien nodeloos kostbare minuten van M.O.T.O. ingepikt.

Dit keer had Caporino een heuse band (gitaar, bas, drums) meegebracht. In de loop der jaren heeft hij zich aan talloze genres (waaronder soul en zelfs metal) vergrepen, gelukkig hield M.O.T.O. het deze avond bij simpele garagepunk.
Korte, eenvoudige, soms kinderlijk aandoende songs waarin de gitaren het al eens vuil mochten spelen en voorzien van geestige teksten. De titels alleen al : “We are the rats”, “Gonna get drunk tonight”, “I hate my fucking job” of het aan Jonathan Richman refererende “Dance dance dance dance dance to the radio”. De Ramones waren nooit ver weg terwijl Paul Caporino een geboren entertainer leek. Hij leek wat op Daniel Johnston, voorzien van een indrukwekkende mimiek met twee zware wenkbrauwen die elk een geheel eigen leven leidden, en had zo zijn rituelen (na elk nummer ‘dankjewel merci’ en zijn flesje bier hoog in de lucht).
Net als de vorige keer was er een volbloed fan aanwezig. Dit keer was het een Braziliaan die zich vooraan de ziel uit het lijf stond te dansen en op een gegeven moment op het podium sprong om een volledige song mee te zingen tot groot jolijt van de groep. Veel fans hebben ze waarschijnlijk niet maar dit was er één van het zuiverste water en een godsgeschenk voor dit soort, in de marge, opererende bands.
Baanbrekend was M.O.T.O. allerminst maar mijn respect voor dit soort koppige volhouders is grenzeloos. De man tourde in 2013 trouwens in China, samen met Round Eye, die eerder dit jaar ook al te gast was in de Pit’s. Hoeveel andere rockgoden zouden zoiets op hun cv hebben staan?
Check https://www.youtube.com/watch?v=2U_6rTXXf3g

Organisatie: Pit’s Kortrijk



 
Musiczine : Muzikale actualiteit in en rond Belgi�. © 2018
ASBL Inaudible 2, rue Raoul Van Spitael 7540 Kain
Design: Nuno Cruz - Joomla integration: Edustries
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement