² Musiczine : Muzikale actualiteit in en rond Belgi�. - Graspop Metal Meeting 2017 Warme editie met Underdogtoppers!

Greenhouse Talent, Gent: volgende concertreeks

Greenhouse Talent, Gent: volgende concertreeks

Nieuw
- Public ...Lees meer...

Nieuws van Trix in Antwerpen

Nieuws van Trix in Antwerpen
*New
- 03 mei: Bleak
- 05 mei: ...Lees meer...

Graspop Metal Meeting 2017 Warme editie met Underdogtoppers!

Geschreven door Frederik Lambrecht - woensdag 21 juni 2017
Image
Graspop Metal Meeting 2017
Festivalterrein
Dessel
21-06-2017

Graspop Metal Meeting 2017 – Warme editie met Underdogtoppers!
Graspop Metal meeting 2017
Festivalterrein
Dessel
2017-06-15 t/m 2017-06-18
Frederik Lambrecht

préday - donderdag 15 juni 2017 - Carnation een band om in de gaten te houden + Brides of Lucifer zorgen voor spektakel!

Zoals enkele jaren het geval is,  gaat Graspop in feite van start op donderdag in de late middag, waar enkele Belgische bands de kans krijgen om hun kunnen te tonen. Maar bij aankomst aan de ingang van de loketten waar de elektronische tickets werden uitgelezen, bleek dat het een eindje zou duren vooraleer je binnen zou geraken en jezelf zou kunnen settelen met de tent, om dan het ultieme moment -het betreden van het festivalterrein -kon aandoen. Gelukkig is dit voor de pers niet echt het geval, want het aanschuiven in de rij mogen wij overslaan, zodat we direct onze taak kunnen uitvoeren.
Zodoende stond ik dus bij aanvang van de Antwerpse death metal band Carnation te headbangen tijdens het nuttigen van een deugddoende pint. De op Entombed geschoold death metal klonk lekker vet, en zanger Duson was speciaal voor dit optreden met zijn hoofd in een pot rode verf gekropen zodat hij toch voor wat extra showgehalte kon zorgen. Met nog maar 1 EP achter de kiezen konden ze natuurlijk niet voor uren muziek zorgen, maar de 40 minuten hebben ze alvast met beide handen gegrepen!
Qua death metal was helaas weinig te beleven dit jaar, dus gelukkig was ik op tijd om bij dit feestje te zijn.

Voor de rest kon mij de donderdag niet veel bekoren, behalve enkele nummers die ik nog van de metalcore/melodische death metal band Hexa Mera heb beluisterd in de Metal Dome, tijdens het zoeken van wat afkoeling. Gelukkig was ook op deze vooravond de Classic Rock Café open, alwaar hitjes uit de jaren 70, 80 en 90 uit de boxen schalden. 

Wel wil ik nog meedelen dat er een surprise act gepland was, maar deze was al enkele dagen geleden uitgelekt (Brides of Lucifer), maar deze stonden later op het festival ook gepland. 13 jonge deernen stonden in fantastische kostuum uitgedost hun engelengezang op het publiek los te laten. Voor diegenen die het nog niet wisten, dit is een project met Scala zangeressen (een meisjeskoor) onder leiding van Kolacny die covers uit de metalmuziek aan de man brengt. Speciaal is een understatement, maar het sloeg in als een bom. Voor herhaling vatbaar? Zeker en vast, want de covers van Dio (“Holy Diver”), Pantera (“Walk”), Slayer (“South of Heaven”), …waren een schot in de roos.

dag 1 - vrijdag 16 juni 2017 - Twisted Sister was uitstekend…euh Dee Snider,  Emperor verwelkomt het duister op een hoofdpodium dan nog wel en Rammstein maakt minder indruk dan voorzien…

De zon warmde vlug de tenten op, dus lang blijven liggen was uit den boze op vrijdagmorgen, vooral als je de voorgaande edities vergelijk waarbij je wakker werd in de koelte maar wel de aangekoekte modder van je ellebogen moest likken. Richting festivalterrein was dus de boodschap en beginnen deed ik met de Belgische speed metal van Evil Invaders. Nog niet zo lang bezig maar nu als mogen openen op het hoofdpodium?! Wie doet hen dat na? Het klonk zoals ik ze kende…snel, heel snel, sterk uitgevoerde riffs en een stem die de zon deed verbleken. Speed metal op zijn best dus.

Ik slofte richting de Marquee alwaar Decapitated klaar stond. De technische death/groove metal knalde als een bom uit de boxen en aan sfeer was geen gebrek. Mochten we het allemaal op voorhand weten, dan stonden deze Polen zeker enkele uurtjes later geprogrammeerd, want blijkbaar lagen nog veel fans te verhitten in hun tent gezien het aantal toeschouwers dat maar opdaagden. Soit, ik heb mij alvast geamuseerd. 

Terug richting hoofdpodia, waar op Main 2 Mike Howe al klaar stond in rode broek om de set van Metal Church af te trappen. Vorig jaar op Alcatraz fest was ik fan van de show, dus hoopte ik opnieuw op een leuke show. En het is hen gelukt ook, waarbij oudjes “Beyond the Black” en “Badlands” opnieuw de toppers waren.

Onder het motto “Who’s fist is this anyway” stond ik mee te bangen en moshen tijdens Prong in de Metal Dome. Fans van gitaarwerk konden hier hun hartje ophalen en met nummers “Beg to Differ”, “Cut & Dry” en de kraker “Snap Your Fingers, Snap Your Neck” was dit een optreden van hoogstaande kwaliteit! Dank u Tommy Vicor!

Wegens enkele afzeggingen moesten nieuwe bands gezocht worden en het meest in het oog springend was uiteraard Dee Snider. Ik was overtuigd dat er geen enkel nummer van Twisted Sister ging gespeeld worden, maar man, ging ik daar serieus in de fout. “The Kids are Back”, “The Price”, “I wanna Rock” en ongetwijfeld de grootste meezinger van Graspop  “We’re Not Gonna Take it” stonden op zijn setlist. Neen, afscheid nemen is moeilijk, en Dee Snider bewees dit. Hij is ondanks zijn leeftijd nog in topform en hij rende van links naar rechts op het podium om met zijn fans leute te maken. Ook een grote duim voor de cover van Soundgarden getiteld “Outshined” als eerbetoon aan Chris Cornell.

Een optreden die niet mocht gemist worden was deze van The Dillinger Escape Plan, want na 20 jaar geven ze er de brui aan met de mededeling dat ze willen stoppen op hun hoogtepunt. De mathcore klonk overtuigend, maar voor ondergetekende was deze muziek niet echt zijn ding. De fans zullen ongetwijfeld eventjes geslikt hebben tijdens het laatste nummer maar de toekomst zal uitwijzen of ze ooit nog terugkomen.

Ik heb nog enkele nummers van rockband Europe kunnen meepikken waaronder meezinger “The Final Countdown” die gans de weide deed meezingen.

Maar ik stond aan de hoofdpodia voor een totaal andere reden want de Noorse black metal band Emperor ging bijna van start gaan. De afwezigen hebben absoluut een topoptreden gemist en zullen zich dus beklagen dat ze niet mee headbangden op “Inno A Satana”, “Curse You All Man” en “I am the Black Wizards”, tevens de beste nummers van deze band en ook de nummers die deze vette show afsloten. Wie zegt dat Black metal niet op een hoofdpodium moet geprogrammeerd staan , zal vandaag wel eens goed in zijn ogen gewreven hebben. Bij deze Graspop: Dimmu Borgir zal volgend jaar ook wel fantastisch zijn ;-)

Afsluiten deze vrijdag deden we in stijl met de spektakelband Rammstein. Hun shows zijn altijd gevolgd met nieuwe snufjes, lasers en vuur, heeeeel veeeeel vuur…gelijk dat het nog niet warm genoeg was. Het hoofdpodium waar Rammstein ging spelen was enkele meters groter dan het hoofdpodium ernaast want blijkbaar moet dit podium veel gewicht dragen, maar ik weet niet of iedereen daarop gelet heeft. Helaas was ik niet onder de indruk…neen, ik heb ze al beter gezien. Oké, de hitjes waren paraat (“Reise Reise”, “Feuer Frei” met de eerste ontbrandingen op het podium, “Links 2-3-4” die een vette knipoog is naar Duitsland, “Ich Will”, “Du Hast” met de raketten die werden afgeschoten, meezingers “Sonne” en “Engel” en een pianoversie van “Ohne Dich” die de set deed afsluiten. Het uur en een half vloog voorbij maar zoals gezegd, miste ik iets aan het optreden. Wat precies kan ik niet zeggen, maar misschien omdat we telkens meer en meer van Lindemann en co verwachten. Maar ondanks dat ze minder waren, was Rammstein wel een terechte headliner van deze dag.

dag 2 - zaterdag 17 juni 2017 - 1 woord: Mayhem!
Ook op deze zaterdag was het heel goed weer en opnieuw was lang in je tent blijven hetzelfde gevoel ondergaan als een gepocheerd eitje.
As Lions was de eerste band die ik aanschouwde en zanger Austin Dickinson heeft al vele malen aangegeven dat zijn band niet populair is door zijn achternaam, maar wel meer door de muziek zelf. Spijtig genoeg spreek ik dit wel tegen want bij het aanhoren van de muziek moest ik constant denken: jaja, hij klinkt echt wel op enkele raakvlakken als zijn vader. De hardrock op zich had weinig om het lijf helaas.

Enkele stappen verder stond er wel een band waarop aan het wachten was, want de kleurrijke en progressieve sludge/rock band Baroness ging hun kunstjes tonen in de Metal Dome. Technisch een heel sterke band, maar als je geen fan bent van de zanger dan kon dit wel eens een domper zijn. Niet voor ondergetekende, want ik vond het een puik optreden.

De gebroeders Cavalera waren ook uitgenodigd met hun nostalgische blik richting het uitstekende album ‘Roots’, maar als ik nu iets zeg van dit optreden dan komt Max mij hoogstwaarschijnlijk persoonlijk opzoeken. Neen, spijtig dat ze zelf niet doorhebben dat ze dit album onrecht aandoen, en als je dan nog een oorkonde aan Lemmy wil geven die totaal mislukt dan stopt het voor mij…

Mayhem was ook zo’n band die op mijn to-do-list stond en dus stond ik te popelen in de Marquee tot ze begonnen. En ja, er was ook een verrassing van deze Noren gepland want ze gingen integraal het album ‘De Mysteriis Dom Sathanas’ spelen. Diegenen die nog nooit van dit album gehoord hebben: get a life, maar nummers als “Funeral Fog”, “Freezing Moon”, “From the Dark Past” en het titelnummer zelf blijven mij de rillingen geven als ik ze hoor. En vandaag klonk het duister en lekker smerig, zoals het hoort! Voor mij één van de hoogtepunten deze editie! Een mix van blues, stoner en rock? Ok, Clutch levert wat je vraagt
J Lekker toegankelijk, maar toch zo goed.

Wegens weinig interessante bands voor ondergetekende ging ik naar de rustige rock van Alter Bridge kijken op een bankje die uitkijkt richting de 2 hoofdpodia, alwaar velen rustig aan het genieten waren van een deugddoende rustpauze en pintjes. Met dit weer mochten er voor mijn part wel 2 van zo’n tenten gestaan hebben. De setlist klonk nog redelijk leuk en paste perfect bij het bezinningsmomentje.

Ministry zette zich schrap in de Marquee en frontman Al Jourgensen had opnieuw vele clips mee zoals bij voorgaande optredens. “Just One Fix”, “Punch in the Face” & “Psalm 69” klonken als vanouds de beste nummers van de setlist.  Industrial metal met een hoog tripgehalte!

Deep Purple
was de ‘grootste’ afsluiter (in feite sloot In Flames af) op deze zaterdag en de oudjes bewezen dat ze nog steeds kunnen rocken! Van een originele bezetting is al lang geen sprake meer want enkel Ian Paice heeft zich staande kunnen houden. En het is ook al lang geweten dat het tijdloze nummer “Child in Time” niet meer op hun setlist staat wegens niet meer haalbaar voor de hoge uithalen. Gelukkig kunnen ze rekenen op vele anders nummers die ze in hun carrière hebben gemaakt met “Smoke on the Water” als summum. Was dit een legendarisch optreden? Nee, maar slecht was het allesbehalve. Dit blijkt hun afscheidstoer te zijn, ondanks dat ze nog maar net een nieuwe plaat getiteld ‘Infinite’ hebben gereleased. Hun oorkonde hebben ze alvast al ontvangen…een plek in de Rock and Roll Hall of Fame! En zo gingen we nog wat verder feesten tot diep in de nacht in de Classic Rock bar.

dag 3 - zondag 18 juni 2017 - Memoriam houdt Bolt Thrower levend en  Suicidal Tendencies zet de Jupiler stage droog

Vorige week stond Slayer te spelen in de Ancienne Belgique in Brussel en was het voorprogramma The Charm the Fury. Ik kon ze niet aanschouwen en had ook totaal geen idee wie deze band was. Welnu, ze openden zondag Main 2 en wat was ik onder de indruk…van de frontvrouw. Qua muziek blijkbaar in stijgende lijn betreffende populariteit, maar de Nederlandse metalcore vond ik persoonlijk wat braafjes. Maar met de frontvrouw zou ik alvast niet braaf zijn ;-) Soit, na het geilen op de frontvrouw spurtte ik naar de Marquee, want daar stond wel een band die mijn interesse opwekte.

Vorig jaar werd beslist dat Bolt Thrower er mee ging stoppen na de dood van drummer Martin Kearns. Een aderlating voor vele old school death metal fanaten, maar gelukkig wist zanger Karl Willets dat hun muziek niet mocht verloren gaan. Met enkele oud leden van BT & Benediction werd een nieuwe death metal formatie opgestart genaamd Memoriam. Ondertussen is er al 1 full-length album gereleased (‘For the Fallen’) en hij klinkt lekker log. Live werd nogmaals bevestigd dat er leven is voor old school death metal. Topoptreden!

‘You know why they call pirates pirates?? Cause they Aaaaaaarrrrrrggh en zodoende ging ik met enkelen mee richting Alestorm. In mijn ogen ludieke power/folk metal met zangteksten die niet van hoogstaande kwaliteit zijn. Helaas hadden ze mij ook te grazen, want na het optreden zong ik lustig mee met “I’m here to drink your beer”. Echte rock ’n roll? Jap!

… Echte rock ’n roll? Jap Airbourne kan dit als geen ander…ze namen de gitaren bij de hand en plagieerden de stijl van AC/DC. Hiermee bedoel ik dus niet dat ze slecht zijn want ik hou wel van stijl van deze rockers. De bierblikjes werden gretig uitgedronken op het podium en het publiek lustte er pap van!

Ik bleef rond de mainstages staan, want nu was het de beurt aan Hatebreed. Met hun nieuw album ‘The Concrete Confessional’ konden ze nieuwe nummers aan de man brengen, maar zoals meestal wordt de meeste leute nog gemaakt bij de toppers waaronder “To the Treshold”, “Perseverance”, “Live for this “, “This is Now” en zoveel meer. One family met moshpits en circlepits die het zand van tussen je oren wegblazen. 

Suicidal Tendencies
stond geprogrammeerd op het kleinste podium – the jupiler stage, maar het kon hen zichtbaar niet deren. De sfeer was uitstekend en de band was vandaag in topform. Dit optreden vloog voorbij en voor ik het wist stond er een massa volk op het podium mee te zingen met de crossover/hardcore/thrash metal van deze Amerikanen!  Op hun menu stond een “Trip of the Brain”, gevolgd door een “War Inside My Head”. Maar ze waren zoals al vermeld “Subliminal” en ik was betoverd want ik was “Posseded to Skate”.

 Opnieuw richting Main 2 want Rob Zombie had zijn podium al klaargezet. De shockrock heeft mij zelden ontgoocheld en deed dit wederom niet. “Dragula” en de Ramones cover “Blitzkrieg Bop” deden Dessel op zijn grondvesten daveren!

Afsluiten deed ik in de Marquee met Primus  uit nostalgische overweging, maar ook omdat de headliners mij absoluut niet konden bekoren. Sorry smaken verschillen, maar Evanescence, Scorpions en Sabaton? Neen dank u. De alternative rock van Primus klinkt aanstekelijk, maar “Too Many Puppies” blijft toch hun absolute blikvanger.

Graspop editie 2017 zat er alweer op en opnieuw heb ik mij geamuseerd. De sfeer hier is subliem, enkel raakten de headliners minder dit jaar voor mij persoonlijk . Moeder natuur krijgt van mij dit jaar pluspunten, want er was enkel op donderdag bij aankomst een regenbui te bespeuren, maar dan wel een deugddoende. En we kunnen weer aftellen naar volgend jaar!

Organisatie: GMM, Dessel   



 
Musiczine : Muzikale actualiteit in en rond Belgi�. © 2018
ASBL Inaudible 2, rue Raoul Van Spitael 7540 Kain
Design: Nuno Cruz - Joomla integration: Edustries
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement