Lucinda Williams heeft van de coronastilte gebruik gemaakt om een reeks ‘tribute’-albums op te nemen. Op het menu staan o.m. Tom Petty, Bob Dylan en The Rolling Stones, naast albums met kerst- en countryklassiekers en southern soul.
De keuze voor Tom Petty mag niet verwonderen. Hij coverde in 1996 haar “Change(d) The Locks” voor de soundtrack van ‘She’s The One’. Hoewel Williams en Petty’s stemmen inzake klankkleur, bereik en volume niet naadloos op elkaar aansluiten, klopt het plaatje muzikaal wel. En Lucinda Williams voelt zich als een vis in het water in de songs van Tom Petty. Haar begeleidingsband levert dan ook puik werk en kan zich meten met The Heartbreakers. De sound is vaak net zo warm en licht stuwend als op de albums van Tom Petty.
Williams is niet enkel voor de grootste hits gegaan. Uiteraard staan er klassiekers op deze tribute: “I Won’t Back Down”, “A Face In The Crowd”, “You Don’t Know How It Feels”, …, maar geen “Free Fallin’”, “Into The Great White Open”, “Mary Jane’s Last Dance” of “Refugee”. Ze kiest integendeel voor die songs waar ze met haar interpretatie iets mee kan doen. Haar sterkte ligt in de trage blues, treurende countrypop en singer-songwriter-tracks met een popfolk-toets en die zijn ruim voorradig in het verzamelde werk van Petty. De hoes van dit tribute-album is trouwens een duidelijke knipoog naar het Tom Petty-album ‘Full Moon Fever’.
De beste Tom Petty-covers van Lucinda Williams zijn hier het onheilspellende “A Face In The Crowd”, het zomerse “Wildflowers” en “Louisiana Rain”. Ook de rockers zijn prima: “Runnin’ Down A Dream”, “Gainesville”, “I Won’t Back Down”, “You Wreck Me” en “Down South”.
Mooi is dat Lucinda Williams aflsuit met een eigen song die wel mooi aansluit op de erfenis van Tom Petty: “Stolen Moments” had van zijn hand kunnen zijn.

Deze ‘Runnin’ Down A Dream’ is een heel mooie tribute voor een excellente songwriter die we sinds zijn dood wat vergeten zijn. Hopelijk behoudt Lucinda Williams dezelfde aanpak voor haar ‘tributes’ voor de nog levende legendes Bob Dylan en The Rolling Stones.

Lucinda Williams is een Amerikaanse singer-songwriter die is uitgegroeid tot een levende legende. Niet alleen won ze verschillende Grammy Awards, met 'Car Wheels On A Grave Road' staat ze in top 100 albums van het toonaangevende Time-magazine. Lucinda is trouwens niet vies van tegen heilige huisjes stampen, en daar houden we , wat deze artieste betreft, nog het meest van. Met haar ondertussen 14de album 'Good Souls Better Angels' is dat niet anders. Deze artieste doet na al die jaren niet aan een routineklus afleveren. Integendeel.
De woede die te horen is in songs “You Can't Rule Me” en “Bad News Blues” gaat vooral over de huidige Amerikaanse president en zijn beleid. Lucinda giet deze maatschappijkritiek in emotionele songs boordevol frustraties die ze op de volledige schijf de vrije loop laat. Nee, er doekjes rond winden doet deze dame niet op songs als “Pray The Devil Back To Hell”.
Is dat soms met een gebalde vuist in de lucht, dan gaat ze vaak ook de eerder intieme en ingetogen toer op. Breekbare songs worden afgewisseld met dampende blues- en rocksongs die door je ziel klieven. Soms biedt ze eerder troost aan allen die lijdzaam moeten toezien , als bij “When The Way Get’s Dark” , en vaak stampt ze stevig om zich heen in een uitbarsting van woede als bij “Down Past The Bottom”.
Nergens laat ze een spaander heel van het beleid in haar land. Zonder scrupules blijft ze op die weg doorgaan. Om af te sluiten met een bijzonder emotioneel en sobere song, “Good Souls”, die je hart doet breken, binnen een intieme omkadering.
Grommend als een tijger in het nauw gedreven of zalvend je ziel verwarmen, Lucinda Williams doet het allemaal op haar hartverwarmende nieuwe schijf. Door deze gevarieerde aanpak blijft ze haar stempel drukken op de country/folk- en bluesrock sound in haar land en ver daarbuiten. Deze artieste stampt nog steeds stevig om zich heen.
En ook al staan potentiële opvolgers op de deur te bonken, na al die jaren blijft Lucinda door deze aanpak nog steeds stevig op de troon zitten. Dat zet ze met deze nieuwste schijf knap in de verf.