Het was aan de Brusselse Bai Kamara Jr. om de avondkoelte in de Magdalenazaal te Brugge met een klein half uurtje op te warmen. Deze in Sierra Leona geboren singer-songwriter/activist bracht een knus huiskamer gevoel in zijn solo optreden goed weer, net zoals dat op zijn eerste plaat 'Living Room' bedoeld was. Het was dan ook muisstil in de zaal en het publiek beluisterde zijn zowel politieke als gevoelsliederen als ware hij bij hen op de canapé ter analyse lag, om nadien wakker te worden in een hartverwarmend applaus. Bai bracht een mengeling van gospel, soul, jazz, funk en blues als een echte klassebak. Wie even de moeite neemt om naar zijn site te surfen zal zien dat hij dan ook al heel wat op zijn kerfstok staan heeft. Bai speelde zowel songs uit 'Living Room', 'Urban Gipsy' als het nog te maken album 'Disposable Society' en startte zijn performance met gepassioneerde soul, kwam met “Think Of You” dicht in de buurt van een Ben Harper, evolueerde in zijn show naar meer funky songs als “Some Days” en het magnifieke “Substitute” en schudde daarmee de muzikale hand met de man voor wie hij vanavond het voorprogramma mocht verzorgen.

Keziah Jones is niet zomaar een muzikant. Hij is er een met een verhaal. Geboren in Lagos, Nigeria, migreerde hij als kind naar Londen, verkoos musiceren op straat en in clubs boven studeren, schipperde later als vluchteling tussen Londen en Parijs en begon zoals in elk peperkoekensprookje, onderaan de ladder in de gangen van de metro en werkte zich op tot een funky grootheid met zijn eigen blu(es)funk stijl. Razend populair in Frankrijk, nam KJ even de tijd om met dit exclusief concert in Brugge te stoppen en maakte daarbij zijn verloren tijd op het Cactus Festival van 2004 ruimschoots goed.

Met “Blufunk Is Alive!” kon KJ geen betere opener vinden, en in een klein spektakel bespeelde hij zijn gitaar, platliggend op een stoel, percussief als een tamboerijn met snaren. De hyperkinetische Jones haalde van bij het begin het onderste uit zijn goochelfunkdoos en probeerde het publiek interactief mee te trekken met heel wat "Hey's en how's" om, zoals hij later expliceerde, de afstand tussen het warme Lagos en koele België te vernauwen en poogde zo de zaal tot een echte danstent om te bouwen.
Zich nog niet ten volle bewust van deze zeer moeilijke queeste smeet Jones zich op het podium als een volleerde showman van het eerste uur. Volledig in het kanariegeel gekleed bracht Jones vermoedelijk de gedachten van veel vrouwen naar de gedroomde punica oase, en de man straalde met het aura van James Brown en de swoeng van een Prince, pure seks uit. Met “Million Miles From Home”, “Kpafuca” (met een geweldige drumsolo!), “Beautiful Emilie” en “Afrosurealishfortheladies” liet KJ zien dat hij meer in zijn vingers heeft dan enkel het promoten van zijn laatste dubbelspeler 'Nigerian Wood'. “Lagos Vs New York”, “My Kinda Girl”, “1973” en het solo gebrachte “My Brother” uit deze recente plaat werden door het trio even retestrak en opzwepend gespeeld als het oudere werk, en klonken rauwer en scherper dan de versies op plaat, iets wat we alleen maar met smaak en dank konden aanvaarden.
Met zijn harde funky gitaaraanslag, de met wahwah-pedaal ingedrukte Jimi Hendrix-achtige solo's en zijn zuivere stem met breed toonbereik, speelde Jones de pannen van het dak. Alleen begon het vrij zondagmakke publiek dat pas te merken eenmaal hij het gele jasje wegzwierde en daarmee zijn afgetrainde torso ontblootte. Ook in Brugge liet Jones met zijn handelsmerk het vrouwelijk schoon achter met een heus "Wauw!"- effect.

Incluis een bijhorende bis (met oa een Bob Marley cover “War”) sloot KJ af na een dikke honderd minuten durende show, en met een setlist - ondanks het ontbrekende “Where Is Life?” en “Nigerian Wood” - die stoomde en bruiste van energie.
De vele - en op den duur tegenstekende - interactief meezingende "Wow's, Hey's en Dadada's" niet meegerekend, was dit een KJ concert waarbij ze hun uitstekende live reputatie waar maakte. Laat ons hopen dat Jones en kompanen in de warme zomermaanden ons landje weer binnenspringen en de winterkoelte met meer gemak kunnen overmeesteren!

Organisatie: Cactus Club, Brugge