Les Nuits Botanique 2013 - Chilly Gonzales - Muzikale clown in zijn sas
Les Nuits Botanique 2013
Koninklijk Circus
Brussel

Nadat Chilly Gonzales solo in het Museum van de Botanique voor één van de hoogtepunten van de vorige editie zorgde, liep het Koninklijk Circus aardig vol voor hetgeen ongetwijfeld ook hoog in ‘the best of Les Nuits 2013’ zal eindigen. Wetende dat de man half december 2012 ook nog eens een volle Ancienne Belgique in vervoering bracht, kunnen we gerust stellen dat deze Canadees ondertussen ‘big in Belgium’ geworden is.

In het begin warmde de sympathieke gastheer zich rustig op aan zijn klavier met behulp van vier songs uit zijn meest recente CD (‘Solo Piano II’). Tijdens die eerste twintig minuten slaagt hij er, met uitzondering van de toelichting bij “White Keys”, grotendeels in om zijn praatgrage mond te houden. Vooral tijdens het vierde nummer wordt het publiek muisstil. Vanaf de eerste noten van de naar Beethoven neigende intro wordt het duidelijk dat de clown even wijkt voor de serieus geschoolde muzikant. Na een klassiek vervolg krijgen we een nogal jazzy tussenstuk te horen om uiteindelijk weer richting klassiek te evolueren en – kwestie van de cirkel terug rond te maken - te eindigen met dezelfde zwaarwichtige Beethoven-toets op het einde. Klassieke klasse! En de perfecte opmaat naar de muzikanten van het Royal Mons Orchestra die samen met drummer Joe extra kleur zullen geven aan hetgeen de muzikale duizendpoot de rest van de avond nog uit de mouw van zijn peignoir zal schudden.
Chilly Gonzales heeft de voorbije jaren al vaker opgetreden met klassieke orkesten en voelt zich dus ook duidelijk in zijn sas. Hij dolt volop met het publiek alsook met zijn muzikanten-voor-één-avond. Meer dan eens dringt hij erop aan om de muzikale oogkleppen te laten vallen. Wie beweert niet van klassiek te houden, heeft geen benul van de gevarieerde rijkdom van dat genre. En wie zijn gading niet vindt in de moderne muziek, zou beter bekennen dood te zijn…of toch minstens muzikaal dan. Tijdens zijn pleidooi voor rap-muziek illustreert hij dat de beste songs in dat genre gelardeerd werden met een piano-riedel. Classics van de Wu Tang Clan, Dr. Dre en Vanilla Ice zouden nooit zo goed geklonken hebben zonder het piano-motief dat erin schuilt. Waarna Gonzales met “Supervillain Music” probeert aan te tonen dat het mogelijk is om te rappen onder klassieke muzikale begeleiding in een 6/8-maat, wat verwachten we ook anders van zo’n naar eigen zeggen muzikaal genie (met een zelfrelativerende knipoog!).
Weggeblazen werden we door het stormachtige spel tijdens het bij momenten naar Wim Mertens neigende “Knight Moves”. Gonzales laat met woord en daad verstaan dat de piano feitelijk een percussie-instrument is. Ook onvergetelijk was de passage van Simon, een jongeman die onlangs de Brusselse versie van een Chilly Gonzales-wedstrijd voor kinderen won en als beloning zijn kunnen mocht etaleren op het podium van het Koninklijk Circus. Het vertederde publiek negeerde de paar steekjes die de veelbelovende piano-leerling liet vallen en barstte na afloop van het wondermooie “Dot” uit in een oorverdovend applaus. Waarna Gonzales nog wat verder speelde met de (door zijn trotse moeder per GSM gefilmde) jongeman alvorens over te stappen naar een bongo-intermezzo.
Omdat de advocaten van Daft Punk niet toelaten dat iemand ook maar één stukje uit hun nieuwe plaat laat horen, toonde Gonzales geluidloos welk stuk piano hij op die langverwachte plaat ingespeeld heeft alvorens een bongo-versie van het wel al te spelen (want reeds als single uitgebrachte) “Get Lucky” te brengen.
Het sterke “The Grudge” begint solo op piano waarna het Royal Mons Orchestra en de drummer inpikken om er een melodieus meer dan geslaagde versie van te maken. Nadien worden melancholische momenten afgewisseld met opzwepende nummers om uiteindelijk een schitterende en erg afwisselende versie te krijgen van het onverslijtbare “Take me to Broadway”. I
edereen laat uiteindelijk aan Chilly Gonzales en zijn muzikanten de handjes zien uit dankbaarheid voor het schitterende schouwspel. Het concert wordt afgesloten met een mash up van “Another one bites the dust” (Queen), “Billie Jean” (Michael Jackson) en “The theme from Knight Rider”.

Twee uur muzikale pret die in de bisronde nog een heerlijke uitloper krijgt tijdens het door Gonzales en de cellist van het Mons Orchestra gebrachte “Cello Moment”.

Organisatie: Botanique, Brussel (ikv les Nuits Botanique 2013)