Les Nuits Botanique 2014 – Denai Moore – Only Real – Ásgeir : verwachtingen ingelost !
Les Nuits Botanique 2014

Les Nuits Botanique staan synoniem voor het startschot van het festivalseizoen en staan elk jaar opnieuw garant voor een veelzijdige en verrassende affiche. Dat was deze editie niet anders: in een zonovergoten Kruidtuin verkenden drie prille twintigers de grenzen van verschillende genres. Met Denai Moore en Only Real trok de organisatie de kaart van de ontdekking, terwijl Ásgeir de kans kreeg om zijn reputatie die hij heeft opgebouwd sinds zijn debuut in 2012 te bevestigen.

DENAI MOORE (UK)
De 21-jarige Londense met Jamaïcaanse roots noemt Boni Iver en Feist als haar grootste invloeden. Ondanks haar jeugdige leeftijd heeft ze al een eigen sound ontwikkeld, die ze zelf omschrijft als Foul (een cross-over tussen folk en soul). Haar timide verschijning op het podium is slechts schijn, want Denai palmt verrassend makkelijk de tent in met haar zwoele stem. Ze wordt begeleid op de piano en op de drums, maar blijft evengoed overtuigen als ze twee nieuwe nummers solo brengt (op de gitaar en zelf aan de piano). Met ”Gone” van het album Saudade als afsluiter bewijst Denai dat haar jeugdige leeftijd geen obstakel is om volwassen teksten te brengen.

ONLY REAL (UK)
De jongens van Only Real, in korte broek en met achterwaartse pet, lijken op het eerste zicht weggelopen uit een schooloptreden ergens halfweg de jaren negentig. Frontman Niall Galvin, een prille twintiger, brengt een kruisbestuiving tussen relaxte surf rock en rap. Inspiratie voor zijn verhalen haalt Niall uit zijn dagelijkse omgeving in West-London. Dat klopt misschien voor de afsluiter van de set ”Cinnamon Toast” maar bij een song als ”Cadillac Girl” moesten we toch ongewild denken aan zonnigere taferelen. Zelf beweert hij dat de band louter uit hemzelf en zijn laptop bestaat. Als voornaamste invloeden noemt hij Outkast en J. Cole en dat blijkt ook uit de helft van de nummers. Rappen gecombineerd met gitaar doet sommigen ook denken aan Jamie T. Geen slechte eerste beurt na hun ”first gig in Berlin, eh, I mean Brussels!”.

ÁSGEIR (IJSLAND)
Zanger Ásgeir Trausti nam zich de moeite om de band uitgebreid aan te kondigen met de melding dat ze uit IJsland kwamen en de meeste liedjes in het IJslands zouden zingen. Maar een blik in de bomvolle Chapiteau moet genoeg geweest zijn om te beseffen dat de meeste mensen wisten voor wie ze gekomen waren. En Ásgeir loste hun verwachtingen in. Het is ons nog niet duidelijk of het inherent is aan de IJslandse taal, maar van zodra je de klanken hoort, waan je je in een sprookjeswereld. Veel kans echter dat het komt door de présence van Ásgeir zelf, die sober maar met een enorm stembereik een paar prachtige samenzangen neerzette met zijn gitarist. Hier en daar werd de betovering soms verbroken door Engelstalige nummers, zoals het nieuwe ”Ocean” en ”Torrent” of ”King and Cross” waar de tempowissels en het oorwurmgehalte de koppeltjes uit het publiek, die tot dan vooral stonden knuffelen, aan het bewegen kreeg. Voor de gelegenheid schotelde hij hen nog een cover voor van Nirvana: ”Heart Shaped Box”, maar daarbij voelden we de magie die tot dan toe was opgebouwd een beetje wegsmelten. Gelukkig werd dat weer goedgemaakt met een solo bisnummer.

Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique 2014)