Voor het dertiende studioalbum besloot het New Yorkse Dream Theater het over een ander boeg te gooien. 'The Astonishing' is een dubbele conceptplaat geworden waarop maar liefst 34 muziekstukken staan, goed voor meer dan 130 minuten aan nieuw DT materiaal.
In vergelijking met het vorige titelloze studioalbum 'Dream Theater' uit 2013,  waarvoor de band een Grammy nominatie kreeg, is dit nieuwe album een stevige stijlbreuk met zowat alles uit de uitgebreide DT discografie. Het dichtst leunt het nieuwe 'The Astonishing' aan bij hun vijfde studioalbum 'Metropolis Pt.2: Scenes From A Memory' uit 1999.
Het concept en het verhaal voor deze nieuwe schijf werd bedacht door gitarist John Petrucci die samen met toetsenist Jordan Rudess de muziek schreef. De Canadese componist David Campbell werd ingehuurd om de plaat om te toveren in een rijkelijk, bombastisch, georkestreerd geheel. Het Fantasy verhaal (met als centrale thema: 'muziek overwint alles') draagt wel een duidelijke ‘Game Of Thrones’ stempel en blinkt niet meteen uit qua originaliteit. Maar het is vooral het overaanbod aan mierzoete ballades die dit album tot een 'love it or hate it' album maken. De vele meningen die floreren op diverse fora gaan van extreem lovende kritieken tot ronduit 'het slechtste wat DT ooit uitbracht'.
Een eerste luisterbeurt van dit omvangrijke werkstuk kon ook mij niet meteen overtuigen. Ik was niet mee in het concept en ik had ook moeite om dit alles als één geheel te ervaren. Nu, vele luisterbeurten later, moet ik mijn eerste mening stevig bijstellen. 'The Astonishing' is een prachtig melodieus album, een meesterwerk. Het is ook vooral een zangalbum geworden en dat veel meer dan een zoveelste krachtpatserij tussen de verschillende virtuoze bandleden. De stem van James LaBrie presteert overuren. 'The Astonishing' draait momenteel ook live in enkele geselecteerde theater settings. De band was in Vorst Nationaal in een Astonishing-theater.
De nieuwe schijf is een grensverleggend, gewaagd, super melodieus epos dat bij elke luisterbeurt groeit. Toch zijn er ook gemiste kansen. Het verhaal had best wat sterker gemogen en de composities ook hier en daar wat agressiever. Ook had de toevoeging van gastzangers best een meerwaarde kunnen betekenen. Maar bovenal is dit een fascinerende schijf die je na slechts één luisterbeurt absoluut niet links mag laten liggen!!