Een nieuw album van Culture Club in de originele bezetting, wie had dat nog durven verwachten? In Groot-Brittannië is het alvast minder een verrassing dan bij ons in België. Wij hebben vooral de fratsen van Boy George nog in gedachten van in de periode dat hij solo ging, op duizend-en –één singles van allerlei slag meedeed, constant in de roddelpers opdook met verhalen over drugs en gevangenisstraffen en aan de slag was als DJ.
De reünie van Culture Club loopt al een tijdje. De band deed eerst een uitgebreide tournee met de hits uit de jaren ’80 en maakte dan een album met nieuw werk, dat door band en label op de plank werd gezet wegens niet goed genoeg. Twee jaar later is er dan toch ‘Life’ en het is onduidelijk of dit het album is dat uit de kluis werd gered of toch een nieuw of herwerkt album.
Elk van die opties zou kunnen opgaan. Culture Club en Boy George brengen op ‘Life’ een geluid dat slechts heel zuinig aansluit op het werk van de jaren ’80. Wat nu zwaarder doorweegt dan de lichtvoetige en naïeve pop is soul en gospel. Die sluiten beter aan op de intussen rijpere en mannelijkere stem van Boy George. Enkel in het op reggae en blazers drijvende “Let Somebody Love You” en op het lichtvoetige “Human Zoo” herken je een glimp van de band die “Karma Chameleon” opnam.
Voor het overige krijg je op ‘Life’ best aardige soul (“God & Love”, “Different Man” en de ballad “Oil & Water”), mellow disco (“Bad Blood”), soulvolle laidback reggae (“What Does Sorry Mean”) en funky disco (“Runaway Train” en “Resting Bitchface”) en gospel-pop (titeltrack “Life”). Allemaal kunnen ze net niet overtuigen. Gelukkig staat er maar één echte draak van een nummer op dit album: het van Eurosong-pathos-overlopende “More Than Silence”.
Boy George en deze herrezen Culture Club staan binnenkort op een Antwerps podium. De aanwezigen mogen hopen dat het nieuwe werk niet de overhand krijgt op de oude hits.


Life - Boy George & Culture Club