logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Erik Vandamme

Erik Vandamme

Desertfest 2023, Antwerpen, van 20 t-m 22 oktober 2023 - Preview

Desertfest is een momentum, waarvoor we steevast naar de Trix afzakken. Desertfest is een festival dat een brede waaier aan stoner voorschotelt, mooi verdeeld over drie avonden.
Tips voor een mooi overzicht

vrijdag 20 oktober 2023
Binnen de postrock heb je vele parels. De grote drie (Mogwai, 65daysofstatic en Explosions in the Sky) zijn in ons geheugen gegrift, maar een pak bewijzen ook dat ze uit dit muzikaal hout zijn gesneden. Eén daarvan is This Will Destroy You. Deze Amerikaanse band slaagt erin de comfortzone van het genre te verlaten en gaat op zoek naar een heel andere insteek, o.m. een brug tussen ambient en postrock. Telkens opnieuw weten ze te verrassen. Een aanrader dus.
De Duitse formatie The Ocean is al van 2000 bezig en heeft al heel wat bezettingsverandering doorgemaakt, maar staat er nog steeds, stevig als een huis. Een ondoordringbare geluidsmuur met mokerslagen die worden toegediend. Een verschroeiende aanpak.
Truckfighters zijn  in één adem op te noemen met het oude Queens, Masters of Reality, Kyuss, Fu Manchu, Graveyard en Vista Chino. De Zweedse band is langzaam maar zeker uitgegroeid tot een vaste waarde binnen de stoner. Een graag gezien band op het festival.
Nebula is een Amerikaanse stonerrockband uit Palm Springs, Californië. De band maakt deel uit van de Palm Desert Scene. De band, ontstond in 1997 en is uitgegroeid tot een begrip in die undergroundscene. Geen bindteksten, maar hier zijn het de gitaren die ’t em doen, een sound, een energieke brij van stonerrock met fuzzy riffs.
De iconische post-hardcore band Quicksand ontstond in 1990 maar heeft nog niets van hun energie verloren door de jaren hee. Een gedisciplineerde speelsheid kenmerkt hun strak geluid. Hun jeugdig enthousiasme siert nog steeds na al die jaren.
De uit Birmingham (UK) afkomstige Margarita Witch Cult brachten recent hun titelloos debuut uit, een gerespecteerde plaat. Het woord ‘Witch’ in hun naam, licht al een tipje van de sluier, want deze band omarmt het occulte en maakt een brug tussen sludge, thrash en pro-metal, met een donker hoekje af. Een veelbelovende band.

Staan ook op de affiche: Blackwater Holylight, Carlton Melton, Kd Congo and the Pink Monkey Birds, Moonstone, Siena Root
Overzicht programma op vrijdag https://www.desertfest.be/antwerp/lineup/friday/

zaterdag 21 oktober 2023
De Mechelse stonermetal formatie Witch Piss, heeft muzikanten die nog in andere bands spelen, en in diverse genres, o.m. Marche Funèbre, Drawn Into Descent, Akem Manah, Self Inflicted. Graag tasten ze de de grenzen van het genre voortdurend af. Hun debuut ‘Witch Piss’ wordt sterk onthaald, check gerust
De Zweedse post-metal formatie Cult Of Luna brengt gigs van ‘ondergaan’, waar je volledig wordt in meegezogen. Hun debuut verscheen in 2007. Lees gerust ook onze review van 2019  in de Trix.  
Ze pompen, ze barsten open, maar ze kunnen ook op tijd en stond de gevoelige snaar raken’ en ook ‘Allemaal ferm uit de kluiten gewassen bloedzuigers van songs die zich in ons nekvel vastzetten en er de eerste dagen niet meer zullen uit geraken. Een bommenwerper van een concert, een helse belevenis.’ – Een totaalbeleving dus. Benieuwd hoie ze nu zullen zijn …,
Astodan is een Belgische postrockformatie, te situeren tussen AmenRa, Pelican en Mogwai. Hun onderwerpen over de dood, …  spreken tot de verbeelding. De plaat ‘Bathala' (2020), is een conceptalbum over begrafenisrituelen. Het occulte, het mystieke en het donkereblijft live eveneens overeind, binnen een doomachtige sfeertje. Astodan tekent voor een intense trip. Waanzinnig allemaal, de verhalen, de rituelen van hun platen worden letterlijk op het podium tot leven gebracht.
De IJslandse hardrockers van The Vintage Caravan zweert immers bij onvervalste goeie ouwe hardrock die geënt is op de jaren zeventig. Meer hardrock dan metal. Meer zang dan gebrul. Ze komen er goed mee weg; we zagen de band twee keer dit jaar zowel in Grand Mix als in de AB Club.  The Vintage Caravan is het levende bewijs dat je met onbeschaamde retro hardrock kan scoren. Hier kunnen we 100% van genieten.
Grand Mix trip  
AB Club trip
De uit Frankrijk afkomstige formatie Year of No Light is uitgegroeid tot een waar begrip binnen de post-metal. Mystieke dromerige riffs vloeien uit in een oorverdovende psych tropische duisternis. Gebogen versterkers en gemolesteerde drums zorgen voor een apocalyptische atmosfeer. Year Of No Light heeft alles in zich, van sombere psychedelica tot het creëren van een eigen mix van black metal, sludge en drone, gemarkeerd met het zegel der duisternis. Een donkere trip dus.
Er hangt al sinds de jaren ’80 een zweem van mystiek en waanzin rond de Belgische formatie La Muerte. Op het eind van 2018 een return, met een nieuwe plaat, genoemd naar de band. In de AB zetten ze het muzikaal kracht bij. Trouwens , ze vierden hun 35-jarig bestaan. Het beviel de band zo goed, dat ze er een vervolg aan toevoegden, dat momenteel niet lijkt te stoppen. Het mystieke en die waanzin is na al die jaren nog steeds overeind gebleven.

Staan ook op de Affiche: Black Moon Circle, Butch Kassidy, Dead Witches, Iron Jinn, Khan, King buffalo, LLNN, Mantar, Red Sun Atacama, Ruff Majik, The Great Machine
Overzicht programma op zaterdag https://www.desertfest.be/antwerp/lineup/saturday/

zondag 22 oktober 2023
Black Mirrors is een Waalse stoner/grunge/psychedelische rock band die al een tien jaar goed bezig is. Ze brachten een overtuigend debuut op de markt 'Look into the Black Mirror'. Sinds 2016 zit de band bij Napalm Records. Black Mirrors klinkt gevarieerd, zacht strelend en hard gedreven. Indrukwekkende sound.
De Gentse stoner-rockers van Fire Down Below brachten nog maar net hun derde album ‘Low Desert Surf Club’ uit en stelden deze voor in Trefpunt. Wie vol ongeduld zat te wachten op dat nieuwe werk kon op Bandcamp al luisteren naar “California”, de eerste digitale single. De recensie van die single .
Fire Down Below is er eentje die een ‘wall of sound’ heeft en je compleet omver blaast. Interessant dus!
Toundra is een experimentele rockgroep uit Madrid. Het kwartet groeide uit tot een van de spannendste muzikale acts in Spanje, met uitverkochte zalen in hun thuisstad, Barcelona en Santiago, jawel, duizenden fans op de festivals daar. Toundra begon in 2007 en een jaartje later al verscheen de eerste plaat. In 2013 zagen we ze nog live op Dunk!festival. Ondertussen heeft de band een nieuwe plaat uit ‘Hex’ die overal goed wordt ontvangen.
The Atomic Bitchwax is een stonerrockband die werd opgericht in 1992 in New Jersey. De band brengt hevige psychedelische muziek. Slechts de helft van hun liedjes hebben tekst, de rest is volledig instrumentaal. Het accent ligt  dan ook veel meer in de instrumentatie dan bij de stemmen. Hier spreken de instrumenten dus; de klemtoon komt dus op een psychedelisch sfeertje, wat hen vrij uniek maakt in dat stonerrock wereldje.
APEX TEN is een Psych/Space/Stoner Rock instrumentaal powertrio dat in 2021 in Luik werd opgericht door Brad Masaya (bas), Benoît Velez (gitaar) en Alexis Radelet (drums).Hun debuut werd goed ontvangen. In mei kwam een nieuwe plaat uit, ‘Aashray’ Apex Ten improviseert maar al te graag en dat maakt van hen toch wel een vrij unieke band.
Het instrumentale trio Yawing Man stond mee aan de wieg van de legendarische ‘generator parties’ die vanaf eind jaren ’80 plaatsvonden in Palm Desert (Californië), waar het genre ontstond. Terwijl generatiegenoten hun inspiratie zochten in zware riffs vanuit de grunge en postpunk, koos Yawning Man voor een pad van filmische composities en psychedelische jams. De invloed van Yawning Man op het stonergenre is dan ook enorm. Levende legendes dus!

Staan ook  op de affiche: Bushfire, Dopelord, Duel, Enslaved, Eyehategod, Heavy Temple, Howling Giant, Monkey3, Shellac, The Obsessed.
Overzicht programma op zondag https://www.desertfest.be/antwerp/lineup/sunday/

INFO www.desertfest.be

Even voorstellen - Guy Verlinde - Ak peize an gie
Guy Verlinde (AARTRIJKE/GENT °1976) Ak Peize An Gie, een single in het West-Vlaams dialect over zijn moeder die overleed aan de ziekte van Alzheimer. Het lied is een eerbetoon aan een leven vol herinneringen en een symbool van troost en hoop voor anderen die hun leven ontwricht zagen door dementie

Op 21 september is het Wereld Alzheimer Dag en wordt er internationaal aandacht besteed aan dementie.

Meer info: - Bekijk de video op Youtube: https://youtu.be/RSXVPFT9HRQ  
NIEUWE SINGLE IN HET WEST-VLAAMS OVER MOEDER DIE STIERF AAN DEMENTIE

maandag 11 september 2023 22:05

Ironborn - Geduld werd beloond

Ironborn - Geduld werd beloond

Binnen de Belgische metal is Ironborn (****) ondertussen uitgegroeid tot een vaste waarde. Ooit begonnen als coverband, wist Ironborn vooral op de podia een stevige reputatie uit te bouwen. De muzikanten hebben een grote voorliefde voor de metalscene en bijhorende subgenres. Ze weten een breed publiek te bekoren.
Het was even wachten op een plaat met allemaal eigen nummers. In 2017 kwam een eerste EP uit, en dan was uitkijken naar het eerste full album. Door de coronapandemie werd dit uitgesteld, alsof den Duvel ermee gemoeid was; maar nu, in 2023, kan de band eindelijk hun eerste full album voorstellen aan zijn fans. 'After The Flood' is een gevarieerd plaat in het genre, die de veelzijdigheid van Ironborn onderstreept .
De eigenlijke CD werd al eerder voorgesteld door enkele shows, en nu kwam Deinze aan de beurt. In een goed vol gelopen Elpee, bewees de band dat geduld altijd wordt beloond.

In het bloedhete café was het bijzonder moeilijk om afkoeling te vinden, buiten was het al niet veel beter. Ironborn vloog er meteen in, de temperatuur steeg nog op “The cures”, tot het nakende kookpunt.
De band is live een bommetje; de songs van de nieuwe schijf komen het best tot hun recht op een podium. We kregen ferme uppercuts en werden compleet van onze sokken geblazen door de metalen muur van instrumentatie en vocaal vernuft. Wat een opbouw, intensiteit en gedrevenheid. Ironborn greep bij het nekvel. De clichés zijn niet veraf, maar het stoorde allerminst. Op “Prison Grounds” werd het refrein (“Metal Is The Law”) meegebruld,  met de vuist in de lucht. Het publiek ging gretig in op wat de band presenteerde. 
Wat een gebald concert. Er volgden nog enkele knappe covers als “The Wickerman” van Iron Maiden en “Creeping Death” van Metallica om de set af te sluiten met “Never Again”.  Zowel de eigen nummers als de covers gingen erin als zoetenkoek, mede door de charismatische frontman, die zijn publiek voortdurend aanport. De combinatie van een cleane stem met rauwe grunts van Tom waren een meerwaarde. Songs als “Guardian Of The Scales”, “Lilith” en “Into Darkness” werden zeer goed ontvangen door het enthousiaste publiek.

Na jaren van aanmodderen is de band nu op dreef. Ironborn is er klaar voor om daverende , denderende concerten af te leveren en doen dat door de eigen nummers te combineren met enkele opmerkelijke, sterke covers. Een subliem debuut ‘After the flood’ klinkt live overtuigend. Band om in het oog te houden.

Pics homepag @Filip Van der Linden

Organisatie: Café Elpee, Deinze

Jethro Tull - Zinnenprikkelende set van een muzikaal icoon

De tournee van de 'The Prog Years' is nog maar goed verteerd vorig jaar of Ian Anderson gaat met z’n Jethro Tull terug op tournee.
Verslag van ‘The Prog Years’ hier .
Jethro Tull blijft populair en als band een bezige bij. De fans krijgen een onvergetelijke nostalgietrip en er zijn ook enkele nieuwe nummers te horen. Waaruit dan weer blijkt dat Jethro Tull (****1/2) een band is die na al die jaren, het verleden met het nu verbindt. We kunnen spreken van een zinnenprikkelende set.

“Nothing is Easy” zette de set met een knal in, een instrumentale perfectie die met allerhande beelden en oudere concertfilmpjes op het scherm werd getoond; het beeld dat Jethro Tull wil tonen is dat alles zijn makkelijk en moeilijk kantje heeft. De prikkels die we krijgen, zetten ons aan tot nadenken. Ian Anderson mag dan de meeste aandacht naar zich toetrekken, wat een charisma en uitstraling trouwens, de bandleden krijgen voldoende ademruimte (zeker de sublieme gitarist) om hun ding te doen.
Hij heeft steeds heel wat te vertellen over het materiaal en breit er een geschiedkundig verhaal aan. De man in licht gebogen kniehouding en z’n dwarsfluit staan voorop. Hij beweegt zich, lichtjes springerig, vlotjes over het podium. Het siert hem nog steeds. Vocaal ziet z’n stem deels af, maar het stoort allerminst in de algemene context. We voelen nog steeds die innemendheid en zalvende aanpak.
De show zorgt ervoor dat dit een gedenkwaardige avond is, die iedereen bereikt , van vaders en dochters, oudere koppels en jonge progressieve muziek fans.
De band gaat speels, doordacht te werk en wringt zich in alle bochten op songs als “Songs from the wood” of  “Holly Herald”; een bijzonder muzikale en kleurrijke wereld.
De set bestaat uit twee delen, met een korte pauze tussenin.
De maatschappijkritiek is altijd aanwezig en op de nieuwe plaat komt dat onderwerp evenzeer aan bod. "Mrs Tibbets" verwijst naar de moeder van Paul Tibbets, de piloot van de Enola Gay die in 1945 de atoombom op Hiroshima liet vallen. Anderson brengt het met een kwinkslag en enkele sarcastische bedenkingen. Doordenkertjes sijpelen meermaals door de set heen, zowel in tekst als in de bindtekst van de songs, en worden telkens op luid applaus onthaald. Nergens valt een rustpunt te verkennen in het zinnenprikkelende materiaal.
“Dark Ages” toont wederom beelden die tot verbeelding spreken; een prachtige “Aqualung” sloot de set subliem af. Gevolgd door een “Locomotive Breath” in de bis, waarbij de keyboard speler z’n virtuositeit onderstreept. De voltallige band kon nog eens alle registers opentrekken, en Ian kon zich van zijn beste kant zien op flute.
Tijdens de staande ovatie wordt op het scherm beelden getoond van alle bandleden.

Eén ding is zeker, Jethro Tull staat er als band en heeft met Ian Anderson een gerespecteerd muzikant, zanger, criticus, kunstenaar als entertainer 'pur sang'.

Setlist: Set 1: Nothing Is Easy //With You There to Help Me //Sweet Dream //We Used to Know //Holly Herald //Hammer on Hammer //Songs From the Wood //Bourrée in E minor
(Johann Sebastian Bach cover)
Set 2: Heavy Horses //The Navigators //Warm Sporran //Mrs Tibbets //Dark Ages //Aqualung
Encore: Locomotive Breath

Organisatie: De Roma, Antwerpen (ism Greenhouse Talent)

donderdag 31 augustus 2023 11:48

A Stray Labyrinth

Het Noorse duo Picidae (vertaling: spechten) weet met hun magische klank een rustgevende sfeer te creëren. Het duo bestaat uit zangeres Sigrun Tara Øverland - ze speelt de lier, autoharp en gitaar -, en Eirik Dørsdal die trompet, elektronica, kalimba speelt en die trouwens de vocals voor zijn rekening neemt.
Met hun nieuwste album 'A Stray Labyrinth' komen o.a. invloeden uit het Midden Oosten naar boven; het is vooral een zeer filmische plaat geworden, dromerig, sprookjesachtig en bevreemdend.
Lees gerust het interview met het duo.

De nummers zijn sterk verbonden met de mysterie van de Scandinavische natuur, de Noorse mythologie en tot de verbeelding sprekende verhalen, kortom een bevreemdende schoonheid. Een sprookjesachtige wereld waarbij de vocals en de trompet je doen zweven. “Here we go again” zet de toon, door die veelzijdige karakteristieke vocalen en de mystieke instrumentale aankleding die het folkloristische wat onderstreept.
Een zweem van rust en intimiteit als donkerte is aanwezig in een golvende beweging.   We gaan van zonovergoten stranden naar opstekend stormweer in hun materiaal. Het mysterieus klinkende “Back to the Savannah” blijft bij. Invloedrijk zijn de jazz, folk en pop.
Picidae klinkt eigenzinnig goed op deze plaat, met die verschilllende samenhang van stijlen en de wisselwerking intimiteit, donkerte en extravertie. Het gaat dus van ingetogenheid tot alle registers opentrekken,  waardoor een wervelstorm aan klanken en vocals ontstaat. Puike plaat.

Tracklist: 1 Here We Go Again 4:18 2 Crystal Rosa 2:46 3 A Softer Fall 3:10 4 Mhairi 3:47 5 Storm 3:09 6 Iseeyou 4:03 7 A Stray Labyrinth 4:41 8 Slow Growth 3:26 9 Merlin 3:09 10 Monstrophy 3:27 11 I Saw Her Mum With A Cherry Blossom 3:26 12 Back To The Savannah 3:49

Folk/Jazz/Pop
A Stray Labyrinth
Picidae

donderdag 31 augustus 2023 11:44

Nocturnal Discord Outtakes

Dirk Serries is een muzikant, producer en componist die van vele markten thuis is; de releases volgen elkaar in snel tempo op. Al die releases van de laatste maanden bespreken, is een onmogelijke zaak. Maar we buigen even het hoofd over zijn laatste meesterwerk ' Nocturnal Discord Outtakes'. Drie songs die afklokken op circa tien minuten. Waarbij Dirk Serries zijn veelzijdigheid aantoont.
Een geflirt van donkere gedachten en rustgevende soundscapes horen we op ”Alternative Lullaby”, eentje die je compleet 'zen' maakt, eens je in die mooie wereld bent in gestapt.
Het fijne aan Dirk Serries’ muziek is dat hij duisternis aangenaam doet aanvoelen, een gemoedsrust daalt over je neer, ipv de angst van het donkere.
Het ellenlange, wondermooie “Monumental Twitch” , met een klank gerelateerd aan strijkers, zorgt voor een sprookjesachtige wereld. Magisch mooi. “Autum Reprise” bezorgt je meer dan tien minutenlang een krop in de keel; een sound gelinkt aan klanken bij een opera . Wat dan weer het filmische van de muziek onderschrijft. Want deze muziek zou perfect passen bij romantische en suspense films. Emotie is hier het centrale gegeven.

Een typische weg die hij blijft bewandelen, maar daar waar hij soms gebruikt maakt van oorverdovende drone geluiden,
'Nocturnal Discord Outtakes' bewandelt duidelijk de weg van rust en kalmte, die grenzen kan doen verleggen. Oorverdovende drone geluiden komen hier niet te pas.
Het is de perfecte plaat om even de jachtigheid opzij te plaatsen en gemoedsrust te laten heersen.

Info https://dirkserries.bandcamp.com/album/nocturnal-discord-outtakes  

Tracklist: Alternative Lullaby 10:19 Monumental Twitch 09:20 Autumn Reprise 10:35

experimenteel/ambient
Nocturnal Discord Outtakes
Dirk Serries

 

donderdag 31 augustus 2023 11:40

Etudes For Piano

Alex Koo is een veelzijdig pianist, hij 'leeft' en ‘beleeft’ het instrument letterlijk. Onlangs bewees hij dat nog op Gent Jazz, waarover we het volgende schreven: 'Hij is een verhalenverteller en pianoweirdo. Na een song voor zijn dochter, brengt Alex Koo ook wat film muziek, waarbij je daadwerkelijk je in een scene waant waar een cowboy op een paard rijdt, de horizon tegemoet. Een klankenspectrum dat tot de verbeelding spreekt en intens mooi is . Een gevarieerde set met een onaardse streling aan de oren …'

Eerder dit jaar bracht hij ook een prachtige plaat uit, 'Etudes For Piano' ,
De man is een vat vol emotie en melancholie, en slaat voortdurend een brug tussen klassieke piano en jazz. Het maakt hem een bijzonder artiest om te koesteren.
Op deze prachtige plaat van magische composities, toont hij zijn kunde en veelzijdigheid. Er heerst een filmische sfeer, lichtjes flirten met ingetogenheid, warmte, muzikale weerhaakjes tot het gaspedaal induwen. Het zit er allemaal in op z’n pianospel. Wat een spanning en wisseling in dit speels golvende spel.
Diep onder de indruk zijn en blijven we van deze man en zijn projecten …dit is dus een grensverleggend meesterwerk, 'Etudes for Piano'

Tracklist:  
All Arms On Deck! 02:41 Coconuts 02:53 Luna Umi 06:52 Sonar 07:44 Variations On The Easiest Song In The World 04:22 Five In Fis 02:06 Satiesfied 03:23 DbREAM 06:26

Jazz/Piano
Etudes For Piano
Alex Koo

 

donderdag 31 augustus 2023 11:37

Duality

Bij sommige muzikanten weet je bij voorbaat dat je op het goede adres zit. Neem nu snarenvirtuoos Julien Tassin, wiens laatste album 'Primitiv' ons vorig jaar nog compleet kon bekoren. De recensie kun je hier nog eens nalezen.
Julien Tassin en Patrick Steenaerts hebben hun sporen verdiend sporen in o.a. Kameel, Run Sofa en Yevgueni, en ze bundelen hun snaarkrachten als duo nu op het album ‘Duality’.
De twee talentvolle gitaristen improviseren maar al te graag en voelen elkaar perfect aan. Er hangt magie in de lucht bij het aanstekelijke “Compassion” en verder “Distorted”. Ze houden de spanning aan tot op het eind door de avontuurlijke aanpak, de onverwachtse wendingen en de klankvervormingen.
De twee bieden dus een kleurrijk en veelzijdig geheel. Hun virtuositeit en speelsheid siert.

Compassion - Classico  - Distorted - Caroline No - Chasm - Für Gerlinde - Gymnopédies No.1 - Duality - Les pluies noires - Azur

donderdag 31 augustus 2023 11:34

Empty Homes

Het project Loud As Giants is een samenwerking tussen de onnavolgbare Broadrick en zijn oude vriend, de Belgische componist Dirk Serries, die al sinds het begin van de jaren tachtig een grote hoeveelheid donkere ambientmuziek heeft uitgebracht en misschien wel het meest bekend is om zijn werk onder de naam Fear Falls Burning.
Met 'Empty Homes' wordt opnieuw de grenzen van het genre verkend, ergens tussen waanzin (oorverdovende sound)  en gemoedsrust (zachtmoedige sounds) , de brug tussen donkere gedachten en lichtjes in de tunnel.
“Monument” is er meteen eentje die twaalf minuten duurt. We stappen binnen in die mystieke wereld. Een onheilspellend “Estranged” gaat de donkere weg in; continu worden we heen en weer geslingerd in die wisselende sounds.
Op “RoomThree” lijkt de balans terug te keren, maar het dreigende en waanzinnige op het eind tekent net niet voor een rustpunt. Even op adem komen is er wel op “Isolation”. Algemeen horen we donkere tunes, die een beklemmend gevoel veroorzaken. We hebben hier een grauwe, rauwe en duivelse van griezelige, angstaanjagende geluidjes, met af en toe een rustpuntje, die gemoedsrust biedt.
We ervaren het al soort onaardse magie, magische duisternis met een beklemmend gevoel en van welbehagen.

Tracklist: Monument 12:30 - Estranged 10:53 - Room Three 12:11 - Isolation 10:49

Dark ambient
Empty Homes
Loud As Giants 

donderdag 31 augustus 2023 11:28

Sambuca Dreams

'Sambuca Dreams' van Crooked Steps is een aanstekelijk zomers plaatje geworden.
We hadden hier al een fijn gesprek met de band; het interview kunnen jullie hier nalezen.

Na een korte, wat vreemde intro zijn we klaar voor deze aanstekelijke trip. “Case Toi” en “Sugar” en het mooie “Lowrider” zijn opzwepende, groovy nummers bij de avondzon.
Nergens klinkt het bij Crooked Steps al te cheesy, de songs komen vanuit een buikgevoel en stralen positivisme uit. De melodieën van “Mad Man”, “Hey you, it's ok” blijven hangen, ze hebben een meezinggehalte. Met een knipoog naar de surfpop en dan denken we vooral aan de Beach Boys. Verder gaar het gezwind met “The Sadnness of the silver surfer” en “Pugatory”.
We krijgen een warm gevoel van het materiaal. Mooi overtuigend album.

Tracklist: Qu'Est-ce Que Vous Voulez - Casse-Toi - Soul Gunner - Sugar - Lowrider - Sambuca Dreams - Mad Man - Hey You, It's Okay - Moonfishman - Smooth Failing - Daiquiri - Locomotora - The Sadness Of The Silver Surfer - Purgatory

Surf pop/rock
Sambuca Dreams
Crooked Steps

Pagina 1 van 153