logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (2 Items)

Claude Fontaine

Claude Fontaine

Geschreven door

Claude Fontaine is een beetje een mysterie. Volgens het promopraatje van het label is het een jongedame uit Los Angeles met eerder toevallig een Franse naam. Op de hielen gezeten door liefdesverdriet zou ze in Londen een platenwinkel binnengestapt zijn, waar ze omvergeblazen werd door de reggae van Studio One en de oldschool bossa nova. Daarna ging ze op zoek naar nog overlevende muzikanten uit die periode en nam ze met hen en hun vrienden een album op.
Te mooi om waar te zijn? Daar lijkt het wel op. Het lijkt wel te kloppen dat Claude geen muzikale roots heeft en dat ze zich tot voor deze opnames vooral bezighield met haar looks op haar instagram-account. Moeten we ons daar zorgen over maken? Dat ook niet. Ondanks het flauwe verhaaltje is het debuutalbum van Claude Fontaine veelbelovend. Haar Jane Birkin/Lana Del Rey-achtige, zachte fluisterstem over die zwoele reggae en bossa nova doet wel meteen denken aan de Franse band Nouvelle Vague, maar Claude zingt dan weer Engels zonder vermakelijk Frans accent. En anders herinneren we ons wel Serge Gainsbourg die er een sport van maakte om jonge engelenstemmen te combineren met exotische ritmes. Met een artiestennaam als Claude Fontaine lijkt ze wel openlijk te hinten naar de tandem Birkin-Gainsbourg, maar dan blijft ze toch wat te braaf. Gainsbourg zou overigens minstens een paar expliciete verwijzingen naar seks in Claude’s lyrics gedropt hebben, en die zijn hier niet te vinden.
Fontaine’s lyrics over stukgelopen relaties en gebroken harten zijn niet bijzonder origineel en kunnen weinig beklijven, maar dat was waarschijnlijk ook niet het opzet. Nochtans heeft de jongedame uit Los Angeles best wel wat politiek-correcte interesses, als we mogen afgaan op haar accounts op facebook en instagram. Die komen misschien bovendrijven op een volgend album. Laten we haar dus vooralsnog het voordeel van de twijfel geven.
De muzikanten die Claude begeleiden, zijn meesters in hun vak. Namen en referenties oplijsten zou ons te ver leiden, maar Steel Pulse en Sergio Mendes zouden toch bij iedereen een belletje moeten doen rinkelen. Het is daarom dan ook een klein beetje jammer dat zeker het reggae/rocksteady/ska-luik van dit debuut tekstueel niet verder geraakt dan liefdesverdriet. Als je dan toch de geest van Studio One naar boven haalt, steek dan minstens ook het verzet en het vuur van die gloriedagen in je songs. In het bossa nova-luik past het zwoele gehijg van juffrouw Fontaine dan weer wel helemaal in het plaatje.
De beste momenten zijn “Cry For Another” en “Hot Tears” in het reggae-luik en “Pretending He Was You” en “I’ll Play The Fool” in het bossa nova-luik.
Dit debuutalbum kan nog niet over de hele lijn overtuigen, maar iets zegt me dat we nog meer zullen horen van deze Claude Fontaine.

Claude Hugo

Claude Hugo

Geschreven door

Bent u ook zo iemand die bibbert en beeft als hij het woord jazz hoort? Iemand die zegt: “Ik vind het wel ok, maar het is me allemaal net iets te moeilijk”. In dat geval zit u in hetzelfde schuitje als ondergetekende maar er zijn natuurlijk ook een heleboel artiesten die er in slagen om met de verdiensten van de grote jazzhelden hun eigen popbrouwsel te produceren. En u weet meteen wat we willen zeggen: jazz die iets gemakkelijker in het gehoor ligt.
Claude Hugo (het alter ego van Wim Aryns) is daar zo’n mooi voorbeeld van. Geïnspireerd door de bewondering die hij had voor wijlen Marc Moulin schreef Claude hij zich in voor een remixwedstrijd op Studio Brussel waarbij het de bedoeling was om voor een geslaagde remix te zorgen van het Moulin-nummer
“Into the dark”.
De grap werd gauw menens want Marc werd zowaar de mentor van Claude Hugo, volgens deze jazzlegende  was de track “La Noche” (die je hier uiteraard terug vindt) trouwens voorbestemd om de wereld te veroveren.
Jammer genoeg mag Marc de release van dit full album niet meer meemaken maar ergens boven in de hemel zal die wel toekijken met een instemmende knipoog. Dit debuut is namelijk een bruisende popplaat geworden  waar cocktail, trip hop, easy lounge, soul en uiteraard jazz elkaar weten te ontmoeten wat soms  in onweerstaanbare nummers eindigen die nu eens in positieve zin op de heupen werken.