logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (3 Items)

Faithless

The Dance

Geschreven door

Faithless, de Britse band rond rapper Maxi Jazz en elektronicawizzards Sister Bliss en Rollo Armstrong bereikten met het debuut ‘Reverence’ (’95) meteen een groot publiek; instant klassiekers “Insomnia” en “Salva mae” zijn in het geheugen gegrift.
Faithless groeide uit tot een lieflijk, charismatische popdance formatie, die zichzelf oversteeg en zorgde voor een prachtige eeuwwisseling. Faithless, een band, die de mensen een warm hart toebedeelde, waarvan we de refreinen leuk konden neuriën, meezingen en die terecht tot V-vingers in de lucht bewoog. De twee vorige cd’s ‘No roots’ (‘04) en ‘To all new arrivals’ (’07) zijn eerder gematigd goed, en hadden net niet dié bepalende tune en synthtoets van lady Sister Bliss om iedereen in extase te brengen of uit z’n dak te doen gaan.
De nieuwe cd ‘The Dance’ kan zich nestelen naast de succesvolle eerste drie platen ‘Reverence’, ‘Sunday 8PM’ en ‘Outrospective’.
Bezwerende trancepop is de noemer door de opbouw, de zegraps, de doeltreffende, efficiënte mee neuriënde elektronicatoetsen en zalvende beats. Intens spannend, broeierig, dromerig en dansbaar, afhankelijk van de straffere, hardere wordende beats. Die crescendo opbouw werkt aanstekelijk. Op die manier zijn we sterk te vinden voor de opener “Not going home”, “Tweak your nipple”, “Feelin’ good” ( familielid Dido op zang) en “Sun to me”, die kunnen tippen aan de vroegere successen.
Op “Feel me  now”  is er een glansrol weggelegd voor gastzanger Neil Arthur, die vocaal diep & hoog kon uithalen. We kunnen ook niet omheen de sfeervolle lounge en de hemels, breekbare melodieën als “Flying h”, “Love is my condition” ( zang Mia Maestro) en “North star” (Dido). Of er is de dubreggae inslag op “Crazy balheads”.
Al de ingrediënten samen zijn typisch Faithless, van erg geslaagd – geslaagd tot minder geslaagd.
Faithless bracht met ‘The Dance’ een uitermate spannende plaat uit. Als concept voldoende variaties, aanstekelijk, prikkelend en dansbaar, of van een voortkabbelende inhoud en uitglijders, gelukkig in de minderheid …

Faithless

Faithless kwam, zag én … genoot

Geschreven door

Grootse groepen willen nog eens voeling houden met hun fans in kleine zaaltjes …onlangs zagen we nog Editors in een zaaltje van zo’n 800 man (Grand Mix, Tourcoing!). Ondanks de uitgekiende, afgewerkte set zorgde hun coole uitstraling ervoor dat de vonk onvoldoende oversloeg. Andere koek was het met Faithless, de Britse band rond rapper Maxi Jazz en elektronicawonders Sister Bliss en Rollo Armstrong. Tijdens hun set in de AB spatten de vonken er vanaf. Tja, dit was de unieke gelegenheid om zo’n grootse band eens niét in de grote concerttempels aan het werk te zien!
Toen het doorbraakalbum ‘Reverence’ in ’95 verscheen, zagen we de lieflijke, charismatische popdance formatie ook in de AB, maar vanaf dan was het clubcircuit gedaan, want de band oversteeg zichzelf en was enkel nog te zien in de grootste concertzalen en sloot de verschillende festivals af, waaronder hun tweede thuisbasis Rock Werchter. Jawel, Faithless groeide uit tot de festivalband en publiekslieveling van de ‘90’s, die peace, love en unity predikte en voor het ideale samenhorigheidsgevoel zorgde.
De twee vorige cd’s ‘No roots’ (‘04) en ‘To all new arrivals’ (’07) zijn eerder gematigd goed, maar hadden net niet dié bepalende tune en synthtoets van lady Sister Bliss om iedereen in extase te brengen of uit z’n dak te doen gaan.

Afgaande op het unieke zaalconcert van Faithless én de pré-release van het komende album ‘The dance’, hadden we een Faithless als in z’n beste dagen! Wat een return to the front! Moeiteloos plaatste het nieuwe materiaal zich naast de eerste drie platen ‘Reverence’, ‘Sunday 8PM’ en ‘Outrospective’. De grote hits zaten mooi verdeeld binnen de bijna twee uur durende set en werden afgewisseld met de sfeervol zalvende, opbouwende songs en het nieuwe materiaal.
Faithless werd meteen sterk onthaald … een triomftocht op voorhand … “This is for you, Brussels”, prevelde Maxi Jazz en met het nieuwe “Happy”, “Sun to me” en “All races” konden we al genieten van de bezwerende trance en het aanstekelijke Faithless –geluid, wat ons reikhalzend doet uitkijken naar de cd; de dubbele percussie, de elektronica en de zacht aandoende beats werkten in op de dansspieren en brachten de nummers naar een climax. Ze waren inderdaad ‘de warm-up’ naar “God is a DJ”, die de ganse zaal tot ontploffing bracht. Explosies die we verderop nog hoorden in de classiscs “Insomia” en “Salva mae”. Ongelofelijk tot wat die songs in staat waren in de ‘(kleine) AB’ … nét die bezwerende opbouw, de zegraps, de doel-treffende, efficiënte mee neuriënde elektronicatoetsen en de zalvende beats deden iedereen meeklappen en dansen. Momenten die in ons geheugen staan gegrift!
Daarnaast hoorden we nieuw materiaal, dat ons sterk onder de indruk bracht, de bezwerende trancepop van “Feel me now”, met een glansrol voor gastzanger Neil Arthur, die vocaal diep kon gaan en hoog kon uithalen, de opbouwende groove van “Tweak” en de huidige single “Not going home”, die de set besloot en ergens zweefde tussen het origineel op de nakende cd en de remix van Eric Prydz, een lang uitgesponnen versie, opgezweept door de steviger wordende ritmes, beats en percussie. Zelfs een vleugje wave en industrial zat erin verwerkt. Af en toe was er een adempauze, loungemomenten, door het sfeervolle “Everything all right” en “Crazy balheads”. Verder was het genieten van het poprockende “Mass destruction”, het hemelse “Bring my family back” en de lichte grooves van “What about love” en “Bombs”. Intrigerend klonk alvast “Drifting away” door de steeds repeterende gitaarloops.
Door de jaren is Faithless zichzelf gebleven en voelen ze zich allesbehalve ‘God – verheven’ boven alles. In de bis was er de finesse en subtiliteit van “Take the long way home” en het directe “Muhammed Ali”. Tot slot kon iedereen nog eens uit de bol gaan op “We come 1”.

Faithless kwam, zag, én … genoot van het luidkeelse, puike onthaal. Minutenlang lieten een vriendelijke Maxi Jazz en Sister Bliss na het optreden het publiek “We come 1” nog scanderen en mee neuriën. Faithless draagt z’n publiek een warm hart toe, met terechte V-vingers in de lucht … Wat een leuk, ontspannend avondje hebben zij ons bezorgd. Het wordt alvast uitkijken naar de nieuwe plaat, die als een bom moet invallen en ons naar de Werchter weide brengt …

Organisatie: Live Nation

Faithless

To all new arrivals

Geschreven door
Vorig jaar verscheen een `Greatest Hits' + een nieuwe song ?Why go? van deze Britse band. Rollo Armstrong en Sister Bliss zorgden intussen voor het nageslacht en na een jaartje de klemtoon op het gezin te leggen, werd het opnieuw tijd om de Faithless ketting te doen draaien.

`To all new arrivals' is de vijfde officiële cd, na `No roots' van '04. Maxi Jazzs brabbelde zangrap is als geen andere herkenbaar; een hoofdrol is weggelegd voor Harry Collier, die in twee songs een hoofdrol neemt, nl. op de openingssong ?Bombs? en op het titelnummer. Ook Dido is gewoontetrouw van de partij en kaapt de sterkste song weg, ?Last this day?: een wondermooie sfeervolle popsong met orkestraties en triphopsounds. ?Spiders, Crocodiles & Kryptonite? verwerkt The Cure's ?Lullaby?. In ?The man in you? horen we een vleugje Tears For Fears in de verte. ?Nate's tune? is de chillout song. De afsluiter ?Emergency? klinkt het meest freaky en is eigenlijk de énige echte danssong.

Faithless kreeg steeds het kaartje festivalband bij uitstek, maar het zou kunnen zijn, afgaand op de laatste twee cd's, dat het deze maal iets gematigder zal zijn, door het feit dat een sterke groove en beat uitblijft!