logo_musiczine_nl

Democrazy Gent - events

Democrazy Gent - events Concerten 2025 Arsenal, nieuw album ‘okan okunkun’, Vooruit, Gent op 1 + 2 december 2025 NAFT, Pomrad, Vooruit, Gent op 4 december 2025 Equal Idiots, Spare kid, Club Wintercircus, Gent op 4 december 2025 Promis3 Clubsuit 360 rave, Club…

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (15001 Items)

Thomas Hamilton - Nieuwe single ‘She Wants Me’ is hoogste stijger in Waalse hitlijst en zit er op alle radio’s!

Geschreven door

Thomas Hamilton - Nieuwe single ‘She Wants Me’ is hoogste stijger in Waalse hitlijst en zit er op alle radio’s!

De nieuwe single van de Belgische DJ, producer en muzikant Thomas Hamilton (29) haalt al meer dan 260.000 streams op Spotify. Sinds de start van de promotie in december zijn de radiozenders ten zuiden van de taalgrens vol op de kar gesprongen. 
‘She Wants Me’ staat intussen in de playlists van Tipik, NRJ, Fun Radio, Nostalgie, LN Radio en Sud Radio en vanaf februari gaat ook Radio Contact ermee aan de slag!
Dat resulteert deze week in een prachtige 22e plaats in de Playright Single Chart in Wallonië!
She Wants Me - song and lyrics by Thomas Hamilton | Spotify

De single maakt deel uit van zijn ‘365 Challenge’: Thomas Hamilton geeft zichzelf 365 dagen de tijd om door te breken in de muziekindustrie met een nieuwe track en een vlog per maand.
Het project, ontstaan uit een verlangen naar onafhankelijkheid en authenticiteit, daagt traditionele industrienormen uit door transparantie en consistentie centraal te stellen. Door elke stap van zijn ontwikkeling te delen, creëert Thomas een directe band met zijn publiek, dat de ontwikkeling van zijn artistieke reis in realtime volgt.

De eerste versie van ‘She Wants Me’ werd in 2023 gecomponeerd. Het nummer bleef vervolgens enkele maanden op Thomas’ computer staan, zonder duidelijke richting. Pas een jaar later, terug in Brussel, pakte hij de demo weer op en slaagde er eindelijk in om een gepolijste versie te maken. Er ontbrak echter nog één essentieel element: de zang.
Na een paar telefoontjes en overleg met zijn netwerk, was het de in Miami gevestigde zanger Shawn Clover die het nummer inzong en ‘She Wants Me’ zijn definitieve sound en vocale identiteit gaf.
Met ‘She Wants Me’ wil Thomas Hamilton zich losmaken van zijn gebruikelijke stijl.
Hij, die vaak zingt over liefde, twijfels en emotionele wonden, verkent een assertiever thema: wederzijds verlangen, de elektrische spanning die ontstaat wanneer twee mensen zich op hetzelfde moment tot elkaar aangetrokken voelen. Zoals hij in zijn storytelling vertelt, heeft Thomas lange tijd het gevoel gehad nooit "de ware" te zijn. Maar op een avond verandert alles: hij ontmoet een meisje, hun blikken kruisen elkaar en onmiddellijk ontstaat er iets. Een energie, een zeldzaam gevoel waarbij verlangens in beide richtingen stromen. Eenmaal thuis zet Thomas deze impulsen om in muziek.
‘She Wants Me’ is geboren uit dit moment van unieke dynamiek: een ritmisch, levendig nummer, gedreven door invloeden uit de jaren 80, dat deze innerlijke puls weerspiegelt.
‘She Wants Me’ vertelt het verhaal van dat precieze moment waarop Thomas, na jaren van twijfel, eindelijk voelt dat zijn verlangen beantwoord wordt. "Elke keer dat ik verliefd word, val ik alleen."
En dit verhaal vindt weerklank: zijn online storytelling heeft inmiddels meer dan een miljoen views en honderden reacties opgeleverd, wat bewijst dat velen zich in deze universele emotie herkennen.
Het nummer werd snel een online hit: ‘She Wants Me’ heeft op Spotify al meer dan 260.000 streams verzameld, een opmerkelijk resultaat voor een volledig onafhankelijke artiest. De track is opgenomen in verschillende belangrijke playlists in België en Nederland, wat de zichtbaarheid en impact ervan verder heeft vergroot.
Sinds de start van de promotie in december zijn de radiozenders ten zuiden van de taalgrens vol op de kar gesprongen.  ‘She Wants Me’ staat intussen in de playlists van Tipik, NRJ, Fun Radio, Nostalgie, LN Radio en Sud Radio en vanaf februari gaat ook Radio Contact ermee aan de slag!
Dat resulteert deze week in een prachtige 22eplaats in de Playright single chart in Wallonië en dat lijkt nog maar het begin te zijn van een mooie evolutie voor ‘She Wants Me’.

Over Thomas Hamilton
Thomas Hamilton is een Belgische producer, DJ en muzikant, gedreven door een diepe ambitie: een jeugddroom waarmaken. Geboren in Doornik en nu woonachtig in Brussel, ontdekte Thomas muziek op 12-jarige leeftijd en bracht hij uren door met het componeren van melodieën en het experimenteren met geluiden. Maar op 21-jarige leeftijd veranderde zijn leven drastisch na een ernstig auto-ongeluk.
Dit moment, dat alles had kunnen beëindigen, werd juist een katalysator: vanaf dat moment zou muziek niet langer een simpele hobby zijn, maar zijn missie.
In 2025 begon Thomas aan een gedurfde uitdaging: 365 dagen om door te breken in de muziekindustrie, een jaar lang elke maand een nummer uitbrengen en alles documenteren op YouTube. De aankondiging van dit project had direct impact: het ging viraal op TikTok met meer dan 650.000 views en 125.000 likes, en trok de aandacht van een Belgisch publiek en daarbuiten.
De eerste single van de challenge, ‘Mine’ (met Ilias Addi), behaalde in minder dan twee maanden meer dan 500.000 streams, wat de oprechte impact van het project bevestigde. Hij volgde dit op met ‘Without U’ in samenwerking met LAUD, en er staan de komende maanden nog diverse sterke releases gepland – stuk voor stuk met Thomas’ kenmerkende sound: melodisch, emotioneel en uitgesproken dance-georiënteerd.
Tijdens zijn carrière heeft Thomas samengewerkt met en het podium gedeeld met gerenommeerde artiesten, met name Henri PFR, waarmee hij zijn geloofwaardigheid in de Belgische muziekscene heeft versterkt. Op sociale media heeft zijn verhalende content miljoenen views gegenereerd, waardoor hij een authentieke band heeft opgebouwd met een community die maand na maand groeit.
De zomer van 2025 werd een belangrijke mijlpaal: Thomas trad op voor 10.000 mensen op het festival Les Gens d’Ere in Doornik en opende de mainstage van het Dance D-Vision festival in Zottegem.
Een cruciaal moment voor de artiest die slechts enkele jaren eerder nog in zijn eentje in zijn slaapkamer componeerde met een droom die veel groter was dan hijzelf.
Thomas Hamilton heeft zich gevestigd als één van België's meest veelbelovende opkomende dance artiesten. Met oprechtheid, energie en vastberadenheid bewijst hij dat zelfs de meest gewaagde dromen werkelijkheid kunnen worden. Met al meer dan 2 miljoen streams als onafhankelijke artiest en meer dan 50.000 volgers op Instagram en TikTok, loopt zijn "365"-project door tot maart 2026.

Thorium

Thorium - We staan op een punt nu dat we stapsgewijs moeten uitzoeken hoe we verder kunnen doen

Geschreven door

Thorium - We staan op een punt nu dat we stapsgewijs moeten uitzoeken hoe we verder kunnen doen

Sinds hun ontstaan in 2016 zijn we de band Thorium op de voet blijven volgen. Hun drie albums zijn pareltjes van heavy metal, waarmee ze niet hoeven onder te doen voor de groten op aarde.
Ook live is Thorium steeds een bom . Ook op het festival Blast From The Past wist Thorium ons compleet van de sokken te blazen. We schreven erover: “Alsof je op een rollercoaster terecht bent gekomen, maar niet goed weet waar die zal uitkomen. De perfecte manier waarop de muzikanten op elkaar zijn ingespeeld is wellicht het meest opvallend, gelukkig blijft de spontaniteit en speelsheid eveneens voorop staan. Van spijkerhard naar boterzacht en alles daartussen, dat schotelde Thorium ons drie kwartier lang voor”  
En toch lijkt het de laatste tijd wat minder te vlotten met Thorium. Over het hoe, waarom en wat eraan te doen, hadden we naderhand een fijne babbel met Dario Frodo en Tom Tee.

Ik volg jullie al van het prille begin, en er was doorheen de jaren heel wat activiteit. Sinds 2023 en jullie laatste plaat ‘Extraordinary Journeys, Pt. I’ lijkt het echter wat stiller rond de band. Hebben jullie er een verklaring voor
Nee, je hebt zeker niets gemist. Ik (Dario) had persoonlijk wat problemen met mijn gezondheid, en dat heeft een grote rol gespeeld. Het gaat ondertussen al wat beter, maar het muzieklandschap in zijn totaliteit is intussen heel erg veranderd. De ambities die we hadden nagestreefd zijn we willens nillens moeten gaan herzien – onder andere wegens financiële problemen die de kop kwamen opsteken. Het maken en uitbrengen van een plaat is altijd een duur gegeven geweest, maar we merken dat er vroeger meer interesse was voor het kopen van fysieke platen, dan de laatste tijd. Dat merkten we ook, helaas, aan de verkoop van onze laatste plaat. Post-corona is er nu eenmaal veel minder interesse voor nieuwe muziek in het algemeen – toch als die muziek niet uit een populair of commercieel vaatje tapt; ook binnenin de Metal scene.

Is er ook niet een beetje een ‘leeftijdsgebonden probleem’ wat metal betreft? Ik merk dat er een ouder publiek op afkomt, en de zestig-plussers (waartoe ik behoor) haken langzaam af. Ook is er weinig doorgroei van een jong publiek. Ligt daar ook niet het probleem?
Dat speelt inderdaad ook mee. Vroeger kreeg je altijd een nieuw publiek in de plaats. Wat daarin ook speelt...neem nu Graspop: als ik die line-ups zie, ken ik er amper nog bands van. Zoek je die bands op, dan zie je dat het ofwel gaat om carnaveleske pop-achtige Metal met kostuumpjes en dergelijke, of om bands die zo waanzinnig extreem uit de hoek proberen komen als ze maar kunnen. De verbreding, of eerder vervlakking, is ingezet door een andere, minder puur muzikale beleving door het publiek. Daarnaast is alles ook veel duurder geworden; mensen kunnen niet meer honderd shows op een jaar doen, ook om het drukke leven. Dan maakt men keuzes, waarbij de massa-spektakels en grote festivals sowieso winnen.

Er komen steeds meer bands bij, maar er zijn minder clubs. Ook is er inderdaad zoveel te doen, waardoor op 50 km van elkaar zaken worden georganiseerd en de ene is uitverkocht, terwijl de andere amper tickets heeft verkocht.
In die muzikale chaos, waar is er dan nog plaats voor een band als Thorium, denk je?
Het is een vicieuze cirkel. Elke band probeert die trap op te klimmen, binnen dat overaanbod aan bands. Je kunt daarvoor moeilijk kwaad zijn op die bands, want uiteraard willen wij net datzelfde. Platen maken kost echter geld, om maar te zwijgen van ontiegelijke hoeveelheden tijd, werk en energie. Als deze voorgaande zaken steeds maar opnieuw dienen te worden geïnvesteerd, maar er steeds minder “return” op komt, in termen van interesse, financiën, shows, verkoop,... Dat is een verliezend spel. In dat opzicht leven we natuurlijk ook een beetje in een verkeerd land; Belgen zijn te weinig chauvinistisch.

Ik pik hier even op in, dat is niet per se een Belgisch probleem toch? Ik hoor Nederlandse bands met hetzelfde probleem kampen, die geraken ook niet op Pinkpop omdat ze ‘Nederlanders’ zijn … Of zie ik het verkeerd?
Als we op nationaal vlak kijken, hebben we als Belgen toch best wel top bands en artiesten voortgebracht die moeiteloos zouden moeten kunnen wedijveren met de internationale scene. Ook met de bagage die we hadden zouden we, ergens toch, meer kansen moeten hebben gekregen?  Misplaatst chauvinisme is ook niet goed, dat gebeurt in sommige gevallen ook; maar een Belg is toch zeer sceptisch over ‘eigen kweek’, en dat resulteert typisch in zeer weinig succes in ons eigen land. Terwijl net daar je eerste publiek zou moeten zitten.

Ik heb All Shall Perish gezien in de Casino, Sint-Niklaas, het was uitverkocht, mét opvallend een jong publiek. Muzikaal deathcore, zitten jullie wat in de ‘verkeerde’ stijl, ligt het daar aan?
We maken inderdaad geen ‘core’ muziek, maar gewoonweg pure Metal. De trend is er tegenwoordig echter om te kiezen voor extremen – alles “core”-gerelateerd, of inderdaad net die carnavalistische ‘feestjes’ metal. En daar staan wij helemaal buiten... We zijn ons daar bewust van, en het is daardoor verdomd moeilijk om ons te presenteren. Maar we willen onze eigenheid daarom niet verloochenen.

En toch, vooral live heb ik gemerkt o.m. met BFTP jullie toch vrij veel succes hebben, het publiek was goed mee
Er zijn zeker positieve punten. Misschien leggen we de lat wat te hoog voor ons zelf, wat ambitie betreft? Dat kan ook. Het geven en nemen is gewoon niet in balans op dit moment, en dat is wel frustrerend.  We waren er ons vanaf het begin van bewust dat we zouden moeten investeren. Misschien is deze mindere periode ook een moment opname; dat kan...

Neem nu Dyscordia, die hebben het enkele jaren geleden ook gehad, een periode dat alles in een slop geraakte, maar spelen nu wel mooi in het buitenland... Opgeven is nooit een optie, toch?
Opgeven daarom niet; maar het loont wel de moeite om de dingen te herbekijken wanneer je merkt dat je werkwijzen en manieren van muziek uitbrengen en presenteren weinig tot geen effect hebben.

Zijn er ondanks alles plannen voor een nieuwe plaat?
De onzekerheid over onze toekomst...het was effectief de ambitie om na ‘Extraordinary Journeys Part 1’ een vervolg te maken. Onmiddellijk. We waren zo tevreden over ‘Part 1’ – niet dat we onze vorige twee platen niet goed vonden, maar bij deze hadden we het gevoel van: ‘this is it’. Alle registers werden opengetrokken en we konden niet trotser zijn op onze nieuwste worp. En toen zagen we ineens veel minder respons, veel minder verkoop, veel minder reviews, en zelfs enkele onbegrijpelijk rotslechte recensies. Daardoor hebben we onze toekomstplannen ook even in de koelkast gestopt. We moeten alles eens goed bekijken.

En toch, live had ik het gevoel dat die nummers uit de laatste plaat het meeste bijval kregen. Mensen stonden zelfs mee te zingen. Hoe verklaar je het dan?
Dat zijn van die positieve momentopnames. Het gaat ons echter ook om interesse van boekers, van streams en van verkoop van de platen zelf. De realiteit haalt ons wat in, we moeten zien dat we niet te diep in een put vallen. Daarom is het, wat platen uitbrengen betreft, goed dat we even alles ‘on hold’ zetten. We moeten er bijvoorbeeld vanaf stappen dat we om de twee jaar een plaat “moeten” uitbrengen. Er zijn tegenwoordig genoeg bands die amper albums uitbrengen, of al tien jaar geen plaat hebben gemaakt, en die gewoonweg kunnen spelen en touren – vooral omdat hun social media –aanwezigheden zo immens zijn. Het lijkt allemaal wel een omgekeerde wereld; zoals op zoveel vlakken tegenwoordig.

Op dat vlak merk ik ook een verandering, veel bands brengen eerst een single uit, nog een single en pas in laatste instantie een album. Ze brengen die single ook niet per se fysiek uit maar via streaming en zo.
Een werkwijze om uit te proberen denk je?
Van streaming hou je natuurlijk bitter weinig over, je hangt dan weer af van een fysiek uitbrengen. Het is wel zo dat het gebruik van tik-tok en andere sociale media boomt; artiesten of muzikanten waar je gewoonweg nog nooit van hebt gehoord, krijgen puur door het maken van zo’n tik-tok filmpjes grote podium kansen. Misschien zijn we wat vastgeroest en moeten we op zulke dingen wat inspelen? Geen idee … We staan op een punt waarop we begrijpen, nu pas, dat we stapsgewijs moeten we uitzoeken wat we verder kunnen doen; dat is nu ons doel.

In elk geval, ik heb vanaf het prille begin in jullie geloofd en blijf het doen, na ‘down’ komt altijd ‘up’. Laten we ons hieraan vasthouden
? Veel succes nog, tot binnenkort!
Dank je wel weerom, Erik! Voor deze interview opportuniteit, en voor je tijd en moeite, zoals steeds!! =)  

Even voorstellen – Imarhan, announce fourth album, ‘Essam’

Geschreven door

Even voorstellen – Imarhan, announce fourth album, ‘Essam’

out 16 January 2026 via City Slang

Jan 26 “adounia tochal” https://www.youtube.com/watch?v=A6SgKWV6nU4

Dec 25 “azaman amoutay” https://www.youtube.com/watch?v=Uwy5NGxWsgo&list=PLr1rv7Dl-ouz5e7ToJNEzpdjvqV2qcRAg&index=2


Nov 25 “tellalt” https://www.youtube.com/watch?v=cxwOtboRw3w

Oct 25 "Derhan N'Oulhine" https://www.youtube.com/watch?v=H8tOs9ZVoQc&list=PLr1rv7Dl-ouz5e7ToJNEzpdjvqV2qcRAg&index=2

Imarhan, the Tuareg desert blues innovators hailing from Algeria, today announce their bold fourth album, Essam, for release on 16 January 2026 via City Slang. The announcement is joined by the hypnotic lead single/video, "Derhan N'Oulhine" ("What The Heart Desires").

Since their formation in 2006, Imarhan - guitarist and vocalist Iyad Moussa Ben Abderahmane (Sadam), bassist Tahar Khaldi, guitarists Hicham Bouhasse and Abdelkader Ourzig, and percussionist Haiballah Akhamouk - have continually reshaped perceptions of Tuareg music. Building on the foundations of assouf (the desert blues sound made globally known by Tinariwen and Mdou Moctar), the group fuse ancient poetry and rhythm with funk, psychedelia, and pan-African groove to create something both timeless and urgently modern.

With Essam - meaning "lightning" in the Tuareg language Tamasheq - the band make their most daring leap yet. Recorded at their Aboogi Studio in the heart of Tamanrasset in southern Algeria and produced by longtime collaborator Maxime Kosinetz with some additional production by Emile Papandreou of French duo UTO, the album introduces electronic textures, expansive production and a newfound intimacy. Local artists and friends joined the sessions, contributing handclaps and vocals, heard on the evocative opening track whose intimate production signals Imarhan's new sound. Women from Tamanrasset also participated, honouring their historic role in Tuareg music - through instruments like imzad and tinde, the latter featured on the album track, "Assagasswar." Their presence is especially meaningful given the growing challenges women face in southern Algeria.

Essam carries the pulse of its surroundings: clapping friends, echoing voices, and a sense of shared space, culminating in a sweeping statement of identity and evolution. "We tried something we'd never done before; we took some risks," says Sadam. "Music allows us the freedom to try new things."

The lead single, "Derhan N'Oulhine", showcases this fearless experimentation, blending desert-rock roots with subtle electronic textures and folk motifs, anchored by a blues-inflected guitar that occasionally bursts into resonant riffs. Its accompanying video, directed by Elsa Pennachio on 8mm Bolex, mirrors the album's creation: traditional techniques and analogue processing produce a hybrid, timeless aesthetic. Film overprints, modular synth effects, and live recordings reflect both the beauty and tension of Tuareg life, caught between heritage and global modernity.

Elsewhere on Essam, Imarhan explore displacement, belonging and resilience, shaped by recent upheavals across the Sahara, from pandemic years to political instability along the Algerian-Mali border. "The refugees, the suffering, the hope - we feel all of it" says Sadam. "But life is beautiful, even in its darker moments." Their connection to togetherness and community remains central: Aboogi Studio doubles as a cultural and creative hub, nurturing young artists and preserving Tuareg traditions. "Aboogi is like a music school. We've tried to come up with ideas to help people who don't have the means to travel, to help them record some music."

Imarhan's collaboration with Damon Albarn on a stripped-back version of "Derhan N'Oulhine" for Africa Express Presents… Bahidorá (2025) hints at their growing global reach - and underscores their boundaryless approach to sound.

Ultimately, Essam is both an evolution and a homecoming. It's the sound of Tuareg music unbound, rooted in the desert, yet alive in the world.

Essam tracklist
Ahitmanin

Derhan N'Oulhine

Téllalt

Tamiditin                                            

Okcheur

Azaman Amoutay

Tin Arayth                                                      

Tinfoussen                                                                 

Adounia Tochal                                                          

Assagasswar                                                                         

Epistulum

Epistulum – Je krijgt in de deathmetal een heleboel informatie binnen in korte tijd. Het kenmerkt het genre en slaat je gewoonweg in het gezicht

Geschreven door

Epistulum – Je krijgt in de deathmetal een heleboel informatie binnen in korte tijd. Het kenmerkt het genre en slaat je gewoonweg in het gezicht

De jonge band Epistulum zag het levenslicht in 2018 en bracht in eigen beheer een EP uit . Een eerste langspeler verscheen, ‘From The Dead Masses’, in 2022. In oktober vorig jaar, 2025, kwam Epistulum met een gloednieuwe plaat op de proppen, ‘Cantiga Psychotica’, geprezen om zijn episch karakter. Het durven kleuren buiten de deathmetal, de toegevoegde keys en de emotionele impact waren belangvol.
We hadden hierover een fijne babbel met de bezieler, Thijs Ronteltap (zang/keys) en polsten naar de ambities en verdere toekomstplannen.

Jullie begonnen in 2018, er is al een mooi parcours afgelegd, vertel gerust …
Ik ben zeer tevreden over hoe het nu verloopt, met deze band. Muziek maken is een proces, en als band is het ons doel om als alles klaar is te kunnen zeggen, ook nadat we er later naar luisteren, dat we best tevreden zijn met wat er is gebeurd.  Het is dus  heel mooi om die tijd dat we dit doen,  dit ook zo te mogen ervaren met andere muzikanten die dezelfde kant uitkijken. Ja ik ben dus best wel tevreden over het parcours dat we tot nu toe hebben afgelegd.

Geen nadelen ondervonden van die COVID periode dan? Want dat was er net op ‘moment van lancering’?
Tijdens die corona crisis konden we niet meer optreden, en merkte ik deels dat er wel iets weg viel: er waren geen sociale contacten meer. Maar ik ben wel de bedenking gaan maken om in andere dingen te gaan duiken in mijn leven, waar ik voordien nog niet aan toe was. Aan het begin van de corona periode ben ik begonnen aan mijn jazz studies op piano. De vrijheid van het genre heeft wellicht wel gezorgd voor een zeker ‘bruutheid’ in mijn schrijven, evenals een harmonische souplesse die de intensiteit wat sterker maakt. De titel van het eerste volledige album ‘From The Dead Masses’ verwijst daar ook naar. Chaos, wrok en vrijheid.

Ik heb gelezen dat die periode de aanzet was om, na een solo start, toch een band op te richten. Kun je er wat meer over vertellen?
Zeker weten! Nadat de lockdown aan zijn einde kwam heb ik eerst een oud-bassist van de band Contorted Mind gecontacteerd. Hij was alweer een aantal jaar bandloos dus hij was blij om bij de club te mogen komen. Daarna kwam Jeroen erbij, een gitarist waarmee ik in de band van de Leidse studievereniging van de faculteit biologie had gespeeld. Daarna volgde al snel Ramón op drums en Billy op ritmegitaar. Wij hebben in dat jaar aardig wat afgesloopt om een release show te mogen doen van ‘From The Dead Masses’, die we met succes hebben mogen spelen! Sindsdien heb ik de jongens op zowel creatief als logistiek vlak veel beter mogen kennen! Mooi clubje bij elkaar, dunkt mijn zo!

Naast de EP brachten jullie een eerste full-length album uit in eigen beheer, ‘From the Dead Masses’ dus . Een melodieuze deathmetal schijf; jullie moesten niet onderdoen voor gekendere bands in het genre. De inbreng van synths is interessant. Was het een bewuste keuze om buiten die lijntjes te kleuren van de doorsnee deathmetal? Hoe moet ik het zien?
Ik was eigenlijk al sinds 2015 met allerlei sounds aan het experimenteren, in die tijd met een beetje powermetal en zo. En wat me opviel is dat ik een heel interessante sound kon creëren met die keyboard. Weet je, de ene helft van onze nummers zouden zelfs techno nummers kunnen zijn, en een andere deel blastbeats. Het kan daadwerkelijk alle kanten uit. Dat kunnen doen zorgt voor een soort jongensachtig enthousiasme. Je hebt iets om te kneden, maar weet hoegenaamd niet tot wat het leidt. Dat is zeer leuk om te doen en te beleven. En dat maakt elke release weer interessanter eigenlijk.. Dus ergens is dat zeker een bewuste manier van werken. Buiten die lijntjes kleuren.

Maar jullie worden ondanks die diversiteit in het genre binnen de kern van deathmetal geduwd; heb je daar een verklaring voor?
Omdat we ons wel willen toeleggen op een brute sound. Die deathmetal met zich mee brengt. Voordien heb ik nog bij andere bands gespeeld, binnen de extreme omkadering van deathmetal. Ondanks de inbreng van keyboard en synthesizer wil ik bewust die typische bruutheid behouden. Daardoor wordt onze muziek ook met die deathmetal geassocieerd.

Het technisch hoogstaand niveau, die ‘stomp in de maag’ in een emotioneel beladen -kader vind ik ook terug op deze nieuwe schijf ‘Cantiga Psychotica’. We ervaren vergelijkingen tussen beide platen. En toch is het anders, maar het ontgaat me. Wat is het grote verschil tussen het debuut en deze tweede klepper?
Cantiga Psychotica’ heeft een nog ruwere inbreng dan de vorige plaat, dat is het grote verschil tussen beide. Ik haalde mijn inspiratie uit de astigmatische houding in de samenleving. Ik wou eigenlijk aankaarten dat, als je wat leeft buiten wat de maatschappij als ‘normaal’ ziet, je direct de stempel van abnormaal door de strot geramd krijgt. Maar dat je als mens daar ook nog steeds kracht in vind.  De reden van deze plaat is dat mensen in mijn omgeving psychoses hebben gehad. En dat die ondanks dat er nog steeds in slagen om er een fantastisch leven op na te houden. Dat is zeer opmerkelijk. Zeker in een wereld waarin we nu heden den dage leven. Je hoeft dus niet bang te zijn om in het leven ‘compleet buiten de lijn te kleuren’ , ook dan komt het wel goed, was de onderliggende boodschap die ik meekreeg. ‘From Dead Masters’ bestond in dat opzicht uit eerder verschillende schetsen van menselijk wrok. Verschillende diepgaande conflicten die daar ontstaan. De grote vraag hoe manifesteren die zich? Daar draaide het echt om. Kortom: Ik probeerde met ‘From The Dead Masses’  een soort innerlijke rebellie op te roepen en mensen los te maken van sluimerende frustraties die ze in het leven met zich meedragen. Met ‘Cantiga Psychotica’ probeerde ik  dan weer de psychische kant aan de kaak te stellen en mensen bloot te stellen aan grenzeloze morbiditeit als een katalyst voor persoonlijke groei. Daar zit het grote verschil. 

Je had het over ‘mensen die buiten de lijntjes van het normaal zitten, vaak een stempel krijgen’; is het nu niet nog slechter geworden door de invloed van sociale media, denk je?
De sociale media is een belangrijk platform om je als muzikant of kunstenaar de kunnen profileren. Die sociale media gebruiken als doel daarvoor, daar is op zich niets mis mee, integendeel. Wat dat betreft vind ik sociale media best ok. En nodig zelfs. Het is een goede manier om mensen binnen te halen, en je project te leren ontdekken. Het is wetenschappelijk bewezen, langs de andere kant, dat sociale media heel verslavend is. Het is eigenaardig hoe die sociale media platformen perfect weten wat mensen triggered en ze spelen daar ook op in. Als je echter sociale media gaat gebruiken om jezelf te profileren, terwijl je achter de schermen een heel ander persoon bent, dan ben je echter totaal verkeerd bezig. Dat kantje van sociale media is dan weer minder mooi. Doe dat niet, want dat creëert sowieso een innerlijk conflict.

Sfeerbepaling is van belang, tempowissels die me op het verkeerde been zetten, prachtig! Is het een bewuste opzet, of komt het heel ‘naturel’ over?
Ik wou muziek maken die je bij wijze van spreken meesleurt, en doorheen schudt als het ware. Een artiest als Frank Zappa was daar een grootmeester in. Zeker in context van deathmetal heb ik het altijd een enorm interessante manier van componeren gevonden . Je krijgt binnen deathmetal een heleboel informatie binnen, in een heel korte tijd. Dat typische aan het genre, het hoort je gewoon in het gezicht te slaan. Wat dan weer resulteert in die tempowisselingen. Om je op dat moment in iets totaal anders mee te nemen, is zo tekenend voor deathmetal. Met het besef dat het onderliggende deel nog wel bestaat. Ik herinner me dat, tijdens onze release show, net bij dit nummer “Invocation of Insanity” op heel wat bijval kon rekenen. Dat kwam enorm binnen.

Er schuilt een filosofisch en spiritueel denken in de muziek. Het is ook een visuele plaat,  althans ik voel ik het aan. Klopt het, of is het wat te ver gezocht?
Nee, je slaat de nagel op de kop met die stelling. Het is voor mij zeker vanuit een filosofisch statement om de uitdaging aan te gaan om buiten conventies om te denken. En om bepaalde gedragsnormen echt aan te kaarten. En daarmee aan de gang te gaan als het ware.  En dat op een soort brute wijze door de strot te rammen, als het ware. In dat opzicht is het schrijven van dit album, als het schrijven van een boek of horror film. Zeker als je kijkt naar het sociale media gedrag, waar we het net over hadden. “Unearth the Dark Mother” is zo een nummer die dat wat weergeeft. Een soort commentaar op de perversie die je ziet in veel showbusiness  dat soort zelfdestructief patroon, dat het publiek daarin volgt. Wou ik met dat nummer eigenlijk aankaarten. Het sluit dus ook aan bij dat statement. Bij “Unearth the Dark Mother” creëer ik de figuur van Kali de Godin van de Dood.  Ik wou dat op een heel morbide wijze uitbeelden in die song. Ik wou bewust een boodschap meegeven,  om die weg niet te volgen. dat vormt ook de rode draad doorheen de hele plaat. Wat vrezen we precies? Wat zijn de dingen die buiten die conventies vallen?  En  hoe ga je daarmee om? En daarin een dialoog vinden? Die dingen. Dus ja dat filosofisch en spiritueel is zeker niet ver gezocht, integendeel.

Het ‘filosofische ‘, ‘spirituele’ in die deathmetal. Ook de nieuwe plaat is in eigen beheer uitgebracht. Zorgt dit niet voor beperktheden om een ‘groter publiek’ aan te spreken? Welk publiek wil je bereiken met je muziek?
Het is niet de bedoeling om een revolutie te beginnen zoals wij bekend zijn met de term. De bedoeling is om mensen te stimuleren om hun eigen krachten en mogelijkheden te herkennen. Eerder een innerlijke revolutie, dus. Vooral in het gene wat maatschappelijk niet direct geaccepteerd wordt. Ik neem het voorbeeld van Carl Jung een tijdsgenoot van Sigmund Freud. Hij is een van de grootvaders van de analytische psychologie. Hij had een heel mediatieve kijk op de zaak en het leven. Mensen die vastzitten in bepaalde problemen die anderzijds een confrontatie met een trauma ondervinden, en proberen binnen die context een oplossing te vinden wil ik heel graag aanspreken met mijn muziek. geef het voorbeeld van een man die achternagezeten wordt door twee tijgers. Op het moment valt hij in een ravijn, en kan zich vastgrijpen aan een tak. De ene tijger komt naderbij, de andere beneden. Hij zal sowieso een gruwelijke dood sterven. Maar er hangt een lekkere aardbei aan die tak en dat is het lekkerste dat hij ooit heeft gegeven. Dat is zeer symbolisch, maar net daar wou ik het over hebben in mijn muziek. Ik wou vooral meegeven, zelfs op momenten tussen leven en dood zitten altijd lichtpunten als het ware. Wie zich daarvoor open kan zetten,  een confrontatie wil aangaan , en toch een perspectief vinden om daaruit te geraken.  Net die mensen zou ik met muziek graag willen bereiken.

Het is, als ik het goed begrijp, niet de ambitie om op grote festivals te staan? Wat zijn de ambities precies?
Het is de ambitie een klik op te bouwen met onze muziek, en daar een publiek voor te vinden, sowieso.  Het is sowieso mijn ambitie om daarmee een zo ruim mogelijk publiek mee aan te spreken. Dus ook grote festivals als dat kan. Maar het belangrijkste is nu om gewoonweg iets te creëren.  Waardoor alle gaatjes, hoekjes van ons wezen wordt geprikkeld. Met een soort frisse energie als het ware. Er zit heel wat vuur in een droom om bekendheid te vergaren. Maar als je dat als doel gaat stellen? Dan ondermijn je het creatie proces. Ongeacht of we die bekendheid vergaren of niet, altijd willen we een sound hebben waar we allemaal 100% achter staan. Dat is de allerbelangrijkste ambitie. En dat geeft mij persoonlijk veel meer voldoening dan op een groot podia staan, maar niet meer mezelf zijn binnen die context.

Ik zie opvallend veel jongeren grijpen naar death, black en doom. Heb je er een persoonlijke verklaring voor? Op pure heavy metal komt een ouder publiek , me dunkt…
Het is rauwer. Het is bloter en directer. Waarbij veel oudere metal zeg maar bands als Iron Maiden of Judas Priest echt ook nog een bepaalde spanningsboog aanhielden in hun muziek zijn de genres death, black en doom wat meer bakstenen qua bouw en muzikale verhaallijn. Het gevoel wat deze genres willen creëren voor de luisteraar is meestal vanaf de eerste seconden van een song al gegeven. Daarmee weet je als luisteraar sneller waar je aan toe bent, waardoor het ergens ook weer makkelijk wordt om erin te rollen, ondanks de ontoegankelijkheid van deze genres. Aangezien onze spanningsbogen door technologie langzamerhand ook steeds korter worden denk ik juist dat de jongere generatie zich daarom ook verdiept in deze extremere genres. Is een heel natuurlijke ontwikkeling vind ik, maar ik denk dat het misschien ondanks dat wel waardevol is om af en toe echt voor je muziek te mogen zitten en een Maiden of Priest rauw op je dak te nemen.

Ik veronderstel dat de echte promotie rond de plaat in 2026 wordt doorgetrokken; wat zijn de plannen voor 2026?
Wij hebben sowieso een partnership met Mike de Coene van Hard Life Promotion die onze persdingen regelt en we hebben al een festival op de playlist staan in Duitsland. We hebben ons ook aangemeld voor Wacken Open Air Battle. Er zitten ook wel dingen in de pijplijn, die in de loop van volgend jaar ‘tot openbaring komen’, maar voorlopig is het nog beetje afwachten, buiten die paar dingetjes.

In Duitsland is er ook een zekere deathmetal scene, die je in de Lage Landen toch minder hebt; Speelt dit niet in jullie nadeel om die doorbraak te forceren?
Ik maak er geen probleem van, als we in Duitsland bij wijze van spreken zouden doorbreken en hier niet (of minder) eerlijk gezegd. Ik ga elk jaar naar WOA met een hele groep Duitsers en Nederlanders. In 2024 hebben we in Ahrensburgen gespeeld en daar werden we heel goed ontvangen. Maar we vinden persoonlijk ook in die lage landen wel ons publiek. Echter, dat ideaal dat Rammstein arena’s uitverkopen. Dat speelt soms wel. Maar het is gewoon belangrijk om voor onszelf als muzikant iets fascinerend te creëren. Dat maakt muziek een dialoog, en dat is belangrijker dan per se willen doorbeken in lage landen of grote podia betreden.

Hoe waren de algemene reacties tot nu toe op de nieuwe plaat?
De rode draad doorheen onze recensies is, velen omschrijven het als een heel intensieve ervaring. ook dat ons album hen enorm meeneemt. Het is niet alleen goed voor een moshpit , maar ook voor een soort meditatieve sessie thuis. Komt het tot een moshpit in de slaapkamer, dat is dat ook ok (haha). Dat was ook de bedoeling van deze plaat, en ik ben heel blij dat het over het algemeen ook zo binnen komt.

Bedankt voor de fijne babbel… Zijn er nog opmerkingen die je graag zou bespreken?
Ik wilde graag jou ook bedanken voor dit interview! Voor de lezer: check onze nieuwe plaat ‘Cantiga Psychotica’ uit op de daarvoor aangewezen kanalen (Spotify, Youtube, Bandcamp) en laat je meevoeren in een trip van primordiale, aan-het-randje-van-psychotische beukerij!

Meer info
[Black Lotus Cannibal Official Video] https://www.youtube.com/watch?v=aBZlLv2NRHM
[Voidwalker Official Video] https://www.youtube.com/watch?v=HXk6OpCHRGQ
[SPOTIFY]  https://open.spotify.com/artist/2mDf2N2Ibvy07OiyJAtvwG
[YOUTUBE] https://www.youtube.com/@epistulum6075
[FACEBOOK] https://www.facebook.com/Epistulumband
[INSTAGRAM] https://www.instagram.com/epistulum/
[BANDCAMP] https://epistulum.bandcamp.com/album/epistulum

Even voorstellen – Gala Dragot, Nieuwe single "don't discard what is left of me..."

Geschreven door

Even voorstellen – Gala Dragot, Nieuwe single "don't discard what is left of me..."
GALA DRAGOT
Release: vrijdag 16 januari 2026
Wat als Nina Simone terugkwam als een 20-jarige Belgische die bezielende jazzpop maakt voor de Cameron Winter-generatie?
"don't discard what is left of me..." - Gala Dragot stelt de vraag die we allemaal vrezen hardop te stellen: heb ik überhaupt een spoor in jou achtergelaten? Teder, onthaast, tijdloos.
Geproduceerd door Pieterjan Maertens (Tamino, Loverman, Pitou) is dit nummer veel meer dan alleen muziek: het is een getuigenis van een jonge artiest die haar waarheid vindt in alle facetten van haar kunst. Gemasterd door Christian Wright, bekend van zijn werk met Ed Sheeran, Blur, Franz Ferdinand en Kae Tempest, in de legendarische Abbey Road Studios in Londen, nodigt het nummer luisteraars uit om in hun eigen gedachten te duiken en alle spiralen in het hoofd even los te laten.
Na de release van de single "femcel anthem", haar eerste release als independent artiest, in december, verzamelde het nummer meer dan 3,7 miljoen views op haar sociale media en introduceerde het Gala Dragot opnieuw bij het publiek.  Vorig jaar trok ze nog de aandacht met "EQUINOX", haar gesmaakte samenwerking met Zwangere Guy voor de serie Putain.
Haar langverwachte debuut-EP verschijnt eind maart.
GALA DRAGOT LIVE
15/01 - Bar Lucy, Antwerpen (gratis show)
28/01 - La Madeleine, Brussel *support Judeline
more TBA

OVER GALA DRAGOT
gala dragot maakt art-pop voor meisjes die te veel voelen. Op haar twintigste heeft ze al meer meegemaakt dan de meesten in een heel leven: reality-tv-roem (winnares The Voice Kids), Eurosong-finaliste in 2023, grote labeldeals - en toch besloot ze alles achter te laten om muziek te maken die écht iets betekent.
Denk aan de vreemdheid van Björk en het drama van Nina Simone, maar dan over doomscrollen om 3 uur 's nachts en verlangen naar iemand die niet bestaat. Ze schrijft over de dingen die we niet hardop zeggen: digitale obsessie, lichaamsspiralen, wachten tot iemand je kiest. Haar muziek klinkt als klassieke training die botst met glitchy chaos,  strijkers die je achtervolgen, elektronica die anders binnenkomt.
Na samenwerkingen met Zwangere Guy en The Subs besloot gala op eigen houtje verder te gaan. Nu maakt ze haar eerlijkste werk tot nu toe: een EP over online meisje zijn, alles willen, en ondertussen langzaam wegrotten. Geen filter, gewoon vibes en gevoelens.

Even voorstellen – Pink on Red – Levvy’, single, EP ‘negligee cafe’

Geschreven door

Even voorstellen – Pink on Red – Levvy’, single, EP ‘negligee cafe’

Pink on Red is een Gentse bluesrockband die no-nonsense riffs en energieke shows combineert met een hedendaagse sound. De band bestaat uit vier beste vrienden met een gedeelde liefde voor de blues- en rockmuziek van de jaren ’70. Die invloeden dienen als brandstof voor hun nieuwe EP.

Op donderdag 29 januari brengt Pink on Red de nieuwe single ‘Levvy’ uit. Het nummer is de eerste voorbode van hun debuut-EP ‘Negligee Cafe’, die verschijnt op 15 mei. Levvy vertelt het verhaal van een personage dat zich volledig verliest in het nachtleven. Hij maakt foute keuzes, omarmt ze zonder schaamte en blijft doorgaan, ongeacht de gevolgen. Muzikaal is het een energieke bluesrocktrack die meteen de toon zet voor de EP.

De EP werd bewust zo live mogelijk opgenomen om de energie van de band vast te leggen zoals die ook op het podium voelbaar is. Pink on Red speelde eerder onder meer op de Gentse Feesten en verzorgde het voorprogramma van Simon McBride (Deep Purple).

De officiële releaseshow vindt plaats op vrijdag 12 juni in Trefpunt (Gent).

Even voorstellen – Gorillaz – ‘the mountain’, album, single “Orange county”

Geschreven door

Even voorstellen – Gorillaz – ‘the mountain’, album, single “Orange county”

The end is the beginning”
NIEUWE SINGLE VAN HUN ALBUM 'THE MOUNTAIN'
Orange County (feat. Bizarrap, Kara Jackson & Anoushka Shankar)
Gorillaz - The Hardest Thing/Orange County ft Tony Allen, Bizarrap, Kara Jackson, Anoushka Shankar
Gorillaz zet koers naar The Mountain met de release vandaag van een nieuwe track getiteld Orange County (feat. Bizarrap, Kara Jackson & Anoushka Shankar), vergezeld door het spiegelnummer The Hardest Thing (feat. Tony Allen). Samengebracht op het nieuwe studioalbum The Mountain, dat wordt verwacht op 27 februari 2026 via het gloednieuwe label van de band, KONG, zijn beide nummers nu ook beschikbaar in een gelimiteerde 7'' vinyl Double A-side-editie. Ontdek het volledige werk van 8 minuten zoals het oorspronkelijk werd bedoeld

Geschreven door Damon Albarn opent The Hardest Thing met de stem van de baanbrekende muzikant en drummer Tony Allen, een langdurige collaborator en vriend, die in 2020 overleed. Het nummer verkent op gracieuze wijze rouw en hoop, twee centrale thema's van The Mountain. De aangrijpende zin "Weet je, het moeilijkste is afscheid nemen van iemand van wie je houdt" weerklinkt en loopt door tot in Orange County.

Orange County is een licht en vooruitstrevend nummer dat Damon Albarn, zangeres, auteur en dichteres Kara Jackson, en Anoushka Shankar, veertien keer genomineerd voor een Grammy Award en sitarspelers, samenbrengt. Geproduceerd door Gorillaz en Bizarrap, is het nummer mede geschreven door Damon Albarn, Kara Jackson (voormalig Nationaal Jeugdpoëet van de Verenigde Staten) en Bizarrap, de Argentijnse artiest en producer die tweemaal werd bekroond met een Latin Grammy Award.

THE HOUSE OF KONG EXHIBITION
Na de reeks lovend onthaalde voorstellingen in Londen vorig jaar gaan de iconische deuren van Kong (het legendarische huis van Gorillaz) open in het centrum van Los Angeles voor House of Kong, een nieuwe, door critici geprezen immersieve tentoonstelling. Deze zal gedurende een beperkte periode van vier weken te zien zijn, van 26 februari tot 22 maart 2026, bij Rolling Greens. Tickets voor de tentoonstelling zijn nu verkrijgbaar.
De tentoonstelling wordt vergezeld door twee uitzonderlijke Gorillaz-concerten in het Hollywood Palladium, op 22 en 23 februari. Tijdens deze unieke Amerikaanse data zullen Damon Albarn en de liveband van Gorillaz op het podium worden vergezeld door speciale gasten om het volledige nieuwe album The Mountain van begin tot eind uit te voeren, onder het waakzame oog van Murdoc, Noodle, Russel en 2D.

The Mountain (release op vrijdag 27 februari) is het negende studioalbum van Gorillaz, een uitgestrekt klanklandschap vol instrumenten en geluiden, rijk gelaagd met stemmen, melodieën en meeslepende ritmes. Het album bevat 15 nummers die de essentie vormen van de samenwerkingsgeest van Gorillaz.

Het brengt een opmerkelijke lijst van artiesten en gasten samen, waaronder: Ajay Prasanna, Amaan & Ayaan Ali Bangash, Anoushka Shankar, Asha Bhosle, Asha Puthli, Bizarrap, Black Thought, Gruff Rhys, IDLES, Jalen Ngonda, Johnny Marr, Kara Jackson, Omar Souleyman, Paul Simonon, Sparks, Trueno en Yasiin Bey; evenals stemmen van vrienden en medewerkers die ons zijn ontvallen, waaronder Bobby Womack, Dave Jolicoeur, Dennis Hopper, Mark E. Smith, Proof en Tony Allen.

Op zaterdag 4 juli sluit Gorillaz de Main Stage van Rock Werchter af.

Even voorstellen – Stereoseat – Moanster

Geschreven door

Even voorstellen – Stereoseat – Moanster
‘Moanster’: Stereoseat – Moanster
Label: Shake Like A Dino Records
Release: 6 February 2026

Met hun derde album Moanster zet Stereoseat een duidelijke stap voorwaarts en levert de band hun meest gelaagde werk tot nu toe af

De band zet hiermee een meeslepende stap verder in de thematische wereld van de plaat, waarin menselijke kwetsbaarheid, mentale worstelingen en existentiële vervreemding centraal staan. Met donkere melodieën, rauwe emotie en beklemmende opbouwen vormt Moanster een eerlijke, confronterende spiegel van de menselijke psyche.

Muzikaal weigert Moanster achtergrondmuziek te zijn. Donkere melodieën, rauwe uitbarstingen en dreigende ondertonen grijpen je vanaf de eerste seconde vast. Fragiliteit en explosiviteit wisselen elkaar af, terwijl ook een meer trippy en atmosferische kant van Stereoseat naar voren komt:Fragiel en aan het lijf klevend, als het gewichtloze moment waarop je, volledig gekleed, de zee instapt en de wereld even vertraagt, terwijl onverwerkte wonden uit het verleden blijven nazinderen.

Moanster is een eerlijke spiegel van de menselijke psyche die na elke luisterbeurt nieuwe lagen prijsgeeft.

Voor het artwork werkte Stereoseat samen met kunstenaar Stijn De Pourcq. Zijn werk Geest van opstand — bestaande uit gemummificeerde alpaca’s en geiten — siert de albumcover en maakt deel uit van een groter artistiek project waarin het kunstwerk transformeert tot een draaiende carrousel. Deze ronddraaiende carrousel versterkt het centrale thema van het album: objecten gevangen in hun eigen kleine, herhalende ruimte.

BIO
Het uit Gent afkomstige Stereoseat behoort tot die zeldzame bands uit de Lage Landen met een volstrekt eigen en onmiddellijk herkenbare sound. Gedreven door scherp songschrijverschap en een nietsontziende live-energie raast de band als een pletwals over elk podium.
Wat begon als een studioproject van Tom Van Dorpe en Sergej Van Bouwel (Absynthe Minded), groeide al snel uit tot een compromisloze liveband met David Van Glabeke, Maarten De Meyer (Vive La Fête) en Jelle Lefebvre (Pink Room, Celestial Wolves).
Denk aan riffs die Millionaire bloedend achterlieten, hooks waarvoor QOTSA met plezier tanden zou verpatsen, en een sound bezeten door de geesten van Nine Inch Nails en Porcupine Tree. Gitaren grommen als synths, synths snijden als gitaren — vuil, woest en onmiskenbaar Stereoseat.

Het debuutalbum Safety Car Crash verscheen in 2015, gevolgd door het geprezen Heavenly Creatures (2020).

V2 records news – Caspar Auwerkerken shares news song ‘blossom’

Geschreven door

V2 records news – Caspar Auwerkerken shares news song ‘blossom’

CASPAR AUWERKERKEN Shares new song "Blossom”
From debut album "Figuring Out My Horizons"
ALBUM OUT 27 FEBRUARY

LISTEN HERE TO "BOSSOM" Blossom - Single by Caspar Auwerkerken | Spotify
13 March Live @ Het Depot, Leuven

Now singer songwriter Caspar Auwerkerken releases "Blossom", the opening track from his upcoming debut album "Figuring Out My Horizons", set for release on February 27th on V2 Records.

"Blossom" was the first song the band and I managed to arrange in the aesthetic this album seeks to explore: a more minimalist sound that embraces space and quietude. Rather than relying on an elaborate arrangement, I wanted to create energy by recording the four of us together in one room—drawing more from influences like Pinback, early dEUS, Silver Jews, and Pavement, as well as contemporary acts such as Big Thief and Amen Dunes." Caspar explains about the song.

All songs on "Figuring Out My Horizons" are thematic in nature, drawing inspiration from philosophy, visual art, and the natural world. A central theme concerns how humanity deals with climate change in a worldthat is becoming increasingly materialistic and detached, and what concepts like authenticity and genuineness still mean:
"What does it mean to be human today, and how can one live authentically in the world?"

At the same time, the songs also symbolize his search for inner peace, an attempt to respond to an anxiety disorder that at times rears its head intensely. The album is an act of resistance against fear — a manifestation of his "self" as something crystallized out of that fear, yet simultaneously offering a constructive counterbalance to a destructive force.

Loyal sources of inspiration that guide him in exploring these questions — and that are sometimes referenced directly — include philosophers Friedrich Nietzsche and Henry David Thoreau, and poets Arthur Rimbaud and Georg Trakl.

Caspar Auwerkerken Live
31 March - Het Depot, Leuven
2 April - Club AFF, Hasselt

Even voorstellen - jozef van wissem - "this is my blood" (incunabulum records/konkurrent)

Geschreven door

Even voorstellen - jozef van wissem - "this is my blood" (incunabulum records/konkurrent)

1.  What The Eternal Beginning Is 6.01

  1. Praise Shall Sound From Shore To Shore,

     Until The Sun Shall Rise And Set No More 9.02

  1. Concerning Our Saviours Silence 7.02
  2. How You Must Enter Into Suffering 7.07
  3. Remission 4.27
  4. All You Do All You Bare 2.26

7.. What The Eternal End Is 4.13

Uit op 01 mei 2026

Jozef Van Wissem - Renaissance And Baroque Lutes, Electronics, Beats, Voice, Words

Bookending “This Is My Blood “ are two cinematic hypnotist slide lute pieces that evoke contemporary deserted landscapes. They were improvised and made for  “ Maquina”,  a film shot in the Colorado desert during a psychedelic trip by film maker Joaquim Pujol. The works on here, like the ecstatic second  piece invite a return to long form listening. They explore contemporary darkness and contemplate personal loss. There is solely one vocal piece, “ Remission”.

A worldwide concert tour of this material is slated for 2026/2027.
Since studying the lute in New York with Patrick O'Brien in the 1990s, Van Wissem has gone on to create works equally as rooted in classical Renaissance and Baroque forms of lute music, as contemporary sounds spanning drones, electronics and field recordings. Throw in some of his formative influences from the no wave and industrial scenes, alongside a dedicated approach to minimalism and this has resulted in Van Wissem producing distinct and singular work whose sound is often a marriage of opposites; meditative and intense, forward thinking but with a sense of the arcane. The Quietus has called him "probably the most famous lutenist in the world”.

Jozef Van Wissem is an avant-garde composer and lutenist who plays a unique all-black baroque lute. His timeless music is often described as hypnotic, minimal, and hauntingly atmospheric, merging beauty with a dark, meditative edge. His lyrics have a mythical Christian appeal, incorporating themes of love, faith, and the afterlife, often with a repetitive, mantra-like quality. Bridging classical traditions with modern sounds like drones, electronics, field recordings and voice.

He collaborates with filmmaker and musician Jim Jarmusch, including the award-winning soundtrack for Only Lovers Left Alive, for which Van Wissem won the Cannes Soundtrack Award in 2013. He also scored the Sims Medieval Video game ( 2011), Uncle Howard ( 2016) Land (2018), Irma Vep (2022), Queens (2023) and Un Prince (2024). He did a world tour in duo with Jarmusch in 2025 and their 5th record “ The Day The Angels Cried” was released.

Van Wissem tours extensively, performing in diverse venues from rock festivals to churches, and has worked with artists like Tilda Swinton and Zola Jesus. In 2019 he was commissioned by Cinematheque Francaise to score the silent horror film Nosferatu (1922). He released the soundtrack in 2022 on his own Incunabulum label. The New York Times wrote: Beginning with a solo played on the lute, his performance will incorporate electric guitar and distorted recordings of extinct birds, graduating from subtlety to gothic horror. “My soundtrack goes from silence to noise over the course of 90 minutes,” he said, culminating in “dense, slow death metal.” In 2024 Van Wissem did a sold out nationwide American tour with the film. A worldwide tour is slated for 2026/2027   

Even voorstellen - Kunde feat. Okon - ‘Out The Blue’, single

Geschreven door

Even voorstellen - Kunde feat. Okon - ‘Out The Blue’, single
W.E.R.F. Records / N.E.W.S. Distribution
Release: 16 januari 2026
Kunde - Out the Blue (Feat. Okon) Official Video
Out the Blue' , de derde single van Kunde zijn aankomende album 'Late Bloomer' (release: 6 maart), raakt je met een onweerstaanbare groove die je uitnodigt om te dansen tot de vroege uurtjes. Maar hoe goed vangen we de realiteit eigenlijk? Onder de aanstekelijke vibe schuilt een gelaagde boodschap: liefde in het post-truth tijdperk. Met intimiteit als vertrekpunt verkent Kunde zijn eigen kwetsbaarheid. Bekend om zijn genre-overstijgende sound levert hij een track af die fris én vertrouwd aanvoelt voor fans van Anderson .Paak, Flying Lotus en Kaytranada. Samen met de soulvolle Okon, vocaal powerhouse achter onder meer Selah Sue, Zap Mama en Coely, mixt hij Neo-soul, Hip House en Funk tot een nummer dat het lichaam in beweging zet én subtiel uitdaagt je eigen roze bril in vraag te stellen. Volledig opgenomen met zijn liveband is 'Out the Blue' een even aanstekelijk als confronterend en verhuld liefdeslied dat dans en reflectie combineert.

Met 'BITTERSWEET' , de eerste single van zijn nieuwe album, deelde de Belgisch-Kameroense rapper, producer en multi-instrumentalist Kunde een persoonlijk verhaal over opgroeien, vriendschap, verraad en de nasleep van een diep verlies. Dankzij een sound die schommelt tussen eigentijdse jazz, R&B en hiphop voert hij je mee naar de echo’s van zijn jeugd. De emotionele intensiteit van de track wordt gedragen door de rauwe, soulvolle stem van Fred Gata. Het nummer staat bol van Belgisch muzikaal vakmanschap en nestelt zich overtuigend naast internationale grootheden als Anderson .Paak, Thundercat en Butcher Brown.

Voor wie houvast zoekt in deze stormachtige tijden, biedt 'Shades of Navy', de tweede single van Kunde zijn nieuwe album ‘Late Bloomer’ , een veilige schuilplaats vol warmte en geborgenheid. De track is een genre-overstijgende creatie van de Belgisch-Kameroense rapper, producer en componist, die jazz doordrenkt met psychedelische rock en Dilla-achtige hiphopgrooves. Samen met Helena Casella en haar zielroerende, angelieke stem scheppen ze een droomwereld om in te verdwalen, doordrenkt in zeeën van blauw.

Met zijn nieuwe album 'Late Bloomer' (release op 6 maart 2026) bevestigt Kunde zijn reputatie als verhalenverteller, componist en musical director. Het album is zowel intiem als groots, geworteld in persoonlijke geschiedenis en tegelijk scherp in zijn reflecties op de menselijke aard. Net als zijn inspiratiebronnen – van Coltrane en J Dilla tot D’Angelo, Don Blackman en Arthur Verocai – slaagt Kunde erin een eigenzinnige sound te creëren die zowel diep persoonlijk als universeel herkenbaar is.

Kunde is een Belgisch-Kameroense rapper, componist en multi-instrumentalist die moeiteloos laveert tussen jazz, R&B, hiphop en afrobeat. Zijn muziek verweeft poëtische rap en storytelling met persoonlijke reflecties en maatschappelijke observaties, gedragen door een rijk instrumentaal weefsel. Met ‘Late Bloomer’ (2026) bouwt hij voort op het momentum van ‘Dandelion’ (2024), waarmee hij nationaal en internationaal aandacht kreeg. Het album, volledig opgenomen met zijn liveband en door Kunde zelf geschreven, gecomponeerd en gemixt, bevestigt zijn rol als artistieke spil en musical director. Opgegroeid tussen de polyritmische muziek van zijn vader en nineties hiphop, ontwikkelde hij zich autodidactisch tot pianist, vocalist, bassist en producer. Zijn unieke sound sluit naadloos aan bij artiesten als Anderson .Paak, André 3000, Yussef Dayes en BADBADNOTGOOD.

Live:
14 februari, We Are Open 2026, Trix, Antwerpen
3 april, De Centrale, Gent

8 april, De Roma, Antwerpen

Meer live shows tba

Garorock 2026 – 26 juin – 28 juin 2026 – Gims et Théodora à Garorock : le seul festival qui les réunit le même soir

Geschreven door

Garorock 2026 – 26 juin  – 28 juin 2026 – Gims et Théodora à Garorock : le seul festival qui les réunit le même soir
L’année musicale démarre fort avec l’annonce d’un nouveau titre réunissant Gims et

Théodora, disponible ce vendredi 16 janvier. Une rencontre artistique attendue, entre deux univers forts de la scène francophone, portés par une même énergie créative.
Artiste incontournable depuis plus d’une décennie, Gims continue de surprendre et de se réinventer, tandis que Théodora s’impose comme l’une des voix les plus singulières et audacieuses de sa génération. Ce featuring marque un nouveau temps fort pour les deux artistes et attise déjà la curiosité du public.

Une actualité qui résonne tout particulièrement avec la programmation du festival Garorock, seul festival à réunir Gims et Théodora le même soir, le dimanche 28 juin. Une belle occasion pour le public de prolonger l’expérience live et de retrouver ces deux artistes dans l’univers unique du festival.

www.garorock.com

Live Nation concert - Madison Beer

Geschreven door

Live Nation concert - Madison Beer
the locket tour
Op donderdag 28 mei 2026 in Lotto Arena, Antwerpen

Goed nieuws voor de fans van Madison Beer, want na haar hopeloos uitverkochte show in Ancienne Belgique in 2024 keert de popster terug naar België, dit keer groter dan ooit. Op donderdag 28 mei stelt ze haar nieuwe album 'locket' voor in de Lotto Arena in Antwerpen. Met Isabel LaRosa en Lulu Simon als special guests belooft het een onvergetelijke popavond te worden.
Op 16 januari brengt Madison Beer haar derde studioalbum 'locket' uit. Het album werd zowel geschreven als gecoproduceerd door de Amerikaanse zangeres zelf. Met de naam 'locket' in haar achterhoofd, maakte ze een album vol herinneringen, emoties en ervaringen. Dit nieuwe werk toont duidelijk haar groei als songwriter, zangeres en producer en bevat haar meest vocaal dynamische werk tot nu toe. De singles "bittersweet", "yes baby" en "make you mine" geven ons al een krachtig voorproefje van haar nieuwe muzikale fase.

Madison Beer is een tweevoudig GRAMMY-genomineerde en platina-verkopende artieste. Ze staat bekend als een veelzijdige creatieve kracht die haar muziek zelf mee vormgeeft, van songwriting tot productie en visuele concepten. Met 'locket' bevestigt ze nogmaals haar positie als een van de meest uitgesproken stemmen binnen de hedendaagse popmuziek.

In 2024 zorgde Madison Beer voor de langste wachtrij in de geschiedenis van concertzaal Ancienne Belgique. Je bent dus gewaarschuwd om snel je tickets te scoren voor haar gloednieuwe show op 28 mei in de Lotto Arena!

Tickets voor het concert van Madison Beer zijn beschikbaar via livenation.be en kosten €73,50 - €62,30 - €56,71 - €51,10 (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage). Voor de grootste fans zijn er ook VIP packages beschikbaar.

Belangrijk: De Belgische regering heeft een verhoging van het btw-tarief op onder andere festival- en concerttickets aangekondigd, van 6% naar 12%. De sector wacht op officiële duiding over de exacte toepassing en timing, maar een prijsaanpassing is niet uit te sluiten. Wie zeker wil zijn van de huidige prijzen, koopt best tijdig een ticket.

www.livenation.be

Live Nation concert – BTS

Geschreven door

Live Nation concert – BTS
WORLD TOUR
Op woensdag 1 juli en donderdag 2 juli 2026 in Koning Boudewijnstadion, Brussel

ARMY, het is zover! 'Pop royalty' BTS kondigt zijn langverwachte terugkeer aan met een nieuw album én de allergrootste K-pop wereldtour ooit, waarmee ze voor het eerst ook naar België komen. Op woensdag 1 juli en donderdag 2 juli 2026 zal de Zuid-Koreaanse boyband het Koning Boudewijnstadion in Brussel doen oplichten als "dynamite".

BTS, kort voor Bangtan Boys, Bangtan Sonyeondan of "Beyond the Scene", is een GRAMMY-genomineerde K-pop boyband bestaande uit RM, Jin, SUGA, j-hope, Jimin, V en Jung Kook. Sinds hun debuut in 2013 veroveren ze wereldwijd de harten van fans dankzij authentieke, zelfgeproducete muziek, indrukwekkende optredens en de hechte band die ze hebben met hun fans, ook gekend als 'ARMY'. Tegenwoordig worden ze beschouwd als popiconen van de 21ste eeuw dankzij talloze wereldrecords, uitverkochte stadionconcerten, awards en samenwerkingen met onder andere Coldplay.
In 2022 kondigde de band een pauze aan omwille van de legerdienst van de zeven leden. Maar nu zijn ze helemaal terug! Op 20 maart 2026 verschijnt het vijfde studioalbum, gevolgd door een nu al iconische wereldtour. De comeback brengt BTS in 2026 en 2027 langs 79 stadions, met een indrukwekkend 360°-podium.

Stof je 'Army Bomb' af en maak je klaar voor een onvergetelijke eerste keer BTS in België!

www.livenation.be

Even voorstellen – Camille Yembe op de doorbraakradar

Geschreven door

Even voorstellen – Camille Yembe op de doorbraakradar

CAMILLE YEMBE OP DE DOORBRAAKRADAR
MME-NOMINATIE, EUROSONIC & WE ARE OPEN 2026
Camille Yembe - Je ne l'ai jamais dit à personne
Opgemerkt door Stromae, geprezen door France Inter, Konbini, Les Inrocks en Libération: Camille Yembe is die elektrische stem die de Belgische pop overstijgt.
Ze beschikt over die zeldzame gave om moeiteloos te schakelen tussen kwetsbaarheid en kracht, met teksten die echt raken en een popsound zonder grenzen.
Dat momentum vertaalt zich nu ook internationaal. Camille Yembe is genomineerd voor de Music Moves Europe Awards, het Europese platform dat eerder artiesten als Dua Lipa, Stromae, Rosalía, Christine and the Queens en Zaho de Sagazan lanceerde.
Daarnaast heeft ze een bevestigde show op We Are Open 2026 in Trix. Samen vormen deze stappen drie sterke springplanken die haar parcours versnellen en haar stevig op de kaart zetten als een van de meest veelbelovende stemmen van de Belgische pop.
Na Angèle dient zich een nieuwe Belgische popstem aan. Dit is zonder twijfel háár jaar.

"JE NE L'AI JAMAIS DIT À PERSONNE"
De eerste single van haar debuutalbum.
Na het succes van Coup de soleil, dat de voorbije maanden breed werd opgepikt, keert Camille Yembe terug met een nieuw, intiem hoofdstuk.
We gaan er niet omheen draaien: met Je ne l'ai jamais dit à personne kiest ze voor openheid en licht. Persoonlijke herinneringen, zoekende jaren en dat intense verlangen naar liefde krijgen hier een nieuwe glans. Camille maakt van haar verhaal een kracht en van haar kwetsbaarheid een bron van energie.
Het resultaat is 4 minuten en 19 seconden heldere, eerlijke pop, gedragen door emotie maar altijd vooruitkijkend. Zonder grote aankondigingen, maar met een duidelijke belofte: dit nummer opent een nieuw hoofdstuk.
Haar eerste album volgt in april 2026

Om dit ultrapersoonlijke nummer te begeleiden, wilde Camille Yembe een videoclip die haar helemaal weerspiegelt: zonder filter, zonder opsmuk. Een one-shot, geregisseerd door Mischa Van der Werf, waarin ze oog in oog staat met zichzelf, met haar emoties. Ze spuugt het eruit, ze opent zich, ze danst op haar wonden. Het is rauw, bevrijdend, en precies het visuele verlengstuk dat dit nummer verdiende.

OVER CAMILLE YEMBE
Haar kracht? Grensloze pop, tegelijk kwetsbaar en krachtig. Op het podium geeft Camille Yembe zich volledig, met een intensiteit die je meeneemt van de eerste tot de laatste noot. Diezelfde energie hoor je ook in haar muziek: van intieme ballads tot dansbare, meeslepende popnummers.

Even voorstellen - the notwist - news from planet zombie

Geschreven door

Even voorstellen - the notwist - news from planet zombie
13/03/26 (morr/konkurrent)

jan 26 “how the story ends” https://www.youtube.com/watch?v=9ATxC8zN-A8
nov 25 “x-ray” https://www.youtube.com/watch?v=Szaz6ShHKxo

LIVE 14/12/25 cactus club bruges

With »News from Planet Zombie«, The Notwist return to view after years of exploration and experiment with an album rich in both melancholy and positivity, sketched across a suite of thrilling, fiercely committed pop songs. It’s an album reflecting a chaotic world, but responding with warmth and generosity, to achieve creative and spiritual consolidation. Recorded in their home base of Munich, it reconnects with the security of the local to explore the troubles of the global: a guiding impulse writ large across this album’s eleven songs. It’s also the first studio album since 1995’s »12« that the band recorded together in the studio in its expanded live formation.

A new album by The Notwist is always a curious endeavour; their musical language is as consistent and resilient as the contexts for creativity are unpredictable and ever shifting. For »News from Planet Zombie«, the core trio of Markus and Micha Acher and Cico Beck embraced the plural possibilities of writing together, bringing songs to the collective and then arranging, rehearsing and recording that material live, in the studio.

The result is an album that’s energised, fully in ›the now‹, with spectacular moments where you can hear the magic bubbling up in the dynamic between the Achers, Beck, and fellow members Theresa Loibl, Max Punktezahl, Karl Ivar Refseth, and Andi Haberl. If »Teeth« begins »News from Planet Zombie« quietly and reflectively, by »X-Ray« everyone’s supercharged, blasting out future anthems with the collective energy cranked up high. The chiming keys of »Propeller« skim the instrumental’s surface like stones across burbling water; »The Turning« clangs its way into one of the album’s most heartwarming melodies.

»News from Planet Zombie« was recorded over one week at Import Export, a non-profit space for arts and music. You can tell, too; there are some pleasingly rough edges here, as though The Notwist’s striving for hazy perfection means they’re also confident enough to let the songs breathe and mutate between our ears. That openness to chance also takes in guest turns from friends both local and international, reflective of a cosmopolitan Munich: Enid Valu joins in on vocals, while Haruka Yoshizawa guests on taishōgoto and harmonium, Tianping Christoph Xiao on clarinet, and Mathias Götz on trombone.

The Notwist aren’t best known for cover versions, but »News from Planet Zombie« features two: a gorgeous version of Neil Young’s »Red Sun« (from 2000’s »Silver & Gold«), which the group originally developed for a theatre play directed by Jette Steckel, and a take on Athens, Georgia folk-pop gang Lovers’ »How the Story Ends«. They slot into the album’s narrative perfectly, nestling in like old friends, revealing The Notwist as poetic interpreters. Played well, the cover version is both acknowledgement of fellow travellers and act of generosity, and The Notwist nail both aspects here.

And that narrative, the way the album plays out? »News from Planet Zombie« acknowledges the distress of our current geopolitical impasse, while reminding us there are collective ways forward. Fed through the figure of the zombie, Markus Acher explores our anxieties: »In the title and some lyrics I reference B- and horror-movies, which is a reference to the crazy world at the moment, which seems to be like a really bad and unrealistic B-movie.« But there’s a reminder here not to lose the thread entirely, that these things, too, will pass.

»The river here in Munich I often go to has been there forever and will be there long after us,« Acher reflects, pinpointing an important source of succour for him, »always the same but always changing. Very calming, but also always reminding me that like this river time only flows into one direction and you can’t go back. Every moment is very precious.«

The Notwist:

Markus Acher: vocals, guitar

Micha Acher: bass, sousaphone, euphonium, trumpet

Cico Beck: electronics, keyboards, guitar, recorder, percussion

Theresa Loibl: bassclarinet, clarinet, piano, harmonium, organ

Max Punktezahl: guitar

Karl Ivar Refseth: marimbaphone, vibraphone, glockenspiel, congas, percussion

Andi Haberl: drums, dulcimer

+

Enid Valu: vocals on 1, 2, 3, 4, 5, 7, 9, 10, 11

Haruka Yoshizawa: taishōgoto on 6, harmonium on 9, 10, 11

Tianping Christoph Xiao: clarinet on 4, 10, 11

Mathias Götz: trombone on 4, 10, 11

VierNulVier, Gent – Smells Like Circus 2026

Geschreven door

VierNulVier, Gent – Smells Like Circus 2026
Van 21 tot en met 24 januari 2026 wordt Gent opnieuw het kloppend hart van circus, dans en performance. Het festival ‘Smells Like Circus’ daagt voor de achtste keer de grenzen van het hedendaagse circus uit met een programma vol verbluffende voorstellingen. Naast het publieksluik wordt ook een professioneel programma gepresenteerd dat werd samengesteld door Circuscentrum en internationale circusprofessionals naar Gent brengt.

Het VIERNULVIER-café wordt tijdens deze editie de festivalhub met een ‘Fountain of Youth’ waar bezoekers zich kunnen aan laven en artistieke interventies door kunstenaarscollectief Boegbeeld dat ook het slotfeest op 24 januari in de Balzaal cureren.

Check www.viernulvier.gent
INFO & TICKETS:
viernulvier.gent/smellslikecircus & miramiro.be

Smells Like Circus is een initiatief van VIERNULVIER, Miramiro en Circuscentrum, met dank aan CAMPO, KOPERGIETERY & Wintercircus

Friendly Fire presenteert - Allereerste Eurovision Song Contest Live Tour komt naar Amsterdam

Geschreven door

Friendly Fire presenteert - Allereerste Eurovision Song Contest Live Tour komt naar Amsterdam

Zeventig jaar Eurovisie Songfestival magie live op het podium

Op 27 juni 2026 komt de allereerste Live Tour van het Eurovision Song Contest naar de Ziggo Dome in Amsterdam. Met een unieke liveshow vol artiesten en spektakel uit de zeventigjarige geschiedenis viert het grootste livemuziekevenement ter wereld zijn zeventigste verjaardag. Tijdens Eurovision Song Contest Live Tour 2026 zingen talloze iconen uit de geschiedenis van het liedjesfestival hun tijdloze hits. De eerste namen van de line-up worden op 16 mei aangekondigd. Eurofans die zich voor 1 februari registeren via www.eurovision.com/account/register krijgen exclusieve toegang tot de speciale presale.

Naast legendarisch geworden deelnemers uit zeven decennia Eurovision Song Contest zingen ook tien artiesten die dit jaar meedoen aan het grootste livespektakel ter wereld hun liedjes. Het is de eerste keer dat de EBU, de organisatie achter Eurovision Song Contest, een live-tournee organiseert. De tournee doet tien Europese steden aan, waar Amsterdam er een van is. Tijdens deze speciaal voor de verjaardag ontworpen show vieren oude en nieuwe deelnemers uit de zeventigjarige geschiedenis van het evenement dat elk jaar honderden miljoenen mensen betovert. Vier samen met de grootste fans ter wereld onvergetelijke muziek en performances tijdens deze unieke show vol glitter, glamour en geschiedenis!

Iconische performances en surprise-acts
De Eurovision Song Contest Live Tour volgt op de bekendmaking dat de zeventigste editie van de Eurovisiesongfestival in Wenen razendsnel uitverkocht raakte. Fans van het festival die naast kaartjes grepen óf juist geen genoeg krijgen van de unieke ervaring van het evenement krijgen tijdens de Live Tour een kans om deel uit te maken van de historie van het festival tijdens deze speciale show. Geniet van de sfeer, onvergetelijke muziek en tradities tijdens het evenement waar iconische acts hun legendarisch geworden optredens nog eens dunnetjes overdoen, zie tien van de artiesten die dit jaar meedoen live én laat je verrassen door talloze surprise-acts. Op 27 juni staat Ziggo Dome in het teken van zeven decennia aan all things Eurovision.

Evolutie
In de woorden van Martin Green CBE, director van het Eurovision Song Contest:

“Ter gelegenheid van het 70-jarig bestaan van het Eurovisiesongfestival wilden we

iets echt unieks en speciaals doen – en de Eurovisiesongfestival Live Tour is

precies dat. Deze historische eerste tournee legt de evolutie van het Songfestival vast – van

icoon op televisie tot meeslepende live-ervaring – met een format dat ons

fantastische verleden viert en tegelijkertijd naar de toekomst kijkt. Voor het eerst brengen we de magie van de live-ervaring van het Eurovisiesongfestival rechtstreeks naar fans en hun vrienden en families in heel Europa. Dit is onze kans om de muziek, de artiesten en de gemeenschap te vieren die het Eurovisie Songfestival hebben gemaakt tot wat het nu is, na zeven opmerkelijke decennia.”

Allereerste Eurovision Song Contest Live Tour komt naar Amsterdam
27 juni 2026
Ziggo Dome, Amsterdam

www.friendlyfire.nl

Zangeres LEEZ komt met nagelnieuwe concertreeks

Geschreven door

Zangeres LEEZ komt met nagelnieuwe concertreeks
LEEZ sings legends, daarmee bestormt zangeres LEEZ vanaf juni de Vlaamse podia. Het wordt haar allereerste eigen show en concertreeks. Ze komt naar Antwerpen, Hasselt en Gent met LEEZ sings legends, een show vol power en iconische odes en songs. Tickets en info via www.show-time.be

In juni dit jaar komt LEEZ voor het eerst met een grote soloconcertreeks: Leez sings legends. Ze speelt in de grootste theaters van ons land: Stadsschouwburg Antwerpen, Trixxo Theater Hasselt en Capitole Gent. De nummers die LEEZ zal brengen gaan uit van voor haar evidente beweegredenen. De legendes die ze op het podium brengt, zijn stuk voor stuk hun tijd overstegen. Denk maar aan Prince, Whitney Houston, Céline Dion, maar ook Lady Gaga’s werk zal te horen zijn tijdens deze concerten. “Het is geen show over vroeger” laat Lisa optekenen. “Het is een show die ons brengt naar gevoelens die we allemaal delen, een avond vol herkenbare ontmoetingen. Het zijn allemaal nummers die iedereen kent, muziek die ons allemaal verbindt. Dus ik wil veel verbinding creëren tijdens mijn optredens en samen die muziek beleven”.

LEEZ zal de artiesten waarvan sprake niet zomaar imiteren, maar vooral eren. Ze brengt alles op haar eigen manier met haar eigen stemkleur, maar uiteraard niet zonder de herkenbaarheid te verliezen. Ze wordt op podium bijgestaan door een live band en vier backing vocals. Tickets en info via www.show-time.be

Eerste viool in The Masked Singer
Na vele omzwervingen treedt LEEZ meer en meer op de voorgroond. Lisa van Rossem (LEEZ) begon eigenlijk eerder aan haar zangcarrière dan broer Metejoor. Zo deed ze mee aan Eurosong for kids (2005) en The Voice van Vlaanderen (2016). LEEZ was overigens jarenlang backing vocal bij haar broer. Op JOE radio bracht ze in 2024 telkens op dinsdag een pakkende cover, én met succes. Sinds afgelopen week is ze terug elke dinsdag te horen op JOE met nieuwe covers, waar altijd één woord centraal staat: power! Haar sterkte om met kracht en overgave covers te brengen kwam onlangs nog maar tot uiting in het jongste seizoen van The Masked Singer.

PRAKTISCH
LEEZ SINGS LEGENDS
Antwerpen Stadsschouwburg – 12/06/2026
Hasselt Trixxo Theater – 13/06/2026
Gent Capitole – 25/06/2026
www.show-time.be

Club B52, Eernegem – Programma

Geschreven door

Club B52, Eernegem – Programma

02/01 RocknRoy
03/01 New Year’s rockin’ eve: Radz., Neon forest, Aerostone
10/01 The Butcher’s Debauchery: info zie site
16/01 Stoner rock: Black charger, Rosnotor
17/01 High voltage tribute: tribute to ACDC, H.V.T.
23/01 Wanderers coverband
24/01 Grunge night: Apoth, Ampul,
30/01 Event: all aboard brings you 4 decades of hard rock and heavy metal songs
31/01 The dead don’t run: Primal creation – info zie site
06/02 Classic hard rock : Catweazel
07/02 Alienare 'the mea culpa tour 2026', Causenation
13/02 Jimi Hendrix tribute : Voodoo wild
14/02 Dangfrous , Meersein - tribute to Depeche Mode
21/02 Megadeath Dutch Megadeth tribute
27/02 Leontien Ches, Polar Bear Taxi Drivers
28/02 Solita's Medicine, The Dirty Scums, Anne Hoser
06/03 Oaze: D Project

B52 music club | Facebook
www.b52music.club

Copa DOK 2026 is terug van 14 mei t-m 16 mei 2026, Stadshaven, Gent

Geschreven door

Copa DOK 2026 is terug van 14 mei t-m 16 mei 2026, Stadshaven, Gent
Copa DOK is terug. Op 14, 15 en 16 mei 2026 vindt in Gent de tweede editie plaats van het driedaagse festival. Place to be? Stadshaven. Zelfde plek als vorig jaar. Copa DOK kon toen rekenen op de komst van o.a. Manu Chao en Bart Peeters en kondigt vandaag de eerste namen van de nieuwe editie aan. Het festival blijft trouw aan een line-up waarbij minder evidente combinaties toegejuicht worden. Copa DOK serveert opnieuw een gevarieerde affiche met een hoek af. Met meer artiesten dan vorig jaar. Verwacht op elke festivaldag minstens vier shows. Stay tuned voor extra aankondigingen. Vandaag alvast de eerste vier namen van editie 2026. De ticketverkoop is meteen gestart. Buy early, pay less!

14 mei: grenzeloos feest!
Goran Bregović & his Wedding and Funeral Band
“Gas gas gaaaaaaas!” Op donderdag 14 mei verwelkomt Copa DOK een icoon van de Balkan brass en Roma-muziek. Net als Manu Chao een topper in zijn genre. De Bosnisch-Servische componist en muzikant Goran Bregović, vooral bekend van samenwerkingen met regisseur Emir Kusturica, komt naar Gent met zijn Wedding and Funeral Band. 'Champagne For Gypsies', dat spreekt. 'Hop Hop Hop', 'Kalasnjikov' en 'Bella Ciao' ontbreken ongetwijfeld ook niet op de setlist. De live shows van Goran Bregović staan garant voor feestelijke melancholie in een energieke jas. Een ideale afsluiter voor de eerste festivaldag van Copa DOK 2026.
Meer namen voor de line-up van 14 mei worden later aangekondigd.

16 mei: Hiphop, elektronische beats en eurodance!
De La Soul - exclusieve show voor Vlaanderen
Vorig jaar op Rock Werchter, in 2026 op tour met Gorillaz (met wie ze samen het wereldberoemde nummer ‘Feel Good Inc.’ hebben uitgebracht in 2005) én op 16 mei op Copa DOK: De La Soul. De Amerikaanse hiphopformatie is samen met Jungle Brothers en A Tribe Called Quest één van de vaandeldragers van de Native Tongue Posse. De La Soul brak eind jaren tachtig door met het debuutalbum '3 Feet High And Rising', een ware hiphopklassieker. Sinds het overlijden van mede-oprichter David Jude Jolicoeur (aka Trugoy the Dove aka Plug Two) in 2023 gaan Kelvin Mercer (bijnamen: Posdnuos en Plug One) en Vincent Mason (bijnamen: P.A. Pasemaster Mase en Plug Three) verder als duo. Op Copa DOK brengen ze een live band mee om naast de bekende singles 'Me Myself and I’, 'Say No Go' en 'Ring Ring Ring (Ha Ha Hey)’ ook nieuw werk te presenteren. Na bijna een decennium stilte verscheen vorig jaar ‘Cabin In The Sky’, een plaat met veel nummers die geënt zijn op ideeën en producties die David Jolicoeur nog voor zijn dood heeft uitgewerkt. De warmhartige hommage aan de overleden muzikant resulteerde in veel airplay (check single 'The Package') en lovende recensies. Zo bekroonde Radio 1 ‘Cabin In The Sky’  tot album van de week.
De Jeugd Van Tegenwoordig - ‘20 jaar De Jeugd’
De twintigjarige jubileumtour van De Jeugd Van Tegenwoordig gaat ook in 2026 onverminderd verder. Twee decennia na doorbraakhit 'Watskeburt?!' staat de elektronische hiphop van het Nederlandse rapgezelschap nog steeds als een huis. De zalen in Nederland zijn steevast uitverkocht en ook in België liep de Lotto Arena vorig jaar volledig vol. Copa DOK maakt zich op voor '20 Jaar De Jeugd' in Gent. Met op het programma onverwoestbare tracks als 'Manon', Sterrenstof' en 'Ik Kwam Haar Tegen In De Moshpit'.
Milk Inc. - ‘Celebrating 30 years of music’

Wie houdt Milk Inc. tegen? Niemand, te oordelen naar de vorig jaar verschenen comeback-single 'Unstoppable'. Linda Mertens en Regi Penxten vieren in 2026 het dertigjarig bestaan van de Belgische eurodance-groep en houden een tussenstop op Copa DOK. Milk Inc. sluit op 16 mei de laatste dag van het festival af. Na uitverkochte shows in het Sportpaleis (heden: AFAS Dome) mag ook Gent zich opwarmen voor hits die intussen tot het collectief geheugen behoren: 'Walk On Water', 'In My Eyes', 'La Vache', ...
Meer namen voor de line-up van 16 mei worden later aangekondigd.
15 mei: de mystery day
Voor wie houdt van wat mysterie en geen schrik heeft van een risico meer of minder: de line-up van vrijdag 15 mei is voorlopig nog een goed bewaard geheim. De affiche van de tweede festivaldag van Copa DOK wordt later bekend gemaakt.
Copa DOK kwam er vorig jaar nogal onverwacht. Zes weken: meer voorbereidingstijd was er vorig jaar niet nodig om de allereerste editie van Copa DOK op poten te zetten en meteen recht in de roos te schieten. Dit jaar schakelt de organisatie een versnelling hoger en is Soundport de nieuwe betrouwbare partner om het festival te laten welslagen. Copa DOK is nu een joint venture tussen Anamma en Soundport. Meer weten over de jaarwerking van Anamma (events, indoor concerten, Copacobana Festival)? Check www.anamma.be

Copa DOK creëert niet alleen een unieke muziekervaring, maar heeft sinds vorig jaar ook een nieuwe invulling aan Stadshaven, een stuk Gent dat schreeuwde om herontdekking. De festivalsite ligt op wandelafstand van het centrum, tussen water en staal, op het snijvlak van oud en nieuw Gent. De festivalorganisatie geloofde vanaf het begin in de kracht van de Stadshaven site om het stedelijke weefsel te verrijken en nieuwe verhalen te schrijven in de marge van de stad. Copa DOK is op die manier een plek waar Gent bruist, broeit en opnieuw begint. Ook in 2026. Voor de nieuwe editie neemt de organisatie achter het Copacobana festival volop de tijd om het spectaculaire decor nog zotter in te kleden met enkele herkenbare Copa ingrepen. Zorg dat je bij bent op Copa DOK. Save the dates: 14, 15 en 16 mei 2026.

Voorlopig programma en tickets Copa DOK editie 2026: www.copadok.be
14.05 / Goran Bregović & his Wedding and Funeral Band. Extra namen voor de line-up tba.
15.05 / Volledige line-up tba.
16.05 / De La Soul (with live band), Milk Inc., De Jeugd Van Tegenwoordig. Extra namen voor de line-up tba.

Pagina 10 van 484