logo_musiczine_nl

Talen

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

DRAHLA
MC Solaar 2024-...

Ian McCulloch – ‘Big mouth strikes again’, maar dit keer muzikaal ... Aanbevolen

Geschreven door - -

Pauwel De Meyer mocht deze avond inzetten en deed dit met korte, rustige songs.  Hij heeft een stem van een getormenteerde ziel en ziet er ook zo uit...  Tussen zijn nummers door heeft hij telkens net iets te veel werk om zijn gitaar te stemmen...

Dan was het de beurt aan ‘big mouth’ Ian McCulloch.  Samen met zijn ondertussen vaste kompaan Gordy Goudie betrad hij het podium van de Balzaal van de Vooruit, die zeer matig gevuld was.

Vergane glorie ? Totaal niet, we kregen een concert voorgeschoteld om vingers en duimen af te likken. Gordy kroop volledig  in de rol van Will Sergeant.  Zijn meesterlijk gitaarspel gaf de songs een extra dimensie en Ian bepaalde het ritme en tempo op zijn klassieke gitaar.  We zagen ook een totaal andere Ian : hij had zijn mantel van arrogantie thuis gelaten en ook zijn drang naar drank. Opvallend nuchter en geconcentreerd, presenteerde hij uitmuntende versies en arrangementen van een aantal Bunnymen-klassiekers.  Hij was goed bij stem en smeerde die stem deze keer niet met rode wijn, maar met water, melk en vloeibare honing zowaar... Hij was niet nukkig en ergerde zich niet aan het licht of de techniek, zelfs een labiele en krakende stoel bracht hem niet uit zijn evenwicht (letterlijk en figuurlijk). Hij concentreerde zich op zijn gitaarspel en zang en bewees nogmaals dat een groot artiest te zijn, die ook zonder vedette-allures een podium en publiek kan innemen.
'Verplichte' en traditionele openers “Rescue” en “Villiers terrace” zetten meteen de toon en doen ons eraan denken dat ‘Crocodiles’ toch wel een van de beste debuutplaten is, die op ons afgevuurd werden. Tussen de klassiekers door liet hij af en toe (misschien te sporadisch) wat nieuw werk horen. “Pro patria” van de gelijknamige en moeilijk te verkrijgen cd was een eerste hoogtepunt, onmiddellijk gevolgd door een volledig akoestische versie van “Trust”, die Ian volledig voor zijn rekening nam. Tussen “Zimbo”, “The Fountain” en “Badbugs” passeerde een stomende versie van “Waiting for my man”, een ode aan...  “7 seas” bracht het publiek en vooral Luc-Gorki-De Vos in vervoering.
Het intieme en sfeervolle concert werd afgerond met een aantal klassierkers, zoals “Dancing horses”, “Nothing last for ever“ (dat live altijd veel beter klinkt) en -volgens Ian zelf- zijn beste nummer ooit “The Killing Moon”.

We kregen slechts 1 bis, maar wat voor een : “Lips Like Sugar”, voorafgegaan door een leuke interactie met het publiek. Op vraag van het tevreden publiek zette hij “Lift me up” en “Me and David Bowie”... Ian zocht en vond de akkoorden en liet een fragment van beide nummers uit de laatste cd horen.
En dan liet Big Mouth zich nog eens gaan ...: "Bowie brengt toch niet veel goeds meer op de markt en zou misschien beter dood zou zijn..." Een kleine uitschuiver tijdens een groots concert.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/ian-mcculloch-17-05-2013/
(met dank aan de vrienden van Motherlovemusic http://www.motherlovemusic.be )

Organisatie: Democrazy, Gent

 

Aanvullende informatie

  • Band Name: Ian McCulloch
  • Datum: 2013-05-17
  • Concertzaal: Vooruit (Balzaal)
  • Stad (concert): Gent
  • Beoordeling: 0
Gelezen: 1385 keer