Karate - Een wedergeboorte vol haperingen en hoogtepunten

Na een stilte van bijna twee decennia maakt het legendarische Karate opnieuw de podia onveilig. De Trix in Antwerpen was getuige van hun langverwachte terugkeer, en hoewel het begin aarzelend was door een technisch probleem, ontvouwde de avond zich als een intense en memorabele ervaring. Een perfecte combinatie van nostalgie, nieuwe energie en—zoals het een echte liveshow betaamt—een beetje chaos.

Na enkele klassiekers als “Gasoline” en “Small Fires”  slaat het noodlot opnieuw toe en krijgen de heren plots te maken met een kapotte versterker, wat meteen een domper op de sfeer zet. “Sorry folks, the amp broke down. I rented it. Mine would not do that!” grapt zanger Geoff Farina, met zijn kenmerkende zelfrelativering. Gelukkig komt het voorprogramma Delwood te hulp, en na tien minuten gezoek en gepruts geraakt de trein weer op de rails. Vanaf dat moment is het puur genieten. Classic na evergreen wordt enthousiast onthaald door een interactief en zichtbaar dankbaar publiek. Karate strooit gul met parels uit hun indrukwekkende discografie, waaronder “If You Can Hold Your Breath”, “Water” en “There Are Ghosts”. Het drietal brengt hun kenmerkende mix van indie, jazz en postrock met precisie en passie.
Geoff Farina, charismatisch en zichtbaar genietend van de connectie met het publiek, herinnert met een knipoog aan hun eerdere passages in Antwerpen. “We waren hier al eens, maar toen had ik nog haar,” grolt hij, verwijzend naar de lange pauze sinds hun split in 2005. Maar Karate is niet enkel een band die teert op nostalgie. Ze experimenteren ook met nieuw materiaal en spelen enkele nummers van hun recente album ‘Make It Fit’. Het publiek is nieuwsgierig, en het vijftal “Around the Dial”, “Defendants”, “Liminal”, “Rattle the Pipes” en “Fall to Grace” wordt gesmaakt.
Het laatste deel van de set bouwt op naar een indrukwekkende climax. “Sever” wordt het absolute hoogtepunt van de avond. Geoff Farina voelt zich even Pete Townshend, maar zonder zijn gitaar kapot te slaan. Met een postrockriff die de zaal doet trillen, sluiten ze af op diezelfde energieke vibe. Ook bassist Jeff Goddard, onmiskenbaar met zijn muts, en drummer Gavin McCarthy schitteren op hun respectievelijke instrumenten. De dankbaarheid spat van de band af—en van het publiek. De sfeer in Trix is elektrisch, alsof iedereen beseft dat we getuige waren van iets unieks.
Met de toegift “This Day Next Year” eindigt de show triomfantelijk. Een wedergeboorte die bewijst dat Karate na al die jaren nog steeds relevant en opwindend klinkt.

Pics homepag @Trix

Organisatie: trix, Antwerpen