• AB, Brussel programmatie + infootjes
    AB, Brussel programmatie + infootjes AB, Brussel programmatie + infootjes Covid safe ticket + mondmasker Verdere info overlegcomité Concerten 2022 05-01-22 - Stereo MC’s (uigesteld)…

Talen

zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait

Sinner’s Day 2021 - van 30 oktober t-m 01 november 2021 - Een weekend voor de new wave, goth en punk

Geschreven door

Sinner’s Day 2021 - van 30 oktober t-m 01 november 2021 - Een weekend voor de new wave, goth en punk
Sinner’s Day 2021
2021-11-01
The Max
Heusden-Zolder
Wim Guillemyn

Sinner’s Day had er al twee dagen opzitten toen we toekwamen. We hoorden heel veel goeds over Gary Numan en een mini stormpje zorgde er voor dat Diary of Dreams niet konden spelen wegens ondergelopen instrumenten door de hevige regen. Siglo XX die als invaller meer dan zijn ding deed en er was terug veel animo voor Red Zebra. Bij de Bollocks Brothers was Harley David (son of a bitch) het hoogtepunt. Ook over Also The Trees viel goeds gehoord.

dag 3 - Op de dag van Allerheiligen past dit festival natuurlijk wonderwel. De locatie was leuk en passend maar wel koud. De ontgoocheling van de dag was het cancelen van The Fields of the Nephilim en aan de t-shirts te zien waren velen fan van deze oer gothic rockers. Maar cancelen is iets wat deze band jammer genoeg veel doet. Is het de leeftijd? Is het iets anders? We gaan het niet weten dus doen we verder met de bands die er wel waren.

Over het optreden van Twin Tribes uit Texas hoorde ik veel positiefs. Spijtig dat ik ze moest missen want hun platen spreken mij enorm aan. En sympatieke gasten zijn het ook. Ze stonden achteraf in de zaal en waren heel gemakkelijk aanspreekbaar.
Gene Loves Jezebel deed het zeker niet onaardig maar het was toch vooral hun bekendste nummer “The Motion In Love” die enige warmte in de zaal bracht. Door de hoogte van het pand was het er trouwens koud. Dus wat animo was telkens mooi meegenomen.

In Oostende liep de catering nog in het honderd, maar hier was er op dat vlak niets op aan te merken.

Solitude Within
was vandaag een beetje de vreemde eend in de bijt met hun gothic metal a la Within Temptation of Nightwish. De zangeres heeft een goeie stem en ook de songs zitten goed in elkaar. Jammer, maar velen trokken naar elders. Op de komende metal day zullen ze zeker beter op hun plaats staan en meer aandacht krijgen. Wil je ze ontdekken dan kan ik hun debuut ‘Disappear’ aanraden.
She Past Away zag ik voor de vierde of vijfde keer. Bij hun eerste optredens was er nog het nieuwe en de buzz rond de band. Vandaag zag ik een technische goed optreden maar ik hoorde 45 minuten dezelfde track (figuurlijk gesproken). Ik bleef wat op mijn honger zitten en wacht op vernieuwing van hun kant.
Frozen Nation kon mij bekoren met hun dansbare electro. Met nummers zoals “Alone in Berlin” breng je de boel in beweging.
The UK Subs zijn hardcore-punk veteranen maar van dat laatste was niets te merken tijdens het optreden. Vocalist Charlie Harper is intussen bijna halfweg de zeventig maar hij staat er nog steeds. Hij is ook het enige overgebleven lid uit de beginjaren. Bassist Alain Gibbs speelt ook al lang mee hetzij met tussenpauzes. We kregen een fijn recht toe recht aan optreden en de mosh pit kwam tot leven. Niets meer maar ook niets minder.

Tussendoor kon je buiten ook dansen in de Batcave. De dansvloer stond geregeld vol met dansers op gekende en minder gekende nummers. Een mooi initiatief dat zeker mag blijven.

AstrAsonic
brengt melancholische wave rock. Ze speelden een heel degelijke set en met hun nummers staan ze stevig in hun schoenen. Intussen zijn ze bezig met het afwerken van hun nieuw album. Ik ben benieuwd in elk geval.
La Muerte en melancholie? Nee, ze brengen al decennia lang harde rock en noise. Een muur van geluid en spanning recht vanuit de ondergrond van de aarde. De meningen zijn altijd zwart-wit. Ofwel hou je er enorm van ofwel loop je er van weg. In elk geval stonden ze heel scherp te spelen met songs zoals “Couteau dans l’ eau”, “Lost”, “White Devil”…. De visuals zijn zoals altijd ergens tussen porno en agressie. Daarna moest Ground Nero het lawaai van La Muerte doen vergeten. Ground Nero trad aan met hun nieuwe Britse zanger Mark Sayle. Het was even wennen. Een ietwat andere look en zang. Maar hij deed het anders wel goed. De gekende songs passeerden de revue zoals “In The Blood” en elke song werd voorzien van mooie beelden en graphics op de screen. Ook de sfeervolle intro aan het begin van het concert was geslaagd.
De Zweden van Agent Side Grinder mochten erna het volk tot bewegen aanzetten met hun electronic postpunk. Postpunk die wel mooi gepolijst is moet ik zeggen. Ze waren indrukwekkend en nummers als “Stripdown” en “Love at First Side” konden menig festivalganger bekoren. Dit ondanks dat de mix niet altijd goed zat.
The Arch is nog zo’n uitstekende Belgische wave/goth band die hier hoog op de setlist zijn ding mocht doen. En terecht. Ook hier geen grote verrassingen maar wel een degelijk en professioneel optreden. Ook was er een hommage aan de overleden bassist van Star Industry.
Clan of Xymox is in het genre uitgegroeid tot een legende. Maar vandaag hadden ze de goeden niet mee. De eerste twee songs werd door de mix verkloot: er was geen zang en gitaar te horen in de zaal. Ik vermoed op het podium wel want het duurde even voor er reactie kwam van zanger Ronny Moorings. Toen dit euvel uiteindelijk opgelost werd en de band op dreef kwam hoorden we opeens luide partymuziek vanop het podium ernaast die dwars door de sound van Clan of Xymox ging. Gefrustreerd trokken Moorings en Sean Goebel naar het naastgelegen podium om de leden van State of Union tot stilte aan te manen. Hoe weinig respect kan je hebben dat je geen rekening houdt met een spelende band? Nog maar weinig meegemaakt. Daarna speelde de band heel professioneel de set uit. Maar de magie was wel weg na al die obstakels. Jammer.
Na Clan of Xymox trokken de meesten moe en kouwelijk naar huis. State of the Union moest het dus met veel minder publiek. Deze band debuteerde bijna twintig jaar terug met “Black City Lights” op Accessions Records van Adrian Hates. Ze weten hier met hun future pop een goede set neer te zetten.
Daarna kwam Wegsfeer het festival afsluiten. Voor velen te laat geprogrammeerd na drie dagen festival. Jammer, want de wave tribute band weet telkens de nummers energiek en met een nieuw elan te presenteren. Nummers van o.a. The Virgin Prunes, Fad Gadget, Bauhaus etc…
Zo trokken we daarna tevreden huiswaarts.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/sinnersday-2021.html

Organisatie: W-Festival (incl Sinner’s Day)

Aanvullende informatie

  • Date: 2021-11-01
  • Festival Name: Sinner’s Day 2021
  • Festival Place: The Max
  • Festival City: Heusden-Zolder
Gelezen: 258 keer
FaLang translation system by Faboba