logo_musiczine_nl

Talen

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Enter Shikari -...
Shaka Ponk - 14...

Lokerse Feesten 2009: DAG 6: Ozark Henry, Starsailor, The Subs, A Brand Aanbevolen

Geschreven door Niels Landuyt
&

De zesde dag op de Grote Kaai te Lokeren brak aan. Het was bewolkt, maar toch warm. Lokeren maakte zich op voor een nieuw avondje boordevol optredens …

Om 20 uur mocht A Brand de weide (nu ja, parking...) op gang trekken. De vijf mannen kwamen allemaal in een wit kostuum het podium op en begonnen met “Interrupt My High”, de opener van hun tweede album. Daarna volgde “Beauty Booty Killerqueen”. De overgang tussen die twee was naadloos. De band was heel energiek, vooral de drummer gaf zich volledig. Na een gouwe ouwe te hebben gespeeld (“I Do As I Please”) kwam hun grootste hit van hun laatste album. “Time'” blijft een steengoed nummer en het publiek was er weg van. De band speelde vooral nog nummers uit hun nieuwste album 'Judas' en schuwde zelfs geen cover. Meer nog, ze speelden er zelfs twee: “Daft Punk Is Playing At My House” van LCD Soundsystem en “Thunderstruck” van AC/DC. Hun hoogtepunt bereikten ze tijdens het nummer “Electric Electric”. We begrijpen nog steeds niet waarom A Brand dit liedje niet als single hebben uitgebracht. Afsluiten deden ze met hun grootste hit “Hammerhead”, met hun bekend showtje waarin ze het hoofd draaien en de schouders ritmisch ophalen. A Brand gaf een heel energiek concert en Lokeren was op temperatuur gebracht.

Terwijl de nacht begon te vallen maakte de Britse band Starsailor zich op om het publiek te verwennen met hun dromerige poprock. James Walsh (de zanger) kwam op in een apart jasje. De groep speelde om te beginnen de twee openingsnummers van hun albums: “Tie Up My Hands” en “In The Crossfire”, respectievelijk de eerste track op hun eerste en derde album. De toon was meteen gezet. “All The Plans”, hun laatste nieuwe single volgde daarna. De sfeer op het festivalterrein was heel gezellig en warm. Dat was ook mede te danken aan Walsh. Hij zorgde voor veel interactie met het publiek en sprak vrijwel na elk nummer tot hen. Hij was zichtbaar onder de indruk van het enthousiasme en amuseerde zich. Op de setlist stonden er weinig nieuwe nummers, eerder een greep van hits uit alle vier hun albums. Op het einde van het concert speelden ze dan “Love Is Here” (de publieksfavoriet), “Silence Is Easy”, “Tell Me It's Not Over” en “Four To The Floor”. Toen de frontman verkondigde dat een nieuw nummer tevens het laatste zal zijn, klonk er een 'ooooh'. De zanger gaf ons wel mee dat ze zeker nog eens willen terugkomen naar de Lokerse Feesten. Even leken er bisnummers aan te komen, maar het verzoek van het publiek werd niet ingewilligd.

Ozark Henry was de volgende in lijn. De groep rond de West-Vlaamse Piet Goddaer was de headliner voor deze avond en het publiek was talrijk aanwezig om hem aan het werk te zien. Het is dan ook het enige concert in het thuisland voor de groep dit jaar. De toeschouwers waren helemaal onder de indruk van de muziek. Ook hier was er een warme en gezellige sfeer. De perfecte opvolger voor het optreden van Starsailor, maar misschien verdienden de Britten wel de status van headliner van de avond. Ozark Henry speelde enkele beklijvende ballads en het terrein was muisstil tijdens het prachtige “Indian Summer”. Deze band koos niet meteen voor een spervuur aan hits. “Remains”, “Rescue Me” en “Sweet Instigator” volgden elkaar op, en later kwam “Word Up” nog aan bod. Piet Goddaer was ook erg zuinig met woorden. Een paar keer zijn beruchte 'Merci', meer niet. Hij kwam, speelde en liet een tevreden publiek achter.

De afsluiter van dag zes was The Subs. We wisten niet echt wat te verwachten, maar dat werd al snel duidelijk. Hun missie was trashelectro brengen, liefst zo luid mogelijk. Het trio is (prettig) gestoord, chaotisch en soms een tikkeltje naast het ritme. Ze speelden dan ook volledig live. Dat ze prettig gestoord zijn bewees vooral zanger Jeroen De Pessemier. Hij kroop in de hoge stelling naast het podium tussen de twee schermen in en is de eerste persoon ever die we al rechtstaand zagen crowdsurfen. Het publiek dunde al snel uit en waar Starsailor en Ozark Henry nog een iets ouder publiek lokten, bleven enkel de jonkies over die nog wat energie te veel hadden. Maar De Pessemier laat dat uitgedunde publiek wel volledig bukken en rechtop springen. De opbouw werd veelal door drie machines tegelijk bezorgd en dat klonk soms wel wat chaotisch. Na 50 minuten zat het concert er al op. Met wat oorsuizingen keerden we tevreden terug, hoewel The Subs er een beetje over was...

Organisatie: Lokerse Feesten, Lokeren

Aanvullende informatie

  • Datum: 2009-08-05
  • Festivalnaam: Lokerse Feesten 2009
  • Festivalplaats: Grote Kaai
  • Stad (festival): Lokeren
  • Beoordeling: 4
Gelezen: 1217 keer