Botanique, Brussel - concertenreeks

Botanique, Brussel - concertenreeks 2024 Girl ultra, maandag 27 mei 2024, Rotonde, 20h (uitgesteld) Crumb, Zzzahara, dinsdag 28 mei 2024, Orangerie, 20h Faux real, dinsdag 28 mei 2024, Witloof Bar, 20h Babe rainbow, woensdag 29 mei 2024, Rotonde, 20h Food…

logo_musiczine_nl

Trix, Antwerpen - events

Trix, Antwerpen - events 2024 - 30 & 31 aug: Summer bummer festival 2024 - 09 sept: Hollow coves (ism Live Nation) - 13 sept: Jxdn (ism Live Nation) - 17 sept: Ski mask the slump god - 21 sept: 20 jaar Trix - 24 sept: Northlane, Novelists, Ten56 - 25 sept:…

Talen

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

fat_white_famil...
Jane's Addictio...

Gent Jazz Festival 2010: Joe Bonamassa en Trixie Whitley Aanbevolen

Geschreven door
&

Gent Jazz Festival 2010: Joe Bonamassa en Trixie Whitley
SOIL & PIMP SESSIONS
Line up: Shacho (agitator, spirit), Tabu zombie (trompet), Motoharu (sax), Josei (piano), Akita Goldman (bas), Midorin (drums)
Waar ze vorig jaar een dag hebben afgesloten, mochten deze bende vrolijke Japanners nu eens openen. Deze Funkadelic of zelfs Madness van de jazz zorgden inderdaad voor een zinderend concert, zoals in de persmap werd aangekondigd. Ze maken van jazz pure ambiance en hebben lak aan het pseudo-intellectueel op stoeltjes zittende,  een briloor in de mond houdende en met licht goedkeurende kennersknikjes beleefdheidapplaudiserend publiek. Shacho leek net uit een foute maffiafilm gestapt en animeerde, agiteerde, delegeerde en dirigeerde dat het geen naam had, alsof hij het feest van Madness van de vorige avond gewoon verder zette en weer naar de jazz bracht. Tabu blaast de ziel uit zijn lijf, Midorin drumt voor vier, en ga zo maar door. Voor de bisronde(s) kregen we nog een beklijvende jam te horen tussen de overigens virtuose pianist, contrabassist en drummer. Als dessert nog een heerlijke portie dub jazz met een funky inslag, en de afsluitende avond van Gentjazz kon niet meer stuk.

JOE BONAMASSA
Joe is 36 en speelt al 32 jaar gitaar, beheerste op zijn zevende alle partijen van Stevie Ray Vaughan, op  zijn twaalfde ging hij mee de hort op met BB King, en stond al naast andere goden zoals een zekere Clapton. Dat zou moeten volstaan om u te kunnen overtuigen dat we te maken hebben met een van de grootste gitaristen in het blues/rockgenre die op deze aardkloot rondlopen. We kregen zowat alle bluestandards te horen en het talrijk speciaal voor hem opgekomen publiek stond meer dan vaak met opengesperde en kwijlende mond letterlijk te gapen. Ook de overige clichés passeerden vlotjes de revue: ieder nummer een andere gitaar, uiteraard Gibson, met dichtgeknepen ogen geluidsloos oerschreeuwend soleren (‘Zie me spelen’), de obligate bas- en drumsolo’s (hoewel, de Hammond toetsenist kreeg niet veel ruimte want is vooral Joe’s optreden) en vooral de getormenteerde ziel uithangen. Heel vaak moest ik aan Alvin Lee denken. Het was genieten en ontroerend toen naast mij een vader met zijn 12-jarige zoon alles aan het beluisteren, bespreken en aan het bedisselen waren. Als je dan nog eens een stuk uit “Dazed and Confused” ven Led mag horen waar Page himself jaloers zou zijn, kan je maar een ding besluiten: Genialiteit, maar je moet er voor zijn.

TRIXIE WHITLEY
Line up: Trixie Whitley (zang, gitaar, keyboards), Marc Ribot (gitaar), Mark Kelley (bas), Chocolate Genius (gitaar & backing vocals), Yuval Lion (drums).
Kirke strijkkwartet: Joanna Vlaeminck (viool), Saartje De Muynck (viool), Evelien Vandeweerdt (altviool), Jozefien Peelman (cello
)
Trixie, dochter van Chris (+2005), ging als kind mee naar de verschillende studio’s en kreeg de muziek met de paplepel binnen. Gezegend met een misthoorn van een stem speelt ze daarbij nog verschillende instrumenten. Ze moest het zonder de verontschuldigde Daniel Lanois doen, schaarde vrienden rond haar en startte zo haar ‘special project’.  En ja, het was een dijk van een afsluiter van het overigens weer zeer geslaagde festival meer beduidend meer pieken dan dalen (sorry Els Pynoo).
Terug naar Trixie: Gelukkig werd dit timide ogende maar enorm sympathiek meisje al vlug haar zenuwen de baas en we konden genieten van ingetogen, beklijvende set, kippenvelfactor 10. Zelden zo’n goede muzikanten gezien : alweer een sublieme gitarist: We kennen Ribot via Tom Waits, Costello en John Zorn. Al snel waren we de arrogantie en pretentie van Joe Bonamassa vergeten en konden we getuigen dat sublieme muziek ook in aller bescheidenheid kan gebracht worden. Ondergetekende werd tot tranen toe bewogen. Woorden schieten tekort. Laat de Jossen  Stone en de Norah Jones maar goed uit hun doppen kijken.Trixie is wereldtop. Punt. Tot volgend jaar.

Neem gerust een kijkje naar de pics op http://www.gentjazz.com

Organisatie: Gent Jazz Festival, Gent

Aanvullende informatie

  • Datum: 2010-07-19
  • Festivalnaam: Gent Jazz Festival 2010
  • Festivalplaats: Bijlokesite
  • Stad (festival): Gent
  • Beoordeling: 4
Gelezen: 1550 keer