Popallure 2020 - Stake - Met de gretigheid van een roedel wolven die bloed ruiken
Popallure 2020
CC Het Centrum
Nazareth-Eke
16-08-2020
Filip Van der Linden

Waren er op zaterdag in de reeks Zomerbubbels van Popallure al heel wat luide gitaren te horen (die van Equal Idiots, High Hi en Peuk) , dan werd de reeks op zondag afgesloten met zo mogelijk nog meer decibels per vierkante meter. Daar traden Stake en Rhea voor in de arena. Het dreigende wolkendek zorgde voor de juiste sfeer, maar gelukkig bleef het droog.

Het Gentse Rhea was een paar jaar geleden genomineerd voor De Nieuwe Lichting van StuBru en sindsdien is de band daar kind aan huis met hun singles. Hun jongste heet “Under My Skin” en haalde vlot de top 10 van de Afrekening. Rhea koppelt de heavy groove van pakweg Monster Magnet aan het beste van de classic rock en dient dat op met veel gevoel voor vernieuwing en innovatie. Er zit ook nog een snuifje glamrock in hun sound (o.a. in de meezingbare refreinen) en vooral ook in hun podiumoutfit.
Hoewel ze de bandbattles al enige tijd ontgroeid zijn, tonen ze veel geduld in het opbouwen van hun oeuvre. Elke single scoort dan ook wel vol in de roos, zodat hun eerste album wel eens een Best Of zou kunnen worden. In Nazareth kreeg het publiek al die knappe singles (“Stuck In The Middle”, “Baby I’m Sorry”, “Silver Lines”, “If Only” en “Under My Skin”) aangevuld met Nieuwe Lichting-track “Never Out Of Sight”. In hun finale gooien ze nog twee covers in de strijd (“99 Problems” van Jay-Z en “Bombtrack” van Rage Against The Machine) maar tegen dan heeft Rhea al elk van de 200 aanwezigen overtuigd.

Rhea krijgt van Stake-zanger Brent nog een complimentje (‘dat is ook een goed orkestje’), maar afgemeten aan het aantal bandshirts in het publiek had de meerderheid in Nazareth toch een ticket gekocht voor Stake. Die band is hier nog steeds bijzonder populair en had zonder viruscrisis deze zomer op de grootste Belgische en Europese (metal)festivals moeten spelen. 200 fans die in het dorp van Nazareth op een stoeltje zitten is dan een hele omschakeling, maar de gretigheid kon bij Stake niet groter zijn. Als een roedel wolven die bloed geroken hebben. Ze openden hun set met een reeks nummers uit hun album ‘Critcal Method’ van vorig jaar, aangevuld met een paar oudere tracks uit hun Steak Number Eight-verleden (o.m. uit het fantastische album ‘Kosmokoma’).
De al vaak vervloekte coronacrisis gaf deze band dan weer de tijd om al nieuwe nummers te schrijven. In het nieuwe materiaal komt Stake opnieuw wat dichter bij donderende atmosferische postmetal met onderhuids nog steeds sludge, noise en posthardcore. Liever dan hun succes en status te consolideren grijpen ze bij Stake elk volgend album aan om hun grenzen nog wat verder op te rekken. De fans zijn al helemaal mee.

Neem gerust een kijkje naar de pics http://musiczine.net/nl/foto-s/festival/popallure-2020.html
Organisatie: Popallure