logo_musiczine_nl

Cactus Club, Brugge - concerts

Cactus Club, Brugge - concerts 2024 02-02 Glints (ism Hussle) 03-02 Torres, MF Tomlinson 08-02 Peuk 09-02 Humo’s rock rally 2024 (voorronde) 10-02 Lean back (Org: Do vzw) 13-02 Breaking waves: English teacher, Sprints 16 + 17-02 Pommelien Thijs 18-02 Mary…

Talen

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Nothing But Thi...
Egyptian Blue

Paaspop 2022 - Gezellig en allesomvattend, meer dan zomaar wat … muziek Aanbevolen

Geschreven door
&

Paaspop 2022 - Gezellig en allesomvattend, meer dan zomaar wat … muziek
Paaspop 2022
Festivalterrein
Schijndel (Nederland)
2022-04-15 t-m 2022-04-17
Hans De Lee

Wat een fantastisch weerzien met Paaspop! Samen met vele anderen was het enorm uitkijken naar dit event, zeker na die uiterst vervelende en gedwongen festivalstilte van bijna 2 jaar.
Uiteraard was ook deze editie lang vooraf helemaal uitverkocht.  En al stonden er misschien iets minder ‘grote’ namen op de affiche, het kon de pret op geen enkel moment bederven, integendeel.  De zon was van de partij, de mensen waren uitgelaten en de bands deden hun stinkende best om van hun eerste live optreden sinds lang een onvergetelijke belevenis te maken.  Nog nooit zoveel enthousiasme voor het podium en spelplezier op het podium gezien op 1 dag.

Paaspop is wat mij betreft by far het meest gezellige en allesomvattende festival van de Benelux en zorgt binnen dat grondgebied steevast voor een geslaagd startschot van een lange festivalzomer.  De heerlijk diversiteit aan muziekstijlen die aanbod komen, de bonte mengelmoes aan randactiviteiten en de waanzinnig mooie aankleding en verlichting van de festivaltenten en het immense festivalterrein tout court, zijn vrij uniek.  De catering en het overvloedige aanbod aan spijs en drank zijn al even divers en smakelijk.  Van reuzerefter, over een heus cosy ingericht restaurant tot een mega foodmarket, het is niet te verzinnen wat je hier zoal aantreft aan snacks en allerlei koude en warme happen.
Genoeg nu over het randgebeuren.  Music maestro!  Want dat is uiteindelijk de hoofdreden van ons bezoek aan Schijndel : bands live aan het werk zien en liefst zoveel mogelijk.  Ook hier is het aanbod buitengewoon divers  en soms verrassend te noemen maar daarom net zo interessant.  Van schlagermuziek tot metal, van disco tot garagerock en van new wave tot hip hop, het galmt netjes naast elkaar uit één of andere tent op Paaspop.

We waren aanwezig op dag drie van het event - zondag 17 april 2022
Blood Red Shoes uit Brighton (UK) trokken meteen stevig van leer in de Jack Daniels tent.  Hun  indierock klonk heel vet, zeker als je weet dat ze slechts met 2 op het podium stonden.  Ze beloofden later op het jaar terug te komen met meer muzikanten en met meer nummers uit hun recentste album ‘Ghosts on tape’.  Door de minimale bezetting konden ze immers slechts 1 nummer uit dat album live brengen op Paaspop.

Terwijl in de Loco Royale tent het hilarische WK schuifelen aan de gang was, zorgde de plaatselijke wereldster Snelle (aka Lars Bos) voor een uitbundig feest op het hoofdpodium in Apollo.  Hoewel hij vooral bekend staat als Nederlandstalige rapper scoorde hij in de nokvolle tent ondermeer met een spijkerharde versie van, echt waar, ‘Killing in the name’ van RATM, inclusief pyrotechnics. 

Een andere binnenlandse held, Ronnie Flex, bracht dan weer in Phoenix de ganse tent aan het meezingen tijdens het aanstekelijke ‘Energie’ en tal van gelijkaardige nederhop deuntjes.

Op weg naar de Theatre tent, stopten we even in the Pinball club om op een resem flipperkasten van AC/DC, Metallica en andere legendarische rockbands een poging te ondernemen de highscore aan te vallen.  De aanval mislukte grandioos maar katapulteerde ons moeiteloos terug naar onze jeugdjaren waar dergelijke kasten nog deel uitmaakten van het vast meubilair in menige donkere kroegen en lunaparken.

Iets voor 19u maakte Alex Agnew zijn opwachting in het theater, dat voor de gelegenheid gevuld was met honderden stoeltjes en met veel sfeer en gevoel voor gezelligheid was verlicht en ingericht.  De band die voor Agnew de tent onder stoom moest brengen was Zoutmus, een bende ongeregeld die in het Nederlands een soort van fanfarerock brachten met als hoofdthema een banaan, inclusief bananenmutsen, opblaasbananen en teksten over die gele kromme vrucht. Hilarisch, althans toch voor even.
Alex deed op Paaspop een try-out van zijn upcoming comedyshow en bracht het er, ondanks zijn mindere status in Nederland, heel goed vanaf.  Als vanouds nam hij geen blad voor de mond, was hij bijwijlen heel grof en ging hij geen enkel gevoelig onderwerp of taboe uit de weg.  Hij haalde meedogenloos uit naar Poetin en Trump, spuwde op talrijke corona toestanden, maakte fietsers en steprijders met de grond gelijk, braakte een paar Jodenmoppen uit en nam tenslotte een aantal (trans)genders op de korrel.  Maar door toevoeging van de nodige zelfspot (luister naar de hilarische avonturen met zijn hond Sherlock) , zijn gekende imitatiegeluiden en de gave om heel af en toe ook eens een seconde ernstig te zijn en kort stil te staan bij bepaalde onderwerpen, kon hij op veel bijval rekenen vanuit de zaal en wist hij een zeer geslaagd optreden neer te zetten.  Dat belooft voor het echte werk in Vlaamse zalen later op het jaar.

Naast Agnew werd België ook nog op andere Paaspop podia met verve vertegenwoordigd .  We vingen een glimp op van het concert van Whispering Sons en stelden vast dat de band sinds hun debuut enkele jaren terug enorm matuur is geworden.  Alleen kunnen ze in Nederland nog lang niet terugvallen op de bekendheid en status die ze in eigen land gestaag opbouwden en nu permanent genieten.  Het optreden stond als een huis maar de tent was helaas niet helemaal volgelopen voor dit talentrijk vijftal.  Een gemiste kans voor heel wat festivalgangers als je het ons vraagt.

Een eervolle vermelding gunnen we ook aan The Vipers die met hun show ’50 jaar queen’ de iets oudere festivalbezoekers massaal naar het theatre lokten, waar intussen alle stoelen netjes aan de kant werden geschoven.  De tribute band uit Italië brengt op meesterlijke wijze alle hits van Queen weer tot leven en zanger Guiseppe Maggioni (ooit finalist van The Voice Italy) zet een verbluffende imitatie van Freddy Mercury neer.  Hoedje af voor deze topmuzikanten die in de zomer trouwens ook op de affiche staan van Graspop te Dessel.

White Lies is een band die eigenlijk nooit teleurstelt.  Akkoord ze geven misschien niet meteen de meest opwindende shows weg (tenzij je papiersnippers het einde vindt) maar laten gewoon de songs hun werk doen en die formule is prima.  Frontman Harry McVeigh en zijn collega’s kunnen dan ook putten uit een indrukwekkende reeks van hits en zeer herkenbare nummers die bij de fans altijd op heel wat bijval kunnen rekenen.  Het klinkt allemaal zo verdomd professioneel en goed : ‘Big TV’, ‘Bigger than us’, ‘Farewell tot he Fairground’, ‘To Lose my life’,enz.   Een warme portie indiewaverock die bij vlagen doet denken aan Joy Division of, meer recent, Editors maar intussen toch al bewezen heeft over een perfecte eigen sound te beschikken.  Deze witte leugens vervelen nog lang niet!

Op het einde van de geslaagde festivaldag stonden heel wat gekende en minder gekende Nederlandse rockbands  geprogrammeerd in de Jack Daniels tent en in het kleinere Thunder Alley.  En het moet gezegd, ze haalden stuk voor stuk een heel hoog niveau en bewezen dat de toekomst van de Nederlandse rock’n’roll best veelbelovend klinkt.
Persoonlijk was ik het meest onder de indruk van Fire Horse.  Een recente band die rauwe en smerige maar catchy (garage)rock brengt en op het podium van de eerste tot de laatste minuut kon boeien.  Geen wonder als je weet dat de leden al jarenlang meedraaien in de NL rockscene en eerder al veel strepen verdienden in bands als Peter Pan Speedrock en Birth Of Joy.  Nummers als ‘Fire Horse’ en ‘Don’t Care’ klinken erg volwassen en blijven meteen hangen in het geheugen.  Uitkijken naar de debuutplaat van deze heren die nog dit jaar zou uitgebracht worden.

Paceshifters van de gebroeders Dokman staan voor iets minder toegankelijke alternatieve rock en timmeren sinds 2008 met veel overgave aan hun muzikale carrière.  Ze hebben intussen meerdere albums uit en speelden ondermeer met succes op Pinkpop en Zwarte Cross.  Het klinkt allemaal zeer oprecht, intens en hard maar steeds met oog voor melodie en veel gevoel.  Absoluut een erg geslaagd no nonsense concert.

Tenslotte mag Tusky uit Utrecht een goed gevulde Thunder Alley afsluiten met hun aanstekelijke punkrock.  Ook deze heren leveren een prima set af, al is het even wennen aan de nieuwe bandleden en vooral het toch wel andere stemgeluid van zanger Quirin Wijgers die gelukkig op een heel energieke wijze de vroegere frontman Alfred vervangt en zijn eigen twist geeft aan de nieuwe Tuskysound anno 2022. 

Wanneer we moe maar voldaan besluiten de auto op te zoeken horen we in de verte The Chainsmokers nog een laatste keer het hele festivalterrein op zijn kop zetten.

Neem gerust een kijkje naar de pics van de drie dagen
https://www.musiczine.net/nl/photos/category/966-paaspop-2022

Organisatie: Paaspop  

Aanvullende informatie

  • Datum: 2022-05-17
  • Festivalnaam: Paaspop 2022
  • Festivalplaats: Festivalterrein
  • Stad (festival): Schijndel (Nederland)
  • Beoordeling: 8
  • Mee geschreven door: Hans De Lee
Gelezen: 635 keer