logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Interviews

Hudič

Hudič - We willen er voor zorgen dat de mensen met een oncomfortabel gevoel onze show verlaten

Geschreven door

Hudič - We willen er voor zorgen dat de mensen met een oncomfortabel gevoel onze show verlaten
Wij leerden Hudič vorig jaar kennen op het festival Frietrock in Oud Turnhout en waren danig onder de indruk van de black metal gerichte show, waardoor het omstreeks de middag het op klaarlichte dag plots pikdonker werd. "Met het angstzweet op de lippen, of eerder de confrontatie met open vizier aangaande, dat laten we in het midden.  Het is vooral allemaal even aangrijpend wanneer ijzingwekkende klauwen je de adem ontnemen, een krop in de keel bezorgen en uiteindelijk totaal verweesd achterlaten. Want dat is wat Hudič daadwerkelijk met ons doet tijdens die half uur vertoeven in donkere gedachten." schreven we over dat optreden. Ondertussen bracht de band een eerste EP op de markt 'Ne Ergo Dimittas'. Een EP die ons eveneens meesleurt naar occulte duisternis waardoor je uw eigen demonen voortdurend strak in de ogen kijkt. De band bleek zelfs één van DE ontdekkingen van de festivalzomer van 2018 te zijn. Ook in 2019 mocht Hudič op Frietrock optreden, deze keer in de tent. Het verslag van frietrock 2019 kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/festivalreviews/item/75609-frietrock-2019-wie-het-kleine-niet-eert-is-het-grote-niet-waard.html  Naderhand hadden we een gesprek met de heren over de show, de toekomstplannen en Black Metal.

Oncomfortabel
Wat is de bedoeling van zo een intensieve show eigenlijk?
De bedoeling is het de mensen zo oncomfortabel mogelijk maken. Een zekere duistere atmosfeer creëren die dus ook angst inboezemt. Dat kan zijn via thrash, death, black of doom. Zo lang het maar extreem donker is en de mensen dus met dat oncomfortabel gevoel naar buiten gaan. Dan pas zijn we in onze opzet geslaagd. We willen ons daarom dan ook niet vastpinnen op één genre. Ieder van ons houdt namelijk van andere muziek, we smelten die smaken samen tot een donker kluwen ontstaat. Daarom kan het dus ook zijn dat ons volgende plaat iets totaal anders is dan we nu hebben gedaan, we weten het zelf nog niet goed.

Improviseren dus?
We zouden het niet echt improviseren durven noemen. Eerder op het gevoel van het moment, zelfs het gevoel van de dag afgaan. En dat door de strot van ons publiek rammen. Zo kan onze ene show er anders uitzien dan de andere, afgaande op het gevoel dat we dus op die dag hadden. Dat brengen we dan ook naar voor, en daarmee confronteren we ons publiek letterlijk.
De heren gaan daar verder op in.
Eigenlijk moeten mensen ons in een zaal zien. Hoe intens het nu ook was, op klaarlichte dag in de tent, we kunnen onze volledige show pas echt brengen in een donkere omgeving. Met lichtshow onze ogen en speciale effecten. Dat hebben we dus nu niet kunnen doen. En toch, vorig jaar hadden we op de middag een show, we hadden het liever gehad in het donker. Maar de reacties waren opvallend goed.
Ook voor ons voelde het toen aan alsof op klaarlichte dag de duisternis neerdaalde. Dus ja, een geslaagd donker tripje.

Live band
Ik hoor jullie vooral bezig over jullie shows. Kunnen dan ook stellen dat Hudič dan eerder een live band is?
Bepaalde bands klinken live anders dan op cd. Bij ons is inderdaad door die speciale show die we naar voor brengen dus zeker het geval. Voor ons is de interactie met het publiek namelijk zeer belangrijk. Als Kevin in het publiek springt, gaat hij echt op zoek naar mensen bij wie hij een reactie kan uitlokken. Confronteren met misschien hun eigen demonen. De reacties zijn dan vaak uiteenlopend, dat vinden we net zo prachtig. Dus ja, je moet ons toch vooral live zien. Omdat onze muziek dan pas compleet is. Op plaat kun je die sfeer eveneens creëren, maar eens het wordt uitgebeeld op het podium komen die songs pas echt tot leven.

Black metal
Sylvie: vorig jaar hadden we intensief genoten van die show, en nu gaan jullie andere dingen doen. Dat is zeer gedurfd.
Ja wel, dat is dus eigenlijk ook de bedoeling, we willen ons, zoals hiervoor al aangegeven, totaal niet vastpinnen op één muziekstijl. Dus doen we iets anders. Heel bewust. Het moet alleen duister blijven. Dat is de enige voorwaarde. We profileren ons dan ook als een live band die donkere intensieve muziek brengt, en welke stijl dat is mag de aanhoorder zelf invullen. We maken het onszelf daardoor wellicht niet gemakkelijk, maar blijven toch verder evolueren zoals we dat zelf willen. Als we daardoor shows mislopen is dat jammer. Maar we gaan er ook niet van wakker liggen. We laten het schrijven van songs trouwens eveneens afhangen van hoe wij ons op het moment zelf voelen en in welke sferen we ons op datzelfde begeven. Er zijn dus zowel duistere onderwerpen tot meer agressieve als eerder mysterieuze. De stijl muziek op onze volgende plaat zal dus echt puur vanaf hangen van gevoel en onderwerp. Het is en blijft een ontdekking voor ons als voor de fans, wat het voor iedereen spannend maakt. En dit zowel op als naast het podium.

Toekomstplannen
Wat zijn de verdere toekomstplannen?
We zijn aan het praten met bookers van binnen en buitenland. We willen, met alle respect daarvoor, niet rond de kerk blijven spelen. We willen vooral uitdagingen en targets, het vooruit laten gaan. In het begin hebben we ons lat wellicht veel te hoog gelegd, maar we merken dat we daardoor echt gedreven en uitgedaagd werden. Op korte tijd willen we ons nu volledig gaan focussen op buitenlandse shows. Dit is voor ons een onbekend terrein. We weten niet wat te verwachten. Bovendien, wees gerust, het publiek ook niet. Dat maakt het net zo boeiende en spannend. Kortom: ''The Cult will grow''

Foto homepag @Sylvie Huybrecht

Bedankt om even tijd te maken voor een fijn gesprek. We hopen jullie toch spoedig op een podium in de buurt eens live te zien

Fischer-Z

Fischer-Z - John Watts (Fischer-Z): ''Ik wil me graag nog blijven uitdrukken in woorden en songs. Ik hoop dat toch zeker nog een jaar of tien te doen. Zolang de inspiratie blijft komen, ga ik ervoor

Geschreven door

Fischer-Z - John Watts (Fischer-Z): ''Ik wil me graag nog blijven uitdrukken in woorden en songs. Ik hoop dat toch zeker nog een jaar of tien te doen. Zolang de inspiratie blijft komen, ga ik ervoor
2019-09-09
Erik Vandamme

Fischer-Z speelde een co-headliner spot op Frietrock in Ieper, en liet een zeer frisse en energieke indruk achter op het podium. John Watts is nog steeds goed bij stem, maar straalt vooral enorm veel spelplezier uit. Bovendien geeft hij zijn mede muzikanten de nodige ruimte ook hun ding te doen, waardoor het concert veel meer wordt dan een doorsnee nostalgie trip. Voor het optreden van Fischer-Z hadden we een gesprek met John Watts over de nieuwe plaat. De politieke boodschap, en advies voor de nieuwe lichting muzikanten.

Ondanks het feit dat Fischer-Z niets meer hoeft te bewijzen klinkt de nieuwste plaat nog steeds zeer energiek en zeker geen routine klus. Waar blijft John na al die jaren de inspiratie vandaan halen?
''Ik luister nog steeds naar relevante muziek, niet meer zo naar de oudere muziek. Ik wil mee zijn met mijn tijd, en dat verstop ik ook in de muziek. Bovendien laat ik me ook omringen door jongere muzikanten, die me ook aansteken om niet achterom maar vooruit te kijken.'' Zegt John ''wat ook belangrijk is. Als ik aanvoel dat ik me niet meer op mijn gemak voel op het podium houd ik er beter mee op en zal ik dat ook doen. Of als ik merk dat ik op dat podium sta zonder een connectie met mijn publiek, omdat ik het niet meer aankan. Ook dan stop ik er beter mee. Daarom let ik ook enorm op mijn gezondheid. Ik ben wat afwezig geweest door gezondheidsproblemen en was daarover zeer bezorgd. Gelukkig is het goed gekomen. Ik heb al veel vrienden en artiesten van mijn leeftijd zien komen te overlijden of aftakelen. Ik heb nooit aan drugs gedaan of zo, ik drink ook geen bier. Dat is allemaal zeer belangrijk om dit vol te houden. Enkel het lange reizen worden wel wat zwaarder.''

Een band wordt steeds vergeleken met zijn meest succesvolle periode. Hoe staat u daartegenover wilden we weten.
John zegt daarover: ''Het stoort me niet. Ik maakte circa twintig platen. De fans die ons al jaren volgen houden ook van het feit dat we evolueren. Doordat onze muziek ook nooit echt in een plaatje heeft gepast, en we net iets anders deden en nog steeds doen. Het is uiteraard ook nog steeds geweldig die oudere songs te spelen. Wat wel belangrijk is dat ik de muziek wel nog moet brengen onder de naam Fischer-Z. Mijn zoon en manager hadden me overtuigd dat te doen. En ik moet hem gelijk geef, het werkt''

Nadat Ficher-Z was gesplit bracht je een solo plaat uit
''Ik had dat eigenlijk nodig, omdat het een soort break up plaat was. Iets dat ik moest doen om die periode achter mij te laten, een bladzijde om te slaan''

Als ik naar een Fischer-Z optreden ga zie ik veel meer jonge mensen dan bij een concert van bands uit diezelfde jaren? Hebt u daar een verklaring voor?
''Veel van die bands teren vaak op ouder succes en brengen amper nog nieuw werk uit. Ik blijf dat wel doen zolang het kan. Ik denk dat de jongere generatie dat opvangt, en ook onze oudere songs daardoor wil ontdekken''

Fischer-Z speelt regelmatig in België. We wilden toch even weten wat hij zo bijzonder aan België.
"België was het eerste land in Europa waar we succes hadden. Het is een land dat dus heel belangrijk is geweest is voor ons. Het is ook een zeer interessant en prachtig land, met twee verschillende taalgrenzen. Het is bijzonder jammer dat de Belgen dat zelf vaak niet zien. Want jullie hebben zoveel mogelijkheden en belangrijke tot prachtige steden zoals Brussel, Gent, Antwerpen en dergelijke. België is bovendien een beetje het middelpunt van Europa op zoveel vlakken. Ik vind het gezellig hier vertoeven''

POLITIEKE BOODSCHAP
Is er in deze tijden nog nood aan een Politieke boodschap?
''Er komen rare tijden aan, populistische partijen die doorbreken en dergelijk. Ze vertellen dan ook vooral wat de mensen willen horen. Wat we nodig hebben is een echte staatsman of vrouw zoals Merkel. Iemand die het verschil maakt. Of Macron. Populisme wint doordat mensen door media een beeld wordt voorgehouden. Ze geloven niet meer in politiek. Wat dan weer zeer begrijpelijk is. Mensen als Boris Johnson spelen daarop in, door de mensen voor te houden het is niet onze fout maar de fout van anderen. Mensen trappen daarin, mede dankzij de kracht van media en sociale media"

Wat is uw opinie over Brexit trouwens?
''Voor mij is het domste dat aan het gebeuren is. Cameron dacht te winnen, maar stond niet dicht genoeg meer bij de mensen. Hij heeft ook de volledige Engelse politiek ontwricht. Velen hebben dus een protest stem uitgebracht, zoals dat veel gebeurd tegenwoordig.'' zegt John.

Is het ook niet zo dat de mensen 'ja' hebben gestemd omdat veel mensen niet van het eiland komen'?
''Dat is ook zo, velen komen het eiland niet af, tenzij op reis gaan naar Spanje. Maar het gaat dus vooral over het feit dat het volk de huidige manier van werken beu was. Sommige politiekers spelen daar op in en slagen erin de mensen te laten horen wat ze willen horen. Brexit zal helaas zorgen dat de bijvoorbeeld armere mensen het moeilijker zullen krijgen. Maar men beseft het nog niet. Begrijp me niet verkeerd, het is niet zo dat de mensen dom zijn of zo, ze zijn het gewoon beu en brengen een 'fuck you' stem uit. Zo simpel is het''

De vorige plaat 'Building Bridges' ging over de verkiezing van Trump. Is: 'Swimming True thunderstorm' ook een politiek boodschap.
'' Het gaat over hoe het in de wereld aan toe gaat. Tijden van fake nieuws, vooral door het internet. Vaak is er zelfs geen overeenkomst met de echter wereld en het internet wereld. Dat is beangstigend. De titel is dus Deels politiek maar ook persoonlijk getint. "

SPOTIFY AND SOCIALE MEDIA
Wat is uw mening over Spotify of sociale media
'' Het is vooral hoe je die media gebruikt'' zegt John Watts: ''We kunnen niet zonder, het kan echter dus een zegen of een vloek zijn. Spotify kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat mensen uw muziek ontdekken. Dat de mensen dat in deze tijden dit kunnen doen is eigenlijk briljant, je kunt tientallen tot twintigtallen keren naar dezelfde song luisteren. Dat is toch gewoon prachtig! En toch. Ondanks dat verkopen we nog steeds platen, we moeten alleen actiever zijn in het promoten daarvan, o.a. op die sociale media. Vooral dus ie media gebruiken om onszelf te verkopen als band of muzikant is zeer belangrijk. Dat is ook zo met de sociale media zoals Facebook. De facebook pagina van Fischer-Z beheer ik niet, ik bezoek het wel en het is zeer actief. Maar ik merk wel dat de mensen je op die wijze beter leren kennen.''

ADVIES AAN BEGINNENDE BANDS
Is er eigenlijk nog een soort einddoel na al die jaren ?
''Ik wil me graag nog blijven uitdrukken in woorden en songs. Ik hoop dat toch zeker nog een jaar of tien te doen. Zolang de inspiratie blijft komen, ga ik ervoor''

Wat is uw eindadvies naar beginnende bands toe, na zoveel jaren ervaring? Wilden we graag weten van John.
Hij zegt daarover:' Blijf hard werken. Maar vooral, ten alle tijde, blijf doen wat je graag doet en niet roekeloos wat de marketing , labels en gelijk wie wil dat je doet. Niet dat die niet belangrijk zijn. Zonder goede marketing kom je er ook niet. Maar het blijft vooral belangrijk dat je binnen dat concept jezelf kunt zijn en blijven doen wat je graag doet. Pas als je met volle goesting op dat podium blijft staan, en platen blijft maken waar je echt achter staat als band of artiest zul je het ook 40 jaar uithouden zoals wij'

Dat is een mooie afsluiter van een heel gezellige babbel. Bezoek zeker de facebook pagina van Ficher-Z voor meer informatie over de band rond John Watts: https://www.facebook.com/fischerZmusic/

Bjørn Berge

Bjørn Berge - My main ambitions is to have fun, play better, make better albums and make people have a good time. That’s my goal!

Geschreven door

Bjørn Berge - My main ambitions is to have fun, play better, make better albums and make people have a good time. That’s my goal!
Bjørn Berge
2019-08-30
Erik Vandamme

Bjørn Berge is een Blues artiest die doorheen de jaren zijn sporen ruimschoots heeft verdiend. Onlangs bracht hij een nieuwe plaat uit 'Who Else?' En dat is ook ons van Musiczine niet ontgaan. Mijn collega schreef er het volgende over: "Agé de 50 balais, Bjørn Berge jouit déjà d'une belle expérience. Ce Norvégien est un spécialiste de la gratte acoustique à douze cordes. Chanteur et guitariste, il se produit le plus souvent en solitaire. Lors des sessions de ce treizième opus, il a reçu le concours d'un backing group impliquant un bassiste et un drummer. En outre, il a opté pour un blues très marqué par le rock amplifié." Lees de volledige recensie via volgende link: http://www.musiczine.net/fr/chroniques/item/74740-who-else.html . Ook ik nam deze schijf onder de loep en schreef daarover: ''De Noorse gitaar virtuoos Bjorn Berge verbindt met zijn derde soloschijf 'Who Else?' verdovende blues met verschroeiende rockmuziek en bewijst waarom hij in die kringen zo hoog aangeschreven staat. Het is niet zozeer één song die eruit spreekt, het totaalplaatje trekt ons over de streep. Het niveau is constant heel hoog, waardoor die haren op je armen steeds omhoog zullen komen." De volledige recensie kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/75178-who-else.html . We hadden een fijn gesprek met Bjorn over die plaat en andere plannen.

Bjorn, congratulation with you new album 'Who Else?' How where the reactions till now?

BB: Thank you:) Most people likes it and some prefer me solo.

I liked the perfect mix between Blues and rock. You have some wonderful musicians around you at this album. How and where did you find each other?

BB: The musicans on the album are good and old friends of mine that I have admired for a long time. I just asked them if they wanted to join me on the album. Lucky for me; they did:)

There is also some sadness in the songs to. Not that this bother me. But what is your opinion about it?

BB: I agree. I’ve always had some sad sad songs on my albums. I kinda like that, I generally like sad songs. But I always try to catch all kinds of moods, sad, happy and noncence:)

I have read the record should be on the marketed in 2014. But you got on tour with Vamp. You going to work with Vamp in the near future?

BB: No, I quit my job with Vamp in March this year. I wanted to focus on my own career. I missed playing my own concerts again.

In the new solo album I even here some influxes of Vamp. Am I correct?

BB: Maybe, I think all of us gets inspired by the environment around us, both musically and mentally...

In an interview I also read that you often get your inspiration from Celtic music and Folk music. Tell us more about it.

BB: Have I said that? Hmm, maybe I do that. I have never thought about what inspires me... but I like celtic music though

Is there no fear of rejecting the blues lovers with this?

BB: No, I hope not, because I think that blues contains all kinds of different folk music.

I have read you been successful in France. Any idea why? And how that comes?

BB: Yes and I’m really happy about that. I like France and luckily they like me. I feel that the French audience are very open for new music(weird guitarists) like me and most important; they listen and give the music a chance


Talking about the future. You play in Belgium in September. How things going at the moment? Do you look forward to that tour?

BB: Oh yeah, I’m really looking forward to it!!, It’s been a while since I’ve been there. Belgium has always been good to me. And Hopefully this time to.


Next to that tour, what are the future plans?

BB: I’m writing songs for an acoustic solo album. Hopefully it will be released sometime next year.

You have seen a lot change over the years. What do you think is the biggest change in those more than twenty years?

BB: The album sales has dropped and people are downloading music for free! Great for the listeners, but as good for us.

It is something I ask in almost every interview. What is your personal opinion about social media?

BB:
It’s a good thing, you reach out to more people. The downside is that many newspapers don’t write so much about music these days.

And streaming sites like Spotify?

BB: It’s great for the audience to discover both new and old artists...but not as great for us artists, financially.

To end this interview. After more than 20 years on tour. Do you still have new ambitions? Is there any so called end goal?

BB: My main ambitions is to have fun, play better, make better albums and make people have a good time. That’s my goal!

Any important message to our readers?

BB: Go out and support live music!!!

Thanks Bjorn, I hope to see you at N9 in Eeklo - Friday 13 september. - INFO: https://www.n9.be/nl/concerten/concert/bjorn-berge

Tweede interview Bjørn Berge - mijn grootste drijfveer om muziek te maken was gitaar spelen. Of dat nu rock of Blues is, dat is nog steeds mijn uitgangspunt'

Bjørn Berge is een Noorse Blues/rock artiest die van enorm vele markten thuis is. Persoonlijk leerden we Bjorn kennen via de band Vamp. Ondertussen heeft Bjørn echter al aan vele projecten deelgenomen, en bracht recent een knappe solo plaat uit 'Who Else?'. Bjørn Berge stond helemaal alleen op het podium van N9 in Eeklo. Eveneens hadden in het verleden al per mail een interview gehad met Bjorn. - http://www.musiczine.net/nl/interviews/item/75450-bjorn-berge-my-main-ambitions-is-to-have-fun-play-better-make-better-albums-and-make-people-have-a-good-time-that-s-my-goal.html  - Aangezien we op sommige vragen dieper wilden ingaan, spraken we in Eeklo af net vooraleer hij het podium zou opgaan.

Naakt op het podium als solo artiest
Toen we de vraag stelden hoe de reacties waren stelde Bjorn: ''Sommige houden van mij als solo artiest, andere eerder van als ik speel bij een band''. We wilden daar toch iets meer over weten.
''Ik hoor reacties van beide kanten. Ik bedoel maar soms kijken mensen raar op als ik mijn songs solo breng, andere vinden dat net zo prachtig. Deze plaat breng ik dus puur als solo artiest. Maar het kan zijn dat ik volgend jaar toch weer met een band op tour ga. Ikzelf houdt zowel van met een band spelen als solo. "
Ik las op Facebook dat er reeds sprake is van een nieuwe schijf? " jazeker, we moeten die nog verder uitwerken. Maar we zijn inderdaad al bezig met nieuwe wegen inslaan. Ik doe dus een solo album en een met een band. In principe is een solo plaat uitbrengen gemakkelijker, goedkoper ook. Beide heeft zo zijn voor en nadelen "
Voelt u zich helemaal alleen op dat podium niet teveel naakt, om het zo uit te drukken? "Je bent meer naakt tijdens het uitbrengen van een plaat. Op het podium hangt het af van wat goed of mis gaat, als je alleen zit en het gaat mis is het over en out. Met een band hoor je iets van 'wat was dat' en je blijft gewoon doorgaan. Een ander voordeel van solo spelen is totale vrijheid, het negatieve is dan weer dat je steeds iets interessant uit je mouw moet schudden. Iets wat weer gemakkelijker is als je dat doet met een band rondom u, die ook iets kunnen inbrengen. Het hangt dus echt af van wat er op dat podium gebeurt. En dat geldt zowel solo als met een band. Je kunt je, als je het zo bekijkt, dus eigenlijk in beide situaties naakt voelen op dat podium''

Emoties
We hadden het ook over de vele emoties die we terugvinden op het nieuwe album en vroegen ons af of daar een persoonlijk verhaal achter schuilde. Of het een persoonlijk plaat was voor hem.
Bjorn zegt daarover: ''Ik ben niet eigenlijk iemand die te persoonlijk kan/wil zijn op een plaat. Uiteraard zijn sommige songs persoonlijker, maar ik ben gewoon niet zo. Ik wil niemand lastig vallen met mijn eigen persoonlijke problemen eigenlijk. Bij sommige personen en artiesten werkt dat, bij mij niet moet ik toegeven''
We spraken over het voorbeeld van Nick Cave die een persoonlijke plaat gemaakt over het overlijden van zijn zoon. Bjorn zegt daarover: '' Ja, nu Nick Cave is zo één van die uitzonderlijke artiesten die het gewoon in zich hebben om dat te doen zonder zichzelf belachelijk te maken of zo. Er is namelijk altijd dat balanceren tussen zielig en eerlijk of echt zijn. Het is een gevaarlijke lijn die je benadert. Artiesten als Nick Cave, Neil Young of Bob Dylan zijn zo van die artiesten die de grens van eerlijkheid kunnen aanhouden. Om maar te zeggen, als Nick Cave een rustige song brengt, het is nog steeds... Nick Cave. En dat lukt niet bij iedereen zo goed''

We wilden ook graag weten welke artiesten hem hebben beïnvloed in zijn carrière als artiest en muzikant.
Bjorn: '' Eigenlijk zijn er dat teveel om op te noemen. Maar mijn grootste drijfveer als muzikant was dus gitaar spelen, dat was wat ik wilde doen. Eén van de artiesten die me daarin het meest heeft beïnvloed is Bob Dylan. De manier waarop hij gitaar speelt en zijn songs brengt, blies me totaal omver. Met enkel zijn stem, gitaar en mondharmonica raakt hij een snaar. Die dus ook mij heeft beïnvloed om gitaar te spelen. Ook mijn zeven jaar oudere broer heeft een invloed op mijn muzikale smaken gehad. Hij liet me proeven van bands als Led Zeppelin, Jethro Tull en dergelijke meer. Later ook nog andere bijzondere gitaristen als Leo Kottke, bekend om een ​​fingerpicking-stijl. Maar ook bands als Black Sabbath. Daar was ik als kind zelfs bang van. Ik vroeg angstig aan mijn moeder wie dat was. Zeker die song “Black Sabbath” met de klokken die luiden, zeer angstaanjagend. (Lacht) Maar ook dit had dus uiteindelijk een invloed op mijn manier van gitaar spelen. Ik luister dus zowel naar rock als Blues. Ik schipper voortdurend daartussen. Het keert ook terug in mijn muziek. Daardoor komen op mijn shows niet alleen een doorsnee Blues publiek af, maar ook rock liefhebbers.'' Bjorn zegt daar ook over: '' Het is zelfs zo dat ik voor sommige doorsnee Blues liefhebbers te veel rock artiest ben, voor sommige rock fans breng ik dan weer enkel Blues. Het is vaak wel moeilijk om me in een hokje te plaatsen daardoor''

Belgisch optreden
We merkten op dat een fan me vertelde dat hij Bjorn nog niet live had gezien, want hij niet veel naar ons land komt. "Ja, het is een achttal jaar geleden. In muziek is dat zeker een lange tijd. Dus ja. Het werd eens tijd?'' We hadden het ook even over Vamp, wijzelf hebben Bjorn Berge leren kennen via die band. Speelt hij de songs van Vamp ook live. ''Nee, sommige vroegere Vamp leden doen dat wel, de voornamelijk bandleider is daar niet altijd even blij mee, maar soms verwachten of hopen mensen dat als ze een voormalige Vamp lid zien optreden. In mijn geval, heb ik die bladzijde wat omgedraaid en een nieuwe omgedraaid. Dus nee, ik breng zeer bewust mijn eigen songs met enkele Blues of Rock covers daar eventueel bovenop. Maar geen Vamp songs''

Later zou blijken dat Bjorn dus inderdaad voortdurend die fijne lijn tussen Rock en Blues bewandeld op een eigenzinnige wijze, waardoor we compleet over de streep werden getrokken van begin tot pril einde van zijn set. Het verslag hiervan kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/75664-bjorn-berge-het-perfecte-huwelijk-tussen-blues-en-rock-n-roll.html

Geert Verdickt

Geert Verdickt - Buurman - Het verhaal vertellen, zoals een Troubadour doet klopt uiteraard. Ik zie mezelf echter eerder als een filmmaker

Geschreven door

Geert Verdickt - Buurman - Het verhaal vertellen, zoals een Troubadour doet klopt uiteraard. Ik zie mezelf echter eerder als een filmmaker
2019-08-29
Erik Vandamme

Vijf platen ver in zijn carrière is Geert Verdickt (zanger en songschrijver van Buurman) eindelijk toe aan zijn breakup-plaat. Geen lachertje, maar zoals alle grote songschrijvers weet hij er naast vlijmscherpe observaties van het romantische falen, een boodschap van hoop en licht uit te laten opstijgen. ‘Einzelgänger’: Verdickt trok er samen met producer Jeroen Swinnen en technicus en multi-instrumentalist Yello Staelens voor naar het afgelegen Inishbofin voor de Westkust van Ierland. In een rudimentaire studio, geïsoleerd van de buitenwereld, componeerden ze de perfecte, intieme en uiterst breekbare soundtrack bij Verdickts songs van hartzeer en hoop. Ter gelegenheid van deze nieuwe schijf, die eind augustus op de markt komt, hadden we een fijn gesprek in Hasselt met Geert.

BREAK UP PLAAT
Geert, op 23 augustus komt uw solo plaat 'Einzelgänger' op de markt. Wat zijn uw persoonlijke verwachtingen?
" Ik heb ondertussen enkele try outs gedaan. De reacties waren opvallend goed. Het is namelijk een uitdaging om de mensen op je eentje te blijven entertainen. Het is dus vooral zeer spannend, omdat ik nu helemaal alleen sta op dat podium, maar op basis daarvan ziet het ernaar uit dat het zeker goed gaat komen " Voor 'Einzelgänger' zakte Geert af naar een afgelegen eiland in Ierland. ''Samen met Jeroen Swinnen en Yello Staelen besloten we een locatie te zoeken die perfect weergeeft waar deze plaat om draait. Inishbofin is een zeer afgelegen plaats. We zochten een plek die aan de rand van de wereld stond. Niet het einde van de wereld want de Aardbol is rond (haha). Maar we wilden vooral het perspectief van die 'Break up' weer geven. Dat vonden we dus op dat eiland." Of het contrast met die plek en de gejaagdheid van de wereld? ''Eigenlijk erg groot kan dat contrast niet zijn. Ook al waren we dus op zoek naar een plek om die drukte te ontvluchten''.

Hoe is die samenwerking eigenlijk ontstaan, en waarom werd voor deze locatie gekozen?
"We vroegen ons in voorbereiding van de plaat af of we deze zouden opnemen in de studio in Rotselaar, een zeer mooie studio waar we de vorige plaat hebben opgenomen. Jeroen kwam op het idee om een plaats te zoeken die perfect past binnen het concept van deze plaat, de 'break up' en hoe daarmee omgaan. Een plek vinden die het verhaal versterkt eigenlijk. We reizen beiden heel graag, en zo is Jeroen op het idee gekomen om die afgelegen plek te gaan opzoeken. Ierland spreekt in ieder geval tot de verbeelding, soms mooi maar ook soms die snijdende wind. Het plaatje klopte volledig. Ik ben mede daardoor eigenlijk dieper gegaan, ook in mijn zang. De locatie heeft iets magisch teweeg gebracht. Ik moest er zelfs achteraf van afkicken''

Waarom als solo en niet meer onder het pseudoniem Buurman? Is daar een reden voor?
"Het is een zeer persoonlijke plaat. Alle nummers gaan over alleen komen te staan. Maar ook. Ik vond het goed om de essentie wat dat betreft te zoeken, en dat lukte dus beter op mijn eentje. In 2016 ging ik trouwens met Stef Bos op tournee in Vlaanderen en Zuid-Afrika met het programma ‘Bos en Buurman’. Het is eigenlijk ook de bedoeling om die lijn door te trekken Maar dan als solo artiest. Maar vooral gaat deze plaat dus over mijn persoonlijk verhaal vertellen. Waarbij ik bovendien altijd op zoek ben naar de hoop en het licht. Want dat laatste is minstens even belangrijk. Kijk, als je songs maakt over mensen die uit elkaar gaan heeft niemand er iets aan als je heel de tijd bang zit te zijn, en zit te jammeren. Heel de wereld is tegenwoordig bang, er is heel veel angst en ook haat. Ik kan wellicht de wereld niet veranderen, maar als ik binnen mijn eigen kleine wereldje ergens een lichtpunt kan vormen door mijn persoonlijk verhaal te vertellen dan ben ik in mijn opzet geslaagd. En dus vooral.. Het is voor mij gewoon comfortabeler dit allemaal te doen als solo artiest''

DE VERGELIJKING MET BUURMAN
Ligt de sound van de solo plaat in verlengde van wat je doet met Buurman, of is het iets totaal anders?
"In mijn wereld is het misschien een beetje anders, omdat ik me niet laat omringen door een band. Maar samen met Jeroen en Yello hebben we ons in die studio wel enorm geamuseerd. We gingen vaak over naar het improviseren en lekker stampen. Ik wilde vooral duidelijk maken, zeker voor mensen die komen kijken, het is geen Buurman het is Geert Verdickt solo. Het is een andere vertelpositie eigenlijk."

Toen ik de laatste schijf van Buurman 'Dans en Dwaal' onder de loep nam, vergeleek ik u met een Troubadour die zijn verhaal vertelt en daardoor een snaar probeert te raken, zoals de Troubadours in de middeleeuwen dat ook proberen te doen? Wat is uw mening daarover, keert dit ook terug op deze solo schijf?
"Ik zie mijn eigen nummers meer als een film. Het volgende project ligt trouwens ook in lijn van film. Met projecties en alles erop en eraan. Het verhaal vertellen, zoals een Troubadour doet klopt uiteraard. Ik zie mezelf dus eerder als een filmmaker. De nummers op deze plaat zijn een soort film over mijn eigen leven, of een fase daarvan. Laat het ons zo stellen.''

MUZIEK BRENGEN IN DE TAAL VAN JE PUBLIEK
Een tijdje geleden had ik een interview met Guido Belcanto. Toen ik vroeg aan Guido waarom hij zijn songs in het Nederlands brengt en niet in het Frans of Engels om een eventueel ruimer publiek aan te spreken, antwoordde hij mij dat we wat meer trots zouden moeten zijn op onze eigen taal. Wat is uw mening hierover? Waarom in het Nederlands?

"Ik heb een tijdje in Amerika gezeten, ik heb daar nummers gebracht in de taal van het publiek en iedereen was mee. De connectie in eigen land met die nummers, was plots heel anders. Engels kan je veel beter kneden, maar ik hou eerder van een uitdaging. Daarom breng ik het liefst mijn nummers in de taal die het publiek spreekt. Omdat het publiek dat echt begrijpt. Moest ik bijvoorbeeld in Frankrijk spelen zou ik wellicht iets in het Frans brengen, Maar Wat Guido zegt klopt eveneens, Nederlands is een taal met een heel rijkelijke verleden we moeten daar terecht trots op zijn. Een zeer mooie taal ook. Dat zou wat meer krediet mogen krijgen''
Geert: '' Ik merk trouwens ook dat mensen op zoek zijn naar meer kleur, iets dat heel anders is dan het doorsnee. Dat valt me meer en meer op. En eigenlijk is dat een mooie gedachte naar de toekomst toe. Mensen willen iets ontdekken dat eruit springt, iets dat anders is. En dat is een zeer hoopvolle gedachte naar die toekomst toe vind ik. En ook dat wil ik steeds voor ogen houden binnen mijn eigen werk "

THEATER TOUR
De release is ook gekoppeld aan een theater tour, waar mogen we u verwachten? Is er ook zoiets als een 'release concert' gepland (tegenwoordig sterk in de mode)?
"Er zijn verschillende try outs gepland. Een première. Die gevolgd worden door een heus theater tour, waar die plaats vinden daarvoor verwijs ik graag door naar de site: http://www.buurman.be/site/agenda/

HOE BELANGRIJK IS MUZIEK IN UW LEVEN
Wellicht een persoonlijke vraag, maar uw muziek is dat doorgaans ook. Welke rol speelt muziek feitelijk in je leven? Welke artiest of muziekstijl heeft de meeste invloed gehad op u, in het opbouwen van uw carrière als muzikant?
"Ik zie daar twee pijlers in. Ik luister naar muziek, maar niet altijd. Ik wil vooral meegaan met het verhaal van die artiest, Ik kan me echt inleven in dat verhaal. Zo houd ik enorm van een artiest als bijvoorbeeld Joe Henry, Bruce Springsteen, Ray Lamontagne tot Arthur H, eveneens één voor één filmmakers. Wat Springsteen betreft heb ik het dan vooral over 'Nebraska'. Een zeer filmische plaat. Daarom zit ik ook niet altijd muziek te spelen, maar eigenlijk veel beelden te kijken. Nog anderen die ik onder die categorie kan plaatsen is Jaques Brel of bijvoorbeeld veel dichterbij Stef Bos. Hij is niet alleen een dierbare vriend geworden. Hij is ook iemand die leeft zoals hij echt wil leven, en zijn muziek is daar een afspiegeling van. Hij brengt inspiratie, en de zalen puilen dan ook uit voor hem. Dat verdient hij ook gewoon. Zulke artiesten hebben ook een invloed op mij gehad. Dat wilde ik in die nieuwe plaat ook weergeven trouwens. "
Geert gaat daar dieper op in: " Mijn solo plaat is eigenlijk een beetje zoals een film die voor mijn ogen wordt gedraaid, pas daarna komt het schaven aan die nummers. Dat is wel neerzitten en zo. Het maken van deze plaat was vooral een proces van twee tot drie jaar, waarbij ik niet elke dag aan die nummers zit. Maar ik wilde vooral in elke nummer iets lichtgevend en hoopvol weergeven. Misschien om in dat klein cirkeltje van mijn bestaan, maar ook van anderen een soort deining te doen ontstaan. En door die beelden naast iets bijzonder te creëren, eveneens mensen te inspireren."

SPOTIFY EN SOCIALE MEDIA
Een vraag die ik eigenlijk aan zowat iedereen stel. Heeft het in tijden van streaming en zo eigenlijk nog zin om een plaat op schijf uit te brengen? Wat is uw mening over Spotify en zo?
De reden van een plaat maken is eigenlijk gewoon een afdruk van waar we mee bezig zijn. Maar het is niet zo dat mensen door bijvoorbeeld Spotify geen platen meer kopen. Althans mijn ervaring is dat mensen, ondanks dat streamen, toch een fysiek exemplaar willen hebben. We maken er heel wat werk van. Ikzelf heb ook graag iets tastbaar, ik merk zelfs dat jongen mensen ondanks dat streamen naar de show kijken en toch iets tastbaar in handen willen hebben''

Zou spotify geen springplank kunnen zijn om in het Buitenland op te treden?
''Door spotify komen mensen misschien wel in contact met onze muziek.''
Zou je op basis daarvan eventueel op Wereld toer willen gaan? Of Amerika?We spelen in Nederland en Zuid Afrika bijvoorbeeld. Voor ons is het belangrijkste daar en ook in België onze carrière verder te kunnen opbouwen. Vooral omdat ik het dus belangrijk vind dat het publiek onze taal begrijpt. Dus liefst in landen waar we onze muziek in de taal van dat land kunnen brengen. In het Nederlands dus ''

Sommige zien de sociale media als zowel een vloek als een zegen. Wat is uw mening over de impact van die sociale media op ons leven?
"Het gevaar bij sociale media is dat het leven daar meetbaar wordt, dat wil ik vermijden. Als sociale media een invloed kan hebben om contacten te onderhouden is dat allemaal goed, maar het mag geen meetbare wereld worden. En daar schuilt al te vaak het gevaar van sociale media. Ik houd van het onmeetbare van het leven. Sociale media kan ook goed zijn om op deze wijze uw eigen verhalen te verspreiden, dat vind ik dan ook weer wel mooi aan sociale media. Maar er mag geen misbruik door gemaakt worden om bijvoorbeeld haat te verspreiden, dat is dan weer het gevaar van die sociale media. En dat laatste gebeurt ook wel vaak "

Ik zit door mijn vragen heen zijn er nog opmerkingen of anekdotes die u wil delen met onze lezers?

"Iedereen is welkom op onze shows. Ik heb ooit een avond gehad in een pub waar ik mensen door mijn verhaal te vertellen muisstil kon krijgen. Ik hoop dat ik dat nu ook weer kan doen. Dus kom gerust af!''

Bedankt voor dit fijne gesprek. En zeer veel succes met uw solo plaat en daarbij horende theater tour

Red Zebra

Der Klinke-Red Zebra - Gedane zaken hebben geen keer. Ik wil vooruit kijken. Ik leef in het nu. En terwijl ik dit zeg, is het nu al vroeger. Zo snel gaat dat tegenwoordig

Geschreven door

Der Klinke-Red Zebra - Gedane zaken hebben geen keer. Ik wil vooruit kijken. Ik leef in het nu. En terwijl ik dit zeg, is het nu al vroeger. Zo snel gaat dat tegenwoordig
Red Zebra
2019-08-29
Erik Vandamme

Op donderdag 8 augustus kleurde het Josephine Charlottepark op Fonnefeesten gitzwart. Dat had te maken met de 'New Wave Eve' die werd georganiseerd. Met op de affiche Belgische kleppers van formaat zoals Allez Allez, Der Klinke en Red Zebra. Bovendien werd afgesloten met een heuse New Wave Classic om de danslustige zwartzakken onder ons tot de vroege uurtjes te vermaken. Het volledige verslag daarvan kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/festivalreviews/item/75291-fonnefeesten-2019-donderdag-8-augustus-2019-belgische-nostalgie-trip-voor-de-zwartzakken-op-fonnefeesten.html  Wij hadden naderhand een zeer verrijkend gesprek met Sam Claeys (Red Zebra + Der Klinke) en Peter Slabbynck (Red Zebra)

Eerste vraagje aan Sam, u hebt vandaag twee keer opgetreden op korte tijd. Niet teveel pijn aan de vingers? Valt dat wat mee? Vergelijkbaar met twee marathons op korte tijd? Enfin, uw mening Sam
Sam:
Doseren was de boodschap, maar dat mislukte. Dat valt allemaal wel mee, maar nadien gaat de adrenaline over in serieuze moeheid.
Peter: Sam moest aan het infuus na het optreden van Red Zebra. Zijn plan om mee te spelen met Allez Allez ging dan ook de mist is. Gelukkig was zijn nieuwe vriendin snel ter plekke voor enige kunstmatige ademhaling. Hoewel, zo kunstmatig leek mij die adem ook niet.

Oei vandaar de radiostilte naderhand Sam? Peter, ik las op facebook dat je wat sukkelde met je gezondheid , ik vond je toch zeer bewegelijk. Iets minder dan gewoonlijk. Maar toch.. gaat het zo een beetje ondertussen?
Peter: Yep, het kan gebeuren. Gelukkig heb ik in al die tijd nog maar weinig optredens moeten afzeggen. Ik hoop dat zo te houden. Al is het niet evident dat vals gebit en die glazen oogbol op hun plaats te houden tijdens een optreden.

We vonden het wederom fijn vertoeven in deze nostalgie trip, jullie verleggen ook nog steeds grenzen naar mijn mening. Hoe hebben jullie zelf dit concert ervaren vandaag?
Peter: Echt slechte concerten geven we niet meer. Maar het concert dat we op Fonnefeesten gaven, was zeker één van de betere van de voorbije maanden. En was ik helemaal fit geweest, dan had het echt kunnen knallen. Nu moest ik mij hier en daar wat inhouden. Gelukkig misschien voor de eerste rijen.

Zowel Der Klinke als Red Zebra zijn fenomenen die al zoveel jaar meedraaien in de scene. Vergeleken met de jaren '80 was is volgens jullie de meest opvallende verandering?
Sam:Je kunt volgens mij meer mensen bereiken door de algoritmes op Spotify en andere online streamers. En mensen luisteren naar veel meer verschillende genres.
Peter: Ik zweer bij mijn platendraaier.

Is er binnen die scene feitelijk veel veranderd, ik zie vaak steeds diezelfde bands opdagen op doorsnee new wave optredens. Terwijl er toch jong volk opstaat. Hebt u daar een verklaring voor?
Sam: Organisatoren willen uit de kosten geraken, en nemen veelal gevestigde waarden. Maar veel organisatoren steken ook jonge groepen in voorprogramma’s. Wij deden dat ook ten tijde van The Batcave.

Als ik het doorsnee publiek bekijk op een new wave en aanverwant gebeuren zie ik vooral leeftijdsgenoten of toch ongeveer. Heb ik het mis? Of komt daar nog jong volk op af? En heeft u daar een verklaring voor? Ik vraag dit omdat bij punk en metal concerten je bij nog steeds een opvallend jong publiek opdagen
Peter:
Mocht we alleen spelen voor leeftijdsgenoten, zou ik er snel mee ophouden. Ik zie steeds meer jong volk bij onze optredens opdagen, zelfs op de eerste rijen. Tenminste als ik mijn bril met grote glazen opzet. Misschien moet ik binnenkort toch eens naar de huisarts.

Er zijn redelijk wat bands die terugkeren naar die jaren '80, met wisselend succes. Hoe staan jullie daartegenover?
Peter: Wij doen ons ding, zij doen hun ding. Het is het gezondst van vooral naar je eigen te kijken. Ik ben bezig met Red Zebra en vooral hoe de band op het podium nog beter, nog straffer kan klinken. Daar heb ik al werk genoeg mee. Sommige bands hebben de tand des tijds goed doorstaan. Andere veel minder. Zo hebben ook tandartsen weer wat werk.

Ik kan u enkele goede Tandartsen aanraden Peter, PM me even op facebook. Red Zebra stond ook op Sinnersday, jullie waren zelfs één van de absolute toppers. Er speelde eveneens een jonge band die snel aan het doorbreken is. Ik heb het over Whispering Sons. Wat is jullie mening over deze band?
Sam: Whispering Sons is een band die enorm gegroeid is in het laatste jaar. Ze doen het goed.
Peter: Mag ik ook een vraag stellen. Als de meest succesvolle Belgische new wave band van het moment, Whispering Sons, muziek maakt vol echo’s uit het verleden, waaronder ook Zebra, spelen wij dan muziek van vroeger of van nu? Interessant om daar eens over na te denken. Antwoorden graag op een gele briefkaart, zoals vroeger. Maar merci voor het complement wat Sinners Day betreft.

Gele briefkaart komt eraan! Red Zebra namen in 1980 ook deel aan Humo’s Rock Rally. Jullie geraakten zelfs tot in de finale. Waarom lukt het met een band als Whispering Sons wel om die Rock Rally effectief te winnen (in tijden dat die muziekstijl toch wat passé is)? En bij jullie niet?
Peter: Ik vind dit een ietwat vreemde vraag. De eerste keer dat iemand mij dit vraagt. Noch de tijden noch de twee bands zijn zomaar te vergelijken. Bovendien spelen er bij het winnen van gelijk welke wedstrijd heel wat factoren een rol. Dat is als appels met garnaalkroketten vergelijken. Lang geleden dat ik nog garnaalkroketten gegeten heb. Ik breng mezelf op ideeën!

Daar heb je een punt, en ik houd het ook bij garnaalkroketten. Een vraag die ik vooral aan bands en artiesten stel die al wat jaren bezig zijn. Weten wat je nu weet, zijn er dingen die je anders zou aanpakken?
Peter: Gedane zaken hebben geen keer. Ik wil vooruit kijken. Ik leef in het nu. En terwijl ik dit zeg, is het nu al vroeger. Zo snel gaat dat tegenwoordig.

Worden jullie nog steeds achtervolgd door het onsterfelijk succes van I Can’t Live In A Living Room Stoort het niet dat jullie door veel mensen enkel worden geassocieerd?
Peter:
Een hele tijd terug had ik het daar wat lastig mee. Maar toen besefte ik dat het ook een sterkte was. Iedereen kan Red Zebra met iets identificeren. Als dat enkel Living Room is, ok. Als dat met meer is, des te beter. De minilp ‘Bastogne’ blijft voor mij ons beste werk.

Naast concerten brengt Der Klinke en Red zebra nog iets nieuws uit binnenkort? Vertel eens over jullie toekomstplannen?
Sam:
Der Klinke brengt zeker nog nieuw materiaal uit. We zijn daar ook mee bezig. Stay tuned!
Peter:
Plannen genoeg. Dromen ook. Als die echt zullen uitkomen, is een andere vraag. Red Zebra heeft zeker een toekomst. Er wordt elke dag aan gewerkt. Tussen de ouderdomsslaapjes door.

Is het eigenlijk in tijden van Streaming nog interessant genoeg om nieuw werk uit te brengen denken jullie? Met andere woorden, hoe staan jullie tegenover spotify en overvloed aan streaming en sociale media?
Sam:
Meestal verkoop je uw platen nog op optredens, en minder in de platenwinkels, die er helaas bijna niet meer zijn. Een mens moet mee met zijn tijd, denk ik. En als jonge mensen onze muziek oppikken, dan is dat voor mij goed.

Na veertig jaar ervaring, heeft u als ervaren rotten in het vak nog een advies aan beginnende alternatieve bands?
Peter:
Go your own way. En als het effe tegen zit, toch doordoen. Als het dan weer lukt, voelt dat zo goed. Het moet vreselijk zijn om in een band te zitten waarin alles lukt.

Merci voor het fijne gesprek heren. Heel verrijkend moet ik zeggen. Veel succes en we komen elkaar nog wel tegen

The Levellers

The Levellers - De wereld veranderen is onmogelijk. Als we individueel iemands leven vorm hebben gegeven zijn we echter in onze opzet geslaagd

Geschreven door

The Levellers - De wereld veranderen is onmogelijk. Als we individueel iemands leven vorm hebben gegeven zijn we echter in onze opzet geslaagd

The Levellers
bestaan ondertussen meer dan dertig jaar. En stonden op 3 augustus op Fonnefeesten. De band is een voorbeeld geweest voor velen, en kruidt Folk invloeden graag met een Punk attitude. Ook anno 2019 blijkt dit nog altijd het geval te zijn. We hadden een gesprek met Jermey 'Jez' Cunningham over heden, verleden en toekomst. De man was aan een mooi schilderij bezig en vertelde ons dat dit een manier is om al zijn woede, frustratie en dergelijk agressie in zijn hoofd kwijt te geraken. Zich storten op de schilderkunst is een meditatie.
The Levellers stonden eerder al op Fonnefeesten, maar hebben ook een band met België. Jeremy zegt daarover. ''We komen graag naar België. Niet alleen worden we steeds goed ontvangen. Er is natuurlijk het Belgische bier. En we zijn ook zot van de Lokerse Paardenworsten. " We wilden ook weten wat Jermey hoopt dat de fans meedragen van een Levellers concert. ''We willen vooral dat de mensen zich amuseren, maar dat ze de boodschap meteen ook wil begrijpen en er iets uit leren. Want we maken muziek om op te dansen. Maar plaatsen eveneens graag meerdere statement. Als de link naar beide is gelegd, dan zijn we in onze opzet geslaagd''

BREXIT
Het is brandend actueel, maar wilden toch graag de mening weten van Jermey over de Brexit? En waarom hij denkt dat de mensen daar hebben voor gekozen? '' Wijzelf zijn tegen, we hebben een historische connectie met Europa. Veel mensen komen nooit buiten UK en zien dan ook niet hoe het er in de rest van Europa echt aan toe gaat, waardoor ze daar een verkeerd beeld van krijgen. Want in veel landen loopt het zeker even goed, of zelfs soms beter dan in UK. We hebben Europa trouwens nodig. Met Brexit komt er eerder een connectie naar Amerika, en daar kan ik me niet in vinden. Persoonlijk voel ik me dan ook meer verbonden met Europa, mede door de historische context''
De band heeft samen gewerkt met artiesten als Joe Strummer, Frank Turner en zoveel andere. Zijn er nog plannen voor een samenwerking? Komt er ooit een samenwerking met Shane McCowan?
''Shane is eigenlijk wat in pensioen, en is uit beeld verdwenen. We vrezen dat het er dus niet zal van komen. Sommige artiesten waar we dolgraag hadden mee samengewerkt zijn overleden, de mooiste herinnering hebben we dan ook aan Joe Strummer die voor ons een soort van God is. Als er toch een artiest is waar ik graag mee zou samen werken is het Neil Young.''

OUDER WORDEN MET JE PUBLIEK
We wilden toch eens weten of men na al die jaren het gevoel krijgt ouder te worden samen met het publiek? En of de band in deze toch wat moeilijkere tijden voor muzikanten zouden doen, wat ze in het verleden hebben gedaan?
''We ondervinden dat er nog opvallend veel jongeren op onze concerten afkomen. Uiteraard zijn er de fans die samen met ons ouder zijn geworden, dat is altijd leuk. Maar het is niet zo dat we enkel die fans aantrekken. Dat er dus ook nog jongeren voor ons kiezen? Is een stimulans om door te gaan.'' ''Wat betreft of we, in moeilijkere tijden als nu, nog steeds die weg zouden kiezen. Toch wel. Het is uiteraard allemaal veranderd. Vaak krijgen we het gevoel dat mensen worden geleefd door sociale media en alles daarom heen, i.p.v. dat die mensen diezelfde media gebruiken om te leven. En dat proberen wij te vermijden. We gebruiken dus wel die middelen, maar zorgen ervoor dat we niet worden geleefd daardoor. Daarom zouden we dingen net wel aanpakken zoals we dat vroeger ook hebben gedaan. Een band worden die een statement durft maken, maar ook de mensen wil vermaken en doen feesten.''
Sommige fans zeiden ons dat Levellers dé band is die hun leven heeft veranderd, niet alleen wat muziek betreft maar ook daarbuiten. ''De wereld veranderen, en iedereen overtuigen van onze bedoelingen is onmogelijk. Als we echter als band erin zijn geslaagd om iemand individueel te beïnvloeden? Of daadwerkelijk een leidraad te zijn in iemands leven? Dan zijn we in onze opzet geslaagd. Voor ons was dat toch Joe Strummer en The Clash. Bij het schrijven van nummers komt die geest van Joe zelfs nu nog vaak boven drijven. Het is leuk om weten dat ook wij op die manier mensen kunnen beïnvloeden door onze muziek. ''

BEAUTIFUL DAY
Op concerten staan mensen vaak te wachten op die ene of twee hits. Zoals “Beautiful Day”. Hebben jullie daar geen soort haat/liefde verhouding mee?
''Om eerlijk te zijn, we hebben het veel jaren niet willen spelen. We waren eigenzinnig en wilden alleen spelen waar we zelf zin in hebben. Maar onze fans willen het, en het is natuurlijk één van onze top songs. Zeker op een festival proberen we de hits te brengen, omdat dit voor een ruimer publiek is. Het is nu eenmaal zo, en we hebben ons daar met het ouder worden bij neergelegd. Vandaag - op Fonnefeesten - spelen we zelfs twee nieuws songs. Maar we weten dat de mensen komen voor de hits en zo, dus die krijgen ze''

NIEUWE PLAAT IN 2020
Twee nieuwe songs? Dus we mogen ons aan een nieuwe plaat verwachten?
"Fonnefeesten is ons laatste concert in Europa. We komen nog wel terug naar België. Maar na dit optreden gaan we nog een paar concerten in UK doen en ons dan volop focussen op inderdaad die nieuwe plaat. Die komt uit in 2020. ''

Jullie blijven dus doorgaan, gelukkig. Is er eigenlijk nog een soort einddoel. iets dat je - bij wijze van spreken wil doen - voor je sterft?
''We hopen nog veel jaren op deze elan door te gaan, zoals we nu bezig zijn. We voelen aan dat het publiek nog steeds mee is, en voelen ons ook als band zeer goed in ons vel. Verdere mensen inspireren met onze muziek? Laat dit een doelstelling zijn voor we sterven.''

Black Mirrors

Black Mirrors - Het belangrijkste naar de toekomst toe? Blijven doen wat we graag doen, en dat met ons publiek delen

Geschreven door

Black Mirrors - Het belangrijkste naar de toekomst toe? Blijven doen wat we graag doen, en dat met ons publiek delen

Black Mirrors is een Waalse stoner/grunge/psychedelische rock band die sinds 2013 aan een opgang naar boven toe bezig is. Sinds 2016 zit de band bij Napalm Records en bracht een zeer gewaardeerd debuut op de markt 'Look into the Black Mirror'. Ondertussen heeft de band natuurlijk niet stil gezeten. Toen we Black Mirrors op 5 augustus zagen optreden zagen we vooral een band waarbinnen iedereen meer dan ooit dezelfde kant uitkijkt.

Voor het optreden hadden we een fijn gesprek met de band vooral over dat optreden op Desertfest, het verleden, heden en de toekomstplannen van de band. Feitelijk was het de bedoeling om een 'all female rock band' op te richten.
Marcella zegt daarover ''Ik had eigenlijk inderdaad het idee opgevat om een all female rock band op te richten, in eerste instantie lukte het goed om mensen te vinden. behalve een gitarist. Ik had Pierre gecontacteerd om in te springen, in eerste instantie niet met de bedoeling hem als vaste gitarist in te lijven. Echter toen haakten de anderen ook af, dus is Pierre gebleven en zijn we op zoek gegaan naar andere muzikanten.”

NAPALM RECORDS
Wij leerden Black Mirrors persoonlijk kennen dankzij hun optreden op Desertfest in 2016, toen werden ook de eerste fundamenten gelegd voor het contract met Napalm Records. Daar gingen we ook wat dieper op in. Ik wilde vooral weten hoeveel deuren het heeft geopend? Wat was de werkelijke impact van het tekenen van dat contract?
Pierre zegt het volgende: ''Dat contract kwam op het juiste moment. In de eerste plaats was er de financiële boost die je toch nodig hebt om een plaat in elkaar te boksen. Want dat kost enorm veel geld. Het mixen en dergelijke meer bijvoorbeeld. Ook konden we dankzij Napalm Records en ons nieuw management al direct in het buitenland optreden. Wat voor ons belangrijk is, want in eigen land - vooral in het Zuiden waar wij vandaan komen - zijn er toch iets meer beperkte mogelijkheden voor bands die de soort muziek brengen die wij brengen. Dus ja, Die springplank om een grote stap voorwaarts te zetten,die we op dat moment nodig hadden? Die is er dankzij dat contract toch gekomen''

Wat de reacties naar de band toe betreft is daar een verschil tussen Wallonië en Vlaanderen wilden we toch even weten
Marcella: ''Eigenlijk is het vooral zo dat je hier in België, met de soort muziek die wij brengen wat meer beperkt bent. Zowel in het zuiden als in Vlaanderen valt ons dat op. Het is dus niet zo dat het in Wallonië - waar we iets meer spelen - anders is. België is meer into mainstream rock muziek, daarom is het dus zo interessant dat we ons in het buitenland ook kunnen tonen'.

DE MUZIEKSTIJL EN OMGAAN MET MEDIA
Ik was op Desertfest zeer onder de indruk van de tot de verbeelding sprekende performance van Marcella. Het deed me wat denken aan Janis Joplin. Marcella, als fan, vond dit een compliment. Maar ik wilde vooral op het volgende doorborduren. Het valt me in sommige media op dat veel aandacht naar de frontvrouw gaat, hoe staan de jongens binnen de band daartegenover. Er zijn namelijk voldoende voorbeelden van bands die zijn uiteen gegaan of onderlinge strubbelingen ondervonden daardoor.
De heren zeggen daar unaniem over: ''Het is wat de media daar van maakt, dat hoort er gewoon bij. Wijzelf hebben daar geen probleem mee, integendeel zelfs. We staan er niet bij stil ook om eerlijk te zijn. Het is logisch in interviews en zo dat de ene wat meer in de 'picture' staat dan de andere, omdat die ook op het podium de aandacht trekken. Zo staat de drummer op een podium ook altijd wat op de achtergrond, ik denk dat dit ook geen probleem is. Om kort te zijn: er is dus geen probleem daarmee wat ons betreft.''

We wilden uiteraard ook dieper ingaan op de muziekstijl die de band brengt. Er komen in verschillende media daarover uiteenlopende stijlen naar voor. Maar hoe omschrijft de band zijn muziekstijl zelf?
Pierre: "Het eerste wat we doen is songs schrijven, en daar de muziek rond bouwen. Steeds uitgaande van rock muziek in zijn vele vormen. We voelen ons bijvoorbeeld sterk verbonden met de Seattle grunge scene van de jaren '90 zoals Pearl Jam en dergelijke meer. Het is voor ons vooral belangrijk iets te schrijven, en daar muziek rond te bouwen waar we ons goed bij voelen en die daar perfect op aansluit.”

INTO THE BLACK MIRROR
Hoe waren de reacties op het debuut  ‘Into The Black Mirror’ . Ik las ook ergens 'Into the black mirror’ was het resultaat van vijf jaar boordevol persoonlijk, muzikale en zelfs spirituele ervaringen:''
De reacties zijn zeer positief, en dat is een stimulans om door te gaan'' zegt Marcella. ''De plaat was inderdaad een werk van lange adem. Een eindresultaat van vijf jaar zwoegen en zweten. Er zijn veel gesprekken samen aan vooraf gegaan. Muzikale wegen uitstippelen en dergelijke meer. Op dat vlak kun je het ook als een spirituele ervaring zien''.
We wilden ook graag weten of je dingen anders zou aanpakken weten wat je nu weet? "Eigenlijk niets, het is een soort leerproces. Je leert uit uw fouten en gaat gewoon door, of veranderd het. Niet alleen de fouten. Het is gewoon een logisch en hoe je groeit als band. Het is dus een onderdeel van datzelfde proces''.

ALCATRAZ METAL FEST
Black Mirrors
speelt op zaterdag 10 augustus op Alcatraz  - La Morgue (https://www.alcatraz.be/nl/line-up/zaterdag ) is de band niet bang om wat uit te toon te vallen op een typisch metal festival wilden we weten? ''
Ten eerste we spelen op een apart podium (La Morgue) dat zijn allemaal bands uit stoner en andere scene. Maar vooral moet je onthouden dat de metalfans het meest openminded publiek is. Meer nog, metalfans is één van de vriendelijkste soort publiek. Neem nu een moshpit of andere crazy shit dat je hen ziet doen, als iemand valt wordt die opgepikt. Het is een dus een zeer vriendelijk publiek dat voor alles open staat. We denken dat het dus geen probleem zal vormen. Integendeel zelfs''

DE TOEKOMST
Komt er binnenkort nieuw werk uit? Wilden we weten
Pierre: ''We zijn inderdaad bezig met een gloednieuwe plaat, wanneer die uitkomt, is nog niet geweten. We spelen op Fonnefeesten vier nieuwe songs, en hopen dat het publiek ze goed vinden. Maar inderdaad er komt dus nieuw werk aan'' .
Om verder te gaan daarop, en het interview af te sluiten, wilden we graag weten waar de band zichzelf ziet in laat ons zeggen tien jaar? is er een soort einddoel?
Pierre: ''Het belangrijkste voor ons is dat we kunnen blijven doen wat we graag doen, omringd met de mensen met wie we graag werken en voor een publiek dat in ons verhaal meegaat. Kunnen we daardoor op grote festivals of zo aantreden is dat mooi meegenomen. Maar dat is voor ons het belangrijkste iets kunnen blijven doen waar we ons allemaal als band goed bij voelen. Als we dat kunnen bereiken zijn we heel tevreden''.

The Girl Who Cried Wolf

The Girl Who Cried Wolf - de basis is en zal altijd toch wel blijven, die speciale mysterieuze sfeer blijven creëren omdat we ons daar het best kunnen in vinden

Geschreven door

The Girl Who Cried Wolf - de basis is en zal altijd toch wel blijven,  die speciale mysterieuze sfeer blijven creëren omdat we ons daar het best kunnen in vinden

Eén van de meest veelbelovende bands die ons landje rijk zijn? Tot die categorie behoort een band als The Girl who Cried Wolf zeker en vast. Op 3 augustus trad de band aan op Fonnefeesten te Lokeren. De afsluiter van dienst was The Levellers. The Girl Who Cried Wolf mocht de avond openen. We schreven het volgende over dat optreden: ''The Girl Who Cried Wolf bestaat dan ook uit muzikanten die zoveel uiteenlopende emoties uit hun instrumenten toveren. En dan hebben we het over o.a. die verschroeiende gitaar, bas en drum partijen. Telkens opnieuw wordt opgebouwd naar een climax waardoor prompt duistere gedachten het overnemen - eens je onder hypnose bent gebracht. Overgoten met een vocale inbreng van Heleen, wiens stem gaat van breekbaar naar zo intens frustratie, leed en pijn uitschreeuwen. Waardoor ze ons prompt een krop in de keel bezorgt. En dan hebben we het nog niet gehad over de inbreng van betoverende contrabas klanken, die ons in het Hemelse Paradijs doen vertoeven. Telkens met dat mysterieuze en donker randje." Het volledige verslag kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/festivalreviews/item/75246-fonnefeesten-2019-zaterdag-3-augustus-2019-folkse-atmosferen-doen-de-daken-er-compleet-afgaan.html

We hadden naderhand een interview met de band: Goedenavond, hoe hebben jullie het optreden ervaren, want jullie openen eigenlijk het festival? (Ook al was er gisteren al een feestelijke openingsavond)
Heleen & Samir: "Een festival openen is altijd een moeilijke taak. De mensen komen nog binnen, en zoeken nog een beetje naar de dranktentjes en zo. Onze muziek is vrij complex en duister, en dan moet je wel beetje mee zijn. Meestal spelen we dan ook voor een ander publiek dan de globale festivalganger. Maar als er enkele mensen op datzelfde regulair festival als dit, waar dus een ruim publiek op afkomt, echt mee zijn met wat er gebeurt, is dat meer dan voldoende. En dat was nu zeker het geval. Het is zelfs zo als we zien dat mensen bewonderd staan mee te knikken, of een beetje in de war staan te luisteren dat dit zelfs genoeg is om tevreden terug te kijken op zo een optreden. We hadden vandaag zeker connectie met de mensen die voor het podium stonden, dus voor ons is dit zeker geslaagd''

The Girl Who Cried wolf moet in mijn ogen niet onderdoen voor een andere band die ik een warm hart toedraag Whispering Sons. Maar terwijl die op alle grotere festivals staan en ook op het andere podia Lokerse Feesten (allemaal dik verdiend) lijkt dat bij jullie iets minder te lukken. Nochtans schopte de band het tot de finale van Red Bull Bedroom Jam, mocht al spelen op het prestigieuze Incubate. Hebt u daar een verklaring voor of is me iets ontgaan?
Michael-John: "Whispering Sons heeft de Rock Rally gewonnen en mocht vrij snel in het buitenland optreden. De band werd eigenlijk, vooral in het begin, wat genegeerd in eigen land. Maar dankzij tekenen bij een groot label, de nodige promotie en zo is dat helemaal terecht, goed gekomen. Want Whispering Sons brengt ook vrij duistere muziek, en is live een hele ervaring. Die erkenning is dus helemaal terecht. Chapeau! Wijzelf blijven wat hangen in de underground. Mede doordat we alles nog zelf doen. Daar komt binnenkort verandering in, want we gaan onze volgende schijf uitbrengen via een vrij grote label en hopen dat we dan wel worden opgemerkt. Bovendien, en dat is toch ook belangrijk, is het landschap van Belgische bands zeer groot. Er is gewoon teveel concurrentie waardoor de speelkans kleiner is en dat je veel geluk moet hebben om - naar een ruim publiek toe - echt ontdekt te worden''

Heeft dat laatste , speelkans, ook niet te maken met die typische Belgische mentaliteit? Als jullie een Engelse band waren stonden jullie sowieso in grotere zalen en zo?
" Het is inderdaad zo dat het moeilijker is voor een Belgische band om op te treden in zalen als bijvoorbeeld Botanique of zo, terwijl een obscure Australische band daar wel staat. Dat is inderdaad die typische Belgische mentaliteit. Sommige bands zijn zelfs eerst bekend in het buitenland, eer ze doorbreken in eigen land''

Jullie doen eigenlijk alles zelf. Zo las ik een interview dat zangeres Heleen Destruyver zelf de sprookjesachtige figuren op de hoes zelf heeft geïllustreerd? Ik las zelf iets over tattoos?
Heleen: "We hebben inderdaad de tekening van 'Three Beggars and the thief' zelf gemaakt, grafisch en zo ook. De bedoeling was om de tekeningen te verloten, en dat daar tattoos zouden worden van gezet, maar dat is daar niet van gekomen. De interesse om zoiets te doen is er zeker, Misschien iets voor de volgende plaat. Maar we werken dus zeker eveneens nauw samen wat betreft die tekeningen, de grafische kant van de zaak en zo. En die tatoeages is zeker iets om verder uit te werken naar de toekomst toe. "

De laatste schijf die ik van jullie had besproken was de EP 'Three Beggars and the thief'. Zat daar een verhaal achter? Het leek me een soort sage en legende verhaal, zoals hier in Lokeren Reinard de vos. Ik heb vernomen dat het iets te maken heeft met een Russisch verhaal?
Samir: "Het concept van de film boeide me. Ik ben teksten beginnen schrijven rond dat concept in deze film. Het gaat ook over Russische folklore. Maar vooral vrouwen die kritisch is voor wat ze als vrouw meemaakt, en dat zit in die film enorm verweven. Dit sprak me, naast die typische Russische folklore, sprak me enorm aan. Vooral toch een wereld waar we misschien weinig van weten. ''

Ik kreeg ook het gevoel dat de muziek perfect aansluit bij het dier dat werd uitgebeeld. Klopt dit? Tot het gracieuze van de ree (The Deer) tot het toch donkere en mysterieuze van een kraai (The Crow). Vertel eens wat meer daarover.
"We hebben daar veel aan veranderd, zo was de titel van “The Deer” in eerste instantie “White Noise”. We hebben bewust gekozen om aan dat concept dus intensief te werken, tot we de juiste manier hebben gevonden om dus zowel de titels als de muziek er rond te doen kloppen, want ook dat was belangrijk voor dit uitzonderlijke concept gebaseerd op die film''

Ik las dat er een nieuwe plaat uitkomt. Is dit ook een soort concept plaat? Met andere woorden waaraan mogen de fans zich verwachten?
Michael -John: "Vorig jaar - 30 november - brachten we en plaat uit 'A(r)mor' . We zullen die plaat nu uitbrengen via een label. Dat zal eind van dit jaar of begin volgend jaar zijn, en zal een volledige plaat zijn dus geen EP. De plaat komt uit via Weyrd Son Records''

The Girl Who Cried Wolf heeft altijd grenzen verlegd binnen dat 'aanbieden van Emotionele paden'. Vooral die mysterieuze duisternis spreekt tot de verbeelding, mogen we op de nieuwe plaat meer van hetzelfde verwachten, of slaan jullie andere wegen in?
Samir: "Onze muziek zal wel altijd die richting uitgaan. We kunnen misschien eens proberen met een hip hop plaat maar nee. Daar kan misschien iets meer elektronische muziek tussen zitten, of iets lichtvoetiger. Maar de basis is en zal altijd toch wel zijn die speciale sfeer blijven creëren omdat we ons daar het best kunnen in vinden''

We kunnen het opzoeken, maar zijn wat lui. Waar kunnen we de band nog live zien deze zomer? Zijn er naast de release van een nieuwe plaat, ook plannen voor concerten in het najaar?
Samir & Michael-John: "Wat live concerten betreft nergens eigenlijk, we gaan ons volop concentreren op die nieuwe plaat, links en recht kunnen daar nog wel concertjes bijkomen. Maar je zult ons een tijdje niet meer zien op menig podia, tot die nieuwe plaat dus uitkomt''

Als je terugkijkt op wat jullie reeds hebben bereikt, zijn jullie tevreden? Zijn er dingen die je nu anders zou aanpakken?
"Eigenlijk is het gewoon een leerproces, anders aanpakken? Nee en ja. Maar automatisch leer je gewoon bij, je slaat een bladzijde om en leert uit wat eventueel mis is gelopen of je anders zou kunnen aanpakken zowel organisatorisch en dergelijke meer. Laat het ons daar bij houden eigenlijk. Maar we zijn best tevreden, maar we zijn ook klaar voor die volgende stap voorwaarts nu''

Wat zijn eigenlijk de verdere toekomstplannen? Is er een soort - laten ons stellen - einddoel?
"We zouden toch zeer graag meer in het buitenland spelen, vooral dan Duitsland. Er is daar een ruim publiek voor dat soort muziek dat we brengen. Als dat moest lukken? Dat is zeker een doel op zich. Of in de Oost Blok landen. Ook daar is er een publiek voor onze muziek''

En hebt u daar een verklaring voor waarom dat tot nu toe nog niet is gelukt?
''De juiste promotie vinden, zoals we daarnet al hadden aangegeven. We hebben wel al in Nederland gestaan maar nog niet in Frankrijk of dus ja Duitsland. En met de juiste promotie lukt dat sowieso wel. We hopen dat doel dus via het label en de promotie rond die nieuwe plaat wel te bereiken volgend jaar''

Je kunt aan de sociale media en streamings zoals Spotify niet meer voorbijgaan in deze tijden. Is dat volgens jullie een zegen of een vloek?
"Het is vrij complex, je kunt er niet omheen. Zonder die sociale media en ook spotify wordt je bijna niet meer herkend. Iedereen zit op die sociale media, voor een band is het dus belangrijk om daar mee bezig te zijn om uzelf te promoten. Je ziet dat ook aan het groot aantal bands die naar voor komen, het lijkt wel alsof er bijvoorbeeld een grote markt is voor obscure black metal bands terwijl doorsnee rock bandjes verdwenen zijn, bij wijze van spreken. Net doordat die obscure bands zichzelf doorgaans voortdurend promoten door middel van die sociale media.
Dus ja, als gebruiksvoorwerp om ervoor te zorgen dat het publiek u leert kennen is de sociale media nodig. En kan spotify een goed middel zijn om uw muziek te promoten. Laat het ons daar bij houden. Echter daar rijk door worden is moeilijk. Zeker via verkoop door spotify lukt dat eigenlijk niet om daar iets mee te verdienen. Maar een springplank kan dit zeker zijn''

Bedankt voor dit fijne gesprek, en vooral enorm veel succes met jullie nieuwe plaat. Waaraan ook wij de nodige aandacht zullen schenken, uiteraard

The LVE

The LVE - heeft een heel parcours afgewerkt

Geschreven door

The LVE - " Natuurlijk zouden we sommige dingen nu anders doen, maar je leert uit fouten en als je uw gedrag daarna aanpast , maken die je leven ook weer beter hé."

Wij volgen de band The LVE al sinds 2016. Toen hadden we een interview met Gerrit, bezieler en frontman van de band. Ondertussen heeft The LVE een heel parcours afgewerkt en is er nu een nieuwe single uit “Letters”. Uitgebracht via Gentlemen Recordings. We stelden Gerrit enkele vragen daarover, maar vroegen ons ook af wat er sinds dat laatste interview in 2016 op professioneel en persoonlijk vlak is veranderd? Of bepaalde doelen zijn bereikt? En wat de toekomst zal brengen.

De reden van dit interview is de nieuwe single “Letters”, een zeer aanstekelijke song  moet ik zeggen. Is er veel veranderd sinds het begin periode puur muzikaal bekeken?
Blij om te horen dat “Letters” je bevalt! “Letters” is een belangrijk nummer voor mij. Het gaat over mijn dochtertje Giulia – waarschijnlijk de mooiste ter wereld. Maar ook al van toen ze mini was een heel speciaaltje. Geen ‘standaard materiaal’, laat het ons zo zeggen. Ik vind dat heel leuk, dat ze in zo’n gekke wereld leeft. Maar ik merk dat mensen een kleintje al van jongs af aan willen conditioneren om mee in de pas te lopen. Waarom? En in wiens pas? En is dat dan de pas die mensen later gelukkig gaat maken? Ik betwijfel dat. Daarom schreef ik “Letters” voor haar - dat ze maar gewoon blijft zoals ze is. I love it! Over je vraag - er is wel wat veranderd aan onze werkwijze. Maar ik heb het gevoel dat bands bij elke plaat anders werken. Vaak zie je dat groepen een heel geproduceerde plaat maken om daarna een  plaat te maken met hoge live-feel. Wij zitten met ons laatste album ‘Heartbreak Hi’ in dat stadium waar we mijn songs in de studio durven te bewerken om ze ’s avonds zo goed als klaar te hebben.

Ik hoor op de nieuwe single een meer 'volwassen band', bent u het daar mee eens?
Daar ben ik het wel mee eens. In de begindagen was de band eerder een backing band die mijn solonummers meespeelde. Dat is nu lang verleden tijd - we kennen elkaar na een paar jaar heel goed. De bandleden ontwikkelden ook hun eigen LVE-stijl van spelen. Dat vind ik heel cool en daar maken we nu gebruik van. Ik denk dat iedereen een soort ‘LVE-modus’ gevonden heeft en die aanzet wanneer wij samen aan ’t werk gaan. Veel live spelen, in Vlaanderen en Nederland, dat maakt een band ook gerodeerd en volwassen. En los daarvan zijn wij zo goed als allemaal op persoonlijk gebied door moeilijke fases gegaan. Dat maakt een mens ook volwassen. De tijden van onschuld en onsterfelijkheid zijn bij ons voorgoed voorbij, vrees ik.

Welke richting willen jullie uitgaan eigenlijk? Is er ook een nieuwe plaat gepland?
Zoals hierboven al gezegd vermoed ik dat wij ook weer een pendelbeweging gaan maken voor de nieuwe plaat. Ik heb de tracks geschreven en daar gaan we nu mee aan de slag met de groep. Na de zomer komt er een eerste single, de datum voor de nieuwe plaat ligt nog niet vast. Mijn demo’s zijn weer wat experimentele en psychedelische, met lange sferische stukken en outro’s. De drums zijn vaak geloopte drums - dus de groove daar gaan we ook op inzetten. Ik kijk enorm uit naar het afwerken van die nieuwe nummers. En ben zelf ook benieuwd - soms veranderen mijn demo’s tot totaal andere songs nadat de band ze vastgepakt heeft. Heel cool is dat, zo’n songwritingproces van demo tot eindresultaat!

Zijn er ook tourplannen, waar kunnen we de band live zien. Doen jullie festivals aan?
Natuurlijk! Wij zijn een heel actieve live band. Onze nieuwe booker Rise Agency heeft de hoofdzetel in Nederland, ons platenlabel Gentlemen Recordings zijn Rotterdammers. Dus we spelen veel in Nederland - Scheveningen, Groningen, Utrecht … Heel leuk - dat is voor ons ook elke keer een soort van city trip. Wij matchen heel goed met het Nederlandse publiek, hun pers en radio. Ook bij ons hebben we een topjaar achter de rug met een eerste keer in de Botanique, shows in Trix, De Studio, Reflektor … Deze zomer spelen we enkel tijdens Museumnacht in Antwerpen. De reden daarvoor is dubbel: we willen de demo’s omzetten tot nieuwe nummers en onze gitarist Bert heeft recent de band verlaten. Dus we gaan ons deze zomer werken aan onze sound en setlist.

In 2016 stelde ik de vraag, hoe blijf je die vele activiteiten combineren met het ouderschap en zo? Ondertussen is het nog niet rustiger geworden in uw leven, dus hoe blijf je dat toch doen?
Haha … Ik vond dat toen een geweldige vraag en dat vind ik nu nog steeds zo. Mijn tweeling is vier jaar, dus dat gaat al beter. Mijn zoontje Lucio wil zelf altijd muziek maken, dus ik kan gewoon dingen doen thuis met hem erbij - gezellig. Hij installeert zelfs mijn pedalboard van A tot Z. Haha … Maar nee serieus - evident is dat niet. Maar mijn en onze passie is zo groot dat we niet anders kunnen dan dit te doen. Ik werk sinds januari ook halftijds - ook om meer met muziek bezig te kunnen zijn. Een keuze waar ik heel blij mee ben.

Ook de andere bandleden zijn met nog andere projecten bezig. Is ook dat allemaal nog combineerbaar met The LVE?
Tot nog toe lukt dat goed. Soms is het puzzelen om repetities vast te zetten, maar ça va. Ik denk dat met andere dingen bezig zijn ook goed is hoor. Dat geeft mijn mensen ook ademruimte, frisse ideeën om The LVE weer extra nice te vinden. Ze doen ook allemaal leuke dingen en spelen bij toffe bands.

Ik was in 2016 zeer onder de indruk van die breekbaarheid, de nieuwe single klinkt zonniger, iets minder somber - als ik dat zo mag zeggen. Wat is uw mening hierover?
Wel daar is wel iets voor te zeggen. En ik vind het leuk dat je dat hoort. Op ons album staan een paar sombere nummers – “Heartbreak Hi” gaat bijvoorbeeld over de dood van mijn vader - maar even goed zonnigere nummers. Het is nooit mijn opzet geweest om sombere nummers te maken, maar het ligt me wel beter. Ik voel me meestal heel goed, maar net wanneer ik me slecht voel , helpt het om een nummer te maken. Als ik me super voel dan hou ik me meer bezig met de solo van Slash in “November Rain” na te spelen, of zo.

Ik had ook de vraag gesteld wat zijn de verdere toekomstplannen. Hebt u tot op heden die plannen kunnen realiseren, m.a.w. zitten jullie op schema?
Dat is een moeilijke vraag. Ik heb nog steeds het gevoel dat we beter worden, betere platen maken, betere shows spelen en coole dingen doen. Dat is belangrijk voor mij. Tussen het vorige interview en nu hebben we veel dingen beleefd. The Zombies, de échte, hebben over ons getweet, dat ze ons zo goed vinden; hoe cool is dat? En The Brian Jonestown Massacre heeft mij specifiek gemaild om te vragen of we hun support wilden spelen - ja dat zijn momenten dat je echt flipt van enthousiasme! Op Radio 1 hebben we een paar maanden airplay gehad, dat is ook geen evidente in onze Vlaamse wereld met 1.000 indie bands. Leuke shows gespeeld. En waar ik bijzonder dankbaar voor ben? Dat we weer zo’n topclip als die van “Letters” gemaakt hebben. Echt frappant hoe we dat elke keer doen. Met een vaag idee gaan we aan de slag. Filmen doen we zelf. Monteren doen we zelf. En het artwork doen we zelf. Zonder te willen opscheppen - ik vind onze clips echt bij de beste van België. En elke keer weer sta ik er van versteld dat wij dit klaarspelen. Dat kan alleen met deze band. Laat die MIA-bekroning dus maar komen!

The LVE heeft een heel parcours afgelegd, zijn er dingen die je weten wat je nu weet, anders zou aanpakken?
Goh, ik ben niet zo’n type denker. Ik leef heel hard vandaag, ik denk niet (meer) veel aan vroeger, en ook niet veel aan de toekomst. Ik wil zoveel mogelijk bewust genieten van wat ik en wij doen, niet te veel zorgen maken. Wij stellen natuurlijk doelen voorop, maar het heeft geen zin ons daar nu al druk om te maken. Natuurlijk zouden we sommige dingen nu anders doen, maar je leert uit fouten en als je uw gedrag daarna aanpast maken die je leven ook weer beter hé.

Zijn er naast activiteiten bij the LVE nog activiteiten met uw label I have a tiger records gepland?
Wij zijn gestopt met I Have A Tiger, twee jaar geleden. Spijtig, want dat was leuk. Maar we staken daar veel tijd in. En wat je daarstraks vroeg - de combinatie van jobs, muziek, gezinnen … dat werd te veel. Dan moet je kiezen en binnen I Have A Tiger leek het ons toen beter te stoppen. Maar wie weet hé. Ik denk dat een label als I Have A Tiger bijzonder waardevol kan zijn in het nieuwe, veranderde muzieklandschap. 

In 2016 vertelde u mij het volgende: ''
Maar ik kan wel vertellen dat we in 2016 heel graag een nummer willen opnemen met Peter Van Asbroeck - dus Peter als je dit leest - let’s meet!'' Is daar ooit iets van in huis gekomen?
Nee, dat is nog niet gebeurd, maar we staan daar nog altijd voor open! Weet je - onze setlists zijn berucht. Dat komt omdat ik walg van saaie setlists in drukletter, arial bold. Dan denk ik - voor creatieve mensen, kan je niks fijner bedenken? Dus ik verras mijn band elke keer met een wacko setlist. Daar kan alles en iedereen op staan - en vaak zijn de afbeeldingen gelinkt aan waar we gaan spelen of over wie we praten. De Peter was lang een soort van ‘nonkel’ van de groep, dus die stond op elke set. Ik heb hem ooit ook uitgenodigd op ons LVE-nieuwjaarsfeest. Hij kon toen niet komen, maar stuurde voor iedereen van de band een gepersonaliseerde foto op. Misschien heeft hij nu meer tijd? In dat geval - Peter, wij willen graag een clip opnemen met jou, held!

Als we in de verre toekomst kijken, is er een soort 'einddoel' iets wat je absoluut wil bereiken?
Wij hebben wel een bucketlist met wensen. Ik kan niet voor heel de groep spreken, maar waar ik van droom? Shows op prachtige plekken spelen. En dan denk ik meer aan Deep In The Woods, La Truite Magique, Into The Great Wide Open … dan aan de AB of zo. Natuurlijk vinden wij de AB ook oké hé. Haha … Zo’n plek, een volle maan erbij en een ultieme connectie met het publiek. Dat zou me echt dolgelukkig maken!

Ik zit door mijn vragen heen, zijn er nog mededelingen naar onze lezers toe? zet ze gerust hieronder
Stay Safe and Be Nice to Other People! En nog eentje - als je ons of andere indie bands een warm hart toedraagt - laat dat merken en verspreid the message! Het is vaak knokken om albums, clips, nummers ineen te steken. Het is heerlijk hoor. Maar het is dan ook altijd heerlijk om te voelen dat mensen daar blij van worden. Voilà!

LINK CLIP
https://youtu.be/vvpcgvhNqBM
LINK SPOTIFY
http://tiny.cc/18un8y
FACEBOOK
facebook.com/itsthelve
INSTAGRAM
instagram.com/itsthelve  

Ostrogoth

Ostrogoth - Een deftig potje hardrock kunnen brengen, welke leeftijdsfase ook …

Geschreven door



Mario Pauwels - Ostrogoth -"Doel? op een mooie manier oud worden, goed bij het verstand en nog steeds een deftig potje hardrock kunnen brengen op menig podia''

De tijden dat metal voer was voor een elite aan langharig tuig, is al lang voorbij. Metal is mede dankzij Metallica, dat bijvoorbeeld in een overvol Koning Boudewijnstadion de pannen van het dak speelt , en de grote groei van festivals als Graspop Metal Meeting, eigenlijk zelf zeer mainstream geworden. Omdat metal nu eigenlijk dankzij voornoemde evenementen redelijk hot is in de media vonden we het ook goed om een gesprek te hebben met één van de vaandeldragers van wat metal in ons land betreft. Ostrogoth. We ontmoeten Mario Pauwels in een gezellig café op de Grote Markt in Lokeren en vuurden hem enkele vragen af over heden, verleden en toekomst van de band en van metal in zijn totaliteit.

Ondertussen is er veel veranderd binnen de band, sommige leden verlieten de band en Ostrogoth heeft een gloednieuwe bladzijde omgedraaid. We vroegen ons af hoe de reacties van de fan was op die wederom nieuwe wending?
Mario zegt hierover: 'Laat me duidelijk zijn de muzikanten die de band hebben verlaten zijn één voor één topmuzikanten en van goudwaarde binnen metal. Dat Thorium het zo goed doet is daar een levend bewijs van. Binnen Ostrogoth kregen we echter het gevoel niet meer dezelfde richting uit te kijken. Sommige vroegen zich af of de fans dat wel willen … een grotere omslag? Onze fans verwachten gewoon dat Ostrogoth klinkt als Ostrogoth. De nieuwe bandleden blijven die heavy metal van toen trouw en passen perfect in het plaatje. Onze fans reageerden dan ook positief. '

Ik gaf aan dat ik houd van een band die buiten zijn eigen lijntjes durft te kleuren, maar dat dit bij een band als Ostrogoth misschien een averechts effect zou kunnen hebben
Mario bevestigt dit. 'Bij onze laatste schijf 'Last Tribe Standing' kregen we soms reacties van fans die vonden dat het niet altijd klonk als Ostrogoth. Vernieuwen is ok, maar van sommige bands verwacht men nu eenmaal gewoon dat ze op diezelfde wijze verder doen'.

OMGANG MET VERLIES - Wat me opvalt is, dat Ostrogoth een band is, die ondanks alles, datzelfde spelplezier is blijven uitstralen. Verdergaande op dat verleden wilde ik het ook hebben over hoe je omgaat met bandleden - die een stuk van uw familie zijn geworden - die komen te overlijden. Hoe ga je daarmee om?
"Dat is een moeilijke opdracht'' zegt Mario ''Vooral als het zo vrij plots gaat en het nog gaat om een bandlid dat nog steeds actief is, is dat haast onmogelijk. Maar we wilden per se doorgaan. Toen er bij Rudy kanker werd vastgesteld , wisten we echter waar we voor stonden. Hij heeft zelfs zelf zijn potentiële opvolger naar voor geschoven. Het is eigenlijk vooral door die steun van de fans dat we zijn blijven doorgaan.'' zegt Mario zichtbaar aangedaan. ''Iemand verliezen slijt nooit, jouw bandleden worden door de jaren een stuk van uw eigen familie, je ziet ze elke dag''.

SUCCES IN HET BUITENLAND - Ondanks dat Ostrogoth een klinkende naam is binnen het metal en hard rock gebeuren in ons land, zijn ze nooit echt doorgebroken naar het buitenland. Als je kijkt naar bands als Evil Invaders en Carnation? Die slagen daar nu wel in. Zijn de mogelijkheden anders geworden dan vroeger? Hoe komt dat toch?
"Laat ons stellen vroeger was het aanbod van bands eerder beperkt - wij, Killer, Acid, Crossfire, Bad Lizard, Lionspride, Black Widow, Purple Haze, Thunderfire, Scavenger en later bands als Cyclone, Warhead en Target.. Wij verdeelden de enkele belangrijke metalfestivals onder ons.  Er kwam dan ook altijd hetzelfde volk massaal op af. Wij waren toen de pioniers van het genre. Wij waren hot in het buitenland, maar er waren geen middelen of ondersteuning om een buitenlands avontuur aan te gaan. Desondanks speelden veel metalbands van eigen bodem als support van bekende bands. Channel Zero heeft begin jaren 90 het enge cordon rond de metal wat doorbroken. Nu is er eigenlijk een overaanbod, van allerlei strekkingen. De marketing en promotie daar rond is veel beter uitgewerkt. En uiteraard is er de kracht van de sociale media. Bands kunnen zichzelf veel gemakkelijker verkopen door Facebook, Twitter of Bandcamp'. In onze tijd bestond dit toen allemaal niet. Of het nu dan gemakkelijker geworden is om wel bekend te worden in het buitenland is net door dat overaanbod ook niet zo gemakkelijk. Maar het lukt sommigen wel. En laat ons eerlijk zijn: bands als Carnation en Evil Invaders leveren kwaliteit af en zijn ook van klein moeten opklimmen naar groot. Ze hebben alleen een betere marketing rondom zich kunnen verzamelen door de tijdsgeest.''

Is het, om daarop verder te gaan, nu gemakkelijker om optredens vast te leggen?
''Ook daar is er een groter aanbod dan toen. Metal is ook geen vies woord meer, toen wij ergens optraden kwam daar een politiemacht op af en werden we gefouilleerd omdat we lang haar hadden (lacht). Tijden zijn veranderd. Ook zijn er enorm veel zalen en zaaltjes bijgekomen, in het Gentse is er bijvoorbeeld een zeer groot aanbod (Kinky Star, Balzaal Vooruit, DOK, Charlatan, Asgaard..) en noem maar op.''

DE KRACHT VAN SOCIALE MEDIA - Om eens terug te komen op die 'sociale media' en dingen als Bandcamp en Spotify. ik vertelde Mario hoe een band als Turbowarrior of Steel in Tsjechië mochten optreden, mede dankzij naambekendheid via Spotify. We vroegen zijn mening daarover?
'' Eigenlijk zijn dingen als Spotify, iTunes tot Bandcamp nog geen ontgonnen terrein voor mij. Eén van mijn raadgevers tipte me al om die mogelijkheden te benutten. Ik ben er zeker van dat je via die weg heel veel mensen, ook in het buitenland, kunt bereiken. Misschien moeten we eens bekijken of we daar iets mee kunnen doen en wat de mogelijkheden zijn voor Ostrogoth. De kracht van sociale media en dus ook van die streaming is enorm, niet dat je als band daar iets aan verdiend maar het feit dat men je kan ontdekken is ook belangrijk''

OPTREDEN IN OOST-EUROPESE LANDEN - Kunnen we stellen dat wat ons land betreft Ostrogoth een beetje alles heeft bereikt? Is er nog een doel? En wat met het buitenland, waar zouden jullie nog graag eens optreden?
'' Ik ben gestopt met me focussen op wat we niet hebben bereikt, maar eerder blij met enkele mijlpalen. We hebben op Graspop gestaan - in 2014 op Jupiler stage- we hebben ooit de eerste edities van Heavy Sound Festival 1983 en Pukkelpop mogen openen in 1985. We hebben met Def Leppard, Uriah Heep, Anvil, Gary Moore, Golden Earring, Loudness en Manowar gespeeld. Meer recentelijk met Ross the Boss, Q5, Helstar, Enforcer, Jack Starr’s Burning Star, Moonspell… Dat zijn momenten die we nooit meer zullen vergeten. Waar ik graag nog eens zou optreden is in de Oost-Europese landen of Zuid-Amerika. En een doel, op een mooie manier oud worden, goed bij het verstand en nog steeds een deftig potje hardrock kunnen brengen op menig podia''

We wilden dieper ingaan op die toekomstplannen. Zijn er plannen voor de nabije toekomst? Uitbrengen van nieuw materiaal?
''De ideeën zijn er, de uitwerking nog niet. Het is bij Ostrogoth zeer belangrijk dat we, als we iets realiseren, allemaal - en ik herhaal - allemaal dezelfde kant uitkijken. Als iedereen op dezelfde lijn zit bestaat die kans. Al stellen we vast dat onze fans wel meer staan te wachten op onze hits, dan pas gaat het dak er altijd wel compleet af. Maar dat is iets wat grote bands als Deep Purple of zo ook voor hebben (sic evd)''

40 JAAR OSTROGOTH - Als ik naar Wacken kijk zie ik daar enorm veel Duitse bands, ook Hellfest heeft zeer veel Franse op zijn affiche staan. Zelfde met festivals als Mainsquare? Waarom is het toch zo moeilijk voor een Belgische band om bijvoorbeeld op Graspop te staan? Waarom heeft Ostrogoth daar niet eerder gestaan, of op Alcatraz.
" Een echte verklaring heb ik daar niet voor, we spelen in augustus nu als hoofdact op een tweedaags festival in Portugal en daar staan veel Portugese en Spaanse bands op de affiche, naast enkele kleppers (Cloven Hoof en Rhapsody on Fire). We bestaan in 2020 welgeteld 40 jaar, waarschijnlijk gaan we daar rond iets speciaals maken. 2020 wordt ons Festyear! Daarnaast zijn er toch al wat meer Belgische bands die verdiend op Graspop staan, en ook Alcatraz Metal Fest pakt uit met een derde podia met allemaal Belgisch talent.

Besluit - De rode draad in dit gesprek is niet alleen hoe alles is geëvolueerd voor Ostrogoth zelf in die 40 jaar, ook het landschap is sterk veranderd. Er is een groter aanbod, maar of dit in het voordeel is van de band is niet altijd even zeker. Er komt enorm veel marketing bij kijken en de juiste personen op de juiste plaats. De sterkte van sociale media, waardoor een band zichzelf gemakkelijker kan verkopen speelt een zeer grote rol. Ook dat er meer mogelijkheden zijn om op te treden, het wereldje 'metal/hardrock is veel groter geworden dan 40 jaar geleden. Blijven proberen, blijven optreden, blijven uzelf verkopen en hopen op dat ene moment dat je in de aandacht komt van organisaties/ bookers/ record companies die je nog meer willen promoten. Werken aan je carrière zoals Ostrogoth dat het na 40 jaar met nog steeds even veel passie en spelplezier doet als toen dus.

Pagina 22 van 27