logo_musiczine_nl

Talen

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Depeche Mode - ...
Egyptian Blue

The Last Hurrah !! - Wat ik op een bepaald moment doe, weerspiegelt gewoon waar ik met mijn hoofd zit op het moment dat ik het doe. Ik heb nooit een strategie gehad voor wat ik doe Aanbevolen

Geschreven door - -

The Last Hurrah !! - Wat ik op een bepaald moment doe, weerspiegelt gewoon waar ik met mijn hoofd zit op het moment dat ik het doe. Ik heb nooit een strategie gehad voor wat ik doe

The Last Hurrah !! is een project de Noorse producer/muzikant/schrijver HP Gundersen. Door de jaren heen maakte hij voor zijn projecten gebruik van de talenten van verschillende muzikanten en zangers. 'Modern Nostalgia' is de laatste iteratie, van het meditatieve op de eerste twee, naar een popmelodie dat nogal weemoedig en melancholisch klinkt.
Genoeg reden voor een fijn interview met HP Gundersen over deze release . En we waren ook erg benieuwd naar zijn ambities en verdere toekomstplannen.

Hoe is 2023 verlopen?
Zoals we weten zijn het zware tijden in de wereld van vandaag en dat raakt me enorm. Muziek maken en opnemen is bijna een genezingsproces. Een mentale ontsnapping. Wat ik in 2023 heb gedaan op het gebied van muziek is dat ik naar Los Angeles ben geweest en een prachtig album heb geproduceerd met de Noorse legende Lars Lillo Stenberg in de fantastische analoge studio Electrosound van Jason Hiller. Daarnaast heb ik grotendeels nog een album opgenomen met The Last Hurrah :-) Ik heb thuis een studio en kan opnemen wanneer ik maar wil.

Na al die jaren heb je alles wel gezien denk ik? Of toch niet? Welke huidige artiest vind je het meest indrukwekkend en waarom?
Het gaat me er meer om dat ik geraakt word dan dat ik onder de indruk ben. Van de huidige artiesten zijn het ongetwijfeld Billy Strings en zijn band die me het meest aanspreken. Muziek met diepe wortels die tegelijkertijd spreekt in de hedendaagse tijd.

Tijden veranderen, in deze tijd kun je je muziek op Spotify, YouTube en social media zetten... waarom dan nog platen maken
?
Componeren, spelen en opnemen is een diepe passie van me, dus dat zal ik waarschijnlijk blijven doen zolang ik leef. Het is geen zakelijk idee, zeg maar.

Ik koop nog steeds liever vinyl dan dat ik muziek op Spotify zet, maar het is een goede manier om nieuwe muziek te leren kennen, toch? Hoe belangrijk zijn sociale media eigenlijk voor jou?
Wat ik waardeer aan youtube is het archief van documentaires, concerten en interviews. Ik ben erg geïnteresseerd in muziekgeschiedenis. Uiteindelijk geef ik meer de voorkeur aan concertopnames dan aan studio-opnames. Eerlijk gezegd luister ik niet veel naar Spotify.

Met al je ervaring in de muziek als producer en muziekschrijver, en natuurlijk multi-instrumentalist, wat voor advies zou je jongere en nieuwe bands en muzikanten geven?
Bestudeer de muziek en muzikanten waar je echt van houdt zonder na te denken over hoe commercieel het is.

Dit interview gaat natuurlijk over de recente release van 'Modern Nostalgia'.  Het is het vijfde album van The Last Hurrah (!!). Wat zijn door de jaren heen de hoogte- en dieptepunten geweest tot nu toe?
Het feit dat het eerste Last Hurrah (!!) album, dat pure drone muziek was, door de grootste krant van Noorwegen werd uitgeroepen tot het beste Noorse album van het jaar, was op zijn zachtst gezegd onverwacht en een echte opleving. Ook de uitnodiging van Mojo Magazine om bij te dragen aan de remake van ‘Dark side of the moon’, met een interpretatie van “great gig in the sky” was enorm. In een omgeving in LA komen die bestond uit geweldige artiesten zoals Miranda Lee Richard, Rosa Pullman, Kyle McNeal, Sarabeth Tusec, Clare Means was geweldig!!!
De pandemie die een einde maakte aan grote plannen die ik had als organisator van Niche Festival was een echte domper. Het lukte me om in 2019 een festival te organiseren dat fantastisch was. Het stond zelfs uitgebreid in Billboard magazine.

Wat me als eerste opvalt aan dit schijfje, is dat het een heel andere weg inslaat. Het geluid verschuift meer richting Americana, Britse psychofolk en dat soort toestanden. Een bewuste weg ?
Wat ik op een bepaald moment doe, weerspiegelt gewoon waar ik met mijn hoofd zit op het moment dat ik het doe. Ik heb nooit een strategie gehad voor wat ik doe. Het wordt ook gekleurd door wat ik op een bepaald moment gemeen heb met degenen met wie ik samenwerk. De laatste plaat is erg gekleurd door mijn geestesgemeenschap met mijn vrouw, componist en muzikant en voormalig sportlegende Cecilie Leganger.

Je omringt je met één voor één topmuzikanten, maar ook de vocalisten zijn 'hemels', én vooral... emotioneel geladen (een rode draad als het ware); is dit je meest emotionele plaat of hoe moet ik dat zien?
Aangezien ik zelf niet zing, heb ik een enorme waardering voor zangers. Zangers die ik echt mag en bewonder. En alle zangers die ik heb gebruikt zijn zelf belangrijke songwriters, die erin slagen zich de songs toe te eigenen en hun eigen ziel erin te leggen op een manier die het echt maakt. Of het mijn meest emotionele plaat is, daar heb ik nog niet over nagedacht, maar het is goed mogelijk. Ik zou ook zeggen dat de samenwerking met tekstschrijvers Leslie Ahern en Maesa Pullman een belangrijke dimensie is geweest in het verhaal van The Last Hurrah(!!).

Wat ik opmerkelijk vind aan dit project, is dat op elk van je vijf platen een andere deur opengaat. Van het meditatieve op de eerste twee, naar eerder een popmelodie die naar de weemoedige en melancholische kant gaat, waar komt de inspiratie steeds vandaan?
De eerste twee platen waren pure zelftherapie tijdens een zeer zware periode in mijn leven. Op akoestische drone gitaar kon ik mezelf in trance spelen. De eerste twee albums zijn op een heel ongebruikelijke manier opgenomen. Het uitgangspunt is dat ik heb opgenomen dat ik gewoon improviseer zonder enig plan en voor de beste opnames schreef Leslie of ik zelf teksten bij wat ik had gespeeld en zong Heidi Torsvik in unisono met de drone gitaar, om het vervolgens allemaal te orkestreren. MudfloWers en Los Angeles zijn erg beïnvloed door de ontmoeting met Maesa Pullman, de dochter van acteur Bill Pullman en ook de omgeving in LA waar ik door deze samenwerking mee in aanraking kwam. De laatste 3 jaar woon ik ver weg in de wildernis, in een natuurparel en geniet ik veel meer van de stilte dan voorheen. Maar in mijn hoofd is er altijd muziek gaande en dat is waarschijnlijk de muziek die ik op de laatste plaat heb bevestigd. Mijn innerlijke melodie.

Ik hoor hier soms ook een vleugje Frans Chanson voorbij komen, een bewuste keuze?
Al sinds de jaren zestig ben ik dol op Serge Gainsbourg en opnames met Jane Birkin, Brigitte Bardot, France Gall enz. Ik heb altijd gedacht dat Gainsbourg Maria Due geweldig zou vinden.

De gevarieerde manier waarop emoties worden gespeeld is sprookjesachtig, puur en teder maar je wordt niet in slaap gesust, dat is het grote pluspunt van deze plaat. Het doet me vermoeden dat er een verhaallijn in zit, is die er? Zit er een verhaal achter deze plaat ....
Zonder dat het een officiële verklaring is, had ik de ambitie dat de plaat een samenhangende reis zou zijn, waarbij elk nummer moeiteloos in elkaar overvloeit zonder een saai moment.

Wat is de volgende stap met dit project, ik bedoel met deze schijf ,komt alles wat je eerder hebt gemaakt een beetje samen in een magisch geheel, een soort samenvatting van al je vorig werk (denk ik toch); betekent dit dat je aan een heel nieuw hoofdstuk werkt, of hoe moet ik dat zien?
Zoals ik al zei, ben ik bijna klaar met een nieuwe plaat die ik ‘Melancolia’ ga noemen. En het is heel erg een vervolg op de A-kant van ‘modern Nostalgia’.

Hoe waren de algemene reacties tot nu toe?
De plaat heeft echt geweldige recensies gekregen. Dat is een goed gevoel, maar het belangrijkste is dat ik de plaat zelf geweldig vind.

Wat zijn de plannen voor 2024? En komen jullie ook naar België of Nederland met dit project?
Als iemand ons daar wil boeken zouden we dat geweldig vinden. Het is een geweldige live band?

Zijn er nog andere projecten naast The Last Hurray (!!)?
Ik ga in februari naar LA om een duo plaat op te nemen met een Noorse artiest. Zijn naam is Bjorn Tomren .Hij is heel bijzonder. Naast een geweldige baritonzanger wordt hij ook beschouwd als 's werelds meest vooraanstaande jodelaar en is hij ook een keelzanger van hoog niveau. Het wordt mijn muziek op zijn woorden. Hij is echt een geweldige schrijver.

Je hebt niets meer te bewijzen en je hebt weer een briljant juweeltje uitgebracht; zijn er na al die jaren nog ambities en doelen die je wilt bereiken (naast wereldheerschappij natuurlijk, maar dat wil iedereen inmiddels, toch? 
Ik wil gewoon gelukkig zijn met de kleine en belangrijke dingen in het leven. Liefde, vriendschappen en creativiteit.

dank aan Sjuul Kok (PMas)

https://www.youtube.com/watch?v=rKVPtcgeZi0

Aanvullende informatie

Gelezen: 335 keer