zoek artikels

Volg ons!

Facebook Instagram Youtube Myspace Myspace

Onze partners

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door je te abonneren op onze nieuwsbrief !
Please wait
Erik Vandamme

Erik Vandamme

Leuven Jazz 2021 - B-Jazz Rewind 2021- Daahoud Salim Quintet + Nagløed - Klinkt dansbaar én ontroerend!
Leuven Jazz 2021
30cc
Leuven
2021-05-08
Erik Vandamme

Door de coronamaatregelen kan de B-Jazz International Contest 2021 ook dit jaar niet plaatsvinden. Je krijgt intussen vijf bijzondere onlineconcerten waarbij we de winnaars van de voorbije vijf edities koppelen aan een jonge, beloftevolle Belgische jazzgroep. Op die manier behoudt de organisatie het internationale karakter van B-Jazz en geven ze  tegelijk de lading Belgisch jazztalenten een podiumkans. Alle sets zijn live, maar zonder publiek, opgenomen.. Op de vijfde en laatste avond staan op het menu: Daahoud Salim Quintet + Nagløed

Nagløed (****) -  "Nagløed kon wel het geesteskind zijn van Thom Yorke, Nils Frahm en Mark Guiliana, maar het zijn drie Gentse rakkers die dit muzikaal avontuur aanvatten in 2017.", lezen we in de introductie op de website van Leuven Jazz en dat is eigenlijk niet zo ver gezocht.
De elektronica laagjes balanceren tussen ingetogenheid, bevreemding en geknetter als een haardvuur. De bedwelmende drums en gitaar, laten een veelzijdige band horen. De stem van  Dillian Fevry doet denken aan Thom Yorke.
Muzikaal krijgen we een kleurenpracht "een klankwereld waar de luisteraar met plezier in verdwaalt", lezen we in de introductie. En dit klopte zeerzeker bij deze livestream!

Daahoud Salim Quintet (****) - De winnaars van de B-Jazz International Contest 2017, Daahoud Salim Quintet mogen deze reeks B-Rewind afsluiten.
De band bestaat uit: Daahoud Salim, (piano); Bruno Calvo, (trompet); Pablo Martinez, (trombone); Hendrik Mueller, (bas ) en Sun-Mi Hong, (drums).
We krijgen een bijzonder concertbeleving … in twee delen weliswaar, met eerst Bruno, Hendrik en Sun-Mi die vanuit Nederland een concert brengen; gevolgd door een duo concert van Daahoud en Pablo in Spanje.
Wat biedt dit? Je hoort twee verschillende kanten van deze band: De Nederlandse kant die gebruik maakt van zompige baslijntjes en aanstekelijke koperklanken  die perfect op de bedwelmende drums aanvullen en de dansspieren aanspreken
In het tweede deel is er de virtuositeit van pianist Daarhoud die je ontroert; de registers worden opengetrokken door de prachtklank van Pablo Martinez . Het geheel klinkt dansbaar én ontroerend!
Enig minpunt … Spijtig genoeg waren alle vijf niet samengekomen , waardoor het niet compleet aanvoelde …

Organisatie: Leuven Jazz + B-Jazz International Contest + 30cc, Leuven

donderdag 29 april 2021 19:23

Legacy+ (Stop The Hate & For(e)ward)

Fela Kuti, de grondlegger en godfather van de Afrobeat, overleed in 1997 aan AIDS. Zijn zonen Femi en Seun bewandelen het muzikale pad van hun vader, en houden de scene levendig.
 Onlangs bracht de oudste, Femi, samen met zijn zoon Made een dubbelalbum uit onder ‘Legacy +’.  'Legacy+' bevat nieuw werk van Femi Kuti, ‘Stop the Hate', en het debuut van zijn zoon Made, 'For(e)ward'.
Het album van Femi bevat 10 nieuwe tracks. Op het album is zoonlief Made te horen op bas en sax.
In afrobeatstijl gaat hij maatschappijkritisch te werk . Elke song ademt ‘protest’ uit. Bij zoonlief hoor je een eerder moderne Afrobeat.
Het klinkt niet echt vernieuwend, maar in de voetsporen van hun iconische vader en grootvader, leveren ze sterk werk af  
De nummers op het album 'Stop the hate' gaan over de dagdagelijkse strijd om te overleven, als op  “As we struggle everyday”; het thema van corruptie komt aan bod in “You can't fight corruption with corruption” en het illegaal landonteigenen  op “Land Grab”. De plaat klinkt muzikaal aanstekelijk.
Aan de andere kant wordt op Made Kuti's album 'For(e)ward 'een ander soort sociaal-politiek beeld geprojecteerd. Hij probeert problemen uit te leggen en te beoordelen door levendige beelden te schilderen. Het lijkt erop dat Made wil dat mensen stoppen met klagen, en leren problemen begrijpen.

Femi legt de klemtoon op het bestuur, de politiek en de politieke elite; Made gaat in op interpersoonlijke maatschappelijke problemen . We moeten die problemen zien al een symptoom van slecht bestuur en hun systemische verrotting.

De songs mogen dan maatschappijkritisch, politiek betrokken zijn , muzikaal klinkt het allemaal groovy, aangenaam  en aanstekelijk .
De erfenis van Fela Kuti blijft op die manier stevig overeind.

Stop The Hate
1. Pà Pá Pà 2. As We Struggle Everyday 3. Stop The Hate 4. Land Grab 5. Na Bigmanism Spoil Government 6. You Can't Fight Corruption With Corruption 7. Show Of Shame 8. Privatisation 9. Young Boy Young Girl 10. Set Your Minds And Souls Free

For(e)ward
Free Your Mind - Your Enemy - Blood - Different Streets - Higher You'll Find - Hymn - Young Lady - We Are Strong

donderdag 29 april 2021 19:18

Messiah

We citeren uit de bio: 'Jaouad Alloul is een multi-disciplinaire kunstenaar en ondernemer. Hij streeft ernaar om een stem te geven aan mensen die worstelen met hun gender & identiteit en om bewustzijn te creëren voor LGBT-rechten in de islam en daarbuiten. Zijn missie is om mensen te verbinden door middel van kunst en dialoog.' 
Met zijn album 'Messiah' neemt hij geen blad voor de mond, en stelt zich bovendien heel open op naar de wereld om zich heen.
Wij hadden een zeer boeiend gesprek met deze bijzonder integere mens, kunstenaar, muzikant en theatermaker. Niet alleen gingen we dieper in op zijn nieuwste release, ook onderwerpen als religie en hoe moeilijk het is in deze tijden, kwamen aan bod. Dat interview kun je hier nog eens nalezen.

Hoog tijd om ook de plaat eindelijk onder de loep te nemen …
Het fijne aan Jaouad is dat je op zijn muziek geen label kunt kleven. Met zijn tenorstem balanceert hij tussen gospel en soul. Zijn muziek is emotioneel beladen. We hebben het over allerlei emoties die gaan van pijn , vertwijfeling tot vreugde.
“Lies” klinkt bijvoorbeeld heel vreugdevol en dansbaar. Het is het verhaal van ‘ontdekken dat iemand niets anders heeft gedaan dan liegen tegen u. Daar zit heel wat pijn in. Maar tegelijkertijd zit er ook een soort verlichting in omdat je dan ook gewoon weet van 'ok’, nu is het helder en duidelijk' . ''Je kunt niet in het licht komen, als je de duisternis niet kent”, vertelt hij. Het is de eeuwige strijd tussen licht en duisternis … Moeiteloos gaat Jaouad van luchtige momenten naar bittere ernst.
“We Both Know” en “Light” zijn dansbaarder. Hij raakt de gevoelige snaar op het warme , eerder gospelgetinte “Hard To love”. Mooi die afwisseling.
'Messiah' is een heel persoonlijk plaat geworden waarop Jaouad zich breekbaar en naakt opstelt. Hij biedt geborgenheid en een boodschap van hoop. “Be Mine” is een lieflijk mooie parel.
Jaouad profileert zich op 'Messiah' , net als zijn grote voorbeeld Jezus, als een bruggenbouwer tussen verschillende werelden, met een open geest. We ondergingen zijn muziek dus maar al te graag.

Tracklist: Family Ties 06:02 Crazy 03:18 Black Cupid 03:16 Leave me alone 03:24 Lies 03:45 Running 04:33 Father 04:02 Hard to love 04:15 We Both know 03:09 Light 03:04 Circle Line 03:08 Be Mine 03:39

donderdag 29 april 2021 19:13

The New Lady Llama

Steiger staat voor stijlvariatie en muzikaal avontuur . Voor wie houdt van ‘muziek met een hoek af’ , is hier op zijn plaats. Steiger is ‘a work in process’ met o.m.  'And Above All' (2017) en 'Give Space' (2018) . We hoorden het reeds in hun interview.
Op de recente EP 'Brick Smoke Basement' (2020) is er nog meer openheid naar vernieuwing en experiment. We schreven “De band tast op 'Brick Smoke Basement' de mogelijkheden en zijn grenzen verder af. Er zit een soort verhaal in de songs, waardoor je in een bepaalde sfeer terecht komt. Ze prikkelen je fantasie en brengen je een niet-realiteitsgebonden wereld door de versmelting van elektronische sounds , piano, een groovy bas en drums.'
Op het nieuwe 'The New Lady Llama ' worden die grenzen verder afgetast.

“Mazurka de la Muerte” zit al meteen in die flow en bestaat uit diverse laagjes; zoals we in de livestream ervaren ‘ze zijn een Frank Zappa in de Belgische jazz, d.i. muziek tot kunst verheffen, met een scheut absurditeit en dosis humor’. “Absolution of a French Fry” kun je hieronder rekenen, met een uiteenlopend kleurenpalet.
“Lambda”, “Just a rite” en “Sliovitsj” zijn  één voor één songs die improvisatie tot kunst verheffen.  
De muzikanten voelen elkaar aan. Op die manier is er een perfecte benadering van hun sound. Hun concerten onderstrepen dit.
“Sun Dog” is er dan eentje die houdt van verfijning , subtiliteit en eenvoud.
Bewust proberen ze dingen uit en zien ze wel waar ze uitkomen, o.m. “(I Cannot hear what you say) for the thunder that you are”; de donderslagen zorgen net voor dat vleugje avontuur en experiment.

‘The New Lady Llama’ is te ontdekken plaat, een soort muzikale abstractie. Klasse in eenvoud, stijlvariatie, avontuur, improvisatie en experiment .

Tracklist: 1. Mazurka de la Muerte 2. Lambda 3. Just a Rite 4. Slivovitsj 5. (I cannot hear what you say) for the thunder that you are 6. Sun Dog 7. The New Lady Llama 8. The Happiest Thought of my Life 9. Absolution of a French Fry

donderdag 29 april 2021 19:07

Burn your angel wings

Waves Of Decay is een Thrash/Heavy metal band uit Westmalle die in 2017 opviel met de verschroeiend harde EP 'Cycloptic’ . Ze drukten meteen hun stempel op de Belgische metal scene.
De leden hebben al een pak ervaring achter de rug . We zagen hen al eens op Frietrock; ze trokken  een ondoordringbare geluidsmuur op om ons te doen wegblazen.
Waves of Decay bracht nieuw werk, 'Burn our Angel Wings” is heavy, thrash metal als uitvalsbasis. “The shape of Blood” en “Accustomed to the dark” zijn sterk in het genre.
Een knipoog is er naar de death metal op “Catch-2” . Op “Angered” wordt de gitaarmelodie plots overgenomen door de sax; wat een fijn samenspel van gitaar, bas en saxofoon trouwens.
We zijn onder de indruk van het knallende drumwerk van Ben Gysels op het prachtige epische “The Sleeper”. Het gitaar-en basspel doet hier verder z’n werk. Het is een veelzijdige song van innerlijk genot, en een emotionele stem uit het duister geeft je de ultieme doodsteek.  Afsluiten doet Waves of Decay met een overtuigende Iron Maiden cover “The Evil That men do”.

Waves of Decay kan loeiend hard en emotioneel klinken .De sound is gevarieerd, donker. De band durft duidelijk buiten de comfortzone te treden . Ze moeten dus niet onderdoen voor de internationale scene.

Tracklist: The Shape of Blood (5:07) Accustomed to the Dark (5:14) F.I.N.E. (4:43)  AngeRed (5:06) Catch-22 (4:44) The Sleeper (6:08) The Evil That Men Do (4:32)

John Ghost - Spot On Jazz 2021 - livestream - Fantasieprikkelend binnen een filmisch kader

De Gentse band John Ghost werkt volop aan nieuw materiaal, maar in deze livestream ligt de focus nog even op de recente plaat ‘Airships Are Organisms’. Qua sound laveert die tussen de ‘Magik Malik’-grooves en de beeldtaal van animatiefilms uit de jaren 70. De band bracht niet enkel een tot de verbeelding sprekende plaat uit, maar wist ons ook live verschillende keren te bekoren.
Over hun optreden in  het kader van ‘Sound of Ghent’ schreven we: ''John Ghost brengt via deze streaming een puike live set; een visueel vijfsterrenmenu. Het klankentapijt werkt hypnotiserend in en biedt een intens gevoel van welbehagen; gemoedsrust wordt gecreëerd en de dansspieren aangesproken. Wat een oorgasme! ''
''Een intergalactische trip is het, die fantasieprikkelend is, met een spooky ondertoon . In z'n geheel oogstrelend , door de visual effects en het filmisch contrast van oneindig improviseren en elektronische vernuft. Grenzen worden verlegd dus, door een elektronisch deken te spreiden over die jazz, heerlijk wegdrijvend van de realiteit …"
, schreven we dan over de laatste streaming van John Ghost in het kader van Spot On Jazz.
Deze band zit diep in ons geworteld , zo blijkt …

John Ghost is ontsproten uit de fantasiewereld van de beeldende kunstenaar en top gitarist Jo De Geest. En wat ze nu doen is eigenlijk niet vreemd … Ze stelden 'Airships Are Organisms’ voor in de vorm van een concertfilm, en met interviews daarbovenop krijg je een mooi beeld van wie John Ghost is en waar ze voor staan.  Ze zijn op elkaar afgestemd tijdens deze concertfilmvoorstelling . De manier waarop John Ghost hun muziek in beeld brengt, is fantasieprikkelend binnen een filmisch kader door het gevarieerde klankentapijt..

De ideeënrijkdom van Jo is enorm. Reikhalzend kijken we uit naar nieuw materiaal en wat ze nog voor nieuws in petto hebben. Hier bleek nog maar eens hun virtuositeit en veelkleurigheid in het genre. Sjiek!

Organisatie: Spot On Jazz + Gent Jazz Festival, Gent + Jazz.be + ART-SPOT.be

Red Rock Rally 2021 - livestream - Een dynamische klankentapijt en een fijn dansfestijn
Red Rock Rally 2021
Entrepot
Brugge
2021-05-01
Erik Vandamme

We citeren: ''Op 1 mei 2021 organiseren we, 'Artists Unlimited',-voor de 27e maal - ons festival in het hartje van Brugge. Dit jaar niet in 'ons' Astridpark maar in uw kot! Omdat de kans heel klein is dat er op 1 mei al versoepelingen komen , maken we er een LiveStream-editie van. Thuis, in je kot, tuin ... -isterierwifi?- brengen we het festival op je scherm. Dit jaar voorzien we een beperkt programma tussen 17 & 22u."

Een overzicht
Bun (***1/2) - Bun werd opgericht in januari 2020 en is het soloproject van sing-songwriter Brecht Vanvyaene, ook bekend als gitarist bij Miava. Zijn muziek katapulteert je naar de gouden jaren van de Britpop, maar neemt je af en toe ook mee naar de americana sound. Een perfecte kruisbestuiving.
Het klinkt totnutoe goed. Hij heeft een emotievolle stem en een band vol groeimogelijkheden. Hij kan zich nog verder ontwikkelen in het genre.

Ruby Grace (****) - We citeren (de vi.be pagina van deze getalenteerde artieste): ''Ruby Grace mengt kitscherige elementen met electropopbeats en soul. Haar zeldzame, krachtige stem, die doet denken aan Amy Winehouse, is een van haar meest opvallende kenmerken.''
Mooi alvast om deze artieste te omschrijven.
Hoe dat live klinkt? Zonder afbreuk te doen aan de instrumentale pareltjes die de muzikanten uit hun instrumenten toveren is het Louise Vanoppen, die - bewust of onbewust laten we in het midden - de meeste aandacht naar zich toe trekt.
Louise Vanoppen heeft een bijzonder soulvolle, sensuele stem. Samen met haar muzikanten brengt ze een wisselende boeiende sound, hypnotiserend en lichtjes dansbaar. die het beeld oproept van een sprookjeswereld . 
Haar kitschy synthpop/soul kan een breed publiek aanspreken. We zijn benieuwd.

Wegens een positieve COVID test van een van de muzikanten  moest It It Anita  helaas verstek geven.

Sylvie Kreusch (*****)  kon het festival online afsluiten . Ze neemt je mee op bijzondere plaatsen in een mysterieus, spooky kader tussen licht en donker . Een bezwerende , bedwelmende , huiverende sound , die zalvend , vlijmscherp kan zijn, ondersteund van haar even intrigerende vocals. Ook de registers kunnen worden open gegooid. Een wervelstorm. Een aparte trip en beleving.
Een optreden van Sylvie Kreusch is  altijd een intense, bijzondere gewaarwording, die je in diepe trance brengt. Een dynamisch klankentapijt en een fijn dansfestijn.

Organisatie: Red Rock Rally - Artists Unlimited

Trio Asad Nathan Simon - livestream - Een magische jamsessie die je tot complete 'zen' drijft

We citeren: ''Dit bijzondere trio is het resultaat van een onvermijdelijke ontmoeting van 3 straffe Brusselse muzikanten. Onvermijdelijk omdat ze aan elkaar gewaagd zijn, omdat ze in dezelfde stad wonen en de liefde voor Indische en Pakistaanse muziek delen.''
Deze streaming van Trio Asad Nathan Simon had reeds plaats in maart in De Centrale, Gent, in kader van de 'Heartbeat Sessions' . We kregen deze tip na een recent interview met saxofoon speler Nathan Daems; hij maakte ons nieuwsgierig en besloten om uitgesteld de livestream te bekijken een kijkje te gaan nemen.

Elk van hen interpreteert de traditionele én eigen composities met zijn eigen improvisatorische identiteit en ervaring. Maestro Asad Qizilbash deelt zijn liefde voor Indische klassieke muziek en meer dansbare Pakistaanse folkloremelodieën genereus met Nathan en Simon. Nathan niet op de Indische bansurifluit maar op de tenorsax, en Simon niet op de Indische tablas maar op de doholla.
Asad Qizilbash: Nathan Daems en Simon Leleux zijn getalenteerde muzikanten die de grenzen aftasten en ze verheffen tot kunst. Er ontstaat een soort magie die de culturen met elkaar verbindt en hun virtuositeit onderstreept .
Trio Asad Nathan Simon legt de lat heel hoog. Ze stralen een soort spelplezier uit van gretige jonge wolven en dat siert hen . Het is mooi om zien hoe zij op speelse wijze improviseren en plagend elkaar aanvullen. We wanen ons in een sprookjesachtig kader door het warme klankentapijt. Het is een intense hypnotiserende trip door de jazzy aanvoelende jamsessie .

Het geheel werkt aanstekelijk en we worden tot complete ‘zen’ gedreven.
https://www.youtube.com/watch?v=LctUgdzwf0Q

Organisatie: Trio Asad Nathan Simon + De Centrale, Gent


Nathan Daems - Net doordat ik zo fanatiek met muziek bezig ben valt het gemakkelijker om van het ene naar het andere project te springen

We citeren uit de biografie: Nathan Daems is een Brusselse muzikant die de nuances van de jazz beheerst en kennis en ervaring heeft in verschillende ‘oriëntaalse’ genres. Hij wordt gedreven door het verlangen om te duiken in de emotionele diepte van Balkan muziek, Midden-Oosten & Indiase muziek. Vandaag blinkt hij uit in het combineren van esoterisch oriëntaals vocabularium & melancholie met de improvisatorische aard gebonden kracht van afro grooves en jazz.
We leerden Nathan Daems kennen via Balkan Jazzovic Quintet waarmee hij op het Balkan Trafik. Optrad.
Het verslag van dit festival kun je hier nog eens nalezen

Hoog tijd om deze multi-instrumentalist en top jazz/Balkan muzikant Nathan Daems enkele prangende vragen te stellen. Het werd niet enkel een gesprek over Balkan Trafik, maar ook een boeiend gesprek over zijn vele interessante projecten.

Nathan, ik heb je, tot mijn grote schaamte,  nu pas echt heb leren kennen via de livestream van jullie optreden op Balkan Trafik; hoe was die ervaring op Balkan Trafik?

Het was zeer leuk om daar een onderdeel van te zijn vooral om muzikanten te ontmoeten waar ik nog niet had mee samen gespeeld. Het is natuurlijk heel jammer dat er geen live publiek aanwezig was, op enkele crew mensen na. Ik bekijk het dus van een positieve kant, vooral omdat het toch fijn was om muzikanten van zo een niveau te ontmoeten en mee te mogen samen spelen. Neem nu Theodosii Spassov. Die is gewoon dé nummer 1 wat het instrument ‘kaval’ betreft, sinds heel lang voor ik geboren was zelfs.

Betreffende de streaming, ik doe ook liever live concerten en ik had je vermoedelijk ook wel via omwegen leren kennen. Maar dankzij die streaming is dat veel sneller. Is het, denk je, geen voordeel om via die streaming een ruimer publiek te kunnen aanspreken en je veel sneller ontdekt? Misschien heb je op die manier zelf ontdekkingen gedaan?

Ontdekkingen niet echt, ook omdat ik daar niet naar op zoek ben. Ik zie soms wel eens iets voorbij komen of zo. Het is wel zo dat het een fenomeen is dat goed is om dingen te ontdekken, die streaming. In die zin dat het je daardoor prikkelt om die band of artiest dan live te gaan zien, of een album aan te schaffen. Is dit zeker een voordeel. Het is op dat vlak dus wel handig dat het bestaat, nu er geen andere opties zijn.

Kunnen we die lijn ook doortrekken naar een ander streaming platform
als Spotify (heeft ook diezelfde functie),‘’het leren kennen van artiesten’’. Mee eens?
Ja, ik gebruik Spotify ook enkel om iets op te zoeken. Kwalitatief is dat niet vergelijkbaar met een cd of LP. Goeie muziek hoor je als het ware driedimensionaal. Als je uw ogen sluit, kun je dan bepaalde dingen inbeelden. Bij spotify wordt dat allemaal eendimensionaal. En verdwijnt dat effect volledig. Dus ja, puur om iets te ontdekken..

Ik heb ergens gelezen dat je een echt ‘live beest‘  bent – misschien is dat ver gezocht - valt dat te rijmen met een optreden tijdens een streaming, Mis je het publiek niet teveel?
Een live beest zou ik mezelf niet noemen (haha) maar wat wel zo is, en dat merk je ook aan repetities, als je met iets bezig bent en je afvraagt ‘wat is daar speciaal aan’. En dan doe je datzelfde voor een publiek, de reacties vanuit dat publiek geven daar feitelijk meer dan een antwoord op, op die vraag. Door voor een publiek te spelen kom je gewoon in een andere zone, als je diezelfde song dan speelt creëert het pas echt een diepte. Op dat vlak mis je dat publiek dus zeker.

Maar dat is ook omgekeerd zo, als publiek is het voor mij ook niet hetzelfde je via livestream te zien of echt live; die sfeer om tussen gelijkgestemden te staan luisteren en te kijken…, dat kun je ondanks alle inspanningen nooit creëren door middel van een livestream. Mee eens?
Als je daar over nadenkt, muziek maken bestaat al eeuwen en eeuwen lang.. maar muziek live opname bestaat nog niet zo heel lang. We zijn, met andere woorden, al tienduizenden jaren gewoon om muziek alleen maar  live te beleven. En nu zijn er opnames, dat is heel confronterend. Maar je moet zo een opname ook niet zien als live, of een live optreden vervangen. Dat is niet de juiste ingesteldheid om naar een streaming te kijken. Je kunt daar wel degelijk iets mooi van maken, en dat is dus niet hetzelfde als een live concert. Maar je mag het dus ook niet zo bekijken daar gaat het om.

Nog even over het festival. Je hebt toppers op het podium kunnen zetten op Balkan Trafik zoals  Theodosii Spassov en Ibrahim Maalouf. Hoe is die samenwerking ontstaan?
Ik was vooral in contact met de pianist Vasil Hadzimanov  We hebben met twee dat project artistiek op poten gezet. Je moet muzikanten vinden om mee samen te spelen. En stelde Theodosii voor, ik  kende hem natuurlijk doordat ik kaval studeer. Maar Ibrahim was eigenlijk een idee van het festival zelf om met hem samen te werken.

Nog een ander bijzonder optreden was Gala Aliaj die haar comfortzone verlaat eigenlijk,  een naar mijn mening top artieste die zowel in pop muziek als experimentele getinte muziek hoge ogen kan scoren; Hoe is die ontmoeting ontstaan, wat is je mening over haar?
Dat was een idee van Nicolas Wieërs van Balkan Trafik festival. Ze komt inderdaad eerder uit de pop muziek, maar op de repetities heb ik wel gemerkt dat ze toch wat kent van jazz, Chet Baker en die dingen. Ze heeft ook haar eigen project. In elk geval Gala is super muzikaal ingesteld, en dat voor een meisje van amper 15 dat is zeer opmerkelijk. Als ik bedenk hoe ik zelf was op mijn 15, dan was ik toch onder de indruk van hoe muzikaal ingesteld ze nu al is. Dat is ook belangrijk, want ze moest improviseren en luisteren naar de rest, dus ja. Dat kom je niet vaak tegen bij muzikanten of zangeressen van die leeftijd dat die al zo muzikaal zijn als haar.

Balkan Trafik was voor mij drie dagen ontdekkingen doen, ik ben er prompt wat meer fan door geworden van die Balkan muziek als het ware, de tweede dag was voor mij de meeste interessante door die link naar jazz (ik ben een jazz liefhebber); welke optredens hebben jou omver geblazen? Je was daar drie dagen?
Nee, door die corona maatregelen was het gewoon moeilijk om met al die muzikanten daar te blijven hangen. Dus het was ook niet mogelijk om zelf iets te gaan ontdekken.

Ik heb van de drie dagen genoten, maar doorgaans was het vooral een feestelijke bedoening waar niets mis  mee is, ook al mist je daar toch echt het publiek. Is Balkan muziek ‘feest muziek’ of is dat kort door de bocht?
Het is het best gekend als feest muziek. Maar er zijn verschillende strekkingen in Balkan. Zoals naar het spirituele. Er is ook Balkan muziek gemaakt voor op begrafenissen. Ook sommige Balkan muziek klinkt soms feestelijk, maar er schuilt toch een minder feestelijk verhaal achter. Soms kan het zo zijn dat de muziek vrolijk over komt, maar is de tekst net droevig en poëtisch. Iets dat je trouwens  ook terugvindt in Reggae bijvoorbeeld. Daar is ook een link naartoe, er is zelfs een link van Balkan naar Blues.

Staat er trouwens  meer op de planning met Balkan Jazzovi Quintet of stopt het bij dat ene optreden?
We gaan daar zeker nog verder mee spelen, maar het concert moest gewoon eerst gebeuren. Na het concerten waren we zeer tevreden, alles is goed verlopen. Dus hebben we besloten daar zeker iets mee te doen. Concrete plannen zijn er echter nog niet. Maar er zijn zeker plannen, ook naar het buitenland toe met dit project. Zoals in Servië of Bulgarije.

Je wordt omschreven als een multi-instrumentalist en je zit toch een tijdje in de muziek business. Hoe is het allemaal begonnen? Balkan tot jazz? Vertel wat meer over jezelf?

Ik ben al sinds ik heel jong was met muziek bezig. Mijn ma nam me al mee naar de viool les toen ik drie jaar was . Op mijn tien jaar ben ik met saxofoon begonnen, op mijn veertien met akoestische gitaar en een beetje later met elektrische gitaar. En ook een beetje bas. Ron mijn 22ste ben ik terug met saxofoon begonnen. Sindsdien heb ik die saxofoon niet meer los gelaten. Zeven jaar geleden ben ik begonnen met ney en kaval. Die Turks/Bulgaarse fluit instrumenten. Ik zou zeggen ik focus me nu op die drie instrumenten. Maas saxofoon is op zich al uitgebreid met sax, Bariton, sopraan, tenor. Sopraan speel ik wat minder, maar toch. Bij kaval is dat idem. Met andere woorden binnen dat ene instrument zitten al verschillende lengtes. Ik speel dus verschillende fysieke instrumenten, die op hun eigen wijze reageren op hoe je blaast. Waardoor er weer een andere klank uitkomt. Door die blaasinstrumenten te spelen, heb ik de rijkdom om verschillende klanken te kunnen maken. Vandaar dat ‘multi-instrumentale’.

De Stap van o.a. Antwerp Gipsy-ska , waar alles begon, naar jazz is wellicht niet zo groot als sommigen denken. Klopt dat, en waar komt die voorliefde voor zoveel stijlen vandaan…

Het is eigenlijk andersom. Ik was jazz aan het studeren. Tijdens mijn tweede jaar werd in gevraagd om met die groep mee te spelen. Ik luisterde op die moment al enkele jaren naar zowel jazz als Balkan maar had voordien nog geen Balkan muziek gespeeld. Door in die groep te komen, ben ik dat dan wel beginnen spelen. Er zat ook een zigeuner bij die band uit Servië . Waar ik heel veel heb van geleerd en die me vooral heel veel heeft laten zien van wat er allemaal bestaat. Door hem is er voor mij een heel andere wereld open gegaan. Een wereld waar in ik nog steeds inzit. Vanaf dan ben ik zowel in jazz als Balkan muziek groepen beland. Ik ben me ook in Indische klassieke muziek gaan interesseren. Die Balkan is enerzijds typische zigeuner muziek, en anderzijds Turkse Klassieke muziek. Die Turkse klassieke muziek is een beetje wat Latijns voor Frans en  Spaans betekent. Er zitten door ook allemaal verschillende soorten muziek in verweven.

Op de tweede avond Balkan Trafik was me dat opgevallen, zijn er ook geen raakpunten tussen jazz en Balkan muziek eigenlijk?

Improvisatie is de duidelijkste linkt tussen jazz en Balkan muziek. Sowieso. Daardoor kunnen jazz muzikanten gemakkelijk leren hoe Balkan muziek in elkaar zit, en de Balkan muzikant dit met die traditionele stijl is opgegroeid kan de link gemakkelijker leggen naar jazz. Door dat improviserende karakter van beide stijlen. Ook wordt een beetje op dezelfde manier gewerkt, niet teveel met partituren bezig zijn bijvoorbeeld. Puur op het gevoel afgaan. En vooral luisteren, horen en op het moment zelf daarop kunnen reageren is bij beide stijlen heel belangrijk. Want het gebeurt binnen Balkan muziek voortdurend dat er iets verandert, dat op voorhand niet was aangegeven. En dan moet je daar kunnen op inpikken. Het is leuk dat je op die manier een collectief verhaal kan vertellen, zonder dat iemand echt weet wat het verhaal gaat zijn. Dat vind je dus bij jazz ook, wellicht vanuit een ander standpunt van de wereld maar toch.

Over jazz gesproken, wat is jazz voor jou …
Je kunt die vraag op twee manieren stellen. Enerzijds in de zin van, wat is jazz vanuit wat verstaat iedereen onder jazz, of zou iedereen daar moeten onder verstaan. Op die vraag kan ik niet antwoorden want dat ligt voor iedereen verschillend.
Je kunt die vraag ook stellen vanuit ‘wat is jazz voor jou persoonlijk’. Wat mij persoonlijk betreft? Jazz muziek die geïnspireerd is door muziek die je nog niet kent. En binnen die context nieuwe dingen  ontdekken. En daar elementen uithalen die je kunt integreren in je eigen composities of improvisaties. En vooral dat element van improvisatie met andere muzikanten samen spelen. En een vrijheid hebben om ook daarmee te improviseren, dat is voor mij jazz. Het is gewoon muziek die gemaakt is om te jammen en te improviseren. Als je dus meer kijkt naar het woordenboek ‘jazz’, dan krijg je altijd een ander antwoord op die vraag.
Want was jazz oorspronkelijk? Dat was swing , en ook een specifieke cultuur in USA en New York, dat was oorspronkelijk jazz.

Was je als jongere al gebeten door jazz?
Dat is pas later gekomen, deels door Miles Davis. Mijn grootvader was een grote fan van Django Reinhardt. Die muziek ben ik later ook beginnen apprecieren en spelen, helaas heeft hij nooit meegemaakt dat ik die muziek speel waar hij zo groot liefhebber van was. Het is wel leuk om weten dat die genen door generaties heen toch nog worden door gegeven.

Projecten: Met ‘Nathan Daems Quintet’ viel je in 2010 in de prijzen, heeft dit een ‘boost’ gegeven aan je carrière? Heeft dit dus deuren geopend?
We hebben één album gemaakt, en zijn inderdaad in de prijzen gevallen. Mijn eerste album is toen op W.E.R.F. records uitgekomen, ze hebben me toen zelf gecontacteerd. Ik zat nog op het conservatorium, en viel haast van mijn stoel toen ik dat telefoontje kreeg (haha). Ondertussen heb ik al veel albums, in veel andere projecten, uitgebracht via dat label. Dus ja, dat was zeker een stadium waaruit veel projecten zijn gegroeid die ‘Nathan Daems Quintet’.

Twee andere projecten: ‘Black Flower’ en ‘Ragini trio’ . Vertel er eens wat meer over?  Hoe gaat het met die projecten?
Met ‘Ragini trio ‘ spelen we nu heel weinig, De zangeres woont in India, de gitarist woont in Italië en de toetsenist woont in Parijs. En dan ik die in Brussel woon. (ik heb dit niet zo goed begrepen vrees ik) Dus om de twee jaar komen we eens samen, nu met die corona is het echter compleet onmogelijk. Met ‘Black flower’ ben ik aan een nieuwe plaat bezig. Daarnaast is er ook een gloednieuw project ‘Trance Plantationseen project samen met Frank Schrauwen, rond voodoo , trance en tribale stammen.  Ik en Frank zijn daar enorm mee bezig. Trance muziek uit alle hoeken van de wereld dus.

Dat is dan al weer iets heel anders, geen Balkan of jazz meer dat laatste?
Toch in de Balkan bijvoorbeeld, die Turkse klassieke muziek komt van de draaiende  derwisj. Daar zit ook dat mystieke in. Dus dat is helemaal hetzelfde eigenlijk. Mystieke muziek die bedoeld is om in een trance te geraken. Dus er is zeker wel een raakpunt met Balkan binnen dat project.

Staan er ook releases op de planning?
We zijn volop bezig met een nieuw album op te nemen. Dat zal normaal gezien uit komen in januari 2022.

Zijn er nog ander projecten waar je mee bezig bent?
Er is een recent project met Asad Qizilbash: die Sarod speelt en Simon Leleux: die Doholla speelt. Ontsproten uit onze voorliefde voor Indische en Pakistaanse muziek. We spelen een soort Pakistaanse folk. Geen idee wanneer die plaat met dat project gaat uitkomen, in maart stonden we wel in De Centrale in Gent.
Gans dat concert is te vinden op YouTube  (zie link: https://www.youtube.com/watch?v=LctUgdzwf0Q)
Dan is er ook nog Echoes of Zoo. Ook een vrij nieuw project, in maart hebben we onze eerste album ‘Breakout’ uitgebracht (https://echoesofzoo.bandcamp.com/album/breakout )

Je zit eigenlijk in ontelbare projecten als ik het zo hoor en zie, hoe blijf je dat allemaal combineren?
Ik ben gewoon full time met muziek bezig, ook al heb ik geen instrument in mijn handen. Ik  ben gewoon constant met ritmes bezig in mijn hoofd. Het is een manier om je hersenen te blijven trainen, waardoor je na een tijdje gemakkelijker de klank ontdekt van iets dat je hoort. Door dus constant daarmee bezig te zijn, valt dat automatisch gemakkelijk om al die projecten  te combineren ook. Net doordat ik zo fanatiek daarmee bezig ben , valt het gemakkelijker om van het ene naar het andere project te springen.

Zijn er nog artiesten of muzikanten waarmee je graag zou samenwerken en waarom?
Er zijn er veel waar ik mee wil samen werken, maar nu zeker met Trance Plantations omdat dit muziek is die heel open is, is dat een project waarmee we sowieso veel collaboraties gaan doen. Vooral met muzikanten die een speciaal instrument bespelen. Omdat de muziek bestaat uit speciale klank structuren. Dat is het voordeel van met een project te zitten, dan kun je eens een muzikant uitnodigen die iets anders toevoegt. Bij een project als ‘Black Flower’ ligt dat moeilijker. Er zijn daar al vijf muzikanten. Daarom is het moeilijker om daar een buitenstaander bij te betrekken. Ik zou bijvoorbeeld met ‘Trance Plantation’ graag samenwerken met een Japanse Koto speler. Dat is een soort neerliggende harp met een fantastische klank, die past binnen dat project. En zo zijn er nog wel veel ideeën van samenwerkingen. Er liggen dus veel pistes open.

Wat zijn je verdere plannen? Wat betreft livestreams of optredens, buiten de projecten waar je het over had
Niet direct qua streaming. Het heeft gewoon geen zin om tien streamings te doen met een band. Met Black Flower ,waarmee we volgend jaar een plaat uit brengen, en Trance Plantation en Echoes of Zoo … Op die drie projecten wil ik me focussen, ook dus van zodra het kan live optreden met publiek.

Deze coronatijden zijn voor niemand gemakkelijk; zoals je zegt , je bent constant met muziek bezig maar echt ermee naar buiten komen, is niet gemakkelijk door al die maatregelen, je leeft ook van je muziek. Hoe overleef je dat als actief muzikant?
Ik probeer er vooral niet teveel over te vloeken. Soms is het lastig, omdat je het concert mist en dat optreden. Het sociale aspect daarvan. Ik probeer gewoon de situatie om te buigen naar meer studeren. Of meer te componeren. Meer dingen doen waar ik anders geen tijd voor had. Op die manier ben je toch productief bezig. Wat dan weer een investering naar de toekomst toe is.

Artiesten en muzikanten kwamen , volgens ze me zeggen, zelfs tot rust en hebben meer gecomponeerd.  Hoe zit dat bij jou?
Ja, dat is zo. Dat project Trance Plantation’ is zelfs logisch dat het nu verschijnt. De perfecte soundtrack om tijdens deze lockdown tot complete rust en ‘zen’ te komen. Je hebt twee keuzes, of je bekijkt het zo, of je baadt in zelfmedelijden. Wat niet wil zeggen dat je eens niet mag vloeken, gemakkelijk is het niet. Maar het heeft geen zin om daar te blijven in vast zitten.

Wat zijn je verdere ambities? Is er ook een soort einddoel of doelstelling? Iets dat je absoluut wil bereiken
Om eerlijk te zijn nee. Ik zou kunnen zeggen, meer concerten spelen, beter worden in het bespelen van mijn instrument. Maar dat zijn gewoon dagelijkse motivaties. Dat is voor mij veel belangrijker.
Ken je Tcha Limberger? Zijn zoon of dochter vertelde dat hij op een dag zei ‘papa ik wil viool kunnen spelen’. Maar dat gaat niet, want niemand kan zeggen dat hij dat instrument kan spelen. Dat is ook het punt niet eigenlijk. Als dat uw motivatie gaat zijn, ga je heel uw leven gefrustreerd zijn. En blijven worstelen, op gelijk welk niveau je speelt.
Je moet gewoon beseffen, iedere stap naar een doel is eigenlijk een doel op zich. Je moet niet spelen en denken hoe een bekende muzikant zou klinken. Op dat moment ben je niet met het ‘nu’ bezig, het is belangrijk om altijd met hun NU bezig te zijn. Of dat nu moeilijk of gemakkelijk gaat.

Bedankt voor dit fijne gesprek, hopelijk kunnen we dit spoedig over doen face to face ? op één of ander concert van je vele projecten.


Philippe Lemm - Philippe Lemm Trio - Een doel op zich is dat ik een team rondom mij zou kunnen hebben, die helpen onze muziek te promoten

Philippe Lemm (drums), Angelo Di Loreto (piano) en Jeff Koch (bas) ofwel Philippe Lemm trio) wonnen in 2015 de B- Jazz International Contest, volgens Philippe een mijlpaal, zoals we hoorden in de streaming, om zichzelf te lanceren als jazz band. In 2016 verscheen het debuut ‘New Amsterdam'.
De band heeft ondertussen heel wat ervaring opgedaan en stond op het punt door te breken naar een ruim publiek. Eind maart bracht het trio Philippe Lemm Trio de nieuwe plaat uit, 'First Steps'. In oktober 2020 echter overleed Angelo Di Loreto op amper 30 jarige leeftijd. Philippe Lemm Trio wilde echter niet bij de pakken blijven zitten, en timmert nu verder aan de weg , o.m. als ode aan hun overleden kameraad.
De opnames van de streaming deze avond zijn van een concert in Florida, met beperkt publiek, 
We zagen de band het werk tijdens een livestream in het kader van ‘B-Jazz Rewind’.
Philippe Lemm Trio brengt ons een breed variërend, kleurrijk palet aan muziekstijlen. Geworteld in de jazz, gaat de band aan de slag gaat met allerhande invloeden als klassiek en progressieve rock. Het zorgt voor een innovatief , fris en innemend, ritmisch, groovy geluid, dat ruimte laat voor improvisatie. In die aanpak klinkt Philippe Lemm Trio uniek binnen de jazz. Meer dan een ontdekking waard!  
Lees hier
Voer genoeg om deze band enkele vragen te stellen. We hadden een tof gesprek met Philippe Lemm vanuit New York.

Philippe, Hoe is alles begonnen? Waarom drum?
Drums heeft er altijd al in gezeten, al van toen ik heel jong was. Dat ik als klein kind al op potten en pannen aan het trommelen was. Ook als ik met mijn moeder door de straat wandelde en ik hoorde drums , moest ik direct gaan kijken. Die aantrekkingskracht tot trommels en drums is dus eigenlijk al heel vroeg gekomen. Pas toen ik 16 was ben ik echt gaan spelen. Ik kreeg voor mijn 16ste verjaardag in eerste instantie een gitaar. Na twee weken kwam ik er achter, dat is niet mijn ding. Toen kon ik het in de muziekwinkel omruilen voor een ander muziekinstrument, en toen kon ik dus eindelijk mijn eerste drumstel kiezen. En toen is het dus eigenlijk ook allemaal begonnen voor mij.

Het trio is ontstaan uit schoolvrienden, of heb ik het mis? Hoe is die samenwerking ontstaan?
In 2011 ben ik naar New York verhuisd, dat is nu ook al tien jaar geleden, en ben gaan studeren aan de Manhattan School, bij John Riley. Daar heb ik dan ook Jeff en Angelo leren kennen. Daar is dus alles begonnen, we zijn dan ook veel gaan spelen. Toen we in 2015 de B-Jazz competitie wonnen, is het balletje meer gaan rollen. We deden meer optredens, hadden wat meer geld om een Cd op te nemen. Toen is het wel serieuzer geworden toen.

We kunnen dus spreken van  Een Mijlpaal? In hoeverre heeft dit een invloed gehad op jullie carrière?
Heel erg groot zelfs, we hadden bijvoorbeeld geen cd we hadden geen tours gedaan, we waren wat aan het aanmodderen in feite. Dingen die je gewoon doet als band, deden wij gewoon niet. Die overwinning heeft ervoor gezorgd dat we dus onze eerste plaat konden uitbrengen en zo, vanaf dan was ik ook meer enthousiast om meer tijd en energie in dit project te stoppen. Want ja zo een cd opnemen en zo, het vergt veel tijd. Maar toen was ik dus pas echt overtuigd om iets te doen hiermee. Dus ja, een grote impact. Ik heb trouwens nog steeds contact met de mensen van de organisatie en zo. Heel sympathieke mensen die gepassioneerd met muziek bezig zijn. Die competitie was dus een kickstart als het ware.

Jullie worden nogal (gemakshalve) in het hokje jazz geduwd, er zijn natuurlijk jazz invloeden maar ook folkloristische dans en klassiek passeren de revue. Hoe zou je uw stijl zelf omschrijven? En waarom worden jullie nog steeds in dat hokje jazz geduwd?
Dat is een goede vraag, ik denk dat jazz nog steeds wordt gebruikt als een term naar het publiek en promotors toe. Mij maakt het niet uit hoe die muziek noemt, maar een promotor moet wel aan zijn publiek uitleggen wat een band brengt. Of je dat nu modern creatief, of jazz of wat weet ik veel noemt, maakt me weinig uit. Er zijn natuurlijk altijd voor- en tegenstanders, er zijn mensen die vinden dat jazz alleen maar swing moet zijn. We hebben zeer veel invloeden, uit Bebop bijvoorbeeld en zo, Het is allemaal een beetje van, laat ons iets nemen van de populaire muziek en daar onze eigen draai aan geven. En daar dus mee improviseren, dat is wat wij dus doen. En wat voor mij belangrijk is, en dat is ook in overlap met jazz, is dat de muziek bedoeld is om op te dansen. Als we iets spelen hoop dat ik de mensen het gevoel krijgen dat ze daarop willen bewegen, dan ben ik in mijn opzet geslaagd. Dat is dus ook wat het met elkaar te maken heeft.

Een andere jazz-artiest, drummer Antionne Pierre, je  wellicht niet onbekend, antwoordde me ‘ik kan die vraag niet beantwoorden, er zijn 150 antwoorden’, wat betreft ‘wat is jazz anno 2021 voor jou’?
Jazz is iets dat altijd verandert. Het is ook nooit hetzelfde gebleven. De jazz in de jaren ’30, 40 tot ’50 is altijd aan verandering onderhevig geweest. En er is nooit een punt geweest waarop het gestopt is, het is nog steeds aan het veranderen. Ik snap dat mensen het willen benoemen wat het is, ook omdat ze het willen beschermen. Heel veel festival organisaties gebruiken het merk ‘jazz’ als markering. Als je naar North Sea Jazz festival gaat, om een voorbeeld te geven. De organisatie programmeert niet zozeer omdat het te maken heeft met jazz op zich, maar met een bepaalde sfeer die wordt geschapen. Wat het voor mij vooral is, dat heb ik daarnet ook aangehaald. Je neemt iets van populaire muziek en kunt daar uw eigen draai aan geven. En ik denk dus dat die improvisatie altijd een soort constante is geweest binnen dat begrip jazz. Als je dat eruit haalt, kan het nog jazzy klinken maar is het minder jazz voor mij. Maar dat is een persoonlijke mening.

Ik heb jullie leren kennen via een livestream, jullie speelden voor publiek, hebben jullie ook gespeeld voor een lege zaal en hoe voelde dat aan?
We hebben er dus wel enkele gedaan voor een lege zaal, dat voelt toch wel vreemd aan. Het is gewoon raar om bijvoorbeeld helemaal naar Winchester te rijden. Dan spullen opbouwen, soundchecken en een concert gaan spelen zonder publiek. Voelt gewoon vreemd, maar het komt wel terug voor publiek spelen zoals vroeger, zeker weten.

Ondertussen brachten jullie enkele knappe platen uit ‘New Amsterdam ‘en ‘City Birds’, Hoe waren de reacties daarop?
De reacties waren zeker goed, het is alleen heel moeilijk om echt aandacht te krijgen. Ik denk dat de laatste plaat ‘First Steps’ die op 26 maart uitgekomen is , dat die tot nu toe de meeste aandacht heeft gekregen. Vooral dan op de streaming shortlist zoals Spotify Bijna 100 000 mensen hebben er nu naar geluisterd. We zijn ook een band zonder management of promotieteam rond ons, heel DYI . Ik heb nu voor het eerste één  ingehuurd voor ‘First Steps’, daar krijgen we een aantal reviews voor. De reacties zijn vooral als we live spelen heel goed. We missen alleen nog een doorbraak naar de media en zo toe, van dat willen we horen. Het is ook een beetje eigenaardig, een piano trio zonder teksten die je vertelt hoe je je moet voelen.

Om terug in te pikken op die livestream, ik heb jullie nu pas leren kennen. Dat is wellicht een voordeel van die livestream dat je erdoor een ruimer publiek kunt bereiken?
Dat hoop ik uiteraard. Het is heel aardig dat ze ons hebben uitgenodigd. Wegens deze corona zitten alle muzikanten zonder werk. Er was dus eigenlijk een competitie gepland voor dit jaar, die is niet kunnen doorgaan. Voor ons was dat zelfs een voordeel, want daardoor konden we worden uitgenodigd op dit alternatief dat de organisatie heeft uitgewerkt. Een concertenreeks waar ze de winnaars van de afgelopen zes jaar een podium kans bieden. Ik hoop dat de mensen het leuk vonden, en daardoor dus naar Spotify gaan. Beter nog is dat men de cd koopt op de website (https://www.philippelemm.com/)  of via bandcamp (https://philippelemmtrio.bandcamp.com/album/first-steps ) want daar kun je de plaat ook aankopen  Hoe meer mensen de muziek leuk vinden hoe beter, maar uiteindelijk blijven we het toch doen. of we nu 10 mensen of 10 000 kunnen bereiken, we blijven gewoon doorgaan.

Op 26 maart kwam inderdaad dus een nieuwe plaat uit ‘First Steps’ , die spijtig genoeg werd ontsierd door een jammerlijk overlijden van Angelo. Welke impact heeft dit heengaan op jullie?
Totaal onverwacht. Het duurde best wel lang eer het tot me doordrong. Ik zie hem nog steeds voor mij, ik denk nog elke dag aan Angelo. We missen hem enorm natuurlijk. We hebben er ook over nagedacht of we nu door moesten gaan. Omdat hij een belangrijk onderdeel was van dit trio. Maar uiteindelijk toch besloten het te blijven doen, ook daarover met zijn familie overlegd. Een belangrijk deel van het repertoire is ook door Angelo geschreven. Dus vonden we het wel belangrijk om zijn verhaal te blijven vertellen.  Om zijn muziek te blijven spelen en hem in onze gedachten te houden daardoor. Het is bijna een eerbetoon aan hem om te blijven spelen. Het is wellicht wel raat, we speelden tien jaar samen, het is ook tragisch dat iemand zo jong ons moet ontvallen. Ik denk ook, doordat we het wel spelen, dat we het gemakkelijker een plaats kunnen geven.

Hoe waren de reacties op de nieuwe plaat?
Er zijn al heel wat positieve recensies geweest, zelfs enkele verrassende waarvan  we het niet hadden verwacht. Sommige die de plaat hebben gerecenseerd zijn over het algemeen super kritisch. En die waren net heel enthousiast erover. Ik denk dat er een vijf of zes recensies waren die heel goed waren.

Jullie spelen in New York ,de bakermat van jazz; in vergelijking met België of Nederland, hoe is New York om te wonen en te werken?
Heel leuk. Het duurt wel een tijd eer je een soort cirkel hebt opgebouwd waar je voldoende werk hebt. Wat je ook doet, het zal altijd een combinatie blijven van verschillende dingen. Ik geef bijvoorbeeld ook les hier. Ik speel ook drums in andere bands, en ik heb mijn eigen project. Ik doe ook commerciële dingen, de huur moet betaald worden (haha) Het verschil met Amsterdam, het is gewoon groter er zijn heel verschillende muzikanten. Uiteindelijk vind je je ‘musical pokket’ de mensen waar je het goed bij kunt vinden en wie je wil samen spelen. Het enige is dat je als niet Amerikaan het niet altijd gemakkelijk hebt om een vergunning of zo te krijgen. Je betaalt ook veel geld om deftig te kunnen wonen. Er zijn dus wel nadelen aan verbonden. Je krijgt er ondanks alles veel energie van terug, en dat is het belangrijkste aan New York. Iedereen die hier naartoe komt , komt om iets te creëren. Als je hier puur komt om vakantie te vieren, hou je het hier niet lang vol.. Iedereen komt hier gewoon naartoe om iets te doen, en dat is wel het meest opvallende aan New York. Daarom gaat hier alles heel gedreven aan toe in de Stad. En dat werkt aanstekelijk. En die mensen heb je overal wel in de wereld, maar hier is het wel heel compact als het ware. Ik ben zelfs verslaafd geworden aan de energie van het voortdurende creëren en met iets bezig zijn.

Een Gentse componist Francois De Meyer zei me in een interview :’’ New York is wat mij betreft het mooiste voorbeeld van hoe de wereld in elkaar zou moeten zitten. Ze maken geen onderscheid in kleur, religie en wat weet ik veel. Mensen zijn verdraagzaam, luisteren naar wat je te vertellen hebt’’; klopt die stelling?
Daar zit zeker veel waarheid in. En denk dat mensen hier ook heel erg met zichzelf bezig zijn. Ze laten zich daardoor minder snel afleiden. Het is ook een lawaaierige en drukke stad, je bouwt dus een soort schild op. Er is echter wel nog een kern van racisme aan de hand die heel diep zit. Ik denk niet dat New York zich daarvan helemaal vrij kan pleiten. Dat kun je alleen al zien aan de verschillende buurten. Er wordt niet op kleur geselecteerd, maar je kunt het wel zien aan het inkomen van mensen. Dat er toch een verschil is. New York is in vergelijking met de rest van Amerika zeker veel toleranter maar compleet zich daarvan vrij pleiten? Nee

Ik heb jullie ontdekt dankzij de livestream , ik ontdek bands die me tot op heden (door het overaanbod) wat waren ontgaan. Jullie speelden voor een beperkt publiek. Dat van een lege zaal heb ik gevraagd, maar voor een beperkt publiek ? Hoe zit het precies in elkaar omwille van de coronamaatrgelen?
Ik denk dat ze net wel heel enthousiast waren, want voor de mensen was het een hele tijd geleden dat ze nog eens een band echt live konden zien. We speelden bijvoorbeeld twee avonden in Buffalo, en dat was nagenoeg uitverkocht. En het is meteen toch een heel groot verschil, je krijgt mensen voor je die luisteren en die reageren. Het is gewoon veel leuker om voor een publiek te spelen.

Over ‘publiek’ gesproken. Is het je ambitie om voor een groot publiek te spelen in een uitverkocht Sportpaleis in België of voor een ruim publiek? Of niet
Ik heb nooit de ambitie gehad om voor heel veel mensen te spelen. Ik heb het een paar keer gedaan, met Jeff en Angelo trouwens, toen we een tijdje speelden voor een Indiaanse Bollywood zangeres. We hebben drie a vier manden in India gezeten , toen speelden we grote buitenconcerten voor tienduizend mensen. Uiteraard is dat een kick. Omdat het zo massaal is. Maar vanuit de ervaring van het muziek maken, en niet de massa. Een club waar je echt de muziek voelt, mijn favoriete club trouwens. We hebben daar nu drie keer gespeeld in Londen. Voor 250 mensen, in een intieme omkadering. Dat spreekt me veel meer aan. Als je natuurlijk veel meer kaartjes kunt verkopen, is dat mooi mee genomen, we hebben ook wel de ambitie om wat meer geld te verdienen met onze muziek. Maar puur voor de muziek zelf  en te laten horen wat je mee bezig bent , is die intieme clubs gewoon meer ideaal voor mij om te doen.

Als je de kans krijgt om met dit project een commerciële plaat te maken , beroemd te worden, en wel je roots verloochenen, zou je dat eventueel doen? Er zijn genoeg voorbeelden van bands en artiesten die het puur voor de commercie hebben gedaan
Dat is een gewetensvraag. Laat het me zo stellen, ik ben niet bezig om me dit trio op de rand te gaan zitten van het ja dan nee commercieel denken. Maar kijk, ik ben nu bezig met het aankopen van een appartement in New York. Ik zie ook dat er grenzen zijn, ook wat inkomsten betreft wat ik kan verdienen met mijn muziek. Ik ben nu bijna 36 en kan ook zien wat mensen die ander keuzes gemaakt hebben op die leeftijd al hebben bereikt. Die hebben een mooi inkomen, een gezin en dingen waar ik bewust niet heb voor gekozen. Ik ben dus nooit echt bezig geweest met verdienen van veel geld. Maar nu begin ik toch voor het eerst te denken dat het wel mooi zou zijn als het zou kunnen. Ik zou er echter mijn muziek niet voor aanpassen, ik speel ook commerciële muziek. Maar ik zou mijn eigen artistieke project daar niet op focussen, en dat bewaren voor andere projecten waar ik inzit om daar dus voldoende geld aan te verdienen. Maar ik zou dus niet mijn eigen project aanpassen om puur en alleen geld te verdienen.

Wat zijn de verdere toekomstplannen? Welke verrassende wendingen schudden jullie nog uit de mouw?
We gaan in de zomer wel enkele dingen doen in New York, wordt heel leuk. Voor volgend jaar februari staat een hele grote tour gepland. Ook in Nederland, België en Duitsland. Wat België betreft spelen we bijvoorbeeld in zaal Felix in Oostende. We spelen ook een kleinere show in Hot Club in Gent. Verdere allemaal grotere jazz club zoals in Amsterdam of Tilburg. Dat zal bijna een maand zijn dat we ‘on the route ‘ zijn. Dat is alvast een eerste toekomst perspectief.

Voor de rest niet bezig met nieuwe songs in de pijplijn of zo?
Jazeker. Er zijn zelfs nieuwe stukken die we live aan het spelen zijn. Maar we hebben maar net een kleine maand geleden een nieuwe plaat uit, dus de focus ligt daar op nu uiteraard.

Het overlijden van Angelo heeft uiteraard ook een invloed op die toekomstplannen, het zoeken van een nieuwe pianist is niet evident denk ik?
Het zou goed kunnen dat we met meerdere pianisten werken. Niet iedereen is beschikbaar. Ik ga wel voor een band gevoel, dus ja het zal zoeken worden..

Is er ook een soort einddoel dat jullie voor ogen hebben?
Een doel op zich is dat ik een team rondom mij zou kunnen hebben , mensen die ons helpen om onze muziek te promoten. Booking agent en zo. In België is het bijvoorbeeld leuk om te spelen, het publiek reageert ook enthousiast. Een agent die alleen België boekt of met de clubs daar bezig is. Of een agent die gewoon die tours voor ons boekt, of kan helpen met het promoten van onze muziek. Iemand die echt wil investeren in dit project. Zo iemand vinden is een doel op zich. Ik zit soms aan het plafond van wat ik alleen kan doen, het zelf alles boeken en zo. En dan is zo een team achter je hebben staan wel de volgende stap. Dus een oproep aan bookers of promotors toe langs deze weg. Als jullie ons hier willen in helpen om te groeien? Contacteer ons gerust. https://www.philippelemm.com/contact

Bij deze een warme oproep aan alle Belgische promotors… laten we het daarbij houden. Hopelijk tot in het voorjaar van 2022 live in ons land.

Pagina 1 van 98
FaLang translation system by Faboba