logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Charles - 20/10...
Walter Trout

Little Kim

Little Kim - Koningin van een uitverkochte avond

Geschreven door

Little Kim - Koningin van een uitverkochte avond

We waren reeds onder de indruk van ‘Moederland’, het solo-debuutalbum van Little Kim en we keken dan ook uit naar de releaseshow in het uitverkochte Leietheater in Deinze. Niet dat we twijfelden of Kimberly zo’n releaseshow wel zou kunnen dragen, wel waren we benieuwd naar de live-versies van haar songs.

Geen support voor deze releaseshow, maar een avondvullend programma in twee delen. In grote lijnen volgde de set de volgorde van het album, al stonden er een paar extra songs op het programma. Little Kim trok het feest op gang met het zwierige “Laura”, een song die ze cadeau kreeg van Bruno Deneckere, en die bij het publiek meteen de handen op elkaar kreeg. Ze nam dan meteen al wat gas terug met de troost-song “In April”, een vertaling van “Fair September” van Gillian Welch. De vertaling schuift de setting een paar maanden op, maar verdriet kent geen kalender. Ook de sombere en super-actuele titelsong “Moederland” zat al vroeg in de set.
Little Kim balanceerde in Deinze voortdurend tussen enthousiast swingen en verdriet en ernst.
“Een Jongen Die Ik Heb Gekend”, een vertaling van (Cowboy) Jack Clement, droeg ze op aan haar vader. Die maakte voor haar en haar ‘korte pootjes’ een barkruk met net zo korte pootjes zodat ze op een podium toch elegant kan gaan zitten. Misschien was die song ook een ode aan de countrymuziek waar ze dankzij haar vader mee opgroeide en waarvan ze altijd is blijven houden.
De hele set schipperde tussen folk, americana, country en singer-songwriter, maar dan steeds op een manier dat je nog de Vlaamse klei herkent waaruit Kimberly en haar band getrokken zijn.
Niet alle songs op deze albumreleaseshow kwamen van ‘Moederland’. We kregen bijvoorbeeld ook “The Longest Mille”, een song van haar western swing-band Little Kim & The Alley Apple 3, haar “Lied Voor De Zorg” als bedanking aan al haar collega’s in de zorg, de Franstalige versie van de “Eerste Sneeuw” van Lieven Tavernier en een paar songs van Guido Belcanto. Guido Belcanto en Little Kim gingen een paar keer in duet. Hun versie van Bob Dylan’s “Laarzen van Spaans Leer” was één van de mooiere momenten van de avond. Toen ze het tweede deel van de set afsloten met “Toverdrank”, ontplofte de zaal. We overdrijven misschien een beetje, maar de reactie was super-enthousiast. Het eerste deel van de set werd afgesloten met “Ik Denk Dat De Dingen Zo Gaan”, waarvan het refrein - mits een kleine aansporing van Kimberly - door het voltallige publiek werd meegezongen.

Er werden de hele avond complimentjes in het rond gestrooid. Naar de muzikanten, naar de vele mensen die samen met Kimberly een stukje van haar muzikale pad afgelegd hebben, naar haar gezin, de mensen van licht en geluid, enz… Het meest spontane compliment gaf Little Kim aan Guido Belcanto voor de mooie hoed die hij heel de avond ophield. “Om zo’n hoed stijlvol te kunnen dragen, daar moet je een zekere leeftijd voor hebben”, repliceerde Belcanto gevat. Toen Kimberly later nog vertelde dat hij beter mondharmonica speelt dan Bob Dylan op zijn jongste concert in ons land, wuifde hij dat compliment weg. Aan de meester raak je niet. Ook ironie is Belcanto niet vreemd. Toen Kimberly in de bindteksten vertelde dat Guido Belcanto “I Waited For You” van Daniel Norgren vertaald heeft naar “Zo Heb Ik Gewacht Op Jou”, repliceerde hij gevat met “Daar heb ik heel lang over nagedacht”.
Guido Belcanto deed zijn best om in Deinze de spotlight niet te veel naar zich te halen, maar soms gebeurde dat onbewust toch. Toen hij wat tijd nodig had om zijn gitaar te stemmen, vertelde hij de amusante anekdote dat Ravi Shankar soms meer dan vijf volle minuten nam om tussen twee songs door zijn sitar te stemmen en daar zelfs ook applaus voor kreeg.

Maar terug naar de echte ster van de avond: Little Kim. Zij straalde om haar nummers te kunnen brengen voor een enthousiast publiek en was gul met informatie over de liedjes in de bindteksten. Haar favoriete song op ‘Moederland’ is “Neem Maar Mee”, over het ontgroeien van jeugdige naïviteit. “Lieven Tavernier had dat lied al lang in zijn schuif liggen, maar ik weet zeker dat hij het voor mij geschreven heeft”, zei Kimberly daarover.
Wat we op ‘Moederland’ een beetje missen, een paar goedgemikte hoge vocale uithalen van Kimberly, dat kregen we van haar wel te horen in Deinze, maar dan in songs die niet op het album staan, zoals haar favoriete Belcanto-song “Ik Zou Mijn Hart Willen Weggeven”. Er was ook een gemiste kans. Op het album zingt Little Kim “Weeskind” in duet met haar idool Eva De Roovere. Die zat in Deinze wel in de zaal, maar kwam niet het podium op. Voor een albumreleaseshow was dat nochtans mooi geweest.
De toegift was bijzonder. Voor “Oorlogsgeleerden”, een Bob Dylan-vertaling van Wannes Van De Velde, kreeg Kimberly vocale steun van enkele bandleden zodat er stukken in verschillende talen gezongen werden: Nederlands, Engels, Gents, … Deze song zit inzake thema op dezelfde lijn als de song “Moederland” en evenaart of overtreft die zelfs nog in intensiteit. Mag dit dan al het opstapje zijn naar het volgende album? Helemaal afsluiten deed Little Kim met haar “Koningin Van Eén Avond”, waarin ze de draak steekt met haar eigen ambitie en vooruitkijkt naar tournees langs halflege zalen. Wij weten wel beter.

Aan dit verhaal zal nog vele avonden bijgeschreven worden, in volle zalen. Little Kim zit nog maar aan de inleiding.

Organisatie: CultuurSmakers

Madou

Madou - Iets en Niets van Weemoed 40 jaar later …

Geschreven door

Madou - Iets en Niets van Weemoed 40 jaar later …

Madou, een verborgen parel van verguisde Belpopweemoed, ontroert van uit het leven gegrepen gevoelens en emoties. Na een stilte van wel veertig jaar is Madou terug bovengronds . De band rond Vera Coomans en vroegere Rum partner Wiet van de Leest is gerestyled met drie jonge gasten, waaronder zoonlief Thomas Devos . Madou is back met de nieuwe plaat ‘Is er iets’ (wat een return trouwens!), die op gejuich werd onthaald en hen terecht, in de linie van de radio en het clubcircuit bracht.
Na enkele optredens in zaal en op festivals (waaronder Festival Dranouter) werden we een goed uur lang volledig ondergedompeld in een herfst-melancholisch sfeertje, dat mysterieus als warm dreigend durft te klinken.

Waar Madou begin eighties onterecht werd verdrongen, dan zijn ze nu gerespecteerd voor die donkere, herfstige, fijngevoelige, pakkende melodieën door het zachtmoedig gitaargetokkel, de bedwelmende drums, de warme keys en de integere vioolpartijen. De sound is intiem, ingenomen, sober, bouwt op en kan op die manier voller, intenser zijn.
Madou brengt ‘oud Madou’ en ‘nieuw Is er iets’ samen. Hier sijpelt weemoed, verlating, de donkerte, de leegte, een ‘soort murder ballad’ gevoel door in het ingenomen materiaal.
In de intro werd het meegegeven als ‘iets en niets’. De eerste nummers, de titelsong van hun return “Is er iets”, “Niets dringt door”, “Het doet geen pijn”, brachten ons meteen in die stemming. De vocals van de goedlachse Vera, geruggensteund door de backing van Thomas,  is doorheen de jaren goed bewaard gebleven en doet dus terugdenken aan Marianne Faithfull.
Een sobere, elegante, indringende aanpak overheerst tot (een eerste keer) doorbraak “Witte nachten” wordt aangevat in be-boppende swing en groove ritmes. Het was eerst een beetje te traag voor hen, er werd gas bijgegeven en het nummer kreeg een spannend broeierig rockjasje aangemeten. De registers werden open getrokken , de vijf beleefden er het nodige spelplezier aan en het zittende publiek werd aangenaam verrast en onthaalde hen sterk met deze versie. Wat een ‘up’ momentje!
In die gekende Madou sfeer, kregen we een interessant RUM nummer “Vannacht”, in een kermistune op de keys , op z’n David Lynchs, hier sijpelde meer dan ooit Nick Cave door met z’n ‘Murder ballads’ , of dat ander oudje “Zeerover Jenny”, cabaresque van aard, refererend aan Kurt Weil/Bertolt Brecht, voorname inspiratiebronnen voor hun poëtische aandoende teksten. De uptempo’s werden tussenin en iets verderop gesmoord met het donkere, sfeervolle “Nachthuis”, “Onderweg” en “Kleine dame”, allen uit het recente ‘Is er iets’ album; en die soms omgeven werd van een zalvende, licht-gevende electrobeat.
“Koude voeten” is een nieuw geschreven nummer, dat intrigeerde door een diepe, repeterende, soms ronkende bas en breder klonk door een popgroove; het onderstreept Madou’s diverse invalshoek. Warmte en kilte vinden elkaar in de comebacksingle “Ronquieres”, een tocht langs het kanaal in de regen, die overtuigde door het brede instrumentarium en de zachtmoedige beats .
Tot slot ontbraken de oudjes “Niets is voor altijd” en een tweede versie van “Witte nachten” niet, nu iets minder snel, maar in een ‘Talk Talk/dumdum’ jasje gestoken door pianoloops, keys en een forser, krachtiger klinkend gitaarspel en drumtics.
Madou werd op respectvolle wijze uitgewuifd. Ze breiden er een aangenaam walsje en een donker gekleurde ‘Gele schoenen’ aan, een mooi, intiem moeder- zoon onderonsje.

Madou is een te koesteren band en wist ons na al die jaren probleemloos te omarmen met hun mooi kenmerkende sound van de schaduwzijde van het alledaagse leven.

Pics Minardschouwburg maart 2022 @Wim Heirbaut
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/873-madou-25-03-2022.html?ltemid=0

Pics Fest Dranouter 2022 @Karl Vandewoestijne
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4134-madou-2022-08-05.html?ltemid=0

Pics homepag @Wim Heirbaut

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas

Pertubator, Ancienne Belgique, Brussel op 10 november 2022 - Pics

Geschreven door

Pertubator, Ancienne Belgique, Brussel op 10 november 2022 - Pics

De Franse producer James Kent – alias Perturbator – wordt door fans van elektronische muziek al op handen gedragen sinds 2011, toen hij de contouren van zijn eigen stijl begon af te bakenen. Wist hij veel dat hij enkele jaren later een heel nieuw genre bleek te hebben uitgevonden!
Perturbator is de pionier in wat vaak ‘cyberpunk’ genoemd wordt, en blijft album na album verrassen met avantgardemuziek die voortdurend evolueert. Ook de uitdaging om het live te gaan doen, is hij intussen helemaal aangegaan. In vijf jaar tijd bouwde hij een steeds grotere fanbase op, van Amerika tot Australië, van Europa tot Japan en Rusland. Ook op de grootste festivals eist hij zijn plaats op, of het nu metal- (Download, Hellfest, Roadburn, Graspop...) of algemenere festivals (Sziget, MEG, Rock Am Ring...) betreft.
Zijn triomftocht is het resultaat van zijn zware inspanningen om op de planken een steeds verfijnder en verrassender spektakel te bieden, zowel muzikaal als visueel.
Een drummer als nieuwste aanwinst tilt zijn concerten alweer naar een hoger niveau. Na een tournee die in 2019 Europa, Noord-Amerika en Australië doorkruiste, bracht Perturbator een nieuwe plaat uit; het is de perfecte gelegenheid om opnieuw de baan op te trekken in een vernieuwde setting!, met een halt in de AB …

Support: Health , Author & Punisher

(Bron Live Nation)

Neem gerust een kijkje naar de pics
Perturbator
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4490-perturbator-10-11-2022.html
Health
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4489-health-10-11-2022.html
Author & Punisher
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4488-author-punisher-10-11-2022.html

Organisatie: Live Nation

Backstreet Boys, Sportpaleis, Antwerpen op 10 november 2022 - Pics

Geschreven door

Backstreet Boys, Sportpaleis, Antwerpen op 10 november 2022 - Pics

Backstreet Boys - DNA World Tour - Backstreet Boys, de hyperpopulaire vijfkoppige band, kondigden een hele reeks concertdata op het Europese continent aan.

Al 29 jaar lang leveren Backstreet Boys 's werelds beste en meest aanstekelijke popmuziek aan. Met ontelbare nummer 1-hits, tours die alle records breken en talloze awards op hun naam is BSB niet enkel de bestverkopende boyband in de geschiedenis, maar ongetwijfeld ook één van de meest invloedrijke. Met 'DNA' brachten Howie, Kevin, AJ, Nick en Brian in 2019 een tiende studioalbum uit. De bijhorende wereldtournee werd en is nu hun grootste tour in 18 jaar en bracht hen naar een uitverkocht Sportpaleis.
(bron: Live Nation)

Neem gerust een kijkje naar de pics
Backstreet Boys
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4484-backstreet-boys-10-11-2022.html?Itemid=0
Levent Geiger
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4483-levent-geiger-10-11-2022.html?Itemid=0

Org: Live Nation

Stikstof

STIKSTOF - Brusselse hiphopsofties gaan hard in Roeselare

STIKSTOF - Brusselse hiphopsofties gaan hard in Roeselare

Een nitro intro met een stukje ‘Ambras’ waardoor het publiek likkebaardend naar het vervolg uitkijkt. Eindigen met het strakste “Ambras” om de cirkel rond te maken. Hoe je een optreden volledig naar je hand zet, moet je de jongens van STIKSTOF niet meer leren. Dat is BX zonder fucking L. In Roeselare.

Ondanks nieuw album ‘Moeras’ ademde de set nog steeds familiegevoel. Jazz, Zwangere Guy en de hunnen zien er misschien niet zo uit, maar blijken zo mellow als wat. Als een marshmallow boven het vuur, zo rekten DJ Vega en Astrofisiks de beats tijdens “All Caps” en “Driedubbeldik”. En toen het tijdens “Spiegelbeelden” donker werd en Jazz en Guy om de beurt belicht werden, voelde je het publiek kippenvel krijgen. Met een minimale beat vertellen de twee je hun diepste zielenroerselen. Onze “liefde is passie en die is spontaan”, spitte Zwangere Guy. We konden alleen maar knikken. “Spiegelbeelden” eindigde zoals het gekomen was. Plots en zonder pardon.
Guy weet hoe je bindtekst brengt. Na een verhaal over verslaving en hoe je ervan af geraakt (tip: Familie boven alles), mochten we ons klaar maken voor de raw hiphop. Daarna zetten ze het eerste nummer van de avond in van nieuwste plaat ‘Moeras’. Met “Gele Blokken” voelde je de energie pas echt zinderen door de zaal. Een vlijmscherpe en dreigende beat deed het overwegend jonge volk zin krijgen in moshpits en wall of deaths.
“Frontal” werd kunstig in twee delen versneden. De dreunende herhaling kruipt onder je huid om tot explosie te komen, in deel twee. “Broos” kwam er heerlijk en natuurlijk doorheen gefietst. Bij het spooky “Grondleggers” werd de mist opgetrokken, terwijl Zwangere Guy en Jazz tongtwisters spitten en DJ Vega scratchte à la Herbie Hancock.
Verder hoorden we “Alles Kapot”, waarbij we Guy zagen als expert in het afbreken. Daar deed het publiek gretig aan mee tijdens de volgende wall of death. En hoewel telkens reden tot explosie was, bleek de muziek eigenlijk te ‘gegolfd’ om echt hard op te blijven doorgaan. Afsluiten deed de band met “Ambras”, het orgelpunt van een keiharde en eerlijke set.

STIKSTOF zuigt je in een moeras vol gevoel, waardoor de band bijna een cliché van zachtheid wordt die niet welkom is in de hiphop wereld. Maar als het echt is, dan maakt dat helemaal niets uit. Bij ons ging het binnen als zoete koek.

Neem gerust een kijkje naar de pics @Astrid De Maertelaere
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4487-stikstof-09-11-2022.html?Itemid=0
Organisatie: De Spil, Roeselare ism Maatwerk

Graspop 2023 - 15 t-m 18 juni 2023 - Nieuwe headliner voor Graspop Metal Meeting 2023 - Ghost!

Geschreven door

Graspop 2023 - 15 t-m 18 juni 2023 - Nieuwe headliner voor Graspop Metal Meeting 2023 - Ghost!

Papa Emeritus en zijn Nameless Ghouls, headliner op donderdag 15 juni!

Na de aankondiging van Parkway Drive eerder deze week, hebben we alweer een nieuwe headliner voor Graspop Metal Meeting 2023 voor jullie. Op donderdag 15 juni sluit Ghost onze North Stage af.
Sinds de release van hun eerste plaat “Opus Eponymous” in 2010 gaat het hard voor Papa Emeritus en zijn Nameless Ghouls. Het duistere gezelschap bracht intussen nog vier platen uit, die stuk voor stuk als klassiekers in het genre beschouwd kunnen worden. Daarnaast won de band een Grammy voor “Best Metal Performance” voor hun song “Cirice” en veroverden ze de wereld met hun theatrale liveshows. Afspraak met de duivel op donderdag 15 juni aan onze North Stage!

Ook in 2023 zal GMM 4 dagen een ijzersterke affiche voorschotelen. Graspop Metal Meeting 2023 vindt plaats van 15 t.e.m. 18 juni. Voor de 26e keer zal de Stenehei in Dessel daveren op zijn grondvesten! Traditiegetrouw barst de affiche van de beste bands uit alle genres: van hardcore tot hardrock, van black metal tot thrash metal, van punk tot metalcore en nog veel meer. GMM 2023, het metalen hoogtepunt van het jaar waar iedere metalhead nu al naar aftelt.

Meer info via www.graspop.be
Stay metal, stay safe & take care. GMM

Birds in row, Botanique (Orangerie) , Brussel op 9 november 2022 - Pics

Geschreven door

Birds in row, Botanique (Orangerie) , Brussel op 9 november 2022 - Pics

In 2012 introduceerden Birds In Row zichzelf met een overrompelend en brutaal debuutalbum. Het daaropvolgende 'You, Me & The Violence' had genoeg furie om een opstart te starten, terwijl z’n gevoelig kantje de kracht had om eerder vanbinnen alles overhoop te gooien.
Dankzij die platen werden onze zuiderburen een vaste waarde binnen de screamo hardcore, eentje die al platen uitbracht bij het iconische Deathwish Records (Converge, Touché Amoré, Oathbreaker,…).
Hun melancholische geluidswateren vormen zich op de juiste momenten tot een perfecte storm zonder gelijke. Dat verklaart waarom de groep wereldwijd mocht toeren en zelfs meermaals in Botanique speelde.
Ze laten de roem in ieder geval niet naar hun hoofd stijgen en blijven het collectieve vooropstellen. Schitterend deze manier
(bron: Botanique, Brussel )

Neem gerust een kijkje naar de pics
Birds in Row
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4486-birds-in-row-09-11-2022.html
Cere
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4485-cere-09-11-2022.html

Org: Botanique, Brussel

Randy Hansen

Randy Hansen in the loving memory of JIMI HENDRIX - How Close Can You Get?

Geschreven door

Randy Hansen in the loving memory of JIMI HENDRIX - How Close Can You Get?

Het is inmiddels al 52 jaar geleden dat Jimi Hendrix, de meest geniale en invloedrijke gitarist of all times, de geest gaf. Wij waren nog maar net uit de bloemkolen en hebben dus uiteraard de meester nooit in levende lijve kunnen meemaken. We hebben pas jaren na Jimi’s dood de grensverleggende albums ‘Are You Experienced’, ‘Axis : Bold As Love’ en ‘Electric Ladyland’ ontdekt, en daarna de talrijke postume releases en ettelijke live opnames die stuk voor stuk fraaie staaltjes van het genie zijn. Met al dat prachtmateriaal konden wij niet anders dan vaststellen dat Hendrix de Eddy Merckx is van de elektrische gitaar, de absolute en ongenaakbare nummer één. Geen mens die daar ooit nog verandering zal in brengen.

Wij zijn nooit echt gek geweest van zogenaamde tribute acts, maar wat moet een Hendrix-fan doen als die een live beleving van de grootmeester wil opvangen terwijl die al een halve eeuw onder de graszoden ligt ? Dan is daar nog zo een oplossing als Randy Hansen, een wonderlijke gitarist die vrijwel zijn volledige carrière heeft toegewijd aan het oeuvre van zijn grote idool.
En het moet gezegd, Hansen is zowat de verpersoonlijking van Jimi. De toewijding zit hem niet alleen in de gitaar, maar ook in de act, de looks, de bezieling en de overgave. Hansen zit gewoon helemaal in de huid van Hendrix, er is enkel wat kleurverschil.
Hendrix was uiteraard de beste, maar misschien niet de meest cleane gitarist, hij heeft altijd de gitaar laten scheuren, gieren en spetteren op zijn eigen onorthodoxe manier. Hij was geen purist of perfectionist, zijn gitaar werd meer gestuurd vanuit de onderbuik dan vanuit de brains, en dat is wat hem uniek maakte. Randy Hansen heeft zichzelf al die gaves toegeëigend waardoor hij bijzonder dicht komt bij het origineel.
Al van bij opener “Burning Desire” hadden wij het door. Hier stond gewoon Jimi Hendrix op het podium. Een artiest die volledig één was met zijn gitaar en daaruit de meest fabelachtige sound, riffs en solo’s toverde. De psychedelica van de sixties kwam hevig opborrelen in “Are You Experienced”, “I Don’t Live Today” en “If 6 was 9”, niet de meest gekende Hendrix songs, wel hallucinogene pareltjes. Voor de rest zaten er heel wat vertrouwde klassiekers in de set met geniale uitvoeringen van “Hey Joe”, “Foxy Lady”, “All Along The Watchtower”, “Little Wing”, “Purple Haze” en een allesverslindend “Voodoo Chile”. Dit was anderhalf uur magische Hendrix klasse, wat kon een passionele fan zichzelf nog meer toewensen?

Kan u zeggen dat u ooit Jimi Hendrix live heeft gezien ? Wij helaas ook niet, maar godverdomme, dichter dan vanavond zijn we nooit geweest.

Oh ja, we moeten ook nog even dit kwijt, het is tenslotte nog altijd november, de maand om onze doden te herdenken. Vanavond hing immers niet alleen de geest rond van Jimi Hendrix in de Casino, maar ook die van Chris Whitley en Jeff Buckley. Meer bepaald in de set van RAMAN. Een bijzonder talentvolle gitarist die gezegend is met een engelenstem. Hij had genoeg aan een bij momenten lekker scheurende gitaar, een attente drummer en een stel emotievolle pareltjes van songs om ons helemaal te overtuigen. Hier gaan we nog van horen, en liefst zo snel mogelijk.

Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
Randy Hansen
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4477-randy-hansen-08-11-22022.html?Itemid=0
RAMAN
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4476-raman-08-11-2022.html?Itemid=0

Organisatie: de Casino, Sint-Niklaas

Xavier Rudd

Xavier Rudd - Multi-talent imponeert

Geschreven door

Xavier Rudd - Multi-talent imponeert

De Brusselse Ancienne Belgique wacht vol spanning op de komst van ‘s werelds meest sexy vegetariër. Een tsjirpende vogel luidt opener “I Am Eagle” in. Vanavond gaan we vooral kennismaken met ‘Jan Juc Moon’, de recentste plaat van singer-song writer Xavier Rudd. Een plaat waarop hij activistischer dan ooit klinkt en waar hij zijn thuisland Australië een spiegel voorhoudt en de (historische en huidige) ongelijkheden in die maatschappij blootlegt. Klinkt herkenbaar? Wanneer de lichten aangaan komt een enorme zon tevoorschijn, met daarachter een adembenemend decor – eens een arend, dan weer een leeuw. Opnieuw herkenbaar.

Met zijn eighties coupe en enthousiasmerend charisma palmt Xavier meteen het volledige publiek in. “Stoney Creek” en “Energy Song” zorgen voor een kalme start, erna volgen de beats van “Sliding Down A Rainbow”. Hij houdt van de energie van zijn Belgische fans, en trakteert ons allen op een overweldigende versie van “We Deserve to Dream”. Het is ongelooflijk wat hij in zijn eentje allemaal klaarspeelt. Een greep uit de instrumenten die hij allemaal te berde brengt: de Weissenborn-slidegitaar, de akoestische en elektrische gitaar, de basgitaar, de didgeridoo, en de mondharmonica. Allemaal komen ze aan bod, en moeiteloos springt hij van de één naar de andere kant om ons te entertainen op om het even welke manier.
Maar entertainen is niet het enige wat hij doet. Xavier heeft een duidelijke boodschap. Zo gaat “Storm Boy” (vanop het gelijknamige album) over post-kolonialisme en verzoening. Het zijn thema’s die niet alleen aan de andere kant van de aardbol relevant zijn.
Vaak mixt hij ook zijn eigen songs doorheen. We krijgen een medley voorgeschoteld met een uiterst trage versie van “Messages”, gevolgd door “Guku” en afgesloten met een iets snellere “Messages”. Een mooi cirkeltje. De multi-instrumentalist gaat zorgvuldig te werk, en doet dus ook recht aan deze oudere nummers vanop de twee doorbraakplaten uit begin de jaren 2000: ‘Food in the Belly’ en ‘Dark Shades of Blue’.
Plotsklaps schakelen we een versnelling hoger met de nieuwste hit “Ball and Chain”. Voorprogramma Bobby Alu komt mee rappen tijdens dit uptempo lied terwijl Xavier vrolijk experimenteert met elektronische bliepjes en andere folietjes. De improvisatie slaat aan en Bobby blijft nog enkele nummers hangen, tot Xavier beslist om het opnieuw over de intieme boeg te gooien. Prachtige meezingers als “Come Let Go”, “Spirit Bird”, en het onvermijdelijke “Follow the Sun” passeren de revue en voor we het doorhebben zijn er twee uren voorbijgevlogen.
Afsluiten doet Xavier op zijn geheel eigen, typische wijze: met een persoonlijke boodschap voor twee heel speciale mensen in het publiek. Het bisnummer wordt opgedragen aan de ouders van Théo Hayez, de Belgische jongeman die spoorloos is sinds 31 mei 2019. Hoewel Byron Bay – de plek waar hij verdween – ver verwijderd is van de woonplaats van Xavier in Torquay, raakt het verhaal hem duidelijk ook persoonlijk. Als overtuigd barefooter leeft hij voor, in, en met de natuur, en hij prevelt: “the land has taken this wonderful human being”. Het zal ongetwijfeld een rol van betekenis spelen in het verwerkingsproces van vrienden en familie.

Xavier is een multi-talent, maar in de eerste plaats ook een wondermooie mens. De zon wordt verkleurd in een gelige maan, en op een serene manier nemen we afscheid.

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel + Live Nation

Placebo, Sportpaleis, Antwerpen op 8 november 2022 - Pics

Geschreven door

Placebo, Sportpaleis, Antwerpen op 8 november 2022 - Pics

Placebo is een internationaal fenomeen. Met een héél groot hart voor België. Met een gloednieuw album ‘Never Let Me Go’ en nieuwe singles “Beautiful James” en “Surrounded By Spies” zijn ze opnieuw in de running . Placebo houdt van ons landje , na de intimate show eind maart, TW Classic eind juni zijn ze er bij voor een grootse clubshow in A’pen.

Placebo is de uitloper van een blij weerzien tussen Stefan Olsdal uit Zweden en Brian Molko, een Schotse Amerikaan die opgroeit in de buurt van het Belgische Aarlen. Jaren nadat Olsdal en Molko samen op de Europese School in Luxemburg zaten, lopen ze elkaar toevallig tegen het lijf in de Londense metro.
In 1994 starten ze met de groep Ashtray Heart, die een jaar later Placebo wordt. Een naam die al een kwarteeuw staat voor alles wat goede rock kan en moet zijn. Vurig, grappig en gevaarlijk. Hits als "Every You Every Me", "Special K", "Pure Morning" en "Too Many Friends" bewijzen dat daar een groot publiek voor bestaat. Zeker in België waar ze kind aan huis zijn

(Bron Live Nation)

Live gigs
Placebo - Fullforce naar de festivals en op de grote podia! (musiczine.net)

Neem gerust een kijkje naar de pics
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4482-placebo-08-11-22.html
Organisatie: Live Nation

Pagina 4 van 823