logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Phoenix
Zwangere Guy & ...

Cloudy-Oh

Cloudy-Oh - Cloudy-Oh tekent voor uitbundigheid in deze tijden

Geschreven door

Cloudy-Oh - Cloudy-Oh tekent voor uitbundigheid in deze tijden

Binnen de Belgische muziek is Floris De Decker geen onbekende meer; niet alleen met het helaas ter ziele gegane project Team William heeft hij zijn stempel gedrukt. Hij was ook als muzikant een belangrijke schakel binnen o.a. The Van Jets en Intergalactic Lovers. Het was wachten op een nieuw eigen project, en dat is er nu. Met Cloudy-Oh laat hij zich omringen door muzikanten met diezelfde speelse ingesteldheid als Floris zelf. Dat blijkt uit de onlangs verschenen plaat ‘Exactly where I Wanne be’ , waar Cloudy-Oh humor , absurdisme en een streepje melancholie verbindt met de instrumentatie en de vocale perfectie.

We hadden recent een fijn gesprek met Floris hier .

De band kwam deze plaat live voorstellen in een overvolle Café Charlatan, Gent
Michelle (****) - Solo-project van Michiel Randsome van o.a Shht  samen met James De Graef (van Shht en Loverman) -  mocht de avond openen. In eerste instantie stonden ze al duo op het podium; fragiel en intimistisch dompelt Michiel je met zijn breekbare stem onder in een badje van melancholie. Die breekbaarheid wordt al snel onderbroken door het aanstekelijke drumwerk van James die voor de gelegenheid ook met ontblote torso op de boxen gaat staan en een dansje placeert. Vanaf dat moment worden de registers iets meer open gegooid, en komt er humor en absurditeit om de hoek kijken. Naarmate de set vordert staan er geen twee , maar drie muzikanten op het podium. Dat worden er uiteindelijk vier, later nog aangevuld met een zangeres.
In de feestelijke stemming wisselen de muzikanten ook van plaats. Zo brengt James  een aanstekelijke, pakkende versie van “Pale Blue Eyes” (The Velvet Underground). In het intieme kader wordt de gevoelige snaar geraakt.
Een verrassende mengelmoes aan emoties die die muzikaal aanzetten tot dansen. Door de spannende variaties was dit de perfecte opwarmer.

Cloudy-Oh (*****) gaat beetje op dezelfde wijze tewerk, ze leggen de lat zelfs nog iets hoger. Uiteraard is Floris een top zanger en ware entertainer, die voortdurend zijn publiek bespeelt en zijn muzikanten meesleurt in zijn geordende chaos, waardoor een wervelend feest ontstaat, met toch ook een licht melancholisch kantje.
Naast de topprestatie van de beweeglijke Floris - die ook op de boxen gaat staan -, waren we danig onder de indruk van het instrumentatie én het vuurwerk van de muzikanten. Uiteraard viel daarbij het aanstekelijke, strakke drumwerk van Dennis Mahieu op , alsook de verbluffende baslijntjes van Nils Tijtgat. Tot slot de magische gitaarriedels en verbluffende van Mauro “Bentano’ Bentein lieten ons ademloos achter. Sterk.
Met deze bijzonder strakke aanpak ontstond een positieve en uitbundige sfeer die je een fijn gevoel vanbinnen bezorgde.

Cloudy-Oh verbindt het speelse en het melancholische met de instrumentatie en de vocale perfectie, humor en absurditeit worden toegevoegd, wat een muzikaal feestje betekent.
Cloudy-Oh tekent voor uitbundigheid in deze tijden.

Organisatie: Charlatan, Gent ism Cloudy-Oh

Peaches

Peaches - Peaches & Friends bouwen feestje

Geschreven door

Peaches - Peaches & Friends bouwen feestje

De Canadese zangeres Peaches hernam in Gent de voor haar album ‘Rub’ gemaakte voorstelling ‘Smells like Peaches’ van vorig jaar. In de theaterzaal van VierNulVier (de Vooruit) was opnieuw elk pluchen zeteltje bezet en het werd een wervelend feest van zelfexpressie voor de lgbtqia+-community. Er is heel wat veranderd sinds Tom Robinson in 1978 de wereld uitdaagde met zijn “Glad To Be Gay”, en gelukkig maar ook.

“We hernemen deze show omdat het de eerste keer zo leuk was”, vertelde Peaches op het einde van de show en ook in het publiek was iedereen enthousiast. Als dat de belangrijkste argumenten zijn om deze show nog eens te hernemen, kan er meteen een jaarlijkse traditie van gemaakt worden.

‘Smells like Peaches’ koppelt elk nummer van het album ‘Rub’ aan een performance. Denk aan een combinatie van Praga Khan/Lords of Acid met het Cirque du Soleil. Komen onder meer langs: het tienerkoor Abrikoor (want een peach is een abrikoos), een vliegende trapeze met een sexy gay priester en een engel, een vertikalseil met een halfnaakte comédienne met okselhaar (ook dat is een statement), ritmische gymnastiek met lint en een fluopakje, een playbackende crossdresser, een klassieke stripclub-act van een trans-persoon, een groen-geschilderde danser die een meterslange boa uit de kont van Peaches tevoorschijn tovert, …
Heel vaak kloppen de elementen van de act met de provocerende inhoud van de songs van Peaches. De performances geven de songs een tweede of derde laag. Het is niet van ‘ik kan een kunstje en ik ben een visje in de juiste vijver, dus ik mag mee het podium op’. Het is provocerend en erotisch, maar niet inhoudsloos. Peaches is bovendien een begeesterende master of ceremonies die deze rollercoaster perfect in goede banen leidt en die ondanks een hoop rondrennen, kostuumwissels en meedansen geen enkele noot verkeerd zingt. Kudo’s van Peaches en het publiek in Gent gingen naar Sophia Rodriguez die twee maand na haar bevalling al opnieuw mee op het podium stond.
Het is niet eenvoudig om van alle acts er één aan te duiden die er bovenuit steekt, want elke act is een verhaal op zich. Maar mocht nu iemand mij een mes op de keel houden, dan kies ik voor Suzon Gheur met “Close Up”.
Ondanks al dat lof zijn er toch een paar kleine opmerkingen. Deze herneming kent maar een paar verschillen of evoluties ten opzichte van de oorspronkelijke voorstelling van vorig jaar.
Peaches is bezig met een anniversary tournee voor haar debuut ‘The Teaches Of Peaches’, maar daar wordt in deze ‘Smells like Peaches’ geen link naar gelegd. Peaches is de centrale figuur als zangeres en ze danst een flink stuk mee, maar ze blijft ver weg van de act zodra er enige acrobatie aan te pas komt. Het is dan wel een performance en geen klassiek concert, maar inzake beleving hadden een paar live-muzikanten dit spektakel naar een nog hoger niveau kunnen tillen.
En dan de locatie. Bij VierNulVier programmeren ze dit voor een zittend publiek, terwijl de electroclash van Peaches beter tot zijn recht komt met een publiek dat kan meedansen. Mocht het naburige wintercircus niet al verbouwd zijn, was dat een nog veel betere locatie geweest.

‘Smells like Peaches’ is op zich te leuk om niet te hernemen. Maar misschien is met de hernemingen van dit jaar de grens wel bereikt, tenzij je hiervan een rondreizende productie zou maken. Misschien kan er gekeken worden naar hetzelfde concept met andere albums van Peaches of van andere artiesten. Brittany Howard mag van mijn part altijd naar Gent afzakken met haar album ‘Jaime’.

Review van vorig jaar
Peaches - Smells like circus - Smells like Peaches (musiczine.net)

Organisatie: VierNulVier, Gent

ESNS 2023 - Een overzicht van de dagen

Geschreven door

ESNS 2023 - Een overzicht van de dagen

ESNS 2023 - Uitverkochte editie van ESNS brengt muzieksector, artiesten en publiek samen

ESNS verwelkomt voor de 37e editie ruim 44.000 bezoekers, 315 opkomende Europese acts en meer dan 150 panels, keynotes en netwerkbijeenkomsten.

De 37e editie van ESNS, die plaatsvond van 18 tot en met 21 januari, keerde na twee digitale edities weer als live event terug en kocht volledig uit. ESNS verwelkomde meer dan 40.000 toeschouwers en meer dan 4.250 professionals uit de muzieksector afkomstig uit meer dan 50 landen. De 38e editie van ESNS zal plaatsvinden van 17 tot en met 20 januari 2024.

Dago Houben, directeur van ESNS, over de editie: "De afgelopen week was uitzonderlijk. De sector heeft het moeilijk gehad en is nog steeds aan het herstellen van de pandemie, en onze rol als platform voor de Europese muzieksector is belangrijker dan ooit. Deze editie heeft zoveel urgente en actuele onderwerpen ter tafel gebracht, en zo'n diverse en uitstekende line-up van Europees talent gepresenteerd. We kwamen sterker dan ooit terug met zoveel nieuwe bezoekers en een uitverkochte editie van het festival en de conferentie."

ESNS23 vond voor het eerst in twee jaar live plaats in Groningen. De line-up presenteerde 315 opkomende artiesten uit 39 Europese landen. Robert Meijerink, Hoofd Programma, over ESNS Exchange, het uitwisselingsplatform voor Europese muziek: "Als ik kijk naar de eerste boekingsresultaten van ESNS Exchange zie ik een mooie landenspreiding. Met veel vermeldingen voor artiesten als Bolis Pupul, Deki Alem, Heartworms, Aime Simone, Club Makumba, eee gee, Monikaze, Alina Pash, Gurriers, Duo Ruut en Marina Herlop. We kijken er naar uit de nieuwe, opkomende acts uit Europa terug te zien op de zomerfestivals in 2023.
Het conferentieprogramma bevatte meer dan 150 panels, keynotes en netwerkbijeenkomsten over toonaangevende onderwerpen en innovatie in de sector. Ruim 4.250 professionals afkomstig uit 50 landen uit de industrie woonden het evenement in Groningen bij. ESNS presenteerde keynotes van onder meer Scott Cohen, Dua Lipa, Jonathan Poneman en Bruce Everrett (Sub Pop) en panels over actuele onderwerpen als diversiteit en duurzaamheid in de muziekindustrie.

Dit jaar heeft ESNS grote stappen gezet op het gebied van duurzaamheid, diversiteit en inclusie. ESNS introduceerde onder andere een adviesraad voor diversiteit en inclusie, lanceerde ESNS Green Touring Support en een partnerschap met duurzame reisorganisatie Choo Choo om duurzaam reizen onder delegates en artiesten te stimuleren. Ook werkte ESNS samen met de gemeente Groningen bij de presentatie van Groningen als Hydrogen Valley.

Tijdens ESNS zijn 40 prijzen uitgereikt, waaronder de Popprijs voor Goldband, de ESNS Excellence Award voor Dua Lipa, 6 MME Awards voor Sans Soucis, Jerry Heil, Kids Return, Schmyt, July Jones, Oska en Queralt Lahoz, en de Pop Media Prijs voor Veronica van Hoogdalem.

Over ESNS
ESNS is van essentieel belang gebleken om nieuwe Europese acts door te laten breken in live muziekscenes in heel Europa en daarbuiten. Het showcasefestival, dat in 1986 van start ging, heeft een indrukwekkende staat van dienst in het kickstarten van de internationale carrières van artiesten als Altin Gün, Arlo Parks, Alyona Alyona, Celeste, Daði Freyr, Dua Lipa, Fontaines D.C., Friedberg, Go_A, K.ZIA, girl in red, Hinds, Meduza, Meskerem Mees, MYD, Priya Ragu, Pip Blom, Pongo, Sigrid en Wet Leg.

Elk jaar in januari stelt ESNS 350 opkomende Europese artiesten voor aan meer dan 40.000 muziekliefhebbers en meer dan 4.000 professionals uit de muziekindustrie, waaronder 400 internationale festivals. Overdag biedt de conferentie plaats aan meer dan 150 paneldiscussies, interviews, keynotes en veel meer over dringende onderwerpen en de noodzaak van sociale verandering in de muziekindustrie. 's Avonds treden van woensdag tot en met vrijdag op 40 verschillende locaties in hartje Groningen Europese acts op. En op zaterdag staan opkomende Nederlandse artiesten centraal tijdens Noorderslag in De Oosterpoort.

Score
Met drie dagen Eurosonic in de benen is het tijd om de score op te maken. Het Amsterdamse drietal Baby's Berserk neemt je mee naar de RoXY met arty wave en slomo house, The Mary Walloppers brengen duivelse dranklieden en het Belgische duo Lander & Adriaan blaast je hersenpan eraf met fusionjazz-meets-UK-clubmuziek. Maar eenzaam op de berg? Daar staat The Haunted Youth, de meest indrukwekkende Belgische band sinds Balthazar.
(bron: VPRO - 3 voor 12)
Dit is de Top 25 van Eurosonic 2023 - 3voor12 (vpro.nl)

Andere: Noorderslag
Dit is de top 25 van Noorderslag 2023 - 3voor12 (vpro.nl)

www.esns.nl

Eljuri

Eljuri - We moeten allemaal ons steentje bijdragen en de kracht van onze collectieve stemmen waarderen. Eensgezindheid is een onmiskenbaar instrument voor wereldwijde verandering

Geschreven door

Eljuri - We moeten allemaal ons steentje bijdragen en de kracht van onze collectieve stemmen waarderen. Eensgezindheid is een onmiskenbaar instrument voor wereldwijde verandering

Cecilia Villar Eljuri is geboren in Guayaquil, Ecuador, maar woont sinds haar jeugd in New York. Als dochter van Libanese en Spaanse ouders mengt ze deze verschillende culturen onder de artiestennaam Eljuri, in een opwindende, topgeproduceerde en upbeat mix van rock, latin en funk. Op haar vijfde soloalbum ‘Reflexión’, laat de songwriter/zangeres/gitarist 11 nieuwe nummers horen met een sociale boodschap. Ze bewandelt het pad van de latinmuziek en brengt die op een zeer ingenieuze manier samen in een rockconcept. Zo horen we een hybride van heavy rock, Midden-Oosten, reggae, funk en dance grooves. Met een knipoog naar Santana.
De volledige recensie kun je hier nog eens nalezen:  https://www.musiczine.net/nl/chroniques/item/88824-reflexion.html  
Naar aanleiding van deze release hadden we een fijn gesprek met deze veelzijdige artieste en hartenbreker.

Cecilia, gefeliciteerd met je laatste release, het is al een tijdje uit, maar wilde er toch even op terugblikken. Hoe is alles voor jou begonnen? Wie waren je inspiratiebronnen?
Eljuri: Bedankt voor de vriendelijke felicitaties - ik ben zo trots op mijn nieuwe release! Mijn eerste inspiratiebronnen om me met kunst bezig te houden waren mijn ouders. Mijn vader was een gewaardeerd acteur en regisseur in radio, theater, tv en films en mijn moeder een geweldige pianiste en componiste van prachtige walsen, tango's, bolero's en pasillos. Zij hebben mij van jongs af aan sterk beïnvloed. Ik begon piano te spelen toen ik ongeveer 5 jaar oud was, terwijl ik thuis luisterde naar afro-cubaanse, rhumba, flamenco, Arabische muziek en andere traditionele Latijns- en Midden-Oosterse muziek. Naarmate ik ouder werd, ging ik meer zingen, gitaar spelen en mijn eigen nummers schrijven, beïnvloed door de New York City muziekscene van rock, reggae, funk en punk en luisterend naar voornamelijk Amerikaanse en Britse artiesten.

Achter het project en de plaat 'Reflexion' zit ook een persoonlijk verhaal, we kunnen het opzoeken maar horen het liever van jou
Eljuri:
Op het moment dat ik de liedjes achter mijn nieuwe album 'Reflexión' maakte, voelde ik me geïnspireerd en een urgentie om de boodschappen achter de liedjes uit te drukken, vooral vanwege COVID en het isolement dat we allemaal ervoeren. Ik had de luxe van tijd om mijn muzikale creatieve visie volledig uit te werken omdat mijn band en ik niet in staat waren om live op te treden en te toeren, of zelfs samen te repeteren. Dit bleek een geschenk voor mij te zijn tijdens het creatieve proces van het schrijven en arrangeren van mijn nieuwe materiaal.

"As a Latinx artivist, I try to break musical and social boundaries" las ik in een biografie, hoe is het sociale klimaat voor de gemiddelde latino in de VS?
Eljuri: Ik weet niet zeker of ik een gemiddelde Latinx persoon in de VS ben, want ik ben een muzikant met een stem om het licht te laten schijnen op belangrijke kwesties. Als immigrant en Latina die in de VS is opgegroeid, doe ik mijn best om de fakkel over sociale kwesties aan te steken om het bewustzijn over de speciale behoeften en perspectieven van een geïmmigreerde Latina te vergroten.

In een interview las ik een uitspraak: "De jongere generatie geeft zoveel om de planeet, zij hebben het beter begrepen dan wij", er is hoop voor de toekomst, toch? Kun je deze uitspraak uitleggen en waarom het nog steeds belangrijk is om activist te zijn?
Eljuri: We moeten allemaal ons steentje bijdragen en de kracht van onze collectieve stemmen waarderen. Als activist wil ik anderen inspireren om zich ook zo te voelen. Eensgezindheid is een onmiskenbaar instrument voor wereldwijde verandering.

Een andere uitspraak in hetzelfde interview: "Ik denk dat ik door het opgroeien in New York een beetje een harde huid heb'', hoe moeilijk is het leven in New York voor Latijns-Amerikanen?
Eljuri: Als ik het heb over het opgroeien in New York City waardoor ik een beetje een harde huid heb, dan denk ik dat dat vooral te maken heeft met de intensiteit van het stadsleven en het feit dat ik een immigrant ben en een tweede taal spreek voegde daar nog een extra intensiteit aan toe. Opgroeien in Manhattan is echt geweldig - omringd door cultuur, opwinding, diversiteit, schoonheid. Je kunt je nooit vervelen, hoewel het een ongewone plek is om op te groeien. Soms is het echt moeilijk en tegelijk magisch.

Laten we het eens over de muziek van jullie album hebben. Wat me het meest opvalt aan 'Reflexion' is het perfecte huwelijk tussen pure rock en Latijns-Amerikaanse muziek, is dat een bewuste keuze?
Eljuri: Bedankt voor het herkennen van de synergie tussen de Latin en worldbeat ritmes en mijn rock/funk invloeden. Het is volledig organisch en helemaal geen bewuste keuze. Gezien mijn achtergrond is de mix van invloeden "mijn geluid". Ik ben enthousiast om mee  te delen dat voor mijn fans in de Benelux alle vijf mijn albums verkrijgbaar zijn via Xango Music... inclusief vinyl exemplaren van 'Reflexión' (https://www.xangomusic.com ).

De link naar een grootmeester als Carlos Santana wordt vaak gelegd, geen slechte vergelijking, maar je bent natuurlijk vooral jezelf; hoe zie je dat zelf? Klopt de vergelijking en in welke mate wel/niet?
Eljuri: Ik voel me altijd gevleid door de verwijzing naar Santana en ik begrijp het omdat hij ook Latijnse ritmes mengt met elektrische gitaar en rockdrums zoals ik. Ik ben echter heel anders in die zin dat ik singer-songwriter en arrangeur/producer ben. Wat mijn gitaarspel betreft, heb ik veel grotere invloeden, waaronder Jimmy Page, Bonnie Raitt, David Gilmour, Stephen Stills, Ernie Isley, Nile Rogers en ga zo maar door ....

Naast die verbinding van culturen is er ook een combinatie tussen dansbaar en melancholisch, ook weer een bewuste keuze? of kwam dat allemaal heel natuurlijk?
Eljuri: Geweldige vraag. Het komt absoluut vanzelf tijdens mijn songwriting en arrangement proces. Hoewel de thema's van mijn songs gaan over serieuze onderwerpen waar verandering nodig is zoals rechtvaardigheid, gelijkheid, burgerrechten, klimaatverandering, wapengeweld, enz. Ik ben een optimist dus ik voel dat upbeat muziek zeer geschikt is om mijn visie te ondersteunen.

Wat waren de algemene reacties op 'Reflexión'?
Eljuri: Hoewel het nog maar net uit is, heb ik tot nu toe een geweldige ontvangst gekregen van zowel fans, muzikanten, media en muziekindustrie voor mijn nieuwe album. Ik voel me echt gezegend dat ik mensen raak met mijn muziek en boodschap.

Wat zijn de verdere plannen, op tournee in 2023? ook in België, Europa?
Eljuri
: Zo enthousiast over de plannen voor 2023 omdat we gaan toeren ter ondersteuning van het nieuwe album om het tot leven te brengen. Contact maken met fans is een van de dingen die live optreden zo speciaal maakt. De plannen omvatten shows in de VS, Canada en Mexico. Maar het spannendste is ons Europese debuutconcert in Nederland op 6 april. We hopen uit te breiden naar andere landen in Europa en zouden graag naar België komen! Hier is een link om op de hoogte te blijven van ons tourschema: https://www.eljurimusic.com/tour

Ook al ligt de corona periode een beetje achter ons (ik denk dat dat virus er altijd wel zal zijn), we leven nog steeds in moeilijke tijden voor veel artiesten, buiten de hele grote die makkelijk concerten lijken uit te verkopen hebben de middelgrote en kleinere het moeilijker om echt in de business te komen, ervaren jullie dat ook? Dat het moeilijk is om bijvoorbeeld concerten te boeken in deze tijden?
Eljuri
: Het is moeilijk geweest, maar ik voel dat het vooruitgaat naarmate we beter begrijpen hoe we hier doorheen moeten navigeren. Vorig jaar waren de meeste van mijn shows buitenfestivals met enkele binnenconcerten. Ik ben optimistisch dat concerten weer actief zullen worden, want live muziek en persoonlijk contact zijn essentieel om onze ziel te vullen.

Wat zijn je algemene verwachtingen (zowel muzikaal als persoonlijk) dit jaar?
Eljuri
: Ik ben erg enthousiast om de nieuwe nummers van 'Reflexión' live te delen in verschillende steden en landen. Ik geloof in de kracht van muziek om ons te verenigen en op te beuren. Ik hou ervan om te reizen en nieuwe mensen te ontmoeten, en hun culturen en eigen omgeving te ervaren.

Wat is je grote wens voor 2023?
Eljuri:
Natuurlijk is mijn grote wens dat het virus verder ingeperkt wordt met minder lijden voor iedereen.

Wat is je grootste ambitie en doel in het leven?
Eljuri:
Een grote ambitie is het zien en helpen creëren van een belangrijke verandering in de wereld naar meer tolerantie, minder geweld, en echt gelijke rechten voor iedereen ... en dat in mijn leven te ervaren.

Zijn er verdere plannen voor andere projecten of al een nieuwe soloplaat?
Eljuri:
Op dit moment is de echte focus om mijn nieuwe album 'Reflexión' naar nieuwe luisteraars te brengen. Ook om de nummers live uit te voeren tijdens concerten als een powertrio.

Bedankt voor dit leuke gesprek, ik hoop dit op een dag face to face te kunnen doen als je in ons kleine landje optreedt.
Eljuri: Ik ben zo dankbaar voor je interesse en steun voor mijn muziek. Ook ik hoop je ooit persoonlijk te ontmoeten ;-)
In de tussentijd blijf ik graag in contact met jou en je lezers via mijn sociale mediakanalen.

www.instagram.com/eljurimusic
www.eljurimusic.com
www.facebook.com/eljurimusic
www.twitter.com/eljuri
www.youtube.com/eljurimusic  

Julien Tassin

Julien Tassin - Als je met een band speelt moet je inspiratie en dingen met elkaar delen, als solo artiest moet ik me enkel concentreren op mijn eigen gedachten

Geschreven door

Julien Tassin - Als je met een band speelt moet je inspiratie en dingen met elkaar delen, als solo artiest moet ik me enkel concentreren op mijn eigen gedachten

Julien Tassin is een jazzmuzikant uit Charleroi die over de taalgrens heen zijn sporen heeft verdiend. De man improviseert in het genre en voegt daar graag blues aan toe, wat hem tot een creatief pareltje maakt. Met band, maar ook solo?  Na 'Momentum' en 'Pictures from Home' bracht Julien Tassin eerder dit jaar zijn derde album 'Primitiv' uit. Zonder bas en drums, en alleen met een akoestische gitaar in de hand, blijkt het een hele uitdaging. Maar Julien Tassin weet ondanks die beperking toch een kleurrijk palet aan te bieden, met verhalende melodieën en poëzie. wij namen zijn album onder de loep, je kunt de recensie hier herlezen https://www.musiczine.net/nl/chroniques/item/88818-primitiv.html
We hadden een fijn gesprek met Julien over deze release, en polsten ook naar de toekomstplannen en zijn ambities als muzikant.

Julien, onze beste wensen voor het nieuwe jaar. Hoe ging 2022 voor jou?
Het was een druk maar ook een goed jaar, ik heb een aantal projecten gedaan. In de eerste plaats heb ik het album 'Primitiv' opgenomen, ik had ook een carte-blanche in Bozar om een Amerikaanse trompettist uit te nodigen, en dat was Jason Palmer. We deden een kleine tournee van vier data. Eén daarvan was in Bozar. Het leuke  is dat ik alles heb opgenomen. Dit live album met Jason Palmer  zal  dit jaar worden uitgebracht. Wanneer juist, weet het nog niet zeker, maar het zal eind 2023 zijn. Ik heb ook een album opgenomen met gitarist Patrick Steenaerts. Een ander project is er één met rockband runSOFA. Artistiek gezien was het een goed jaar...

Er waren veel releases in 2022, denk je niet dat het een beetje te veel van het goeie was?
Ik denk dat COVID de artiesten veel ruimte liet, om dingen te creëren. En ja, iedereen wilde het op hetzelfde moment uitbrengen. Ik begrijp dat, want het was een zware en moeilijke tijd voor iedereen. Dus ja, er waren genoeg releases, maar ik denk dat het de komende jaren hetzelfde zal zijn, mensen willen creëren. Het is misschien te veel ja, maar aan de andere kant hebben we een geweldig land voor muzikanten, er zijn veel originele projecten in België wat het allemaal interessant maakt.

Je woont in Charleroi, is er een verschil in mogelijkheden tussen het Vlaamse deel en het Franse deel van het land denk je?
De jazzscene in Wallonië is meer gericht op moderne of traditionele jazz.  Het Vlaamse deel is meer crossover. Er is meer een mix. Dus ja, er is een groot verschil. Maar er zijn uitzonderingen, bijvoorbeeld Luik. Luik staat meer open voor improviserende muziek, er is een mix, zoals je die ook in Antwerpen of Gent hebt. Voor mij, die in Charleroi woonde, was het daarom noodzakelijk om naar Brussel te verhuizen. Om nieuwe mogelijkheden te openen, en mijn publiek te vinden. En ik heb ook het gevoel dat mijn publiek meer in Vlaanderen zit dan in Wallonië. jammer, maar het is wat het is.

België is een klein land, maar iemand vertelde me dat er nog steeds een grote muur is tussen Vlaanderen en Wallonië? Vind je dat een probleem voor je?
Op deze manier, dat ik mijn plaats in Wallonië nog niet echt gevonden heb. Zoals ik aangaf, als ik in Vlaanderen speel heb ik het gevoel dat het publiek lijkt te begrijpen wat ik doe. Maar ik moet zeggen, beetje bij beetje lijken de mensen in Wallonië ook interesse te krijgen in mijn muziek. Het begint beter te worden. Ik speel trouwens ook meestal met Vlaamse muzikanten. Niet dat het een keuze is, het gebeurt gewoon. Dus ja, die 'muur' is er zeker.

Ik dacht altijd dat het als Waalse muzikant moeilijk was om voet aan de grond te krijgen in Vlaanderen, maar  je  ervaart dus ook dat er een verschil is tussen Vlaanderen en Wallonië?
Meestal zijn de Vlaamse muziekliefhebbers trots op hun Vlaamse artiesten, de Waalse steden zijn niet zo. Als je uit Gent komt bijvoorbeeld, duwen ze je echt naar voren omdat ze trots op je zijn. Dat is iets wat ik vooral in Wallonië mis. Ik krijg die feedback niet in mijn eigen stad Charleroi.  Ik ben niet zeker van anderen, maar ik voel dus wel  een verschil. Voor mij is het gewoon moeilijker om een job te krijgen in Wallonië dan in Vlaanderen, blijkbaar.

Laten we het eens over de plaat hebben, daarom dit interview. Met de laatste release 'Primitiv' heb je een meesterwerk uitgebracht, een gevarieerde plaat waar blues en jazz zijn verweven tot een magisch geheel. Is dat de juiste omschrijving?
Vanaf het moment dat ik met muziek begon, had ik het gevoel dat Blues mij op het lijf geschreven was. Ik luister graag naar Amerikaanse blues spelers of blues spelers in het algemeen. Omdat ze over emoties praten in hun muziek, en dat is waar muziek voor mij over gaat. Ik voel me ook aangetrokken tot de rauwheid van Blues.  Dus ik stop dit in mijn muziek om zo rauw mogelijk te zijn. Maar tegelijkertijd voel ik me aangetrokken tot vreemde harmonieën, tot polyritmiek en de verbeelding die uit jazzmuziek komt. Wat ik het liefste doe is een mix maken van de twee delen, blues partijen combineren, een avontuurlijke aanpak en dus verschillende melodieën in mijn muziek stoppen, wat je dan weer vooral in jazz vindt. Improvisatie en experimenteren is het sleutelwoord.

Het is ook een zeer visuele plaat, het triggert de fantasie. Is dat ook een bewuste keuze geweest?
Ik denk dat muziek net gemaakt is om de verbeelding van de luisteraar aan te wakkeren, het is leuk dat mensen echt dingen zien als ze naar mijn muziek luisteren. Want ik zie ook veel dingen als ik mijn muziek componeer. Soms zet ik mijn dromen om in muziek. Dus ja, het is iets moois als mensen dingen kunnen zien als ze naar mijn muziek luisteren.

Je zei ook iets over dat muziek emoties zijn. Gevoeligheid, originaliteit en veelzijdigheid zijn eveneens de rode draad. Ik heb het gevoel dat er een verhaal achter de liedjes zit, klopt dat. Zit er een persoonlijk verhaal achter de liedjes? En welk verhaal?
Ik wilde vooral iets maken dat door iedereen kan begrepen worden .‘Primitiv’ is niet altijd iets negatief. Au contraire, het is eerder iets positief, kunnen praten over wat we echt voelen en dat met elkaar delen. De liedjes gaan over de mensheid. Over wat we doen sinds het begin van de mensheid, wat is het gemeenschappelijke dat we als mens delen, was mijn inspiratie. We hebben veel gemeen als mensen, weet je.  We willen bewegen, dingen verkennen, vechten, jammer genoeg. Velen onder ons houden ervan kinderen te zien opgroeien tot volwassenen. Dat is waar deze plaat dus over gaat, over wat we allen als mens gemeen hebben in een brede omkadering.

Waarom een solo album? Dat geeft toch extra stress omdat je alles alleen moet doen, en niet kunt terugvallen op medemuzikanten? Of niet?
Niet echt. Sinds ik ouder word, vind ik het juist leuk om alleen te zijn en mijn gitaarspel te verkennen. Het is soms moeilijk, maar ik doe het al lang en voel dat ik graag dingen alleen doe. Als je met een band speelt moet je inspiratie en dingen met elkaar delen, als  solo artiest moet ik me concentreren op mijn eigen gedachten. dus ik heb helemaal geen stress nee. Ik ben zelfs veel  meer gefocust als ik solo speel.

Hoe waren de algemene reacties op 'Primitiv'?
Ik krijg reacties van mensen die zeggen dat het leuke muziek is, en dat het ook toegankelijk is, en niet al te moeilijk te begrijpen. Dat is een reactie die ik veel krijg. Ik heb een grappig verhaal daarover, ik speelde op een school voor kinderen. Kinderen hebben geen mening voordat ze het gezien hebben, ze zijn niet zo kortzichtig als volwassenen. Ze zijn ook heel eerlijk. We moeten meer als kinderen zijn, eerlijk met elkaar omgaan  en niet zo kortzichtig over cultuur en dingen om ons heen. Sta er meer voor open voor wat om je heen gebeurt, zonder te oordelen. Zou ik zeggen.

Wat zijn de plannen voor 2023?
Ik zal een duet album uitbrengen met Patrick Steenaerts. Er komen ook enkele leuke concerten aan. Dingen zoals Leuven Jazz festival, wat erg leuk is.- Ook zal ik het album met Jason Palmer dit jaar uitbrengen. En ook een trio met Nicolas Thys en Dré Pallemaerts + Jason Palmer op trompet. Ik werk ook aan een volgend solo album. Daarnaast is er nog een duet met drummer Nico Chkifi. Er komen nog enkele andere projecten aan, er is nog niets aangekondigd.

Dus je gaat ook op tournee in Vlaanderen?
Ja, zoals ik al zei op Leuven Jazz festival 12 maart. In februari speel ik in Biekorf , Brugge op 15 februari, Jazz Station Brussel op 17 februari. Op 31 maart CC De Ververij , Ronse en CC De Abdij , Geraardsbergen op 3 juni (meer info: https://www.julien-tassin.com/index.php/on-tour )

Dus je gaat een druk jaar tegemoet, hoe blijf je dit doen?
Ja, maar ik ben niet druk, om druk te zijn weet je wel. Als ik inspiratie voel voor iets of iemand ga ik er gewoon voor. En dan kijk ik wat ik kan doen om het te laten gebeuren. Soms komt die inspiratie zomaar op, dan pak ik mijn gitaar en begin te spelen en te componeren wat er in mijn hoofd zit. Het moment grijpen, als het er is, weet je wel.

Een van mijn laatste vragen, ik hou er niet van artiesten in een muziekstijl te duwen, maar soms duwen ze je in de richting van een jazzartiest. Ik zie jou eerder als blues gitarist, waarom denk je dat ze je in de richting van jazz duwen? En vind je dat leuk?
Voor mij is de term "blues" of "jazz" gewoon een naam, weet je. Concertorganisatoren of mensen willen alleen maar een stijl op je muziek plakken, om een of andere reden. Jazz is voor mij meer verbonden in de zin van improvisatie. Er is ook enige improvisatie in Blues. Maar jazz is opener, groter dan blues. Ik zou graag wat meer in de Blues scene spelen; ik ga graag experimenteel te werk, en ik weet niet zeker hoe dat in een Blues of roots festival zal uitpakken. Ik denk dat jazzliefhebbers meer open staan voor dingen die ze niet gewend zijn te horen, maar ik zou moeten proberen of het ook op Bluesfestivals werkt.

Waar denk je dat jouw muziek echt thuishoort? Welke auditie zoek je?
Ik denk op een plek waar mensen open staan voor alles en klaar zijn om een stap te zetten om echt naar mijn muziek te luisteren. Mensen die openstaan voor alles wat ik ze geef. Mensen die op avontuur willen gaan met mij en mijn  muziek. Dat is het publiek dat ik zoek. Het is dan ook nooit hetzelfde wat ik doe. Soms ga ik experimenteel te werk. Soms zet ik mezelf in een risicovolle situatie omdat ik dat leuk vind. Het kan goed uitdraaien, soms is het lastig,  en kan het totaal verkeerd gaan. maar ik neem graag risico's en ik zoek dus vooral  mensen die me daarin willen volgen.

We kunnen zeggen dat je binnen de jazz (waarbij je buiten de lijntjes kleurt) inmiddels je sporen hebt verdiend. Wat zijn na al die jaren je verdere ambities en heb je ook een doel voor ogen of ben je daar niet mee bezig?
Gewoon mijn muziek kunnen spelen, solo gaan en overal in dit land mijn muziek brengen is mijn belangrijkste ambitie. Ik hou ervan om in België te spelen maar ik zou ook graag buiten het land toeren. In het binnen- en buitenland spelen en mijn publiek daar vinden is  dan ook mijn belangrijkste doel. Artistiek gezien zou ik dus gewoon graag kunnen doorgaan met wat ik nu doe. En natuurlijk mijn grenzen meer en meer verleggen en in contact komen met leuke muzikanten en publiek blijven vinden die mij daarin  telkens opnieuw blijven volgen, of muziek maken voor films, dat is ook een ambitie.

Ik hoop dat je je doelen haalt, we blijven je zeker volgen...

Pics homepag @Lucinde Wahlen

https://www.julien-tassin.com/index.php/news

Natashia Kelly

Natashia Kelly - Ik schrijf vanuit beelden, het weergeven van de natuur, het emotionele speelt hierin een belangrijke rol

Geschreven door

Natashia Kelly - Ik schrijf vanuit beelden, het weergeven van de natuur, het emotionele speelt hierin een belangrijke rol

Zangeres Natashia Kelly ging enkele seizoenen geleden op tournee met JazzLab en was ook de laureaat van JazzLab Impuls voor 2022-’23 met ‘Dear Darkening Ground’. Voor dit nieuwe project, dat voorgesteld wordt via een nieuwe tournee en albumrelease bij WERF Records, omringt Kelly zich met toppers uit de Belgische jazz en werkt ze met een bijzonder concept: de plaats van de mens in de natuur. Haar nieuwste plaat leest vooral als een spannend boek, een visueel meesterwerk waarover we graag toch iets meer wilden weten.
Daarover hadden we een fijn gesprek met Natashia en polsten uiteraard naar de verdere plannen.

Onze beste wensen voor het nieuwe jaar, 2022 was een bijzonder druk, intens jaar, hoe is alles verlopen?
Het jaar 2022 stond in het teken van de voorbereiding van dit project. We hebben vooral veel gerepeteerd in die periode, een paar keer opgetreden en de cd opgenomen in mei. Het was dus vooral een spannend jaar , door die voorbereidingen. Maar dus ook een heel leuk jaar.

Proficiat met je nieuwste release, ‘
Dear Darkening Ground’, je vond je inspiratie bij ‘de plaats van de mens in de natuur”, kun je daar wat meer over vertellen?
Ik heb vooral geprobeerd om de tijdsgeest te vatten op mijn plaat. Want ik vind dat het met onze natuur en klimaat duidelijk de verkeerde richting aan het uitgaan is. De balans mens en natuur zit duidelijk scheef, de maatschappij ook eigenlijk. Er gaat teveel aandacht naar enkel het economische, terwijl het klimaat angstaanjagend aan het veranderen is en daar te weinig aandacht wordt aan geschonken. Het probleem dat er teveel machtsinstanties de macht in handen hebben, en ervoor zorgen dat daar niets wordt aan gedaan, is al even verontrustend. De slinger is zodanig omgeslagen dat het wel lijkt alsof de mens de economie moet dienen, het zou eerder andersom moeten zijn de economie moet de mens dienen. Uiteraard is het niet allemaal negatief, er is zeker een bewustwording aan de gang. Het is gelukkig allemaal meer bespreekbaar geworden, dat is dus wel een positieve evolutie.
Ik heb ook een lang gedicht van Rilke gevonden. ‘Een brief van de Aarde’ , een gedicht van honderd jaar geleden. Daar omschrijft Rilke al dat de balans mens /natuur uit balans zou kunnen geraken. En dat de economie een te grote plaats zou innemen, omschrijft Rilke ook. Dat was het startpunt rond dit project. Ik heb dat bewerkt dat gedicht, en dat is dan de eerste song geworden. En eigenlijk had ik al enkele songs liggen, maar was me niet bewust dat dit ook al over deze tijden ging. De plaat is dus eigenlijk een samensmelting van hoe ik het leven aanvoel, ik ben niet alleen daarin. Maar ik wou dus niet enkel het sombere gedeelde aankaarten, maar ook een boodschap van hoop meegeven. Dat komt trouwens ook terug in dat gedicht van Rilke. De boodschap dat we met de natuur als partner anders kunnen omgaan, en daardoor nog iets recht trekken, is een rode draad doorheen dat gedicht en ook doorheen mijn plaat.

Ik heb de plaat beluisterd, om er een recensie over te schrijven, en vond dat er inderdaad diverse emoties bovendrijven die aansluiten van wat je vertelt.
Het is ook een zeer visuele plaat, het filmisch kader prikkelt de fantasie; was het de bedoeling een visuele plaat uitbrengen of is dat heel natuurlijk gebeurd?
Ik heb die opmerking nog gehoord. Ik probeer dat zelf ook als ik songs componeer, ik laat mijn verbeelding werken en probeer er daadwerkelijk iets bij te zien, maar denk daar niet echt te diep over na. Maar ik probeer dus wel een beeld op te roepen, echter gebeurt dat niet bewust, dat groeit heel natuurlijk.

Zijn er ambities om iets te doen voor films? Of TV series?
Nee, maar er is een track gemaakt zonder de vocale aankleding. En dan stelden we vast, dat binnen de instrumentale sfeer, die muziek inderdaad zeker zou passen in films. Maar daar is concreet nog niets mee gedaan, maar het zou inderdaad wel leuk zijn moest dat kunnen gebeuren.

Je kristalheldere, warme stem bezorgt ons een krop in de keel. Je bent omringd door inspirerende muzikanten, die jouw stem aanvoelen en aanvullen. Elke radar zit daardoor perfect in elkaar. Een bewuste manier van werken? Hoe heb je die muzikanten gevonden (het wereldje is klein uiteraard) en bereid gevonden om met jou samen te werken?
Yannick ken ik al tien jaar. Wij doen al heel lang projecten samen. Er is altijd een zeer goede klik geweest. Dré ken ik nog van in het conservatorium, ik heb één jaar in Leuven gestudeerd. Ik bewonder de flow die hij uit zijn drums kan halen. Er moest voor mij toch een zware groovy sound inzitten, dan hebben we met ons drie een sessie gedaan en die is zeer goed meegevallen. Ruben ken ik ook al sinds 2012, we hebben wel dingen gedaan samen. Ik bewonder zijn manier van gitaar spelen, hoe hij er eigenzinnige klanken uithaalt die belangrijk zijn voor dit project. Ook omdat ik niet wou dat het als traditionele jazz zou gaan klinken. En Nicola ken ik ook al een tijdje, ik heb ooit eens als gastzangeres aan een project mee gedaan. We hebben enkele sessies met hem gedaan. En ook dat klikte zeer goed. Hij is enorm sterk in zijn harmonische variaties. Het was een beetje zoeken, maar we vonden elkaar allemaal zeer snel. We hebben enkele try-out gedaan.

Hoewel je muziek in het hokje jazz wordt geduwd, komen er ook folk muziek elementen boven drijven. Hoe mogen we het interpreteren?
Als je denkt aan de standaard jazz, klopt dat misschien niet. Maar jazz is een evoluerende muziekvorm. Die alle muziekstijlen samen brengt. Voor mij betekent jazz dat je heel creatief kunt zijn, een heel groot palet van mogelijkheden gebruiken. Het is ook het verschil als je kunt kiezen tussen twee verschillende of twintig verschillende akkoorden. Bij jazz , zoals ik het zie, zijn die mogelijkheden oneindig.

Ook uit de plaat blijkt dat jouw muziek niet in een hokje kunt duwen, daardoor was ik direct verkocht trouwens. Je hebt er al een beetje op geantwoord, maar dit is dus niet direct een bewuste keuze?
Nee, ik werk met jazz muzikanten, dus is het logisch dat we in die richting tewerk gaan. Ik denk daar niet echt over na of zo.. dus nee, dat is niet een bewuste keuze. Maar een natuurlijk proces.

Wat me ook opvalt , is dat duidelijk poëtische kantje aan je stem en muziek. Ook nu weer. Is dit een bewuste manier van werken?
Ik schrijf vanuit beelden, het weergeven van de natuur en ook het emotionele daarrond speelt dan ook een belangrijke rol hierin  Dat kun je zien als iets poëtisch, of iets dat iedereen begrijpt. Dat is niet echt bewust, maar groeit bij mij zeer natuurlijk.

Hoe waren de algemene reacties voorlopig?
De reacties waren, van elke hoek uit, super goed. Dat had ik echt niet verwacht. We hebben in verschillende kranten al zeer goede recensies gekregen. We werden zelfs opgepikt in Frankrijk, en zijn geselecteerd voor Cultuur jazz. Bij de vier CD’s die ze genomineerd hebben, zitten wij ook bij. Ook in UK krijgen we heel leuke recensies .
Kortom vanuit alle hoeken, ook de onverwachtse, krijgen we zeer goede feedback.

Je tournee om de plaat voor te stellen is al gestart ,hoe is alles verlopen tot nu toe en hoe hoog zijn de verwachtingen?
Alles is zeer goed verlopen,  enkele concerten waren ook uitverkocht. Daarnaast ook een zeer goede CD verkoop. Alles verloopt dus echt naar wens, en de verwachtingen voor de verdere tour zijn dan ook hoog gespannen.

Wat zijn de verdere plannen voor 2023, naast het voorstellen van de cd?
Daar ben ik nog niet echt mee bezig, maar normaal gesproken komt dat allemaal heel natuurlijk na de tour om de cd voor te stellen. Dus het is voorlopig , wat verdere plannen maken betreft, nog beetje koffiedik kijken tot dit onderdeel achter de rug is. Wat ‘verdere plannen’ betreft, is het allemaal dus nog een beetje afwachten tot eind februari.

Er is een overaanbod, maar ik ondervind dat kleinere en midden grote organisaties of bands het moeilijk hebben om echt aan de bak te komen, ondervind je dat ook? Of hoe sta je tegenover deze evolutie?
Die tour via JazzLab was al een tijdje gepland, en dat ging toch vrij vlot. Het is eigenlijk altijd moeilijk, sowieso. Het is niet dat dit nu zoveel anders is dan vroeger. Er is altijd wel een soort
overaanbod, we doen gewoon rustig verder en zien wel waar we uitkomen.

Heeft die coronatijden ook gezorgd voor inspiratie? Hoe heb je die tijden beleefd of doorstaan?
Ik heb in die periode enorm veel songs geschreven, vooral dan na die overstroming in Wallonië.  Ik heb geen concerten moeten afgelasten of zo. Dus voor mij was dat niet zo erg, want ik was net beginnen songs schrijven en kon daar op mijn eigen tempo aan werken.

Ben je naast het uitbrengen van deze plaat nog met andere projecten bezig?
Nee, dit project is al intensief genoeg. Ik geef ook zangles , daar steek ik ook tijd in. Dus nee, naast dit project niet met andere dingen bezig nee. Ik heb er mijn handen mee vol. Er is wel een duo met Nicola dat enkele maanden geleden is opgestart. Dat is het enige dat ik daar nog extra bij neem.

Wat zijn uw ambities? En is er iets als een doel dat je voor ogen hebt?
Ik probeer mezelf verder te ontwikkelen als muzikant en singer-songwriter. Ik denk er echt niet bij na of heb geen echt doel voor ogen. Alles wat ik nu doe nog heel lang kunnen blijven volhouden misschien? Maar dat is het ook zo een beetje. Het gaat bij mij altijd heel organisch, er hangt geen carrière planning of zo aan vast, het gebeurt zeer natuurlijk en ik zie wel waar ik uitkom.

Pics homepag @Björn Comhaire

Dat lijkt me een zeer goede werkwijze. Bedankt voor dit fijne gesprek, ik hoop je spoedig ook live te zien, en wens je veel succes met de release en de tour, uiteraard ook in je verdere toekomst

Brussels Jazz Festival 2023 - Een geslaagd weekend van avontuur, virtuositeit en improvisatie

Geschreven door

Brussels Jazz Festival 2023 - Een geslaagd weekend van avontuur, virtuositeit en improvisatie
Brussels Jazz Festival 2023
Flagey
Brussel
2023-01-14 + 15
Erik Vandamme

Na enkele online edities door de coronapandemie, mocht in Flagey weer een gewone editie doorgaan van het Brussels Jazz Festival. Van 12 tot 15 januari kon de jazz liefhebber, die houdt van avontuur, ontdekkingen, een muzikale reis ondernemen binnen die jazz.
Op het programma: een reeks te ontdekken jonge talenten, een dag gewijd aan het ECM-label en drie projecten waarvoor de Belgische trombonist Nabou Claerhout carte blanche kreeg. Wij waren erbij op zaterdag 14 en zondag 15 januari 2023.
Ohja, om na te lezen, de online edities 2020 - 2021
https://www.musiczine.net/nl/festivals/item/80618-brussels-jazz-festival-2021-ontelbare-klanktapijtjes-in-een-gevarieerde-omkadering.html
https://www.musiczine.net/nl/festivals/item/78615-bel-jazz-fest-2020-zwoele-jazz-magie-die-in-alle-kleuren-van-de-regenboog-de-huiskamer-binnen-waait.html  

- zaterdag 14 januari 2023

Duo Gaitar - In de voetsporen van Toots Thielemans
Een concert  waar de geest van Toots Thielemans door de gangen waait,  lokte ons al vroeg naar Flagey op een natte zaterdag ochtend. Duo Gaitar (****) bestaat uit enerzijds Rutger Mathys, chromatische harmonica en anderzijds Marijn van der Linden, gitaar. Twee jonge wolven in hun vak, die in diezelfde traditie van een grootmeester als Toots Thielemans, hun virtuositeit verbinden met speelsheid. Er hing dan ook magie in de lucht, vooral door het fijne, gevarieerde mondharmonicaspel en de aanstekelijke gitaarriedels, die elkaar zachtaardig raken. Intimiteit en improvisatie vonden elkaar.

Dunderklumpen  (film) - Tussen twaalf uur s 'middags en half zeven in de avond genoten we van een lunch pauze gekoppeld aan een film namiddag. De muziekliefhebbers (incluis jazz-) werden op hun wenken bediend. Alsook het kindvriendelijke van dit festival werd onderstreept; want naast concerten was er ook heel wat randanimatie te beleven op Brussels Jazz Festival - zoals bijvoorbeeld interactieve performances waarbij muzikanten spontane tekeningen vertalen in muziek, onder de noemer Drawing Basses. Bovendien werd in de Flagey cinema de film Dunderklumpen uitgezonden, Een Zweedse speel- en animatiefilm uit 1974 van Per Åhlin met muziek van Toots Thielemans. Wij besloten daar een kijkje te gaan nemen, en zagen een gezapige vertoning met heel mooie beelden, met een sterk verhaal. Of hoe het in het leven van een mens mis kan lopen, doordat diezelfde mens zich eenzaam of niet erkend voelt en daardoor het verkeerde pad opgaat. Dat is een beetje de rode draad die wij herkenden, maar vooral is dit een zeer fantasieprikkelende film die ook anno 2023 nog steeds tot de verbeelding spreekt. Toots Thielemans zijn prachtige muziek maakte de magie compleet van film en muziek.
https://www.youtube.com/watch?v=2IvQRjo-7MU

Bendik Giske - Een bevreemdend mooie saxofoon trip
Het avond programma op zaterdag werd ingezet door Bendik  Giske (*****). "De expressiviteit, de kwetsbaarheid en het uithoudingsvermogen van het menselijke lichaam. Dat is wat de Noorse kunstenaar en saxofonist Bendik Giske inspireert tot zijn unieke sound.", lezen we in de biografie op de website. En dat is daadwerkelijk niet ver gezocht.  Zowel fysiek als muzikaal spreekt Giske tot de verbeelding, als een soort buitenaards wezen beweegt hij zich voort en ook de klanken die hij uit zijn saxofoon tovert, klinken onaards mooi; van lichtjes dreigend, over intimiteit, gaat het vaak naar een monotoon geluid waarbij de geluidsmuren trillen. .Bednik Giske brengt een klein uur lang een bevreemdende, gevarieerde mooie mix van dans, gezicht expressies en avontuurlijke saxofoon klanken, waarbij naar hartenlust wordt geëxperimenteerd, geïmproviseerd tot het oneindige. 

Trombone Ensemble Nabou Claerhout feat. Robin Eubanks - Collectieve trombone magie
Wij zijn al een hele tijd enorme fan van Nabou Claerhout en alle projecten waar ze deel van uit maakt. De sympathieke en goedlachse jonge dame, speelt Trombone op een magisch mooie wijze, het maakt deel uit van de persoon die ze echt is. Instrumenten tot leven brengen is een kunstvorm, en daarin is zij een waarlijke grootmeester.
Voor de gelegenheid stelt Nabou een nieuw project voor, het Trombone Ensemble Nabou Claerhout  (*****) met vijf trombonisten en een driekoppige ritmesectie, bestaande uit haar  vaste kompanen Gijs Idema (gitaar), Cyrille Obermüller,(contrabas) en Daniel Jonkers. Bovendien sluit ook virtuoos Robin Eubanks zich bij dit gezelschap aan.
Het meest opvallende is echter de opstelling, iedereen staat broederlijk (of zusterlijk) naast elkaar opgesteld, waardoor het collectief in z’n geheel in de kijker staat . Wat een klankentovenaars. Elke schakel binnen dat collectief is dan ook even belangrijk in die magie.
Een podium dat heel goed gevuld is, net zoals de zaal die tot de nok gevuld is voor dit optreden.
Zichtbaar onder de indruk gooit Nabou en haar gezelschap alle alternatieven in de set, om een soort trombone magie te laten ontstaan; kippenvelmomenten in een razend tempo; Gitaar, contrabas en drums spelen er naadloos op in . Op een speelse wijze legt het ensemble de lat voortdurend heel hoog. Avontuur en  improvisatie met een vleugje humor in de bindteksten. Klasse!

Black Flower - Exotische uitstappen los van de jazzpaden
Een optreden van Black Flower  (****) is uniek door de multiculturele mix en diversiteit, een zalving van Oosterse klanken en de Westerse cultuur. Dat was ons al enkele keren opgevallen toen we de band live zagen - ons verslag van hun optreden in N9 kun je hier nog eens nalezen: https://www.musiczine.net/nl/concerts/item/85740-black-flower-een-multiculturele-schokgolf.html
Diezelfde totaalbeleving van culturen was ook op Brussels Jazz Festival. Een oneindig experimenten koppelt Black Flower aan mooie visuele effecten, die het plaatje compleet maken. De sound en de beelden , heerlijk. De saxofoon, de flute en de hoorn staan in de schijnwerpers; elke schakel is binnen de band even belangrijk. Een totaalbeleving!

Alabaster DePlume - Poëzie met een vette knipoog
Alabster DePlume (****) is vooral een klasse verteller en poëet die niet allen door gezapige bindteksten de mensen aan het lachen krijgt, maar ook als multi-instrumentalist en zanger hoge toppen scheert. Ruimschoots een uur lang worden teksten , over vaak de meest absurde dingen uit het leven, op dichterlijke wijze gezongen of gesproken. Samen met de instrumentatie klopt het perfect.
Humor en absurditeit staan bove aan. Zijn virtuositeit met de klasse van zijn twee muzikanten de entourage en iedereen om hem heen is mooi om te zien en te horen. De bassist en de gaan vol overgave te werk en bieden vocaal een meerwaarde. Meer nog, wederom valt ons op dat net de versmelting van al die elementen zorgt voor een unieke magie met een lach en een traan, geluk en bitter ernst.Het maakt een optreden van Alabster DePlume altijd zo speciaal, ook hier dus!

- zondag 15 januari 2023

Anneleen Boehme (solo) - Een mysterieus deken van zachtmoedigheid
Zondag kregen we een wandeling aangeboden in de catacomben van Flagey, met een overzicht van alle studio's en een optreden in de Tower en Studio 10, twee locaties waar je als doorsnee bezoeker van deze zaal niet binnen geraakt.
Contrabassist Anneleen Boehme (****) werd bij het grote publiek bekend als lid van het LABtrio. Tussen haar vele projecten door, staat ze tegenwoordig ook regelmatig alleen op het podium. In de intieme en kleine Tower mocht Anneleen Boehme haar muzikale kunsten als contrabassiste uit de doeken doen. Een technische hoogstaande speeltechniek haalt ze uit die contrabas; een soort mysterieus deken gooit ze over het publiek heen. Vooral op een intens mooie, zachtmoedige wijze, raakt ze de snaar van elke luisteraar. Een muzikale schoonheid dus.

Nabou Claerhout & Lynn Cassiers - Sprookjesachtig, spookachtig tot bevreemdend mooi
Nabou Claerhout & Lynn Cassiers (****1/2) is een samenwerking van trombose virtuoos Nabou Claerhout en multi-instrumentalist Lynn Cassiers , die vooral gekend is als jazz-, improvisatiezangeres en -kunstenaar. Dit zorgt voor uitersten, een sprookjesachtige botsing van trombone klanken en elektronisch vernuft, bovenop de mooie, spookachtige en gevarieerde vocale inbreng van Lynn .
In de kleine ruimte van Studio 10 gaat het duo een fijne botsing aan, lichtvoetigheid, intimiteit en een oorverdovend geluid vinden elkaar .Een tot de verbeelding sprekende mooie trip.

Julia Hülsmann Quartet - Een groovy klankentapijt binnen de norm van traditionele jazz
Zondag stond ook in het teken van ECM Records die enkele artiesten kwamen voorstellen, al dan niet met een gloednieuwe release, o.m. hadden we de Duitse formatie Julia Hülsmann Quartet (****), die haar gloednieuwe album ‘The Next Door’ kwam voorstellen in Flagey. Op plaat steekt ze haar voorliefde voor traditionele jazz niet onder stoelen of banken, ook live komt dit tot uiting. Experimentele uitspattingen zijn er dus niet echt bij, maar de eenvoudige manier waarop saxofoon, piano, contrabas en drum in elkaar vloeien, tekenen voor een lekker gevoel vanbinnen. De bijzonder intieme, groovy klankentapijtjes en het lekker met elkaar improviseren, zijn uiterst mooi.

Mette Henriette - Als muziekinstrumenten praten …
We schreven bij het optreden van Mette Henriette (*****) in onze notities. 'Kunnen muziekinstrumenten praten?' , werd onmiddellijk beantwoord door Mette Henriette op een mooie, sprookjesachtige wijze met haar saxofoon. Een intense totaalbeleving, indrukwekkend, pakkend en magisch.
Ze komt op het podium in een lang wit gewaad, met de lange zwarte haren lijkt ze op een Engel die uit de hemel is neergedaald. Eens Mette de klanken uit haar sax tovert, krijgt ze de zaal muisstil. We laten ons meevoeren . We worden muzikaal gehypnotiseerd. Een cello en een piano dragen mee de sound, een meerwaarde. Als hun muziekinstrumenten praten, zitten we in een sprookjesachtige wereld …

Wolfert Brederode, Matangi Quartet & Jasper van Hulten - Intens in het kwadraat
We citeren uit de biografie: “De Nederlandse pianist Brederode componeerde de suite Ruins and Remains voor piano, strijkkwartet en slagwerk in 2018 voor de honderdste verjaardag van het einde van de Eerste Wereldoorlog. De kwetsbare muziek 'heeft te maken met verdriet en verlies en het opnieuw leren opstaan'. Deze mix van aangrijpende intimiteit en hoop brengt de pianist samen met percussionist Jasper van Hulten en het Matangi Quartet, een van de meest avontuurlijke strijkkwartetten van Nederland.”
Wolfert Brederode, Matangi Quartet & Jasper van Hulten (*****) zorgen voor een intens totaalbeleven in het kwadraat. Een drummer die zijn drumstel streelt met een strijkstok, er klanken uithaalt die je niet direct linkt aan drums, strijkers die zoveel emoties in hun instrument stoppen, waardoor de tranen in de ogen staan, en een pianovirtuositeit die de grenzen aftast. Schitterend.
Ze zorgen daadwerkelijk voor een golf aan kippenvelmomenten, waardoor het wederom muisstil wordt in de zaal. Die muzikale intimiteit is uniek. Soms wordt er geflirt met geluidsmuren afbreken, om de emoties te doen oplaaien. Alsof je de beelden van die Oorlog ziet voorbij komen door die klankenpracht van het ensemble!

Benjamin Lackner Quartet - Een perfect geoliede machine waarbij iedereen dezelfde kant uitkijkt
De Duits-Amerikaanse jazzpianist Benjamin Lackner Quartet (****) - 'de nieuwe Keith Jarrett' - sluit het Brussels Jazz Festival af met de voorstelling van zijn ECM-debuut ‘Last Decade’. Los van het feit dat je hier hoort dat er muzikanten bezig zijn die hun instrument perfect bespelen, o.m. door enkele verbluffende solo's, staat hier een sterk geoliede machine op het podium waarbij iedereen dezelfde kant uit kijkt, zonder het improviserende karakter van hun muziek uit het oog te verliezen. Een muzikale perfectie en speelsheid vinden elkaar  Dit was hoedanook het perfecte slot van een geslaagd weekend van avontuur, virtuositeit en improvisatie!

Organisatie: Brussels Jazz Festival ism Flagey, Brussel

Total Chaos, On Fire, Fucked Up Minds, Magasin 4, Brussel op 15 januari 2023 - Pics

Geschreven door

Total Chaos, On Fire, Fucked Up Minds, Magasin 4, Brussel op 15 januari 2023 - Pics

… Het is 1989 en Rob Chaos, eigenaar van het befaamde SOS Records (The Exploited, Vice Squad, Conflict etc.), krijgt het idee om een eigen band op te richten. Het wordt Total Chaos, nu een van de oudste zogenaamde 'anarcho' punkbands van Amerika. Het duurt echter tot 1994 tot het balletje gaat rollen en de band wordt opgepikt door o.m. het Epitaph label,. Decennia na de oprichting is Total Chaos een vaste waarde die niet meer is weg te denken uit de internationale punk scene.
Supports: On Fire, Fucked Up Minds

Neem gerust een kijkje naar de pics
Total chaos
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4568-total-chaos-15-01-2023.html?Itemid=0
On Fire
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4567-on-fire-15-01-2023.html?Itemid=0
Fucked up minds
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4566-fucked-up-minds-15-01-2023.html?Itemid=0

Org: Magasin 4, Brussel

Musiczine.net redactie - eindejaarslijsten 2022 - de Muzikale Hoogstandjes Musiczine.net - TOP Platen - Concerten 2022 - lijsten

Geschreven door


Musiczine.net redactie - eindejaarslijsten 2022 - de Muzikale Hoogstandjes Musiczine.net - TOP Platen - Concerten 2022 - lijsten

NDL overzicht
Geert Huys - 2022 STRIKES BACK!
Modern classics

BIG THIEF - Dragon New Warm Mountain I Believe in You

THE SMILE - A Light for Attracting Attention

Essential stuff

ELVIS COSTELLO & THE IMPOSTERS - The Boy Named If

CAT POWER - Covers

JOHN MELLENCAMP - Strictly a One-Eyed Jack

WOVEN HAND - Silver Sash

BLACK COUNTRY, NEW ROAD - Ants from Up There

BAMBARA - Love on my Mind EP

MIDLAKE - For the Sake of Bethel Woods

KAE TEMPEST - The Line is a Curve

SPIRITUALIZED - Everything Was Beautiful

ARNO - Opex

FONTAINES D.C. - Skinty Fia

THE DREAM SYNDICATE - Ultraviolet Battle Hymns and True Confessions

FASHION CLUB - Scrutiny

TV PRIEST- My Other People

SUEDE - Autofiction

WORKING MEN’S CLUB - Fear Fear

CASS MCCOMBS - Heartmind

FIELD MEDIC - Grow Your Hair Long If You’re Wanting to See Something That You Can Change

THE SADIES - Colder Streams

SORRY - Anywhere But Here

MJ LENDERMAN - Boat Songs

THE HAUNTED YOUTH - Dawn of the Freak

DEZ MONA - Loose Ends

Reissues

DAVID BOWIE - Toy

VIRGIN PRUNES - …If I Die, I Die (40th Anniversary Edition)

Chills on stage

STEVE WYNN (De Zwerver, Leffinge)

BAMBARA (De Zwerver, Leffinge)

MADOU (Minard, Gent)

SOPHIA (Wilde Westen, Kortrijk)

ELLIOTT MURPHY (Casino, Eine)

COURTNEY BARNETT; THE SMILE; NICK CAVE & THE BAD SEEDS (TW Classic)

ARAB STRAP; SUPERGRASS; RICHARD HAWLEY (Cactus Festival, Brugge)

LEVELLERS; THE SWEET (Europafeesten, Tielt)

JAN VERSTRAETEN; NOORDKAAP (Moods, Brugge)

TYGERS OF PAN TANG (Rock Petrol, Wingene)

KINGS OF CONVENIENCE; ANNA CALVI; WHISPERING SONS; GIRLS AGAINST BOYS; PARQUET COURTS; LIAM GALLAGHER; STRAND OF OAKS; PIXIES; THURSTON MOORE BAND; BALTHASAR (Hear!Hear!, Kiewit)

COME (4AD, Diksmuide)

THE DREAM SYNDICATE (De Zwerver, Leffinge)

TV PRIEST (4AD, Diksmuide)

PAVEMENT (Koninklijk Circus, Brussel)

 

Erik Vandamme
tien beste concerten van 2022, een zeer moeilijk opgave want enorm veel mooie ontdekkingen gedaan en festivals ontdekt als Bos festival, KRAAK herontdekt, en het leuke BRDCST in AB… (89 concerten! In totaal)
01. Nick Cave & the bad seeds - TW Classic
02. Pragha Khan - AB Brussel
03. Kraftwerk - Lokerse Feesten
04. Blackwave - Lokerse Feesten
05. Alabaster DePlume - Theresia (Gent) + Bos festival
06. Bex Burch - BRDCST festival
07. Grid Ravage - BRDCST festival
08. Christina Vantzou - BRDCST festival (AB Brussel)
09.
Antonina Nowacka - KRAAK festival
10. Marcia Basset - KRAAK festival


Filip Van der Linden
2022 was het jaar waarin heel wat albums uitkwamen die al lang uitgesteld waren of die in de coronaperiode opgenomen waren. Bij die laatste was dat er soms aan te merken: aan de opnames of aan de sfeer op die platen. 2022 was ook het jaar waarin we van heel wat artiesten afscheid moesten nemen, met al dan niet nog een muzikale erfenis die uitgebracht werd. Als ik van al dat moois mijzelf beperk tot die albums (en EP’s) die ik op deze site besproken heb, kom ik tot de volgende top 10:

  1. Arno – Opex
  2. Augustijn – Kweethetnie
  3. Joan Jett – Changeup
  4. Heisa – Outliar
  5. Thee Holy Strangers – Diary Of The Shadow
  6. Little Kim – Moederland
  7. Goudi – Oostende
  8. Momoyo – Gaps in Time
  9. Kadril – Jolie Flamande
  10. Cardinal – I
    2022 was ook het jaar waarin we opnieuw voluit naar concerten en festivals konden. Als ze al niet werden afgelast wegens een tegenvallende ticketverkoop. Ook hier zowel uitgestelde als ‘verse’ concerten in mijn Top 10 en ik beperk ij tot die optredens waarvan ik een review schreef.
  11. Nick Mason’s Saucerful Of Secrets – Koninklijk Circus, Brussel
  12. The Cure – Sportpaleis, Antwerpen
  13. Little Kim – Leietheater, Deinze
  14. Mercelis – B52, Eernegem
  15. Tom Robinson – De Zwerver, Leffinge
  16. Sygo Cries – B52, Eernegem
  17. Pet Shop Boys – Vorst Nationaal, Brussel
  18. Derek & the Dirt – Elpee, Deinze
  19. Splendidula – Feast of Fools, Gent

10        High Desert Queen – Asgaard

Nick Nyffels
Albums

  1. Beach House – Once Twice Melody
  2. The Haunted Youth – Dawn of the freak
  3. Viagra Boys – Cave world
  4. Moderat – More D4ta
  5. Alabaster DePlume - Gold

En ook:

Yard Act – The overload

Black Country New Road – Ants from up there

Wet Leg

Pete Doherty & Frederic Lo – The fantasy life of poetry & crime

Porridge Radio - Waterslide, diving board, ladder to the sky

Horsegirl – Versions of modern performance

The Sadies - Colder streams

Midlake – For the sake of Bethel Woods

The Afghan Whigs – How do you burn?

Laura Veirs – Found light

Fontaines – DC -  Skinty Fia

Band of horses – Things are great

Psychedelic Porn Crumpets – Night Gnomes

Bill Callahan – Reality

Superchunk – Wild Loneliness

Naima Joris – Tribute to Daniel Johnston

Father John Misty- Chloe and the next 20th century

Concerten

TV Priest- Aeronef

Dry Cleaning – Grand Mix

Porridge Radio – Grand Mix

The Haunted Youth – Rock Affligem sessions

Viagra Boys – Les Nuits Botanique

Best Kept Secret – Fontaines DC – The Strokes- Beach House

TW Classic: Nick Cave & The Bad Seeds

TW: Pixies, Turnstile, Bicep

Pukkelpop: Yard Act, Viagra Boys, Wet Leg , Tame Impala,  Emma Jean Thackray, Nu Genea

The Dream Syndicate – De Zwerver

Come – 4AD

The Sadies – De Zwerver

Squid – Grand Mix

Pavement – Koninklijk Circus

Mdou Moctar – De Grote Post

Tool- Sportpaleis

Interpol – AB

Ollie Nollet
Na twee jaar onthouding opnieuw een live lijstje. Live bleek meer dan ooit dé manier om muziek te ervaren
Live

1   Left Lane Cruiser - l'Autre Canal - Nancy

2   GA-20 - Roots & Roses en La Source, Roncq

3   Stiff Richards - Sjock en The Pit's

4   The Sadies - De Zwerver

5   Mdou Moctar - De Grote Post

6   Pat Todd and The Rankoutsiders - Sjock

7   Frankie and The Witch Fingers - De Zwerver

8   Clamm - Leffingeleuren

9   The Bobby Lees - Sjock

10 The Spyrals - Strawberry Festival, Lille

11 Tess Parks - Leffingeleuren en Strawberry Festival

12 Tramhaus - Rock Zerkegem

13 The Hanging Stars - De Zwerver

14 Triptides - Leffingeleuren

15 Deke Dickerson - V8 Brothers Village, Gits

16 Jon Spencer & The HITmakers - 4AD

17 Garrett T. Capps and NASA Country - De Zwerver

18 The Jason Ringenberg Band - Sjock

19 The Others Of Invention - B52

20 Flamin' Groovies - Roots & Roses

21 The Cavemen - The Pit's

22 James Leg - Thiemeloods, Nijmegen

23 Bambara - De Zwerver

24 The Black Lips - Roots & Roses

25 Mystic Peach - 4AD

Albums

1   GA-20 : Crackdown  Blues zoals ik ze in tijden niet meer gehoord heb. Bijzonder gevarieerd en barstend van de energie. In juni komen ze naar België, hou die concertagenda maar in de gaten.

2   Garrett T. Capps and NASA Country : People are beautiful  Cosmic country en dat mag je vrij letterlijk nemen. Sommige intro's hadden van de hand van wijlen Klaus Schulze kunnen zijn.   

3   Tobias Berblinger : The luckiest hippie alive  Strikt genomen mocht deze plaat er niet in staan want uitgebracht in 2018. Maar dit jaar verscheen ze voor het eerst op vinyl en het is zo'n kanjer waardoor ik graag een uitzondering maak voor dit fenomeen uit Portland, Oregon. Zwijmelende country met enkele erg raak gekozen covers waaronder "Medicine water" (Holly Golightly) en vooral " Polly come home" (Gene Clark).

4   Garcia Peoples : Dodging dues Nog maar eens een steengoede plaat van deze psychedelische rockband uit Rutherford, New Jersey. Dit jaar waren ze zelfs in het land. Jammer genoeg in het voorprogramma van dat vervelende Dinosaur Jr. waardoor de moed me in de schoenen zonk en ik thuis bleef.

5   Hank Williams Jr. : Rich white honky blues  Nooit gedacht dat ik deze redneck met racistische trekjes zou vermelden in één van mijn lijstjes. Maar op zijn 73ste wist hij me te verrassen en dat met een bluesplaat in pure Fat Possum-stijl waarop hij een paar keer akelig dicht in de buurt van R.L. Burnside komt. Geproduced door Dan Auerbach die het dit keer gelukkig niet verkloot heeft.

6   Eleganza! : Water valley high  Stel kroegtijgers uit Minneapolis, Minnesota, met enkele leden van Chooglin' in de rangen, gooit countryfolk en southern rock in de blender.

7   Herman Hitson : Let the Gods sing Bruce Watson, van Big Legal Mess Records, doet het nog maar eens: een artiest van respectabele leeftijd lanceren. Na o.a. Reverend John Wilkins en Leo Welch (beiden reeds wijlen) is het nu de beurt aan Herman Hitson. De man collaboreerde nog met Jimi Hendrix maar hield het begin jaren zeventig voor bekeken. Nu is hij op 79-jarige leeftijd terug met een plaat vol rauwe funk, soul, blues en psychedelische rock waarin niet zelden de geest van James Brown waart. Jack Oblivian mag op één nummer gitaar spelen.

8   Joeys Coop : Lachlan Valley dirt  Stel veteranen uit Sydney, met de wonderlijke gitarist Brett Meyers (Died Pretty) in de rangen, maakt verslavende gitaarrock alsof de jaren tachtig nooit een einde hebben gekend.

9   Tommy and The Ohs : Mariposa gold  Tommy Oliverio is een producer uit Nashville maar dat is aan deze plaat niet te horen. Broeierige swamp-rock, bijzonder laid-back gebracht zoals ook een J.J. Cale dat kon.

10 Reigning Sound : Memphis in June  Afscheidspresentje van de band van Greg Oblivian. Registratie van een optreden met strijkers, geen verrassingen maar zoals altijd erg knap.

11 The Sadies : Colder streams  Misschien wel de beste plaat uit het omvangrijke oeuvre van de groep uit Toronto en dat ondanks het geklooi van producer Richard Reed Parry (Arcade Fire). 

12 One Eleven Heavy : Poolside  Iets mindere plaat van de transatlantische cosmic rock and roll band van James Toth (Wooden Wand) en de Brit Nick Mitchell Maiato. 

13 Ecstatic Vision : Elusive mojo  Ooit speelde dit heavy psych-rock kwartet uit Philadelphia voor drie man en een paardenkop in de Pit's! Naar ik las is hun aanhang nog niet veel gegroeid. Ten onrechte want dit is een verschroeiende plaat, uit op het Italiaanse Heavy Psych Sounds Records.

14 Kieran Kane & Rayna Gellert : The flowers that bloom in spring  Duo uit Nashville brengt met minimalistische middelen sprankelende folk met een hang naar een ver verleden  en weet zelfs het ontelbare keren gecoverde "Please, help me I'm falling" nieuw leven in te blazen.

15 Bill Callahan : YTILAER De bard met de warme bariton, voorheen Smog, uit Austin, Texas lijkt na 34 jaar nog steeds niet versleten. Wie problemen heeft met de titel, gewoon achterstevoren lezen.

16 Miraculous Mule : Old bones, new fire  Ze komen uit Londen maar spelen muziek uit het miserabele Amerika van de vorige eeuw. Gospel en hillbilly met veel aandacht voor de stemmen.  

17 The Youngers : Nashville again  Kwartet uit Berks County in Pennsylvania dat reeds meer dan twintig jaar actief is. Uptempo americana met veel twang wordt afgewisseld met enkele surf nummers.

18 Split System : Vol. 1  Schitterende punkplaat uit Melbourne met onder andere Arron Mawson (Stiff Richards) op gitaar en de onvermijdelijke Jackson Reid Briggs als zanger. Ik vraag me nog steeds af wat die laatste bezielde om na zoveel mooie platen zo'n non-prestatie te komen neerpoten in de Pit's.

19 Slink Moss Explosion : Floating Ghost Hotel Bende JD McPherson associés uit Chicago. Aanstekelijke rockabilly: Stray Cats op de koffie bij Violent Femmes terwijl ze eigenlijk fan zijn van de Ramones.

20 Pharis & Jason Romero : Tell 'em you were gold Canadees duo uit Horsefly, British Columbia dat onvermijdelijk doet denken aan Gillian Welch en David Rawlings. Veel banjo en fiddle.

21 Joan Shelley : The spur  Misschien wel de beste plaat tot nu toe van deze engel uit Louisville, Kentucky waarin ze nog steeds traditionele Amerikaanse folk mixt met de Keltische variant.

22 Abronia : Map of dawn  Derde plaat van het sextet uit Portland, Oregon. Weidse psychrock met invloeden uit krautrock, folk en prog.

23 Clamm : Care  Had deze powerpunk band uit Melbourne niet op Leffingeleuren gestaan dan was dit plaatje wellicht aan me voorbij gegaan. De intensiteit van toen op dat podium is hier veel minder aanwezig ondanks een een schitterende additionele sax. Geen nood: Clamm komt op 3 februari naar De Kreun.

24 Hooveriii : A round of applause  Hooveriii (spreek uit hoover three) uit Los Angeles zet een flinke stap vooruit. Stevige psychrock.

25 Sarah Shook & The Disarmers : Nightroamer  Stevige country met een hoek af uit Chapel Hill, North Carolina met nog steeds die heerlijke vibrato van Sarah Shook.
verder vaak geluisterd naar plaatjes van Drunken Prayer (The name of the ghost is home), Emily Rose and The Rounders (s/t), Jake Xerxes Fussell (Good and green again), Jeremy Scott (Bear grease), Lost Dog Street Band (Glory), David Newbould (Power up!), The Bobby Lees (Bellevue), Oneida (Success), Viagra Boys (Cave world), The Hangmen (Cactusville), John Fullbright (The liar), Deniz Tek (Long before day), The McCurdy Brothers (Moonshine maverick men) en Corb Lund (Songs my friends wrote).

Jasper Vanassche
Hier mijn top cd’s:

  1. Songs: Ohia - Live: Vanquishers (2022)
  2. Xavier Rudd - Jan Juc Moon (2022)
  3. King Gizzard & The Lizard Wizard - Demos Vol. 3 + Vol. 4 (2022)
  4. The Smile - A Light for Attracting Attention (2022)
  5. Bill Callahan - YTI⅃AƎЯ (2022)
  6. Gazpacho - Fireworking at St.Croix (2022)
  7. Marillion - An Hour Before It's Dark (2022)
  8. Fontaines D.C. - Skinty Fia (2022)
  9. Foals - Life Is Yours (2022)
  10. Interpol - The Other Side of Make-Believe (2022)

    Sam De Rijcke
    Album top 20

 

  1. CHAT PILE God’s Country
  2. THE SMILE A Light For Attracting Attention
  3. UFOMAMMUT Fenice
  4. YARD ACT The Overload
  5. BLACK COUNTRY NEW ROAD Ants From Up Here
  6. THE COMET IS COMING Hyper Dimensional Expansion Beam
  7. RUSSIAN CIRCLES Gnosis
  8. VIAGRA BOYS Cave World
  9. AND SO I WATCH YOU FROM AFAR Jettison
  10. WET LEG Wet Leg
  11. A PLACE TO BURY STRANGERS See Trough You
  12. JUST MUSTARD Heart Under
  13. ECSTATIC VISION Elusive Mojo
  14. PSYCHONAUT Violate Consensus Reality
  15. BRUTUS Unison Life
  16. THE BOBBY LEES Bellevue
  17. STAKE Love, Death and Decay
  18. CULT OF LUNA The Long Road North
  19. THE CHATS Get Fucked
  20. GNOD Hexen Valley


Concert top 20

 

  1. ALL THEM WITCHES Trix zaal
  2. NICK CAVE & THE BAD SEEDS Werchter Classic
  3. PSYCHEDELIC PORN CRUMPETS Trix Club
  4. NICK MASON’S SAUCERFUL OF SECRETS Koninklijk Circus
  5. BAMBARA Aeronef Club
  6. THE COMET IS COMING Aeronef Club
  7. FRANKIE AND THE WITCH FINGERS Zwerver Café
  8. THE BLACK CROWES Lotto Arena
  9. VINTAGE CARAVAN Le Grand Mix Club
  10. RUSSIAN CIRCLES Trix
  11. UFOMAMMUT Le Grand Mix
  12. RANDY HANSEN pays tribute to JIMI HENDRIX Casino
  13. YOB Aeronef Club
  14. YARD ACT Aeronef Club
  15. ECSTATIC VISION Magasin 4
  16. LORDS OF ALTAMONT N9
  17. COME 4AD
  18. VIAGRA BOYS Les Nuits Botanique
  19. GARY CLARK JR. AB
  20. PSYCHONAUT AB Box

2022 was niet het sterkste jaar qua nieuwe albumrelaeses, maar ik heb er toch een stel fijne werkjes uitgehaald.
Dé band van het jaar was ongetwijfeld All Them Witches, en dit niet alleen omwille van hun fenomenale concert in de Trix. All Them Witches heeft met name over heel het jaar druppelsgewijs de meest schitterende nieuwe songs gedropt op de streamingplatformen, 13 in totaal. Bundel die in één album, en je hebt de plaat van het jaar. Maar goed, dat hebben ze niet gedaan, dus kan ik een album dat niet bestaat dan ook niet op nummer 1 zetten, hoezeer ik dat ook zou willen.
Ook weer een paar serieuze stinkers opgemerkt van bands die ooit in een vorig leven de pannen van het dak speelden. Neem nu Arctic Monkeys, hun croonervehikel ‘Tranquility Base Hotel & Casino’ uit 2018 was al een misplaatse grap, en nu hebben ze dat doodleuk nog eens dunnetjes overgedaan met het schaamtelijke gedrocht ‘The Car’. Dit is dezelfde groep die knallers als ‘Whatever People Say I Am, That’s Wat I’m Not” en “Favourite Worst Nightmare” heef gemaakt, ’t is niet te geloven.

En wat te zeggen van Red Hot Chili Peppers, die hebben in 2022 met ‘Unlimited Love’ en ‘Return Of The Dream Canteen’ maar liefst twee wansmakelijke schimmeldrollen gekakt. Na de inval van Poetin in Oekraïne moet dit zowat de ergste terreurdaad zijn van het jaar. En dat van een band die ooit verantwoordelijk was voor geweldige withete funkrockplaten als ‘The Uplift Mofo Party Plan’ en ‘Blood Sugar Sex Magic’, ’t is wederom niet te geloven. De Peppers waren trouwens grandioos gebuisd voor hun slappe vertoning op Rock Werchter en moeten daarom van de Schuer in 2023 terugkomen. Dit geldt trouwens voor een hoop bands op de Werchter planning, de affiche voor 2023 is weer even vernieuwend als een gele vlaggenzwaaier op de ijzerbedevaart. Zou u daar niet naartoe gaan in de plaats?
Live een interessant jaartje meegemaakt, maar helaas ook een stel schrijnende teleurstellingen ondergaan, en dat niet van de minsten. Simple Minds waren nog een schim van zichzelf in het Sportpaleis maar die konden als ekskuus nog de erbarmelijke akoestiek van die vreselijke concertzaal inroepen. Met The Rolling Stones was het zowaar nog erger gesteld, die waren zelfs geen schim meer van zichzelf maar een karikatuur. Ik wilde The Stones zien, maar ik kreeg het grote Mick Jagger Circus. Een genante vertoning, ik heb hiervoor zo maar even 150 zure toeters neergelegd. Bijzonder pijnlijk.

Hans Devriendt
BEST ALBUMS

  1. Cave In - Heavy Pendulum
  2. Amenra - De Doorn (Alternate Mix)
  3. Doodseskader - Year One
  4. Brutus - Unison Life
  5. The Smile - A Light For Attracting Attention
  6. Psychonaut - Violate Concensus Reality
  7. Cult of Luna - The Long Road North
  8. 40 Watt Sun - Perfect Light
  9. Just Mustard - Heart Under
  10. High Vis - Blending
  11. Gggolddd - This Shame Should Not Be Mine
  12. Wiegedood - There’s Always Blood At The End Of The Road
  13. Elder - Innate Passage
  14. Codeïne - Dessau
  15. Rolo Tomassi - Where Myth Becomes Memory
  16. Final Light - Final Light
  17. Chat Pile - God’s Country
  18. A. Williams - As The Moon Rests
  19. Russian Circles - Gnosis
  20. Absent In Body - Plague God
  21. Holy Fawn - Dimensional Bleed
  22. Hundred Year Old Man - Sleep In Light
  23. Greg Puciato - Mirrorcell
  24. Fontaines D.C. - Skinty Fia
  25. Porridge Radio - Waterslide, Diving Board, Ladder To The Sky

 

BEST CONCERTS

  1. IDLES @ AB, Brussel
  2. Converge + Full of Hell @ Viernulvier, Gent
  3. True Colors @ Chinastraat, Gent
  4. This Much I Know To Be True @ Screening, Cinema Sfinx, Gent
  5. Integrity @ Asgaard, Gent
  6. Amenra @ Wilde Westen, Kortrijk
  7. Meshuggah + Zeal & Ardor @ AB, Brussel
  8. Nothing @ Wilde Westen, Kortrijk
  9. Wiegedood @ Handelsbeurs, Gent
  10. Hippotraktor @ Handelsbeurs, Gent

 

Dominiek Cnudde
-These 30 albums of 2022 I take with me to my private universe - -

01: Marillion / An Hour Before It's Dark

02: Jonas Lindberg & The Other Side / Miles From Nowhere

03: Porcupine Tree / Closure / Continuation

04: Von Hertzen Brothers / Red Alert In The Blue Forest

05: Generation Radio / Generation Radio

06: Thunder / Dopamine

07: Crown Lands / Discover Crown Lands

08: Threshold / Dividing Lines

09: Ghost / Impera

10: Journey / Freedom

11: Arena / The Theory Of Molecular Inheritance

12: Bløf / Polaroid

13: James Labrie / Beautiful Shade Of Grey

14: Moon Halo / Together Again

15: Tears For Fears / The Tipping Point

16: Degreed / Are You Ready

17: Big Big Train / Welcome To The Planet

18: Bear's Den / Blue Hours

19: The Me In You / How Does It Feel To Be Wrong All The Time

20: Alter Bridge / Pawns & Kings

21: The Moon City Masters / The Famous Moon City Masters

22: Alan Parsons / From The New World

23: D'Virgilio, Morse & Jennings / Troika

24: A-Ha / True North

25: Rob Moratti / Epical

26: Deaf Havana / The Present Is A Foreign Land

27: Rocking Horse Music Club / Circus Of Wire Dolls

28: Def Leppard / Diamond Star Halos

29: Steve Augeri / Seven Ways 'Til Sundays

30: Dare / Road To Eden


Romain Ballez
Albums :

  • Psychonaut - Violate Consensus Reality
  • White Ward - False Light
  • Russian  Circles -  Gnosis
  • Kardashev - Liminal Rite
  • Hangman's Chair - A Loner
  • Gaerea – Mirage
  • Final Light -  Final Light
  • Absent In Body - Plague God
  • Cult Of Luna - The Long Road North
  • Zeal & Ardor - Zeal & Ardor
    Concerts :
  • Tool - Sportpaleis
  • Pothamus - Rites of Raya - Sint-Pieters-en-Pauluskerk
  • Igorrr - Trix
  • Lingua Ignota - Botanique
  • Bruit - Dunk!Festival
  • Oranssi Pazuzu - Botanique
  • Envy - Soulcrusher
  • Psychonaut - Ancienne Belgique
  • Gaerea - Soulcrusher
  • Elder - Desertfest

Johan Meurisse (hoofdredacteur)
Belgisch: Arno, ILA, The Haunted Youth, High Hi, Marble sounds, Tamino, Ruben Block, Daan
CD interessant: Big thief (dubbelcd), Beach house, Black country-new road, Fontaines DC, Rosalia (uitkijken in 23), Wet leg (doorbraak), Jack White (2 cd), Kae Tempest, Sharon Van Etten, Bear’s den, The smile, Wu-Lu (doorbraak), Christine & the queens, The lounge society (doorbraak), The comet is coming, Preoccupations, First aid kit, Leftfield (uitkijken in 23)
Nederlands: Goldband , Boudewijn De Groot, Merol, Meau, S10, Froukje, Eefje De Visser, Aafke Romeijn, Roosbeef, …
Return: Florence & the machine , Placebo, Band of horses, Afghan Whigs
Badbadnotgood: Arctic monkeys, Editors, Arcade Fire
Show: Rammstein
CD 2022
Ode to Arno …
Cat Power - Covers - derde coverplaat van Chan Marshall
Elvis Costello & The Imposters - The boy named if 67 - cfr Attractions
Nell & The Flaming Lips - Where the viaduct looms - Britse tiener + Lips, Cave covers aanpakken
Silverbacks - Archive material - postpunk Dublin
Yard act - The overload - postpunk UK  + praatzang à la The Fall
Adele - 30 - 5Y later
Eels - Extreme witchcraft – met John Parish, fris, inspiratievol

alt-j - The dream - indietronica op z’n best
Big Thief - Dragon new warm mountain, i believe in you - dubbelalbum, pakkende indie, roots, pop
Black country, new road - Abts from up there – Brits, avantgarde, indie , eigenzinnig , toegankelijk
Beach house - Once twice melody - melancholieke dreampop
Spiritualized - Everything was beautiful - luisterplaat van allerlei genres , repetitieve tunes

Charlotte Adigery & Bolis Pupul - Tropical dancer - r& b, electropop, arty kids
Aldous Harding - Warm chris - indiefolkpop, sing/songwriting van licht-donker
Stromae - Multitude - fris, opgewekt, ritmisch, integer, kritisch
The weather station - How is it that i should look at the stars - melanchopop op z’n Joni Mitchells
Band of horses - Things are great - intense pop, roots indie - mooie comeback
Goose - Endless - combinatie electro, pop , dance; sfeer, melodie en rock
Loop - Sonancy - nieuw leven ingeblazen, vooruitstrevende geluidspioniers, elektronica, soundscapes, shoegaze
Midlake - For the sake of bethel woods - spacerock, indie, folk , progrock; vijfde plaat
Placebo - Never let me go - return, na 9 jaar, intense plaat
Selah Sue - Persona - derde studio album, fijne return
Nilufer Yanya - Painless - 2e plaat, sing/songwriting + allerlei stijlen; eclectisch

Borokov borokov - De verkeerde fout - Absurdistisch electropoptrio, pakkende beats en synths
Fontaines d.c. - Skinty fia - Dublin meets Londen; postpunk met ietwat meer electronica
Rosalia - Motomami - Pop, dance, latin, hiphop, ragga; latinpopstar
Wet leg - Wet leg – Brits duo, indiepopnoise van de dames, knipoog sleater kinney-the breeders
Jack White - Fear of the dawn - dampende, groovende, messcherpe, doorleefde rock
Calexico - El mirador - Burns-Convertino, mix rock, americana, tex-mex; melancholie en uitbundigheid
Father John Misty - Chloe and the 20th century - Joshua Tillman, sing-songwritingpop, vierde plaat
Merol - Troostprijs - meidenpop met electrobeat, spitsvondige teksten, rijmen
My baby - Sake sake sake - exotische melodieuze rock , blues en dance, groove en opwindend
Kae Tempest - The line is a curve - poëzie en muziek in perfecre combinatie; rhymes
Kurt Vile - Watch my moves - indierootspop, wisselend materiaal
Warmduscher - At the hotsot - Brits combo, garagerock, postpunk , 70sdisco en funk; knipoog Tarentino

Ibeyi - Spell 31 - twee zusjes brengen een smeltkroes samen in fijne popsongs
Sharon Van Etten - We’ve been going about this all wrong - NY-se , zesde album reeds, artistiek sterk in soort dodenmarstempo
Arcade Fire - We - opvolger van ‘everything now’, vijf jaar later, meeslepend, intens
Bear’s den - Blue hours - popfolktronica , vijfde album , weemoed, spannend, meeslepend
The black keys - Dropout boogie - gitaar rootsrock’n’blues, bedreven, spannend
Porridge radio - Waterslide, diving board, ladder to the sky - Brits kwartet rond Dana Margolin, indiepoprockend
Rammstein - Zeit - metal, absurditeit op z’n best
Rolling blackouts C.F. - Endless rooms - indiegitaarpop Australië, rinkelpop , ingetogener nu
Warpaint - Radiate like this - kunstzinnig , zweverige vrouwenpop
Kevin Morby - It’s a photograph - indie-americana, meeslepend, intens

Florence & the machine - Dance fever - Florence Welch, pop met orkestrale bombast
Sinead O’brien - Time bend and break the bower - Ierland, inspiratie bij Patti Smith, Mark E. Smith, ref Dry Cleaning
The smile - A light for attracting attention - Thom Yorke-Jonny Greenwood, met Tom Skinner in de voetsporen v Radioheads werk
TV Priest - My other people - Britse poppunk, dwingend, intens , creatief
Ila - Felt - Belgische PJ Harvey, Nieuwe Lichting 2022
Flip Kowlier - September – W-Vlaamse troubadour, melancholiek, humoristisch

Superorganism - World wide pop - knip- en plakwerk op het achterplan, meer solide
Jack White - Entering heaven alive - Tweede plaat dit jaar, Jack White formule als vanouds, doorleefd, intens , barokstyle
Working men’s club - Fear fear - Naar de Manchester glorie als New Order, electrogroove met punkfunk op z’n LCD’s
Wu-Lu - Loggerhead - militant, Miles Romans-Hopcraft, 90scrossover van pop, rock, metal, hiphop, evenzeer intens, introspectief
Black midi - Hellfire - freestyle stijlen, avantgarde , met noise, freejazz, funk, indie, progrock, enz
High Hi - Return to dust - Electropop uit ons landje, eenvoudig, treffend
Soccer Mommy - Sometimes forever - Uit Nashville, Sophie Allison, lofi, indie, rock,; intiem, kleurrijk, arrangementvol

Julia Jacklin - Pre pleasure
- sing/songwriting uit Australië, pop, indierock tussen Fleetwood Mac-Lordi

Christine & the queens - Redcar, les adorables étoiles - Héloise Letissier aka Redcar, groteske popelektronica, pop noir
The lounge society - Tired of liberty - Britse postpunkpop, knipoog Squid
Tamino - Sahar - eerlijk , intieme pop van deze Vlaamse Egyptische sing/songwriter Tamino
The afghan whigs - How do you burn - 57 stormram Greg Dulli gaat tekeer als vanouds, met gedreven, meeslepende, duistere lagen (soul) rock + bijdrage wijlen M Lanegan
Death cab for cutie - Asphalt meadows - Ben Gibbard & band blijven een sterkhouder in broeierige indiegenre
Ruben Block - Looking to glide - pop en rock met een elektronica-/drumgroove; producer Mitchell Froom
The comet is coming - Hyperdimensial expansion beam - jazz, elektronica, avantgarde; kruisbestuiving, avontuurlijk
Yeah yeah yeahs - Cool it down - bijna tien jaar later; drietal rond Karen O, respectabele pop met synthwave

Bill Callahan - YTLJAER - sing/songwriting, duister, broeierig, ingetogen
Sudan Archives - Natural brown prom queen - rond Brittney Parks, hiphop, soul, r&b, dance en elektronica; een do-it-all
Dry Cleaning - Stumpwork - rond Florence Shaw, vervolgverhaal van raadselachtige, hoekige indie/postpunk met vrouwelijke praatzang
Arno - Opex - laatste studioalbum dat postuum werd uitgebracht, sterk materiaal met gastvocalen; Arno, 72 jaar
Marble sounds - Marble sounds - Warme dromerige pop
Preoccupations - Arrangements - postpunk met 80s referenties, donker, alternatief, goed

The cool greenhouse - Sod’s toastie - Britse groovende postpunk met praatzang
The Haunted Youth - Dawn of the freak - weemoedige, sfeervolle , meeslepende indiepop
Warhaus - Ha ha heartbreak - treffende, broeierige nachtelijke pop, verloren liefdes
Weyes blood - And in the darkness, hearts aglow – sing/songwriting, Natalie Mering , trage, slepende muziek met brede arrangementen
Bruce Springsteen - Only the strong survive - heerlijke soulrockende coverplaat
Daan - The rise - rock, pop , dance en elektronische pop, return na Dead man ray
First aid kit - Palomino - Zweedse roots, pop; sfeervol, dromerig, poppy, broeierig, zusjes sterke samenzang
Personal trainer - Big love blanket - Willem Smit en c° - indiepop
Zwangere Guy & Lander Gyselinck - Pourriture noble - interessante samenwerking hippop met avontuurlijk drumwerk en jazz ; beetje link naar Gangstarr-Guru
2023
Leftfield - This is what we do - loodsen doorheen de dance met verschillende bijdrages
doorbraak Gabriels

FR site – overzicht van de Fr collega’s
Les 'Tops' 2022 De Musiczine

Hertals RockCity 2023 - Never too old to Rock'N'Roll !

Geschreven door

Hertals RockCity 2023 - Never too old to Rock'N'Roll !
Hertals RockCity 2023
Den Dreef
Vorselaar
2023-01-13
Erik Vandamme

De organisatie van Hertals RockCity had voor zijn editie met heel wat tegenslagen af te rekenen … In eerste instantie zou The Exploited Vorselaar onveilig komen maken, maar die moesten wegens hartproblemen van frontman Wattie, die tijdens een show in Colombia door de benen zakte, afzeggen. Last-minute kwam het bericht dat de gitarist van Warriors een werkongeval heeft gehad en twee weken niet kon spelen. Ze werden vervangen door Unite Against Society.
Op de koop toe sukkelde organisator en zanger van Funeral Dress met een keelontsteking, waardoor even werd gevreesd dat ook hij niet kon optreden. Gelukkig stond hij er wel, en hoe! De energie van de oude tijden spatte gewoon de hele avond uit de boxen, de sfeer zat er goed in, en er kwam een publiek van alle leeftijden opdagen om er een wervelend punk feest van te maken.

We waren door omstandigheden te laat om Midnight Tattoo aan het werk te zien, maar net op tijd om de hongerige wolven van Unite Against Society (****) het podium te zien bestormen. De uit Herentals afkomstige band heeft er wat jaren op zitten, In de jaren '90 hebben ze hun stempel gedrukt op het Belgische punk gebeuren. Recent kwam zelfs een nieuwe plaat op de markt, dertien jaar na hun laatste release 'Our Way', de compilatie ‘The Early Years 1997-2007' in het midden gelaten. De band had er zin in , vol overgave gingen ze te werk. Een heel beweeglijke frontman stormt over het podium als een bezetene; we hoorden snoeiharde, meedogenloze riffs. Unite Against Society klonk energiek en tekende meteen vor een punkfeestje!

The Kids (*****) na circa 46 jaar zijn nog steeds alive and kicking; ze gaan als Jonge wolven, gretige wolven tekeer. . Ludo en Luc spuwen als vanouds hun gal uit met songs als “No Monarchy”, “Facist Cops”, “Do you love the Nazi's'” en krijgen iedereen mee met hun hit “There wille be no next time”. Een uiterst genietbare set van deze oude energieke gasten.  De sound werd gestuwd door de indringende vocals van Ludo, die er naar goede gewoonte niet teveel woorden aan vuil maakt; de nummers volgden elkaar snel op. De band ging fel tekeer. Hier speelde de leeftijd geen rol. De set werd dan ook op wervelende wijze afgesloten, fans bestormden het podium en iedereen zong “If the kids are united” uit volle borst mee Klasse! Show na show, jaar na jaar blijft de band een strak tempo aanhouden. Een uiterst respectvolle band dus.

Dat Dirk een keelontsteking had, was tijdens het optreden van Funeral Dress (*****) bitter weinig van te merken. Funeral Dress ging volledig uit zijn dak. Het viel ons wel op dat de gitaristen de vocals deel afsnoepten van Dirk; ze leverden hun bijdrage dus, maar al bij al is het de imposante frontman die met zijn stem en uitstraling zorgt dat je met de vuist in de lucht uit volle borst staat mee te brullen. We voelden ons terug ‘ne jongen gast’ in deze muzikale tumult! Wat een ontspannende, energieke set speelden ze, een lekker old school punk feestje dus.  

Na de wervelstorm van twee Belgische punkgoden, hadden we nog Cockney Rejects (*****), die aan een afscheidstournee bezig zijn. De band ontstond in 1976 en  worden gezien als pioniers van de Oi! Punk beweging. Ze nemen dus afscheid langs ‘de grote poort’, en speelden vol enthousiasme. De beweeglijke, goed bij stem zijnde frontman tekende samen met de band voor een wervelend afscheidsfeest alsof het weer 1976 is. Wat een gretigheid, met een verschroeiend harde, snelle, luide sound.
Punk is zeerzeker nog niet dood als je hen en onze Belgische vrienden hoort. Meer hadden we dan niet nodig om met een goed gevoel naar huis te gaan.

You're never too old to rock’n’roll! Volgende afspraak op 5 maart 2023, dan komt The Exploited die inhaalmatch spelen. Be there …
https://www.facebook.com/photo?fbid=515373987357578&set=a.437563391805305

Pics homepag: Luc Luyten (who cares) (band: Funeral Dress)
Organisatie: Hertals RockCity, Herentals

Pagina 4 van 830