logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Zara Larsson 25...
Shaka Ponk - 14...

F.O.D.

Ontario

Geschreven door

Eind 2011 recenseerden we de debuutep van de vier Antwerpenaren van F.O.D.  We herinneren ons een degelijk plaatje van een band die sterk  geïnspireerd was door grote voorbeelden als Lagwagon en Bad Religion.  De eerste betrachting van het viertal was duidelijk om zoveel mogelijk optredens te scoren. We zijn anderhalf jaar later  en F.O.D. is terug met een zeer opmerkelijk eerste full album.  Het is zo klaar als een klontje dat men een reuzenstap voorwaarts gezet heeft! 
De muziek van de heren is een heel  stuk gediversifieerder en we horen een punkband met een eigen geluid en een eigen smoel.  De invloeden van de genoemde punkgrootheden zijn er nog wel maar veel minder manifest en eenduidig...
De  16 tracks  zijn stuk voor stuk puntig, energiek en verduiveld catchy.   De muzikanten zijn perfect op mekaar ingespeeld en er is een hoofdrol voor de vocalen van Stijn Dewaele en Hans Roofthooft!  F.O.D  kent bovendien de kunst om op de juiste momenten enkele achtergrondkoortjes in te voegen waardoor je als luisteraar lekker  meezingt. 
Ook de mensen achter de knopjes hebben prima gewerkt want de band klikt veel krachtiger dan ten tijde  van de debuutep. 
Dit plaatje luistert lekker weg van begin tot eind maar kent enkele opmerkelijke hoogtepunten:  zo blazen openers “Racket Rating” en “20 Second Song’” je gegarandeerd van je sokken.  Het melodieuze “Joke” heeft veel weg van een band als Flatcat maar doet de  haren op je armen rechtop staan.  Ook titeltrack “Ontario” is een song die je bijblijft en dan is er nog de single “Carry On”. 
Met de juiste ondersteuning en wat meeval moet deze meezinger in staat zijn de lijst van de Afrekening te halen!  Indien we bij Musiczine punten zouden geven aan nieuwe platen, dan scoorde dit viertal een dikke 9 op 10! 

Beordeling

Ruben Hoeke

Loaded

Geschreven door

Van deze Nederlandse band rond de talentvolle gitarist Ruben Hoeke , die al een onderscheiding op zak heeft als beste gitarist, kreeg de vorige cd ‘Coexist’ al lovende kritiek . Ook van deze opvolger zijn we behoorlijk onder de indruk .
We hebben hier intens broeierige , vette rock’n’roll , in soul gedrenkt, zompige americana en  stampende rhythm & blues, . Een goed gevarieerd album trouwens van meeslepende songs, die durven te rocken , verrassende wendingen ondergaan, intens spannend , beheerst klinken en zich niet verliezen in meligheid . Het materiaal rijpt en krijgt voldoende ademruimte door de soli.
Live  wordt de band geroemd voor hun energieke optredens . Het materiaal op ‘Loaded’ nodigt alvast uit om volledig op te gaan in die dynamiek
Info http://www.rubenhoeke.com

Beordeling

Tannhauser

The House of Sleep

Geschreven door

Pop/Dance
The House of Sleep
Tannhauser
Het Leuvense Tannhauser is niet aan zijn proefstuk toe, is al een tijdje bezig en wentelt zich in het concept van de chillwave – dreampop - shoegaze . Zalvende songs , met een bezwerende trance , én met weerhaken door de verrassende wendingen verwezenlijkt door ijle en sfeervolle synths , dromerige, frisse  en gruizige gitaarklanken , die wat galm en pedaaleffects kunnen verdragen . De zang zweeft ergens over de nummers heen .
Tannhauser omarmt een zachte My Bloody Valentine.  De composities zijn vakkundig in elkaar gestoken.  “Nosedive” , “Slowburn” en de titelsong zijn hier best spannend .

Info http://www.myspace.com/tannhausermusic

Beordeling

Youngblood

EP

Geschreven door

Youngblood - Een Limburgs kwintet dat erin slaagt compromisloze rock te spelen. De vier songs tonen aan dat ze doorsnee intense melodieuze gitaarrock spelen, broeierig , meeslepend, die ademruimte krijgt en durft te exploderen . Niet echt rauw , vettig of slordig , maar eenvoudig en doeltreffend . Meer moet dat soms niet zijn om de aandacht te trekken onder de noemer van frisse gitaarrock.
Info
http://www.youngblood.be 

Beordeling

Felix van Cleeff

Into the dark (mini CD)

Geschreven door

Felix van Cleeff is een Nederlandse singer-songwriter die sterk beïnvloed is door Leonard Cohen en Jeff Buckley.  Hij brengt eenvoudige sfeervolle , verstilde muziek voor bij het houtvuur. Niks nieuws onder de zon , maar toch wist het hout voldoende te knetteren , om de aandacht te behouden . Beste nummer "Before the tide”.

Beordeling

douBt

Mercy, Pity, Peace & Love

Geschreven door

Het trio douBt is gesitueerd in de prog/jazz/avantgarde scene. Het is moeilijk hun muziek te beschrijven. Het is een beetje vanalles waarin jazz, heavy rock en avant garde zijn vervat, en daarom is dit een tamelijk ontoegankelijk album dat pas na herhaalde keren beluisteren openbloeit. Invloeden zijn merkbaar van King Crimson en de Mahavishnu Orchestra en zelfs van Deep Purple (In Rock).
Michel Delville is een begenadigd gitarist.  Dit is hun tweede release op het Moonjune label.

Beordeling

Dead Ends

The Rumour Said Fire

Geschreven door

Dead Ends is een Deense indie rock band. Deze plaat is hun tweede; hun debuut ‘The Arrogant’ werd eerder al goed  ontvangen. Kenmerkend is het lichte gitaargeluid en het gebruik van 80jaren synthesizers zoals we die nog kennen bij Depeche Mode en The Cure. Door het creëren van soundscapes liggen de verschillende songs qua klankkleur nogal dicht bij elkaar. Kortom, licht verteerbare popmuziek met soms heel mooie melodiëen. Beste nummers zijn “Destroyer” en “Dead Leaves”.

Beordeling

Bed Rugs

8th Cloud

Geschreven door

Bed Rugs stond in een vorig leven als The Porn Bloopers en bereikten in 2008 de finale van Humo’s Rock Rally. Uit die jeugdige onbezonnenheid maken ze een nu rijpere evolutie door en komen met bed Rugs aandraven met de fijne plaat ‘8th Cloud’ . De heren uit St-Niklaas klopten aan bij Pascal Deweze , die de productie op zich nam . En de invloed van Metal Molly en Sukilove van Deweze is hier onmiskenbaar te horen , alsook de Britse Last Shadow Puppets , Miles Kane en Noel Gallagher; natuurlijk kun je niet omheen de Beatles en Beach Boys als ankerpunt bij het beloftevolle kwartet.
Ze brengen een boeiende afwisseling van rauwe , snedige , weerbarstige gitaarrock en sfeervolle popsongs met een psychedelische tune , die hitgevoeligheid niet uit oog verliezen , en elan krijgen  door de meerstemmige zang.
Een intrigerende switch krijg je te horen op dit debuut:  “Purple pill”, “Modern freaks” die rocken,  de pop van de single “What does it mean?” , naar een broeierige, mooi uitgewerkte “Mark’s ghost”, die ruimte laat voor de instrumenten , tot de psychedelische tunes van “Dream on” , het avontuurlijke “Subtopia” en de sfeervolle “Be a little strange” en “Shoe” .
Deze Muziek van Eigen Bodem koesteren we ! Bed Rugs heeft een overtuigend , sterk debuut uit.

Beordeling

I The Explorer

Separate Ways

Geschreven door

Ook het West-Vlaamse Roeselare telt vanaf heden een opmerkelijke rockgroep.  I The Explorer is al sinds 2007 actief maar komt nu pas na heel wat experimenteren en enkele personeelswissels met een eerste tastbaar gegeven op de proppen.  ‘Separate Ways’ is de naam van de zeer gevarieerde debuutep waarbij opvalt dat  I The Explorer niet zomaar in een  bepaald hokje te stoppen is.  Zelf zijn we opgegroeid in de nineties en daardoor horen we wel dat het vooral bands uit deze periode zijn die belangrijk waren voor de sound van dit vijftal.  Zo zou de opmerkelijke openingstrack “... Words From The Mountaintop”  perfect passen als opener bij  een show van Dog  Eat Dog of Mucky Pup.   Ook duidelijk zijn de invloeden van grungegrootheden als  Alice In Chains en Soundgarden.  Zo zijn er de opmerkelijke vocalen van Titus Monteyne die refereren naar wijlen Layne Staley en de verschillende stevige, donkere riffs waar de band een patent op heeft (luister maar naar de fantastische openingsakkoorden van ‘Separate Ways’).
Daarnaast is ook een hardere gitaarband als Queens Of The Stone Age (check de gitaren op “Hundred Songs”) nooit ver weg, de mannen houden er duidelijk van om regelmatig stevig van jetje te geven.  
Een puike debuutplaat dus en een mooi visikaartje voor deze Roeselarenaren. We eindigen met het uitreiken van een bonuspunt voor het zeer verzorgde artwork. Surf snel naar www.itheexploder.be .

Beordeling

The Fellows

Decay

Geschreven door

Opnieuw kwaliteitsvolle punk van eigen bodem, zo kunnen we in enkele woorden de tweede plaat van het Belgische The Fellows omschrijven.  ‘Decay’ is na ‘Passion, Pleasure & Pain’ uit 2009 de tweede worp en bevat negen korte en snelle punksongs.  Het is duidelijk dat de vijf heren hun inspiratie haalden bij Amerikaanse punkgrootheden als Bad Religion, No Fun At All, Pennywise en The Descendents.  Dit stoort ons echter voor geen seconde want The Fellows brengen hun muziek op een uiterst vermakelijke en catchy wijze.  De verschillende nummers zijn goed opgebouwd en knallen lekker uit de speakers.  The Fellows weten duidelijk hoe je een prima punksong in mekaar knutselt!  Onze uitschieters zijn opener “Decay”, “Never Again”, het uiterst meezingbare “Low Rain” en afsluiter “Late At Night. Wedden dat je na een handvol luisterbeurten lekker meebrult met The Fellows?

Beordeling

Pagina 38 van 56