logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Editors - Paasp...
mass_hysteria_a...

Muffler Men

EP

Geschreven door

Muffler Men is een kwartet uit Oost-Vlaanderen, die het houdt op de ‘90’s melodieuze grungerock van bands als Stone Temple Pilots, Alice In Chains en de subtiliteit toevoegen van een Foo Fighters, The Posies en QOSA. De drie songs op de EP “Every piece of you”, “Shiver” en “Killer on the loose” zijn leuke, broeierige snedige rockers, die oog hebben voor finesse en een broeierige spanning.
MM heeft wat in z’n mars en beschikt over heel wat rockcapaciteit.Bijgevolg smaakt dit duidelijk naar meer. Nu nog dat tikkeltje eigenheid en de spotlight kan terecht op hen worden geplaatst.

Info op http://www.myspace.com/mufflermen

Beordeling

Mogil

Ro

Geschreven door

Radical Duke presenteert Mogil met ‘Ro’, een album, die al twee jaar geleden z’n eerste voetsporen kreeg en in een kerk is opgenomen in IJsland. Niet voor niks is het gezelschap voor de helft IJslands en voor de andere helft Belgisch. Ze brengen een unieke mix van jazz-klassiek, soundscapes en experiment. Hun unieke sound combineert zowel Scandinavische als Europese klanken en roots. De eigen composities, gebaseerd op oude IJslandse teksten, kunnen zelfs in die typische volksmuziek worden ondergebracht.
De prachtige sopraanstem van Heida Arnadottir is echt om bij weg te dromen, en hoewel je er geen jota van verstaat, blijf je toch geboeid. De zanglijnen doen denken aan de polifonische gezangen van vroegere tijden. Daar zal hun klassieke scholing wel voor iets tussen zitten. Alvast een heerlijke cd om te beluisteren, en een link naar onze DAAU. Geen toeval dus dat ze op het label van de Anarchisten verschenen

Mogil
Heida Arnadottir: zang
Aki Asgeisson: kerkorgel
Ananta Roosens : viool - zie track 4 “Sagan oll »
Jochim Badenhorst: klarinet/saxofoon
Hilmar Jensson : gitaar

Info: http://www.radicalduke.com of http://www.myspace.com/mogilro
 

Beordeling

Roadburg

Raise cain

Geschreven door

Het Limburgse Roadburg en The Galacticos zijn muzikale broertjes van elkaar in die zin dat twee leden deel uitmaken van beide bands, zanger Siegfried Smeets van Roadburg speelt toetsen bij The Galacticos en zanger Thibaut Vaninbroukx van The Galacticos speelt gitaar bij Roadburg. Beide groepen speelden de finale van de Humo’s Rock Rally in 2008, behaalden al een fijn prijzenpakket, waaronder de Limbomania wedstrijd en mochten al op Pukkelpop spelen. Mooie referenties alvast!
Roadburg is het donkere broertje van The Galacticos, want die Galacticos houden het eerder op fris, sprankelende, opwindende, leuke catchy poprock, luister maar eens naar de EP ‘Phone Home’ en de single “Humble crumble”. Roadburg stelt dromerige indiepop centraal, want we horen bezwerende, intrigerende gitaarpartijen, zweverige toetsen en warme, melancholische vocals. Het zijn radiovriendelijke poprockende nummers, waarvan “Turn the radio off” en “Instant flowers” al meteen in het oog springen. De groep gaat richting dynamiek op de eerste songs, laat de psychedelica doorklinken op “Plenty of peace left”, durft avontuurlijke wendingen aan op “A sonic journey” en kiest voor een dromerige aanpak op de afsluitende songs. Enthousiasme en tristesse zijn hier mooi in elkaar verweven en zorgen voor een afwisselend broeierige, sfeervolle puike songs
Btw even meegeven dat de binnenhoes, waar de leden in het water staan, veel mee geeft van Slint’s ‘Spiderland’, niet voor niks zijn de slepende melodielijnen als referentie voor hun debuut ‘Raise cain’.

Info op http://www.myspace.com/roadburg 

Beordeling

Gentlemen Of Verona

Brutally Honest

Geschreven door

In 2008 kwam het garage rock’n’rollende Gentlemen Of Verona aandraven met een pittig gedreven titelloze debuutplaat. Ze leunden toen nauw aan de begindagen van Polly Harvey (plaats haar debuut ‘Dry’ er maar eens naast!), het rauwe The Kills, de ‘Fever to Tell’ van Karen O’s The Yeah Yeah Yeahs en het onvolprezen nineties ladybands L7 en Babes In Toyland. We hoorden ruwe melodieuze gitaarrock, spannende melodieën en een zangeres, Debby Termonia, die over een emotievolle, heldere stem beschikt en kan hijgen, zuchten en kreunen, wat de songs een meerwaarde bezorgde!
Het aanstekelijke geluid zetten ze duidelijk verder in de opvolger ‘Brutally honest’. Ze kregen belangvolle tips en er waren bijdrages van o.m. Frankie Saenen (The Scabs/The Kids), boegbeeld Willy Willy en Jesse Hoff, die de gitaarversterking een elektronische tint gaf. Een voller geluid dus, een broeierige intensiteit en balancerend tussen de rauwheid en een puur poprock geluid.
Het is een opwindend boeiende plaat geworden, die vooral Polly Harvey en Karen O door de mangel haalt; de rockende “Drivr” en “Jade” staan mooi naast het sfeervolle “Tape hiss” en het opbouwende “Wasted”. En tot slot haalt het kwintet alle invloeden en variaties uit de kast op “Goodbye”, die op verbluffende en overtuigende wijze de tweede cd besluit. Sterke plaat van de Limburgers …

Info op http://www.gentlemenofverona.com

Beordeling

Maximus

Mesmerize

Geschreven door

We voelen de lentekriebels bij het horen van de tweede cd van Maximus, het muzikaal project van do-it-all Yannick Uyttenhove. Hij speelde zich al in de kijker als support van Novastar en ook Sweet Coffee trok de man mee in de Culturele Centra. Uit z’n titelloos debuut van 2008 onthielden we al leuke popsongs “Good vibrations”, “Love supercat Mindy” en “Pornstar tity”. De tweede plaat brengt speelse, frisse pop die mijmeren aan het sfeervolle materiaal van Jon & Vangelis, Emerson, Lake & Palmer en Alan Parsons. Niet voor niks horen we in “You’re the voice” de link met “State of independance”, die Jon & Vangelis eerder al coverden van Donna Summer.
Hij weet te ontroeren en geeft de melodieus onschuldige songs een ‘positive vibe’; luister maar eens naar “Mrs Amélie”, “Woman in the military”, “Champagne in the living room”, “Claudia” en de single “One of us”. Puik werk van de singer/songwriter op bas die vocaal onrechtstreeks refereert aan Robbie Williams …Nu nog de succesvolle wonderboy …

Info http://www.maximusmusic.com

Beordeling

Dez Mona

Hilfe kommt

Geschreven door

Dez Mona, onder de tandem Gregory Frateur (zang) – Nicolas Rombouts (contrabas) zijn al toe aan hun derde cd; het uitgebreide collectief mag nu toch wel eens dié verdiende erkenning krijgen. Ze deden beroep op Paul Webb van wijlen Talk Talk, die de songs een broeierige spanning biedt, een sfeertje ten tijde van ‘The spirit of Eden’ en van de soloplaat van Beth Gibbons (Portishead).
In hun materiaal horen we een sterke combinatie van pop, jazz, blues, gospel en chanson in het verlengde van o.m. Gavin Friday, Antony& The Johnsons en Moondog Jr. Het volle stemgeluid van Frateur is bepalend voor de theatrale dramatiek die de songs ademen. Het donkere kantje en het vleugje experiment blijven mooi bewaard in de aangrijpende sound, maar ze kunnen ook rocken en houden er lichtvoetig materiaal op na. De demonische krachten hebben ze met de jaren wat bijgesteld. De eerste songs “Beyond redemption”, “Carry on” en “Get out of here” zijn de basis van die variaties en zorgen ervoor dat we te maken hebben met een spannend plaatje.
Info op http://www.dezmona.com

Beordeling

Yew

White swan on black water

Geschreven door

Het beloftevolle Yew, een Luiks kwintet debuteert met ‘White swan on black water’. Een prachttitel voor een cd trouwens. Het jonge gezelschap put uit de energie van de alternative folkrock van The men they couldn’t hang, The Waterboys en The Levellers, grijpt terug naar de ‘70’s retrofolk van Fairport Convention en Steeleye Span en schiet met stevige Dropkick Murphys punk. Integere en zwierige vioolpartijen kruiden de sound die nog wat meer gevarieerd en breder wordt door uitstapjes naar de americana/blue grass en tropische geluiden. Het draait ‘em rond de klankkleur en leuke, frisse tegenstrijdigheden in de sound en songtitels.
Ze bijten meteen sterk van zich af en scherpen de aandacht met “May I have” en “Jacobites by name” door een bedreven geluid en verrassende wendingen. Stijlvarianten horen we dan o.a. in “Kingston Dublin”, die reggae, punk en folk experiments samenbrengt, een freakfolkende “Mobile beer” en een klassiek neigende titelsong. Ook de instrumentale nummers zijn de moeite waard, zorgen voor een aangename afwisseling en staan mooi verdeeld tussen de andere nummers.
Kortom, Yew lijkt ons een fijne ontdekking.

Info op http://www.myspace.com/yewbelgium 

Beordeling

Société Anonyme

Société Anonyme – EP

Geschreven door

Na de sabbatical van de Belgisch beloftevolle indieband Orange Black besloot drummer Micha Onzia nieuwe wegen in te slaan. Hij kon zanger Ludovic Nyamabo, Mathias Onzia en de broers Bens en Larsen Bervoets (Maxon Blewitt) op de kop tikken. Tot slot werd met een blazersectie de Antwerpse band Société Anonyme een feit. Ze hebben hun eerste EP uit in eigen beheer, halen inspiratie bij Sly & The Family Stone, Prince, Amp Fiddler, doen de dagen van het onvolprezen Wizards Of Ooze heropleven, en stralen een Maroon 5 sfeertje uit.
Ze brengen aanstekelijke, frisse en sfeervolle soul/jazz/pop, met dwingende funky ritmes en blazers. De eerste drie songs “Doesn’t matter”, “Last night” en de single “Luvsong” klinken groovy, werken in op de heupspieren en kunnen een stomend setje opleveren. De twee volgende “Gone” en “Dry London Gin” zijn emotievoller en dwingen een rokerige nachtkroeg af. Trouwens Peter Revalk van de oude Wizards trok met het voltallige gezelschap de studio in om de EP in te blikken … Zo zie je maar …

Info http://www.societeanonyme.be 

Beordeling

Confuse The Cat

Kericky

Geschreven door

Confuse the cat dompelt de nieuwe langspeelplaat volledig in sprankelende, frisse wavepoprock onder. Invloeden van Psychedelic Furs en Gang Of Four zijn duidelijk hoorbaar in de stuwende rocksongs als “Koi”, “Get the bullets” en “Paul’s eyes”. De band houdt zich vast aan de eighties traditie en durft breder te gaan door vette basses, dubeffects en groovy reggaebeats, waaronder op “Jackal at 10 ‘O Clock” en “Snaky eyes”. Ze herinneren aan Pil’s Jah Wobble en ‘Sandinasta’ The Clash.
‘Kericky’ bevat pakkende en swingende songs, die het verdienen opgemerkt te worden.

Info op http://www.myspace.com/zealrecords

Beordeling

Assunta Mano

Say it

Geschreven door

’Say it!’ is de tweede cd van Assunto Mano, de semi-akoestische band rond de songschrijfster Assunta Mandaglio. Het is de opvolger van al in 2004 verschenen cd ‘A-get-well-balloon’ Haar gemoedelijke songwriterpop is gebaseerd rond haar gitaar – en pianospel en haar warme, sfeervolle stem, die ergens hangt tussen Norah Jones en Lize Accoe (ex Delavega). Melodieus dromerige, ontroerende songs, die een geheel zijn van pop, jazz, soul, blues en een vleugje latino en Africano.
Samen met haar begeleidingsband heeft ze een pak volwassen, uiterst genietbare, kleurrijke en afwisselende songs klaar. En ze weet je in te pakken met enkel sober gehouden, breekbare songs als “Daylight” en “Ghost”.
’Say it!’ is een gevarieerde plaat van een talentrijk singer/songwriter met Italiaanse roots. Ze deed beroep op de Londense producer Matt Foster, die eerder al instond voor werk van Jamiriquai, Coldcut , Sugababes en Whitney Houston.

Info op http://www.assuntamano.com

Beordeling

Pagina 51 van 56