Bombino, rond bandleider/songschrijver/gitaar-maestro Omara Moctar heeft nieuw werk uit. Na het album ‘Deran’ uit 2018 (waarmee hij de eerste muzikant uit Niger met een Grammy-nominatie werd en als Best Global Album een A2IM Libera Award won!) tourde hij met zijn 'Sahara rock' (= een opzwepende mix van folk, rock, blues, funk en world music). In 2020 werd ‘Live In Amsterdam’ uitgebracht.
Het nieuwe album ‘Sahel’ werd opgenomen in Casablanca (Marokko) en is een persoonlijke plaat. Hij komt op voor 'zijn' Tuareg bevolking, de nomadische stammen die verspreid zijn over de Noord-Afrikaanse landen, aangeduid als de Sahel-regio. Hij zingt in de ‘Tamasheq taal’ over"Let's protect our brothers wherever they are because we are the same!".
Hoewel we als leek de teksten niet begrijpen, voel je wel de sfeer uit die Afrikaanse stammen We gaan de confrontatie aan, en genieten van de Afrikaanse ritmiek, tekstueel het soort protest tegen discriminatie met een vuist in de lucht.
De sound en de maatschappijkritiek moet je laten inwerken. Ondanks de uitbuiting en pijn heerst er muzikaal een soort ontspanning en feest. Een boodschap van hoop geeft Bombino in een wereld vol vertwijfeling. Je wordt door Bombino meegevoerd naar het stofferige woestijnzand, van het ingetogen “Ayo Nigla” tot het opzwepende “Si Chilan” voel je gewoonweg die Afrikaanse vibe.
Protest plaat om muzikaal te koesteren.

Tracklist: Tazidert 04:56 Alwane 04:04 Aitma 04:10 Si Chilan 03:57 Ayo Nigla 04:11 Darfuq 05:49 Ayes Sachen 05:22 Nik Sant Awanha 04:36 Itisahid 03:44 Mes Amis 05:14

Vergeet Tinariwen, Tamikrest of Terakraft. De Afrikaanse desert blues heeft een nieuwe koning en die luistert naar de naam Bombino. Deze Nigeriaan is vaag geïnspireerd door de allergrootsten: Mark Knopfler, Carlos Santana, Jimi Hendrix en Bob Marley en dat hoor je toch wel een beetje in zijn muziek. Bombino heeft net zijn nieuwe album ‘Deran’ uit, waarbij hij die invloeden mixt met wereldmuziek.

Bombino moest in 1990 vluchten uit Niger vanwege een dreigende vervolging bij de opstand van de Toeareg. In Algerije en Libië begon hij als jongeling gitaar te spelen en kwam hij in de band van Toeareg-gitarist Haja Bebe. In 2007 kan hij terugkeren, maar enkele jaren later moet hij alweer vluchten als enkele van zijn bandleden vermoord worden omdat de regering gitaren beschouwden als symbolen van de Toeareg-revolutie. Nog een paar jaar later kan hij opnieuw terugkeren naar Niger. Intussen is Bombino’s muziek al internationaal opgepikt en wordt die een hit op de World Charts van iTunes.

Dat succes zorgt ervoor dat hij een Stones-cover mag opnemen met Keith Richards en Charlie Watts en dat Dan Auerbach van The Black Keys en David Longstreth van Dirty Projectors albums van Bombino gaan producen. Daar stapt de Nigeriaan helemaal van af voor het nieuwe album ‘Deran’. Die Amerikanen hebben zijn bekendheid misschien wel een boost gegeven en hebben vele deuren voor hem geopend bij labels, bij media en in het concert- en festivalcircuit, hij keert liever terug naar zijn roots.

Het nieuwe album werd daarom in Cassablanca opgenomen met de band die de Nigeriaan al langer begeleidt. Daarbij de Amerikaanse drummer Corey Wilhelm , de in ons land verblijvende bassist Youba Dia (Mauretanië), de Toeareg-gitarist Illias Mohammed, keyboardspeler Mohammed Araki uit Soedan en percussionist Hassan Krifa uit Marokko. Gastvocalen komen van Bombino’s neven Anana ag Haroun (zanger van de vanuit Brussel opererende Toeareg-band Kel Assouf) en Toulou Kiki.

Muzikaal en inhoudelijk keert Bombino op ‘Deran’ helemaal terug naar zijn roots. Hij mengt rootselementen met subtiele hints naar blues (Santana), rock, folk en reggae. Wie een beetje vertrouwd is met Ali Farka Touré, Habib Koité, Imarhan, Tinariwen of Tamikrest zal dit zeker weten te smaken. Het is zomers en het ademt warmte en een diep respect voor de tradities en waarden uit.

Deze zomer speelde Bombino reeds op het Ottertrotterfestival in Mechelen, maar in het najaar komt hij nog terug voor shows in o.m. Oud-Turnhout en Gent.