Op de vorige platen van Tom Krell , het alter ego van How to dress well, kregen we een gelaagd indie geluid , omgeven van r&b, postdubstep , trippop en orkestratie , in een evenwichtig geheel van akoestische en elektronische arrangementen. Zijn karakteristieke , licht galmende falsetto stem geeft zeggingskracht. Zijn emotionele leefwereld wordt verhaald, ook op de nieuwe plaat , die muzikaal wordt verwoordt in compacte , dromerige , mooi uitgediepte songs , vanuit verschillende invalshoeken . Er is nagedacht en het materiaal zit subtiel in elkaar en heeft een (glossy) randje. Minder weird en beduidend toegankelijker . Het onderstreept zijn productionele eigenzinnigheid en persoonlijkheid . ‘Care’ , het werkt helend goed!
De in Berlijn wonende Amerikaan Tom Krewell verloochent die Duitse krautrock zeker niet in z’n mistige, dromerige , zweverige , sfeervolle songs . Ze zijn meer gelaagd en subtieler dan op de vorige ‘Total loss’ ; ze zijn omgeven van r&b , orkestratie, postdubstep en trippop geluidjes, gedragen door z’n karakteristieke, licht galmende falsetto stem , die - minder dan op die vorige -, op het voorplan treedt . Alles lijkt evenwichtig verdeeld tussen akoestische en elektronische arrangementen. Op die manier klinkt het geheel toegankelijker en minder weird. “What you wanted” , “Face again”, “Precious love” , “A power” en “Very best friend of” zijn het meest extravert en roepen tunes op van Jamie Woon, James Blake en The xx. “Repeat pleasure” is een aangenaam sfeervol poppy nummer en vormt samen met het licht bombastische “Words I don’t remember” het single aanbod. Rodaidh McDonald (The xx , Savages, Gil Scott-Heron) tekende voor de plaat en zorgde dus voor die muzikale balans in Krewells emotionele leefwereld …Fijn plaatje opnieuw!
Zijn soulvolle songs zijn doordrenkt van weemoed en twijfel, maar op het podium straalt hij één en al vastberadenheid en joie de vivre uit. In de studio leeft hij een solitair bestaan op zoek naar de meest vernuftige samples en soundscapes, maar live ontpopt hij zich tot begenadigd en overtuigend performer. Welkom in de schizofrene schemerzone van Tom Krewell, aka How To Dress Well!
De breekbare indie R&B pop op doorbraakalbum ‘Total Loss’ had op velen een verslavende uitwerking en dankzij het dit jaar verschenen ‘What Is This Heart?’ is de afkick periode nog niet onmiddellijk in zicht. Met meer akoestische en iets minder elektronische arrangementen, waardoor het concert een pak steviger en directer klonk dan wat we doorgaans van deze jonge Amerikaan gewoon zijn. En waarmee hij de lat opnieuw een pak hoger legt voor hippe generatiegenoten als The Weeknd en Frank Ocean.
How To Dress Well had die avond in de AB Club nog altijd heel wat innerlijke demonen uit te drijven. Op “Repeat Pleasure”, “Face Again” en “Words I Don’t Remember” wisselden tegenstrijdige emoties zoals verlies en verlangen, blijheid en verdriet elkaar sneller af dan een rollercoaster. Zonder ooit overdadig te worden. Ingetogen stiltes en rustpauzes blijven een essentieel onderdeel in de songs. Ze vormden bovendien een bijzonder geslaagd contrast met de diepe bastunes die net zoals bij “The XX” soms vanuit een ander universum lijken komen aangezwollen.
Met de eindeloos in de zaal weergalmende falset op “Suicide Dream Part 1” toonde Tom Krewell zich van zijn meest kwetsbare kant voor een murw publiek. En alsof dat nog niet volstond brak op “Set It Right” de apocalyps pas echt uit.
De veelvuldige en bijwijlen hilarische interacties met het publiek tussen de songs door brachten misschien iets te vaak de vaart uit het concert. Maar dat is niet meer dan detail kritiek. Het AB publiek koesterde How To Dress Well en de wederzijdse lofbetuigingen klonken niet minder oprecht.
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
How to dress well aka de Amerikaan Tom Krell is aan z’n tweede album toe . We hebben hier te maken met dromerige , zweverige pop , gevoelig uitgebalanceerd en uitgewerkt en in een wazige mix gedropt van trippop, r&b, soundscapes , knisperende elektronica, orkestraties en reverb , bepaald door de karakteristieke falsetto .
Indringend , smachtend materiaal , een vlucht uit de realiteit , escapisme tussen Antony (& The Johnsons) , Jamie Woon , Get well soon en Bon Iver . Een paar instrumentals vormen de brug naar de broze , hartverscheurende songs .
How to dress well is iets aparts, mooi en uniek!
How To Dress Well
Ancienne Belgique (Club)
Geen donker podium met muzikanten die zoals geestesgenoten The XX hun existentiële angsten liever schuchter belijden in de schaduw. Nee, plaats nemend voor een oogverblindend wit scherm sloeg How To Dress Well het publiek vanaf de eerste noten knockout met een frontale emotionele uppercut. Vooral Tom Krell’s ontwapenende falsetto stem, die dankzij een ingenieuze, dubbele micro opstelling tot in de perfectie verklankt werd, sloeg met verstomming. De boeiende schemerzone van eighties r&b, dubstep ritmes, ijle ambient klanken en breekbare stiltemomenten deed moeiteloos de rest.
‘Total Loss’, de tweede plaat van deze Brooklyner, die volgens de bio grotendeels in de huiskamer zou opgenomen zijn, werd recent - geheel terecht - onder de superlatieven bedolven. Maar wie dacht dat achter How To Dress Well een nerdy, verlegen jongetje zou schuilgaan kwam aangenaam bedrogen uit. Wij zijn in ieder geval nog niet zo gek veel performers tegengekomen die zich, in tegenstelling tot wat de bandnaam zou kunnen laten vermoeden, dermate naakt en breekbaar durven presenteren aan de toeschouwers.
Met een nagenoeg perfecte set bewees Tom Krell, vergezeld van twee kompanen, dat hij vandaag in een ongeëvenaard creatief universum circuleert. “Running Back” was misschien wel de ultieme missing link tussen zwarte r&b soul en hippe blanke electronica, de dansbare neosoul op“& It Was U” degradeerde Jamie Lidell moeiteloos naar de tweede klasse, “Say My Name Or Say Wathever” en “When I Was in Trouble” begonnen als veelbelovende ‘Boards Of Canada’ songs, inclusief nostalgische projecties op de achtergrond, om vervolgens onvoorspelbaar te evolueren tot midnight r&b waarin ook ‘Frank Ocean’ onderdak vindt. Het overrompelende “Set it Right” naar het eind van de set toe liet het publiek met een verdwaasde blik in de ogen achter.
How To Dress Well bracht die avond in de AB Club een onvergetelijk concert dat nog lang zal blijven nazinderen.
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Nooit was in een uitverkochte Charlatan de nerdbrillendichtheid zo groot. Nu ja, Gent is nu eenmaal het Vlaamse Mekka voor de hedendaagse hipster. Bovendien lokt de komst van het obscure How To Dress Well heel wat met iPhone gewapende ruitjeshemden. Helemaal niets mis met dit uiterst gedisciplineerde publiek. Het hoge aantal hipsters per vierkante meter toont vanavond gewoon aan dat het project van Tom Krell immens hot is. De overgetalenteerde Krell brengt ons een soort elektronica van de nieuwe generatie met een heel vette knipoog naar de R&B van de jaren '90. In een klein uurtje toont hij ons hoe zijn vertraagde R&B niet over het podium swingt maar wel kruipt.
Ook al is dit gezien het depressieve kantje helemaal niet mijn geprefereerde stijl, het moet wel gezegd dat de performance technisch gezien helemaal klopt. De etherische, spookachtige kopstem van Tom Krell klinkt voortreffelijk en doet ons soms denken dat hij op de bodem van een koolmijn staat te zingen. Door het gebruik van twee micro's lijkt het alsof hij af en toe in duet gaat met zichzelf. Terwijl hij baadt in de passende visuals overheersen echo en reverb in zijn zangpartijen. Elektronica en de subtiele tussenkomsten van de violist komen nooit echt op de voorgrond. Vocals blijven gewild de hoofdrol opeisen en bij wijlen lijkt dit misschien wel wat geforceerd over te komen.
Net als zijn introverte attitude doet zijn klankenspectrum ons denken aan The XX. Het is vooral spijtig dat het intieme concert soms werd verstoord door het rabarberende volk uit het aanpalende Charlatan-café. Ondanks de deprimerende en soms te gemaakte sfeer zagen we een technisch uitmuntend How To Dress Well. Ik word niet meteen fan maar dit was uiterst leerrijk en al bij al boeiend.
Organisatie: Democrazy, Gent
Nederlands 
Français 
