Macklemore & Ryan Lewis hebben de Europese tour afgetrapt van hun kersverse album ‘The Unruly Mess I’ve Made’. Donderdagavond zagen 11.000 mensen hun liefde voor de bekendste blanke rapper na Eminem bevestigd.

Even leek het in het begin alsof we in een opera beland waren, maar dat was het dramatische begin van “Light Tunnels”. “Light Tunnels” is ook het eerste nummer van zijn nieuwe plaat ‘The Unruly Mess I’ve Made’. Macklemore had strijkers en blazers meegebracht en beloofde meteen aan het uitzinnige publiek om er zijn beste show ooit van te maken. “We zijn hier als vreemden samengekomen, maar we gaan hier weg als familie”. Een goede brug naar “Brad Pitt’s Cousin”, leuk verpakte hiphop met een grappige noot. Bij “Buckshot” maakte hij een fan blij met een getekend mannetje op papier en met “The Shades” rondde hij de promo voor zijn nieuwe album even af. Voor de liefhebbers: die laatste staat overigens enkel op de deluxe versie van het album. Een mooi nummer, maar op het podium kwam het niet echt tot zijn recht. Het daaropvolgende “Arrows” bracht het publiek gelukkig weer in meezingmodus.
We kwamen te weten dat Macklemore al twee dagen in Antwerpen was. Naast wafels eten had hij ook een echte Thrift Shop bezocht. Bontmantel aan en “What what, what, what” dat begon te spelen; meer was er niet nodig om een bom te doen ontploffen in de zaal. Wat een longinhoud moet die man hebben, hij toonde er een sterk staaltje van zijn rapkunsten. Leuk weetje; Macklemore was ook écht in een tweedehandswinkel geweest. Hij en zijn entourage zijn een uur in de winkel geweest.  Hij heeft er niks gekocht, maar handtekende er een paar schoenen en gaf de uitbater vier tickets voor zijn show!
Even terug naar adem happen dan, met het prachtige “Wings”. Een nummer over een jongen die droomt van een paar dure Nike Air-schoenen. Hoewel het nummer eindigt met “it’s just a pair of shoes”,  zal Nike er niet rouwig om geweest zijn dat het logo zowat het hele nummer op het grote scherm te zien was. Marketing of net een aanklacht tegen marketing? Om over na te denken. Net zoals de nummers die daarna volgden: “Same Love”, “Growin’ Up”, ”White Privilege II”, “Kevin” en “St. Ides”. Van gelijke rechten voor holebi’s naar onzekerheid over opvoeding en racisme. Een grote brok na mekaar om te slikken, waardoor de sfeer in de zaal wat plat viel.
Tijd voor wat luchtigere onderwerpen, moet Macklemore gedacht hebben. Hij bestoefte nogmaals onze wafels met slagroom (wie zijn wij om hem daarin ongelijk te geven?). Leuke inleiding voor “Let’s Eat”, een nummer over zijn eetgewoonten. Om de honger te stillen deelde hij boterhammen uit aan het publiek, toch wel net iets minder sexy dan die lekkere wafels! Met “White Walls” gingen we in crescendo naar het absolute hoogtepunt van de avond: “Can’t Hold Us!” . Hij zweepte het publiek op en werd letterlijk door hen gedragen.
Even later haalde Macklemore zijn alter ego met de glittermantel boven. “And We Dance” was de opening voor het héérlijke “Dance Off”. Dat vroeg natuurlijk ook om een échte dancebattle. Hij haalde een meisje en een jongen op het podium om in 20 seconden het beste van zichzelf te tonen. Het meisje ondernam een goeie poging, maar de onbetwiste winnaar was toch de jongen.
Na een vals afscheid moest dé topper van het afgelopen jaar nog komen. De bontmantel en de glittermantel waren intussen ingeruild voor een ruige motorvest. Da’s natuurlijk waar het absurde “Downtown” om draait: cruisen met een bromfiets. De gastzanger die “Downtown” bracht was een leuke meerwaarde aan het concert. Meteen beseften we dat een live zangeres nog een meerwaarde had kunnen betekenen, bijvoorbeeld bij Same Love en White Walls.

De belofte van ‘de beste show ooit’ heeft hij daarmee misschien niet helemaal kunnen waar maken, maar de fans waren absoluut tevreden. Is een artiest die over bromfietsen en tweehandskledij rapt wel credible genoeg om maatschappelijke thema’s aan te snijden? Wat ons betreft wel. Terwijl Eminem met vuilgebekte songteksten de ouders nachtmerries bezorgden, brengt Macklemore nummers die aanzetten tot nadenken. Hij durft zichzelf in vraag te stellen met zowel relevante - als absolute nonteksten. Uitkijken naar Rock Werchter dus, maar dan liefst met wafels in plaats van boterhammen!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/macklemore-and-ryan-lewis-10-03-2016/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/raury-10-03-2016/

Organisatie: Live Nation

Macklemore & Ryan Lewis – Belgian Celebration
Macklemore & Ryan Lewis
Vorst Nationaal
Brussel

Het was een afgeladen volle Vorst Nationaal dat dinsdagavond Macklemore & Ryan Lewis, het Amerikaanse duo dat eind 2012 de Europese hitlijsten bestormde met de ondertussen alom bekende singles "Thrift Shop" en "Can't Hold Us", mocht verwelkomen. Er was duidelijk reikhalzend uitgekeken naar de Belgische stop op The Heist World Tour en tot grote tevredenheid van vrijwel alle aanwezigen stelden ze niet teleur.

Support werd verzorgd door Chance The Rapper, een combinatie van rapper en DJ die er met behulp van populaire klassiekers goed in slaagde om het (vrij jonge maar uitermate enthousiaste) publiek op de warmen. Muziek van de Black Eyed Peas, Justin Bieber, OutKast, … schalde door de luidsprekers, tot groot plezier van de dansende menigte. Een groot half uur nadat Chance het podium opkwam verliet hij het opnieuw op de nagalmende tonen van de Harlem Shake en het uitgelaten publiek dat ondertussen meer dan klaar was voor de veelbelovende hoofd act.

En die beloftes maakten Macklemore & Ryan Lewis meer dan waar. Zelden een artiest gezien die er in slaagt om een derde van zijn set te babbelen en toch het publiek niet kwijt raakt, maar hier is het bewijs: het kan! Verhalen over onder meer zijn gevecht met drugsverslaving werden afgewisseld met bekende en minder bekende songs, stuk voor stuk heerlijk dansbaar. Ook Macklemore en partner in crime Ryan Lewis leken zich enorm te amuseren, merkbaar in zowel hun woorden als lichaamstaal als duidelijke uitbundigheid.

Het was misschien een vreemde keuze om zowel "Thrift Shop" als "Same Love" en "Can't Hold Us", in Europa toch hun bekendste nummers, doorheen de set te spelen. Maar als het publiek naar het einde een climax miste, lieten ze dit niet merken. Van het bejubelen van de Belgische wafels tot het lenen van een bontjas uit het publiek, alles wat Macklemore deed werd op luid gejuich onthaald.
De set liep als een uitermate plezante trein waarbij zelfs de aanwezigen in de stoeltjes binnen de kortste keren stonden te dansen en luidkeels mee te brullen. Het eind kwam duidelijk voor velen veel te snel, en toen de rappers na een uitgesponnen bedanking van hun muzikanten en dansers het podium verlieten, was het protest letterlijk oorverdovend. Niets aan te doen dan, behalve om een nog betere encore neer te zetten, en ook hier slaagden ze in hun doel. Bij de herhaling van "Can't Hold Us", was Vorst Nationaal op ei zo na te klein.

Macklemore & Ryan Lewis zetten een hoogst entertainende en aanstekelijke show neer (compleet met pyrotechniek, vuurwerk een hele hoop glinsterende confetti) die door iedereen gesmaakt werd. Terugkomen, en snel, alstublieft!

Set list: BomBom (featuring The Teaching) - Ten Thousand Hours - Crew Cuts - Life is Cinema - Thrift Shop (featuring Wanz) – Otherside - Starting Over (featuring Ben Bridwell of Band of Horses) - Same Love (featuring Mary Lambert) - Can't Hold Us (featuring Ray Dalton) - White Walls (featuring Schoolboy Q and Hollis) - Wing$
Encore: And We Danced - Irish Celebration - Can't Hold Us (featuring Ray Dalton)

Neem gerust een kijkje naar de pics
Macklemore & Ryan Lewis - http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4133
Chance The Rapper
http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4134

Organisatie: Live Nation