‘The Silent Vigil’ is het tweede album van de Britse deathmetalband Memoriam. Die ontstond uit de assen van Bolt Thrower, aangevuld met snarenplukkers van Benediction. Waar het eerste album, ‘For The Fallen’ vooral voortbouwde op het werk van Bolt Thrower, lijkt de band nu meer een eigen gezicht te hebben. Er wordt vaker melodieus up-tempo (zoals op “From The Flames”) gespeeld dan old-school mid-tempo (zoals op “Nothing Remains”), hoewel dat laatste toch het overwicht houdt. Het groepsgeluid klinkt bovendien organischer, wat ook mag verwacht worden van een band die ondertussen al goed op elkaar ingespeeld is.

De stem van zanger Karl Willets heeft op dit nieuwe album duidelijk meer korrel dan op ‘For The Fallen’. Hij is nooit een nachtegaal geweest en het jarenlange opnemen en touren met een deathmetalband heeft zijn stembanden geen deugd gedaan. Vermoedelijk was het een productionele keuze om niet aan Willets’ stem te gaan sleutelen in de studio, zodat er geen te groot verschil is met wat de band live brengt. In de opnames van de instrumenten ging er veel aandacht naar het vinden van de juiste balans, maar minder naar het zoeken van het perfecte, afgeborstelde geluid per instrument. Dat zorgt voor een lekker rauw geluid.

Het tempo, de opbouw, de hooks en de breaks, zowat alles zit juist. Ook blijft Willets als songschrijver nog steeds overeind. “We Bleed The Same” heeft bv. een stukje van de laatste toespraak van Martin Luther King, maar ook zonder die openlijke referentie geeft deze track een ongemakkelijke update van de discriminatie in de wereld. In “Nothing Remains” gaat het over de impact van dementie op mensen en op “Soulless Parasite” over mensen die zich voordoen als vrienden, maar die achter je rug misbruik van je maken. Heel herkenbaar allemaal.

The Silent Vigil is een fijn deathmetalalbum met een paar kleine verrassingen. Memoriam speelt deze zomer op Hellfest in Frankrijk.

Leeft deathmetal nog? Lokale deathmetalbandjes moeten zich uit de naad werken om aan optredens te geraken. Als ze die al hebben, spelen ze voor hooguit twintig man. Lukt het dan wel als er een bekende buitenlandse band op de affiche staat? Blijkbaar wel. Het Vlaamse Fractured Insanity mocht op mini-tournee met het Britse Memoriam, de nieuwe band van Bolt Thrower-opperhoofd Karl Willets. Vier avonden, verspreid over België, Nederland en Duitsland, maar wel telkens voor een uitverkochte zaal.

Memoriam stond deze zomer reeds op Graspop en is dus best een bekende naam. Toch is de Elpee in Deinze een paar maten kleiner dan zaal Racing in Gavere (op twee boogscheuten van Deinze) waar Bolt Trower in 2006 langskwam om ‘For Those Still Loyal’ voor te stellen, wat hun laatste album zou worden. Redelijk wat fans hadden dat tour-shirt aangetrokken voor het concert in Deinze. Willets liet het in de Elpee niet aan zijn hart komen dat hij voor 150 mensen moest spelen. Reeds vóór het optreden liep hij breeduit lachend tussen het publiek en hij ging gewillig met fans op de selfie.

Maar eerst was er Fractured Insanity. Dit viertal zette in Deinze een heel strakke set neer. Ze brachten vooral materiaal uit hun recentste album ‘Man Made Hell’, uit 2016. Ze openden met “Suicidal Holiness”, daarna volgden nog “Inferno Of A Narcissist”, “Forced To Rome” en “A Blasted Life”. Uit het album ‘Mass Awakeless’ uit 2010 diepten ze titeltrack “Mass Awakeless” en “Insanity’s Haze” op. En uit ‘When Mankind Becomes Dsseased’ uit 2007 was er nog “All Shall Fade”. Afsluiten deden ze met het recente “Man Made Hell”. Het publiek wist de stevige brok brutale deathmetal wel te waarderen. De hoofden gingen op en neer en de vuisten en duivelshoorns kliefden door de lucht. Zanger Stefan riep twee keer dat hij crowdsurfers wou zien, maar daarvoor was het misschien nog wat te vroeg op de avond.

Karl Willets was bijzonder goed bij stem en stond met een brede glimlach op het podium. En dat werkte aanstekelijk. De band opende de set met het nummer “Memoriam”, net als op het album dus. Daarna volgde een sublieme, retestrakke versie van “War Rages On”. Daarna volgde nieuw werk met “Drone Strike” en “Nothing Remains” dat ze op Graspop reeds vrijgegeven hadden. Memoriam is niet louter een vervolg op Bolt Thrower, er spelen ook muzikanten in die een verleden hebben in Benediction en Sacrilege. Daarom speelden ze in Deinze “The Captive” van Sacrilege, wat ook op hun nieuwe EP staat. Het publiek werd enthousiast en er ontstond spontaan een moshpit, hoewel daar in de kleine Elpee nauwelijks plaats voor is bij een uitverkocht concert.
Willets was zo in z’n nopjes dat hij tussen de nummers nogal lang bleef praten met het publiek, maar daar had vooral drummer Andy Whale geen zin in. Als Willets te lang bleef praten, zette hij nog tijdens zijn praatje het volgende nummer in. Dat deed hij niet toen Willets de Memoriam-song “Corrupted System” opdroeg aan de overleden Bolt Thrower-drummer Martin Kearns.
Daarna waren er nog snoeiharde, old-school-death-versies van “Resistance” en “Surrounded By Death”, en twee Bolt Thrower-tracks om de oude fans te plezieren: “Spearhead” en “Powder Burns”. Nog één keer beuken met “Flatline” (uit For The Fallen) en de set zat er op. Een toegift zat er niet in.

Deathmetal leeft nog. En zolang jonge bands als Fractured Insanity het spoor volgen van oudemannenbands als Memoriam, staat de Vlaamse deathmetalfans nog heel wat moois te wachten.



Organisatie: Muziekcafe Elpee ism JBMEvents