Iedere rechtgeaarde metalfan heeft ongetwijfeld wel wat muziek van System Of A Down in zijn platenkast zitten. De band die wereldbekend werd door de single ‘”Chop Suey” maakte een vijftal albums waaronder de twee absolute meesterwerken ‘Mesmerize’ en ‘Hypnotize’ uit 2005. Een jaartje later gaf de band er (al dan niet definitief) de brui aan waarna de vier groepsleden verschillende horizonten opzochten. Zanger Serj Tankian koos voor een solo-carriëre en bracht in 2007 zijn debuut ‘Elect The Dead’ uit, een plaat die zeer uiteenlopend werd onthaald. 
Z’n tweede schijf heet ‘Imperfect Harmonies’ en is allesbehalve een hapklare brok. Zelf omschrijft hij zijn muziek als ‘electro-orchestral-jazz-rock’ en daar valt zeker iets voor te zeggen. De oude vertrouwde gitaren van SOAD vinden we amper terug, op het merendeel van de nummers horen we veel bombastische, orkestrale en elektronische klanken afgewisseld met meer rustige passages. De stem van Serj Tankian blijft natuurlijk enorm herkenbaar en aangenaam en past prima bij deze experimentele muziek. 
Na verschillende luisterbeurten detecteerden we een aantal opmerkelijke  nummers: “Disowned Inc” is een stevige opener met geweldig drumwerk terwijl “Deserving” zich ontpopt tot een bijzonder leuk  popnummer. “Yes, It’s genocide’ is dan vooral tekstueel in het oog springend want volledig  in het Armeens gezongen en een flinke aanklacht tegen de Turkse overheid omwille van de genocide in Armenië.  “Gate 21” is wondermooi en toont de vocale klasse van Tankian en op “Beatus” horen we zelfs een stukje R&B.
‘Imperfect Harmonies’ vergt wat doorbijtwerk en zal misschien voor liefhebbers van System Of A Down een kleine teleurstelling zijn. In ieder geval toont Tankian dat hij een bijzondere muzikant blijft.  We zijn benieuwd naar wat hij ons in de toekomst nog allemaal serveert.

Het jonge Britse trio The Subways viel die avond in voor Babyshambles. Babyshambels moet noodgedwongen de komende twee maand hun tournee afgelasten, gezien Doherty verplicht werd om een dertigtal dagen effectieve gevangenisstraf uit te zitten. Het trio was uitermate blij in Lille te mogen optreden om z’n fans uit te breiden. In juni verschijnt ‘All for Nothing’, de langverwachte opvolger van hun debuut ‘Young for Eternity’. We hoorden een enthousiaste band met opwindende, snedige, felle, strakke punky gitaarrock. Het hyperkinetische tweetal, zanger/gitarist Billy Lunn en rockbabe/bassiste Charlotte Cooper, liep en sprong van de ene naar de andere kant, en de drummer Josh Morgan mepte er op los; ze stelden een pak nieuwe songs voor, die allen een retestrak tempo aanhielden: “Kalifornia”, “Hung for E”, “Obsession”, “Shake shake”, “I won’t let you up” en de forthcoming single “Girls & boys”. Enkel “Allright” klonk melodieuzer en subtieler. Crazy rock’n’roll music, die op een dolenthousiast publiek mocht rekenen, met als apotheose het broeierige, mooi opgebouwde en uitgesponnen  “Rock & roll queen”, die overtuigend de set besloot.

Nada Surf was binnen dit concept wat de vreemde eend in de bijt, maar hun alternatieve collegerock, die leunt aan Semisonic en Fountains Of  Wayne werd smaakvol ontvangen. Een evenwichtige, gevarieerde set van gitaarpop met ballen, droompop en liefdesliedjes. Uit de nieuwe cd ‘Lucky’ werden een handvol songs gespeeld, maar het waren vooral de radiovriendelijke “I like what you say”, “Inside of love”, “Do it again”, “Always love” en “Popular” die het publiek aanzetten tot ‘hoofdwiegen’. Beklijvende frisse pop rondom de sympathieke zanger/gitarist Caws.

Serj Tankian, de van oorsprong in Libanon geboren Armeniër/Amerikaan, doet het al een tijdje zonder zijn vaste kompanen van System of a Down. Eind vorig jaar bracht hij zijn debuut 'Elect the dead' uit. De plaat werd goed ontvangen en kreeg veel positieve kritiek. Nog meer dan bij zijn (ex-)band handelen de songs over politieke, sociale en maatschappijkritische thema's zoals de oorlog in Irak en het regeringsbeleid van George Bush.
Tankian speelde een opzwepende en intense set, waarbij het gehele debuut voorbijkwam. Vooral de singles “Empty walls”, “Lie lie lie” en “The sky is over” deden het goed. Ook “Praise the lord”, “Honking antelope” en “Beethovens cunt'”  werden enthousiast onthaald. Er werd ook een nieuw nummer gebracht, “Sounds of war” en de Dead Kennedys-cover “Holiday in Cambodia”. Live werd hij bijgestaan door een goed geoliede band, met in de gelederen o.a. ex-Primus gitarist Larry LaLonde. Centraal tijdens de set stonden de flexibele, gevarieerde stem van Serj en de complexe, gelaagde nummers, boordevol onverwachte wendingen.
Of hij net zo populair zal worden als System of a Down, valt nog te betwijfelen. Het bondige optreden (een klein uurtje) werd alvast ferm gesmaakt en gewaardeerd!We zijn benieuwd naar de toekomst van de solo uitstap!

Organisatie: Agauchedelalune, Lille ikv Les Paradis Artificiels