Sum 41 stond garant voor een avondje stevige, altijd catchy, keiharde, altijd melodieuze, punkrock, met altijd een sterke dosis fungehalte!

Zebrahead kreeg vanavond de eer om de fans van het Canadese Sum 41 vakkundig op te warmen. De band uit Californië, met intussen meer dan 23 jaren dienst, startte stipt om 20u. Door de lange wachtrij aan de ingang werd hierdoor helaas het eerste deel van de set gemist.
Gelukkig kon de band ons tijdens het slot van het concert toch nog ruim voldoende overtuigen van hun kwaliteit en pakken ervaring. Ze spelen het typisch soort commerciële punkrock in de stijl van Blink 182, Green Day, Bowling For Soup en, of course, Sum 41. Alleen klinkt het misschien net iets minder aanstekelijk of origineel, blijft het net iets minder lang hangen en of is het gewoon net dat tikkeltje minder goed om een zelfde status als de voorgenoemde bands te bereiken. Het zal de heren van Zebrahead evenwel worst wezen! Ze doen al heel lang trouw hun ding, touren de wereld rond en blijven met veel enthousiasme en humor hun muzikale boodschap brengen.
Ook vanavond probeerden ze als vanouds de boel op stelten te zetten en het publiek mee te nemen in hun punkrock act.
Origineel was de bescheiden ‘cocktailbar’ op het podium waar de muzikanten en 3 uit het publiek geselecteerde fans hun dorst konden lessen. Zonder twijfel een ideale opener voor Deryck Whibley en zijn bende uit Ontario, Canada!

Sum 41 was nog maar net terug van een succesvolle tour in Japan of ze trapten vanavond in Antwerpen hun nieuwe Europese tour op gang. De Lotto Arena was niet uitverkocht maar alle staanplaatsen waren wel de deur uit en de eerste verdieping (zitplaatsen) was ook zo goed als volzet. Ruim voldoende volk dus om er een leuk en luid feest van te maken en zo geschiedde.

De vooropgestelde timing werd zeer strikt nageleefd.  Klokslag 21u maakte Sum 41 zijn opwachting en werden ze met veel lawaai,  zeer hartelijk ontvangen in hun ‘arena’ op Belgische bodem.
Net als Zebrahead werd de band gevormd in 1996.  De grote doorbraak kwam 5 jaar later met de CD ‘All Killer, No Filler’ waarop enkele singles prijken zoals “Fat Lip”, ”In Too Deep” en “Motivation” … stuk voor stuk klassiekers in het punkrock genre.  Doorheen de jaren kende de band veel ups en downs en kampte frontman Deryck Whibley met gezondheidsproblemen (o.a.. rugproblemen en alcoholverslaving) maar telkens kwam hijzelf en de band naarstig terug en bleven ze nieuwe nummers en CD’s uitbrengen.  Misschien niet meer met hetzelfde succes van weleer maar toch telkens met zeer degelijke songs en met een vaste schare fans achter zich.
In Antwerpen oogde mister Whibley alvast zeer gezond en energiek.  De band volgde zijn goede voorbeeld en zette er meteen stevig de beuk in met “Turning Away”, de opener van de laatste Sum 41 langspeler ‘Order in Decline’ uit 2019, spatte gemeen hard uit de boxen en omvatte onmiddellijk het nodige soleerwerk. “The Hell Song” en “Motivation” maakten vervolgens duidelijk dat het letterlijk een leuke maar helse avond zou worden…wat een knallend begin!  Om maar te zwijgen van “The Bitter End”  een song in ware metalstijl, uitdrukkelijk verwijzend naar één van hun favoriete bands : Metallica. “Over my Head” en nog meer “All to Blame” zorgden voor de eerste massale singalong momenten.  Dat laatste nummer komt van de CD ‘Chuck’ die precies 15 jaar oud is en vormt een mooie weerspiegeling van waar de heren van Sum 41 het sterkst in zijn…fijne up tempo punkrock nummers gecombineerd met een catchy (soms zelfs wat ‘melig’ en een tempo of 2  lager) refrein dat van bij de aanvang heel herkenbaar klinkt en zich stante pede in je hoofd nestelt en daar even blijft.
Tijdens de ballade “War” blijkt nogmaals hoe fris en goed bij stem frontman Deryck Whibley is.  Het verschil is vrij groot met het optreden van een paar jaar geleden op Groezrock.  In het midden van de set worden terug enkele songs van de laatste CD bovengehaald.  De nummers “Out for Blood” en “The New Sensation” zijn misschien minder gekend maar klinken bijzonder pittig en zorgen voor enkele intense circle pits voor het podium, tot groot genoegen van het blonde Sum 41 opperhoofd.
Het 2de deel van de set gaat moeiteloos op het positieve elan verder en maakt met ondermeer “Walking Disaster” (aanstekers en gsm’s zorgen voor sfeermoment) en “No Reason” heel duidelijk waarom deze band na al die jaren toch nog kan rekenen op zoveel fans en bijval.  Ze zijn echt meesters in het schrijven van ‘punkrockschlagers’.  Zoals eerder gezegd, stevig maar altijd catchy, keihard maar altijd melodieus, punkrock maar altijd fun.
Bij “Underclass Hero” en “Pieces” acht Whibley zijn moment gekomen om daadwerkelijk tussen de fans post te vatten en van achteraan in de zaal de band met veel lef en enthousiasme aan te sturen.  Het publiek reageert al even enthousiast en blijft de frontman constant vocaal ondersteunen.
Voor het slot van het concert worden uiteindelijk nog eens alle punkrock duivels losgelaten en ook dat laatste mag zeer letterlijk opgevat worden want een reusachtige opblaasduivel steekt achteraan het podium vervaarlijk de kop op. “It makes no Difference” is pure old school Sum 41 en luidt op gepaste wijze het Canadese volkslied in : “Fat Lip”.  Samen met het nummer ontploft de ganse zaal en bereikt het concert een absoluut hoogtepunt. “Still Waiting” verlengt zonder problemen deze climax en het uitzinnige publiek overstemt zelfs moeiteloos zanger Deryck Whibley.  Heerlijk slot van een geslaagde doortocht van dit ‘oude’ punkrock heerschap.

Als toegift speelt men een zalig smerige en vette versie van Queen’s “We will rock you” en mag de ganse zaal een allerlaatste keer helemaal los gaan op de tonen van “In Too Deep” onder het goedkeurende oog van orkestleider en meester entertainer Whibley en zijn muzikanten. Logische afsluiter van een knap concert.
Hopelijk komt de band deze zomer terug naar ons land voor de zomerfestivals! Fingers crossed!

Neem gerust een kijkje naar de pics
Sum 41
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/lotto-arena-antwerpen/sum41-14-01-2020.html
Zebrahead
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/lotto-arena-antwerpen/zebrahead-14-01-2020.html

Organisatie: Live Nation

De AB in Brussel was helemaal volgelopen voor de Canadese punkrockers van Sum 41!  Buiten was het kil en nat, binnen zwoel en vrolijk!

Het voorprogramma werd verzorgd door ons eigen F.O.D. uit Antwerpen en Hollerado uit Ontario (Canada).  F.O.D. is een  band met een hele catchy sound en een stevige live reputatie.  Onlangs kwam hun derde CD ‘Harvest’ uit en dat is werkelijk een knaller van formaat. Check it out please!
Hollerado draait al zo’n 10 jaar mee en speelt vooral heel toegankelijke poprock en luchtige indie rock!  Hun 3^de en meest recente CD ‘Born Yesterday’ kwam in het voorjaar uit en sindsdien zijn ze op tour als support van landgenoten Sum 41.

Ondanks de verdienstelijke set van zowel F.O.D. als Hollerado was het talrijke publiek natuurlijk ongeduldig aan het wachten op de doortocht van Deryck Wibley en zijn kornuiten.  Sinds de frontman terug helemaal clean is en sinds Sum 41 hun laatste album ’13 Voices’ uitbrachten in 2016 zijn ze weer aan een mooie opmars bezig en brengen ze live terug het nodige vuurwerk!  Zo mochten ze vorig jaar al Groezrock afsluiten en kwamen ze nu even Brussel punkrockgewijs op z’n kop zetten.

Het optreden op Groezrock 2016 was zeker niet slecht maar oversteeg (wat mij betreft) toch amper de middelmaat, al zullen de trouwe fans dat nauwelijks gemerkt hebben of helemaal geen punt van maken.  Het leek wel of mister Wibley er net zo over dacht want bij de aanvang van het concert in een overvol en uitgelaten AB trok hij meteen stevig van leer en maakte hij meteen duidelijk waarvoor Sum 41 gekomen was : een intens punkrockfeest van de eerste tot de laatste noot!  De frontman zag er opvallend fris, fit en energiek uit en was daarenboven veel van zeg!  Onmiddellijk nam hij de fans mee in zijn muzikale trip en zorgde hij voor een aandoenlijke wisselwerking tussen band en publiek.  De set was werkelijk een uitbarsting van hits afgewisseld met nummers van de laatste CD.  Een zeer geslaagde mix van ‘best of’  en recent werk.  En de sfeer zat er meteen in, letterlijk en figuurlijk!
Sum 41 heeft natuurlijk een zodanige reeks ‘hits’ waaruit ze kunnen putten dat op elk moment van de show een feest kan worden gebouwd.  Zeker wanneer de band aankondigt hun 20-jarig bestaan graag te willen vieren samen met de fans.
Nummers als “The Hell Song” en “Over My Head” zaten vooraan in de set, inclusief de traditie dat een paar fans op het podium worden uitgenodigd om vandaar het optreden mee te maken en de overheerlijke sing along momenten die gans de zaal deden meebrullen.  Tijdens “Goddamn i’m Dead Again” , van de recentste CD,  nodigde Deryck de fans met succes uit tot het inzetten van een reuze circle pit.  Bij “Underclass Hero” volgde een massaal ‘jumpmoment’ en werden mega ballonnen de zaal ingestuurd waarna frontman Wibley ze één voor één neersabelde met zijn gitaar.
Daarna was het tijd om even een beetje gas terug te nemen en volgde een trio van iets minder snelle nummers (oa. met “Breaking the Chain”) waardoor iedereen een beetje op adem kon komen.  Wibley deelde het publiek mee dat het nummer “War” hem persoonlijk zeer nauw aan het hart lag.
De schijnbare rust was van korte duur want het was tijd voor “Motivation”, “We’re all to Blame” en het oudere “Makes no Difference”, stuk voor stuk heerlijke up-tempo punkrock hymnes waar de band hun handelsmerk van gemaakt heeft.  Typisch is ook dat af en toe een stukje heavy metal wordt ingezet en dat trouwens de hele set doorspekt zit met dergelijke korte uitstapjes.
Bij aanvang van het ingetogen nummer “With Me” maakt frontman Wibley ook in werkelijkheid een korte uitstap en neemt hij plaats in het midden van de zaal, omringd door fans die dit moment gretig proberen vastleggen op hun smartphone en intussen het nummer uit volle borst meezingen.
Terwijl het podium achter de schermen wordt klaargemaakt voor de laatste versnelling richting einde show, is drummer Frank Zummo (bij de band sinds 2015) zijn moment gekomen en mag hij zijn prima vakmanschap een paar minuten etaleren aan de menigte.  De gretigheid waarmee hij dit doet straalt af op het publiek.  De respons is bijgevolg al even gretig en spontaan.
Het geslaagde feest gaat vervolgens niet aflatend door en aan een verschroeiende tempo worden weer een paar ijzersterke Sum 41 hits bovengehaald die de sfeer en temperatuur in een paar minuten terug naar een kookpunt stuwen.  Wat te denken van achtereenvolgens “We will Rock You” van Queen, “Still Waiting” en “Into Deep” met achteraan on stage een reuze skullhead met rode ogen die zagen dat het goed was.  Zeer goed zelfs!
Ook de toegift was om punkrock duimen vingers af te likken.  Zowel de band als de fans hadden er nog ongelofelijk veel zin en plezier in en beslisten de party nog wat verder te zetten met eerst het breekbare en ingetogen “Crash” met Deryck op piano en tenslotte “Pieces”, het fantastische “Welcome to Hell” en de klassieker “Fat Lip”.  Het voltallig publiek danste en sprong mee op de laatste tonen van het Canadese 5-tal en de AB danste mee op zijn grondvesten! 
Als uitsmijter kwam daarna de band nog eens terug als heavy metal gimmick, inclusief de pruiken met lang haar, zonnebrillen ed. à la Steel Panther en brachten ze op vermakelijke wijze het gekende “Pain for Pleasure” waarbij gitarist Tom Thacker even de lead vocals voor zijn rekening neemt.

Men mag zeggen wat men wil van Sum 41 maar de band bracht een uiterst genietbaar concert waarbij iedereen zich 100% amuseerde.  Vernieuwend is het misschien allemaal niet maar die periode heeft de band al een hele poos geleden achter zich gelaten.  Ze brengen gewoon een fijne portie complexloze catchy punkrock en kunnen met veel verdienste kiezen uit een batterij hits die na al die jaren nog steeds goed in het oor liggen en nauwelijks hebben ingeboet aan aanstekelijkheid.
Voor mijn part mag de band er gerust nog eens 20 jaar bovenop doen!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/sum-41-08-03-2017/

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel