Swim Deep is een jong bandje uit Birmingham. Het vijftal wentelt zich in de rijkdom van de psychepop . Hun sympathiek dromerig, lieflijk , onschuldig indiepsychedelisch geluid tript in dit aardse bestaan . In hun klankkleur raken we hemelse wolken , ervaren een high in the sky gevoel, zien we roze olifantjes en passeren vloeistofdia’s . De onvaste fluistervocals, overstelpt van wat vocoder, wakkert het aanvoelen enkel maar aan . “One great song and I can change the world” , opent en is een weergaloze titel in het genre en brengt je meteen in optimale stemming .
Ze tappen fors in het psychedelisch vaatje en overtuigen sterk met “Heavenly moment”, “Namaste” en het afsluitende “Fueiho boogie”. Wat is het heerlijk vertoeven in hun zachtmoedige, aantrekkelijke geestesverruimend concept , in de voetsporen van Flaming Lips, Ozric tentacles , Spiritualized, Mercury Rev, MGMT en talrijke jonge bands in het genre.

Spelen in Brussel is voor Swim Deep een beetje zoals thuiskomen. Hun eerste plaat ‘Where the heaven are we’ werd in onze geliefde hoofdstad opgenomen alsook opvolger ‘Mothers’, die eind september uitkwam.

Geen voorprogramma, gewoon Swim Deep in een gezellige Witloof Bar. Meer moet dat niet zijn. Openen deden ze met “Namaste” waarop het publiek meteen meedanste. Je zag heupen bewegen, handen in de lucht zwaaien, kortom iedereen was ontzettend enthousiast. Opvallend is dat het tweede album net iets meer toegankelijk is dan het eerste waardoor de band net dat tikkeltje meer fans uit verschillende invalshoeken aantrekt.
Voor de fans van Swim Deep is frontman Austin Williams een god. Vooral meisjes in de zaal, die een voor een wegkwijnen voor de charmes van de zanger. Hier en daar zag je ook jongens, maar deze werden bijgestaan door hun vriendin die de nummers van Swim Deep enthousiast meebrulden.
De set was zeer fijn opgebouwd en zowel het nieuwe als het oudere materiaal  kwam aan bod … “Red Lips”, “Imagination”, “Honey” . Al de hits werden aangehaald.
Het concept ‘bis’ was voor een deel van de band niet echt duidelijk. Cavan McCarthy kondigde het eerste bisnummer al aan, terwijl de anderen gewoon van het podium wandelden. Publiek vond het grappig en zag het foutje door de vingers. Bisnummers waren “Laniekea”, “She changes the weather” en afsluiten deed Swim Deep met “To my brother”.

De Witloof Bar stond niet overvol, maar de sfeer zat er in. Swim Deep leverde een topset af die geen enkele seconde verveelde. Petje af!

Organisatie: Botanique, Brussel