Tamikrest bewijst live waarom desert rock springlevend is
Tamikrest bewees dinsdagavond in de intieme setting van de AB Club opnieuw waarom de groep veel meer is dan zomaar het kleine broertje van Tinariwen. Wat begon als een ingetogen desert-blues-set groeide langzaamaan uit tot een bezwerende trip waarin Saharische tradities, psychedelische rock en pure groove naadloos in elkaar overvloeiden.
De geschiedenis van de band hangt onvermijdelijk over hun muziek heen. De leden groeiden op in het noorden van Mali, in een regio die al jaren geteisterd wordt door conflict en onzekerheid. Die achtergrond hoor je in hun nummers: melancholie en strijdlust zitten voortdurend onder de oppervlakte. Toch klinkt Tamikrest nooit zwaarmoedig. Integendeel, hun muziek ademt vrijheid, beweging en verbondenheid (passend voor een band waarvan de naam verwijst naar een “oversteek” of “verbinding”).
Vanaf de eerste nummers bouwde de groep geduldig de spanning op. De repetitieve ritmes en kronkelende gitaarlijnen werkten hypnotiserend. Frontman Ousmane Ag Mossa stond centraal met zijn warme stem en karakteristieke gitaarspel, ergens tussen traditionele Toeareg-melodieën en classic rock in. Invloeden van Hendrix, Pink Floyd of zelfs Knopfler doken geregeld op, maar Tamikrest heeft die invloeden volledig naar zijn eigen universum vertaald.
Live komt hun muziek veel krachtiger binnen dan op plaat. Waar sommige studio-opnames soms wat ingetogen kunnen klinken, ontvouwden de nummers zich hier als lange, ademende jams. De gitaren werden scherper en de ritmes almaar meeslepender. Tegen het midden van de set was stilstaan geen optie meer. Alles draaide om sfeer en collectieve trance.
Ook opener Termal Raison paste perfect bij de avond. Het Brusselse duo bouwde met repetitieve ritmes, drones en subtiele spanningsbogen een set die ergens tussen krautrock, folk en minimalisme zweefde. Geen traditionele support-act dus, maar een zorgvuldig gekozen opwarming voor wat daarna zou volgen.
Tamikrest klinkt tegelijk eeuwenoud en verrassend modern. Blues, funk, psychedelica en Toeareg-tradities vloeien zo natuurlijk samen dat je vergeet hoe uniek die combinatie eigenlijk is.
In een tijd waarin “wereldmuziek” vaak gereduceerd wordt tot een marketinglabel, toont Tamikrest hoe grensoverschrijdende muziek echt kan klinken: eerlijk, intens en volledig zonder berekening.
Na ruim anderhalf uur liet de band een AB Club achter die duidelijk genoten had. Geen groot spektakel, geen overdaad aan woorden of effecten, wel rituele en oerdegelijke woestijnrock. Moet er nog zand zijn?
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Mali - Tamikrest is o.m. nauw verbonden met die andere Touareg nomaden Tinariwen , die vanuit de onderdrukking in Mali een soort hypnotiserende retro/world/woestijnblues pop spelen. Ze brengen fascinerend materiaal die een sterke melodielijn hebben en je in een onweerstaanbare trance brengen door de bedwelmende klanken en ritmes. De gitaargrooves, de bluesy licks, de reggae , de funk inslag en de worldpop laten je niet los.
Bandleider, componist en gitarist Ousmane Ag Mossa plaatst op de opvolger van ‘Toumastin’ nog meer de slachtoffers van het conflict in de picture , de vrouwen. Hij deed voor de plaat beroep op vocaliste Wonou Walet Sidati , wat die traditionele Touareg sound nog meer glans biedt.
Inspiratie horen we bij Jimi Hendrickx, Mark Knopfler (Dire Straits) , Ali Farka Touré en Bob Marley . Talking Heads ( check maar eens “Djanegh Etoumast”) en Pink Floyd (check maar eens “Assikal”) zijn zeer zeker ook invloedrijk.
Die bezwerende woestijnblues en worldpop wordt verder gekenmerkt door die percussie, de calabash, de djembé , de diepe basstunes en de typische handclaps , wat hun ‘desert trance’ meer ritmiek biedt. Doorleefde rootsrock horen we ook , tja, de invloed van Chris Eckman van The Walkabouts is onontbeerlijk . Hij stond trouwens al in voor het debuut.
Tamikrest biedt een muzikaal concept met een weemoedige tune en verlatingsgevoel, regelmatig opgevangen door de aanstekelijke, opzwepende , dynamische ritmes , pittig , aantrekkelijk, gedreven , en die ruimte laat voor de instrumenten .
Tamikrest is een toegankelijke band die het nomadenbestaan vertolkt en hun medereizigers een hart onder de riem steekt in de Sahara. Ondanks het conflict waar men sterk onder gebukt is, waarbij de musici staan voor hun land en streven voor een verenigd en vredig Mali!, is dit een unieke muzikale luisterervaring en –trip!
Tamikrest – Tinariwen – Mali . Hier schuilt veel politiek , gezien Mali op dit moment in de schijnwerpers staat vanwege de onrustige en broeierige situatie in het land. Tamikrest is nauw verbonden met die andere Touareg nomaden Tinariwen die vanuit de onderdrukking een soort hypnotiserende retro/world/woestijnblues pop spelen. Ze brengen net als hun kompanen fascinerend materiaal die een sterke melodielijn hebben en je in een onweerstaanbare trance brengen door de bedwelmende klanken en ritmes. De gitaargrooves, de bluesy licks, de reggae en funk inslag en de worldpop laten je niet los.
Gitarist Ousmane Ag Mossa heeft goed naar Jimi Hendrix geluisterd, en brengt in gebroken Frans aan verder inspiratie te halen bij Mark Knopfler en Bob Marley. Zijn dromerige zang en de vocale uithalen van de zangeres zorgden voor een traditionele Touaereg glans. De percussie, de calabash, de djembé , de diepe basstunes en de typische handclaps stoppen er naast de bluesy gitaarlicks en tokkels in de lome ‘desert trance’ meer ritmiek en doorleefde rootsrock. Niet voor niks deden ze beroep op Chris Eckman van The Walkabouts voor hun doorbraak ‘Toumastin’ .
Anderhalf uur werden we ondergedompeld in die aparte sound ; een afwisselend geheel , een bezwerende sound, met een weemoedige tune en verlatingsgevoel, regelmatig opgevangen door de aanstekelijke, opzwepende , dynamische ritmes en de ruimte voor de instrumenten . Pittig , aantrekkelijk, gedreven klonk het en dan sta je niet stil om welke song het gaat . Het geheel en het concept tellen hier!
En we kunnen spijtig genoeg niet omheen wat leeft rond de band én z’n land … Tamikrest is een belangrijke exponent van de Tamasheq muziek (Tamasheq is de taal van de Touareg, de nomadische volkeren die de Sahara bewonen). De muzikanten zijn afkomstig uit de Saharagebieden van Mali, Niger en Algerije. Een toegankelijke band die het nomadenbestaan vertolkt en hun medereizigers een hart onder de riem steken in de Sahara. Maar er heerst chaos , onderdrukking, er zijn represailles en ze lijden onder de oorlog, de rebellie , de wraakacties en de radicaal islamitische strijders. Ze gaan er sterk gebukt onder, komen op voor hun eigen bestaan als nomadenvolk en zingen voor de vrede in hun eigen land . Al meer dan een jaar voelt Tamikrest zich niet meer welkom in eigen land en wonen nu in Algerije.
Muzikaal werden we meegevoerd naar stoffige woestijnoorden en het vuur van de woestijn sloop in Tamikrest’s optreden . Het was heerlijk luisteren en was een unieke live ervaring. Maar de politieke onrust is een zware last ; de musici staan voor hun land en streven voor een verenigd en vredig Mali! We duimen verder …
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/tamikrest-03-02-2013/
Organisatie: Trix , Antwerpen
Het Malinese Tamikrest is nauw verbonden met die andere Touareg nomaden Tinariwen die vanuit de onderdrukking een soort hypnotiserende retro/world/woestijnblues pop spelen. Tamikrest is dus een belangrijke exponent van de Tamasheq muziek (Tamasheq is de taal van de Touareg, de nomadische volkeren die de Sahara bewonen). De zeven muzikanten zijn afkomstig uit de Saharagebieden van Mali, Niger en Algerije. Ze zijn een toegankelijke band die het nomadenbestaan vertolken en hun medereizigers een hart onder de riem steken in de Sahara.
Ze brengen net als hun kompanen fascinerende songs die een sterke melodielijn hebben en je in een onweerstaanbare trance brengen door de bedwelmende klanken en ritmes. De gitaargrooves, de bluesy licks, de reggae en funk inslag en de worldpop laten je niet los. Ook de gevarieerde samenzang en de hoge vrouwenstemmen zijn hiermee onmiskenbaar verbonden.
Het is heerlijk luisteren en live is dit een unieke ervaring. Geniet van de elf songs die elkaar mooi aanvullen en breed kunnen zijn qua instrumentatie. Je wordt meegevoerd naar stoffige woestijnoorden. De tweede plaat ‘Toumastin’ werd terug geproduced door Chris Eckman van Dirtmusic.
Nederlands 
Français 
