De vorige release ‘The White Noise’ was grotendeels een gitaargedreven postpunk plaat. De aanpak voor hun nieuwste, vierde album is ditmaal synthesizer gericht. De manier waarop de songs in elkaar steken is grotendeels hetzelfde gebleven maar het zit gewoon in een ander jasje. En dat ander jasje geeft toch een andere invalshoek/beleving aan de muziek.
Eerlijk gezegd klinkt het geheel hierdoor een stuk origineler dan hun vorige release. De stem geeft ook een mooi contrast met de muziek. Alleen in “Wait Out” kan de zang mij minder overtuigen. “The Sorrow” is heel atmosferisch en doet aan darkwave denken. “Come On” begint zelfs als synthpop om dan over te gaan naar donkere electro. “Le Silence Des Autres” zit ergens tussen cold wave en dark wave in. De Franse tekst geeft er een mooie sfeer aan. De song ontpopt zich heel langzaam om dan terug weg te drijven. Ik hou van de aanpak en sfeer in dat nummer. Op “This Day” wordt dit kunstje nog eens herhaald. Met een mooi refrein trouwens. “Broken” sluit het album af en laat een degelijke indruk na.
Met dit album slaat The Insight een andere weg in. De gitaren worden achterwege gelaten en voor hun muziek is dit geen slechte zaak. De synths en keys sluiten mooi aan met de zang en alles klinkt iets luchtiger, origineler en toch donker genoeg om als een darkwave band te klinken.