John Carrie is een Ierse singer-songwriter die in Nederland woont. Eerder speelde hij in de band Moor Green. Dit is zijn eerste solo album. Verdwenen is de folkrock en ingeruild voor een soberder en intiemere sound. Vergelijkingen met Jeff Buckley, Neil Young en Nick Drake vallen dan ook meteen op. We krijgen dan ook tedere , breekbare songs te horen, dit met een spaarzame begeleiding. Het nadeel is wel dat na een tijdje de verveling een beetje toeslaat. Zoveel triestigheid is niet voor iedereen weggelegd. Beste songs zijn “Coming back to life” en “Killer Blows”. Met mate te consumeren dus.

De sterkte van de in Nederland gevestigde Ier John Carrie zit duidelijk in zijn knappe stem die wel eens in de buurt van The Veils en Starsailor rond hangt. Op “Heal the scrapes” zou je zo zweren Eddie Vedder te horen, deze heerlijke song lijkt te zijn weggelopen uit de ‘Into The Wild’ soundtrack. De muziek van Carrie en zijn begeleidingsband Moor Green leunt verder aan tegen I Am Kloot, Tom Mc Rae en Damien Rice. Zalvende folk dus, met een indie randje, die bij momenten wonderlijk mooi klinkt.
Heel knappe dingen staan er op dit album, zoals opener “Clearing air” en “Leaving now” of het lekkere up tempo nummer “Past the point’.
Het is overwegend akoestische en dromerige muziek die rustig en op een aangenaam drafje voorbij peddelt. Het moet niet altijd zwaar op de maag liggen.