Cult Of Luna + Russian Circles - Fel gesmaakte postmetal dubbelaffiche
Cult Of Luna + Russian Circles

Geslaagde dubbelaffiche in de AB, iets voor liefhebbers die grasduinen in de donkere wereld van postrock en postmetal. Russian Circles en Cult Of Luna zijn twee bands die al langer resideren in die wereld, waarin ze dan toch ook weer voor een groot stuk van elkaar verwijderd liggen. In ieder geval verkochten ze samen de AB uit, en dat is een heuse prestatie in deze rocktempel, die steeds meer metal laat doorsijpelen.

Russian Circles had met ‘Gnosis’ alweer een uitmuntend nieuw album voor te stellen. Bij hun vorige passage in de Antwerpse Trix was de plaat nog niet uit en beperkten ze zich tot één song daaruit. Vanavond hadden de nieuwe songs zich echter wel al in ons brein genesteld en konden ze op veel herkenning rekenen, het alerte publiek had duidelijk zijn huiswerk gemaakt. Neem nu “Betrayal” en “Conduit”, twee mokerslagen die getuigden dat Russian Circles nog een stuk meer opgeschoven zijn van instrumentale postrock naar gloeiende postmetal, waarbij de bloeddorstige metalriffs steeds meer de bovenhand haalden. Neemt echter niet weg dat de nuances in hun sound gebleven zijn, het prachtig gelaagde “Gnosis” is daar het beste bewijs van, een juweeltje die de gevoelige snaar raakte om uiteindelijk toch te ontploffen in een stel kolkende riffs. Aangevuld met klassiekers als “Quartered” en “Mladek” werd de begeestering in de set van Russian Circles alsmaar sterker.
Helaas was het na een uurtje al gedaan. Zo gaat dat met intense concertjes, een mens verliest de tijd uit het oog en voor je ’t weet is het al gedaan.

Cult Of Luna was dan weer heel andere koek. Een hoop Russian Circles fans knapten af op de brulzang van frontman Klas Rydberg, maar Cult Of Luna fans wisten al langer dat dit net één van de handelsmerken is van deze Zweedse postmetal pioniers. De brutale vocals correspondeerden met name sterk met de apocalytische lange postmetalsongs, wat resulteerde in een epische brok slepende metal van anderhalf uur, verpakt in 9 buffelstoten van songs.
Uit het nieuwe album ‘The Long Road North’ haalde Cult Of Luna een handvol van die intense monstersongs als “Cold Burn”, “Beyond”, “The Silver Arc” en “Blood Upon Stone”.  Uit het geweldige ‘A Dawn To Fear’ mochten hoogvliegers als “Nightwalkers” en “The Silent Man” het mooie (on)weer maken.
Het was duistere, onheilspellende postmetal met een formidable zuigkracht, uw nieuwe Dyson heeft er niets aan.
Cult Of Luna was even overdonderend als verpletterend, hoewel enkel Russian Circles fans het er al wat moeilijker mee hadden.

Voor ons was dit een geweldig avondje, wij zijn nu eenmaal fan van beide bands. Photo phinish aan de meet, zouden wij zeggen, hier zijn 2 winnaars uit de strijd gekomen. Sommigen dachten er anders over. Feit is dat de AB kolkte vanavond.

Neem gerust een kijkje naar de pics @Romain Ballez

Cult Of Luna
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4689-cult-of-luna-21-03-2023.html
Russian Circles
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4688-russian-circles-21-03-2023.html
Svalbard
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4687-svalbard-21-03-2023.html

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel

A.A. Williams weet onze aandacht te trekken met haar verstilde post-rock in de richting van Emma Ruth Rundle, Chelsea Wolfe en Esben & The Witch. Best knap. Vraag is of ze haar streng zal kunnen trekken in een genre waar het echt wel dringen wordt. Geef haar nog wat tijd, A.A. Williams.

Bij Brutus gaat er het al heel wat heviger aan toe. Het trio is nog maar net terug van een Amerikaanse toernee maar er zit nog genoeg adrenaline en power in hun stomende mix van metal en post-rock om de Trix plat te spelen. Stefanie Mannaerts schreeuwt en timmert het er met volle teugen uit en de gitaar klinkt wederom furieus en barstend. Wat een band ! wat een sound ! en wat een songs !
“Cemetery”, “Horde II”, “Drive”, “War”, “Justice De Julia” beuken dat het geen naam heeft. En wat is afsluiter “Sugar Dragon” wederom fantastisch. Een kanjer ! Brutus is van het meest opwindende wat ons Belgenlandje op heden op een podium te bieden heeft.
Dit is maar een tussenstap, ze zijn al weer vertrokken naar Engeland. Maar nog eventjes eerst in de AB, Brussel op 14 december! De wereld veroveren, zo hoort het.

Ieder kind moet een naam hebben. Vandaar dat ook ooit post-metal is geboren. Een genre dat, hoewel het zich doorgaans in een daglicht-schuwende ondergrond voortbeweegt, ondertussen toch wat oververzadigd is geraakt. Wanneer te veel bands in hetzelfde donkere water gaan vissen, dan gaan die stilaan ook op mekaar beginnen lijken en zien wij het bos door de bomen niet meer.
Ons lijkt het altijd interessanter om dan terug te grijpen naar de bron waaruit al dat gevaarte is ontsproten. Bij de bron zijn immers de ruwste parels te vinden.
Dan denken wij bijvoorbeeld aan het geweldige Neurosis, maar die komen helaas maar sporadisch nog eens uit hun donkere hol. Of aan Isis, helaas zijn die dan weer al enkele jaren geleden ten grave gedragen (gelukkig is uit hun as het onheilspellende Sumac opgerezen, een zowaar nog ruiger en zwaarder vehikel).
Dan komen we uit bij het Zweedse combo Cult Of Luna, een band die vanaf het eerste album anno 2001 gestaag doorgroeide tot vaandeldragers van de post-metal. Hun recentste monsteralbum ‘A Dawn To Fear’ lijkt een nieuwe mijlpaal te gaan worden in hun repertoire, een geweldige brok onheil die wij op hetzelfde schavotje durven zetten als het meesterwerk ‘Vertikal’ uit 2013.
Met vier knoerten van songs uit ‘A Dawn To Fear’ en drie uit ‘Vertikal’ zit het dus wel goed vanavond. De band zet een sound neer die staat als een bunker. Cult Of Luna is dan ook een omvangrijke bende, een half leger zeg maar. Drie gitaristen, twee drummers, een bassist en een keyboard speler zorgen voor de meest pompende, ruige, massieve, rauwe en verzengde post-metal die wij in jaren gehoord en gezien hebben. Ze doen ons terugdenken aan het al even geweldige Isis die wij hier nog in diezelfde zaal van jetje hebben zien geven, het moet zowat een decennium geleden zijn.
Een Cult Of Luna gig is er weer zo eentje die je ondergaat, waar je volledig wordt in meegezogen. Ze pompen, ze barsten open, maar ze kunnen ook op tijd en stond de gevoelige snaar raken zoals in het verstilde “And With Her Came The Birds” of het zwevende “Passing Through”. De intro van “Lights On The Hill” is hemels en bloedmooi, de songs stevent vervolgens af op een allesvernietigende moordende climax. Briljante herrie ! Cult Of Luna ontploft zo wel meermaals met een apocalyptische knal. Check “Nightwalkers”, “In Awe Of” of de allesverslindende afsluiter “The Fall”. Allemaal ferm uit de kluiten gewassen bloedzuigers van songs die zich in ons nekvel vastzetten en er de eerste dagen niet meer zullen uit geraken.
Een bommenwerper van een concert, een helse belevenis. Miljaardedju, hier zijn we efkes niet goed van.

Organisatie: Trix, Antwerpen