Front 242 – afscheidstournee – Meer dan 40 jaar Front, schitterend, U bent bedankt!
Front 242 en Neon Electronics
Iconen in onze Belgische scene beginnen aan afscheidsconcerten … Front 242 liet vorig jaar weten dat het na ruim 40 jaar goed en wel is geweest. Eind januari is het definitief over & out … Front 242 was een baanbrekende band, die internationale erkenning verwierf, meer dan in eigen landje.
Ze wisten anderhalf uur lang een backcatalogue te bieden van hun succesvolle periode in de late 70s tot late 80s, met hun broeierige, groovy, pompende electrotracks en hun movende body’s op het podium. De vijftig plussers, het publiek hier overwegend aanwezig, genoot en sloot hun lieveling met een pogodansje, de vuist en de arm omhoog, letterlijk in de armen! Wat een connectie tussen band en publiek … Kortom, een mooi eerbetoon als afsluiting …
Hier in Gent speelden ze hun eerste concert ooit (83), dus hier konden ze niet ontbreken … Hun afscheidsconcerten werden afgelopen zomer reeds ingeleid op de Lokerse Feesten. De new-wave- classix organisatie wist hen nog even te strikken voor twee avonden, vooraleer ze definitief hun hoofdstad Brussel uitwuiven met (alle goede zaken bestaan uit) drie concerten.
We hebben er nog eentje in de rangen die er ook mee stopt, met name Channel Zero die de 90s Belgische metal beheerste. Nu, Front op z’n beurt, gaf een bepalende push aan het industrial genre in de mid80s; hun electronic body music (EBM) is na ruim veertig jaar nog steeds een begrip.
‘Geography’ uit 82 was het debuut , ‘No comment’, ‘Offical version’ , ‘Front by front’ en ‘Tyranny for you’ in 91 en tussenin talrijke EPs, bepaalden nét die EBM , een revolutionair geluid, die z’n invloed en inspiratie had op talrijke elektronicabands, die darkwave en de new beat omarmden. Met hun latere trancetrips van ‘Up evil’ en ‘Off’ waren ze een bron voor Chemical Brothers, Underworld, Orbital , The Orb en Prodigy. Muzikale generaties werden dus aangesproken. Maw Front 242, een viering van een muzikale erfenis die tientallen jaren stand heeft gehouden.
De 4 men in black , in bodywarmers stijl en met grote zwarte zonnebril op, werden als helden onthaald. We hoorden een zorgvuldige mix van classics en van enkele fijn opgepoetste nummers door de jaren heen.
Richard 23 en J-L De Meyer, spil doorheen dit collectief, wisten het publiek meteen op dezelfde golflengte te krijgen en op te hitsen met “WHIWYG (whatyouseeiswhatyouget)” door de krachtige elektrotunes, die kenmerkende donkere wave en hun bepalende moves en danspassen. De twee spilfiguren vulden elkaar aan en wisselden elkaar af in de snedige , felle , verbeten en zalvende zegzang. En inderdaad J-L moest hier af en toe een rustmoment inschakelen, om er dan opnieuw tegen aan te gaan en te kunnen invliegen op het podium. De man achter de knoppen en de electronic body drummer gaven het juiste tempo en snelheid aan.
De projecties op het achterplan en de spotlights waren hier de toegevoegde waarde voor volledige overgave en complete totaalbeleving, die een ‘end of the world-gevoel’ deed opborrelen.
En het stampte onverminderd voort, “Moldavia” en het rauwe “Body tot body” volgden; niemand bleef onbewogen. De muren trilden door die elektronica-, drumbeats en de salvo’s.
Met “Don’t crash” werd een meer filmisch geheel aangevat, door die trancy, zwevende donkere grooves; de schitterende beelden maakten de link naar diverse soundtracks als van een ‘Das boot’ …
De overbekende new wave classics “No shuffle” en “Quite unusual” zorgden voor samenhorigheid en meezingmoment. En het tempo kon opnieuw worden opgedreven. In ware commandostijl kregen we natuurlijk die “Commando mix”, ook al zo’n mooi opgebaard oudje, dat werd uitgerekt en een donkere onheilspellend sfeertje creëerde. Een soort aanzet voor de ‘Hunger games’ of de ‘Alien’ films en ga zo maar door …
Het nieuwere “Hide & seek” (een cover btw!) werd even enthousiast onthaald en met hun vuist en hand in de lucht bleef de temperatuur in de Vooruit in deze koude dagen warm.
Een intense sfeer sierde door de krachtige uitvoeringen, de zwierige , militante beats, de drumpartijen en de salvo’s op een “Red team”, “Take one” en “Master hit” , oudjes die Front een eigen uniek gezicht gaven. Natuurlijk kon die instant klassieker “Tragedy for you” niet ontbreken, door de zwevende elektronica en de dubbele percussie; die groove’n’beats zweepten het publiek op. Ook “Fix it” is er zo eentje en hier voel je ongetwijfeld die invloed op de 90s dance scene.
Het opbouwende , snedige “Welcome to paradise” uit 88, een prachtige clip erbovenop , sloot de reguliere set af. De response was enorm en het deed het kwartet deugd.
Ze hielden tot slot iedereen nauw aan het hart met de eurodance van “Happiness (more angels)” en in de explosiviteit van het overbekende “Headhunter”, wat hadden we hier een meezingmoment!
We kregen als toemaatje nog een fijn fotoarchief van de succesvolle carrière van deze electrohelden
Front 242 wuifde ons definitief uit met hun brok muziekgeschiedenis …. Ze bewezen wederom waarom ze pioniers zijn binnen het genre en gaven hun fans een onvergetelijke avond. Dit optreden was een herinnering aan hun blijvende invloed en hun blijvende kracht van hun muziek! Schitterend, Front, U bent bedankt!
Neon Electronics is het project van Dirk Da Davo, die na z’n Neon Judgement de elctrowavepop in een eigentijds, aangepast jasje stopte o.m. met Radical G. Met z’n drie op het podium waren ze, bas, gitaar en een dosis elektronica (drums), waarbij een soort blaasinstrument de sounds wat aanscherpte, wat deed zweven of niet vies was van wat geluidsterreur (met een knipoog naar Atari Teenage Riot).
Ook na het avontuur van NJ, veertig jaar terug, biedt dit trio een boeiende, interessante backcatalogue van prikkelende, opzwepende electro/wave, dance, grooves met een EBM gehalte.
Drie nummers van NJ kregen een herbewerking toebedeeld, “Schizopfrenic Freddy”, “TV treated” en de onlangs verschenen bewerking van “Factory walk”, die een soort staalverwerkend muzikaal bedrijf introduceerde.
Ook hier werden we moeiteloos meegezogen in die trancy, repeterende, meeslepende en opbouwende, hoekige, pompende tunes , die een donkere, grauwe ondertoon hadden, zoals op “Invisible man” en “Better way”. De projecties staan net als bij Front in voor een totaalbeleven. Meat Beat Manifesto, The Orb of een Death In Vegas en natuurlijk Front of hun eigen oudje NJ kwamen ergens in ons op. Het trio had meteen het publiek mee.
Verder een “Pussycat dreams” , die ons lekker erotiserend deed wegdromen in een walm van bezwerende, zalvende electrogolven. Denk maar even aan de Lords Of Acid. Of een “157” (cent cinquante sept) is er dan eentje van hartverscheurende electro.
Ze hielden het boeiend alternatief toegankelijk en zorgden voor een aanhoudende spanning door voldoende afwisseling in het genre.
Deze Neon Electronics waren de ideale geleider van onze Front iconen.
Check gerust LIVE (+ pics Lokerse Feesten 2024)
Lokerse Feesten 2024 - DAG 3 - Black Sunday - Afscheidsconcert van Front 242 zindert na
Try-out De Zwerver, Leffinge (juni 2024)
Front 242 – try-out - Herinnering aan hun blijvende invloed en de blijvende kracht van hun muziek!
Check pics van hun afsluitende concertreeks in de AB, Brussel @Kristof Acke
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/7245-front-242-23-01-2025?Itemid=0
Organisatie: New-wave-classix (ism Front 242 en Neon Electronics)
Front 242 – try-out - Herinnering aan hun blijvende invloed en de blijvende kracht van hun muziek!
Na de spannende EK-wedstrijd van de Rode Duivels tegen Oekraïne, werd zaal De Zwerver in Leffinge omgetoverd tot het podium voor een bijzonder optreden van de legendarische Belgische EBM-band Front 242. Dit concert was een try-out voor hun aankomende optreden op de Lokerse Feesten in augustus en markeerde het begin van hun voorbereiding voor een reeks afscheidsconcerten, met als afsluiting een reeks shows in de Ancienne Belgique in Brussel in januari 2025.
De setlist van de avond was een zorgvuldige mix van klassiekers en een verrassend nieuw nummer als eerste bisnummer. Het publiek, waarin het leek alsof er een grotere mix aan nationaliteiten aanwezig was dan er op het EK meespeelden, werd direct in de juiste sfeer gebracht met de opener “What you see is what you get”, gevolgd door het rauwe “Body to Body” en het krachtige “Moldavia”. De zaal trilde op zijn grondvesten toen “Don’t crash” en “U-Man” werden ingezet, waarbij de energie van de band en het publiek een perfecte symbiose vormden.
Front 242, opgericht in 1981, staat bekend om hun baanbrekende elektronische muziek die invloeden van industriële en post-punk genres combineert. Met hun revolutionaire geluid hebben ze de weg geplaveid voor vele andere elektronische acts. Hits zoals “Quite unusual” en “Headhunter” hebben hen internationale erkenning gebracht, en deze nummers zijn nog steeds onmisbaar in hun live-optredens.
In het publiek zagen we veel die-hard fans die al jarenlang de concerten van Front 242 bijwonen en velen onder hen werden herkend door zowel de band als de andere concertgangers. Door de warme temperatuur in de zaal stond iedereen goed in het zweet, wat alleen maar bijdroeg aan de intense sfeer.
Halverwege de set kregen we krachtige uitvoeringen van “Punish your machine”, “Red team” en het angstaanjagende “Gripped by fear”, dat voor het eerst in 20 jaar weer live gespeeld werd, waarna de militante beats van “Kampfbereit” en “Masterhit” het publiek in extase brachten. “Fix it” en “Welcome” sloten het reguliere deel van de set af, waarbij de zaal in volledige overgave verkeerde.
De bisnummers begonnen met “Hide and seek”, een gloednieuw nummer dat met veel enthousiasme werd ontvangen door de aanwezigen. Vervolgens kwam “Headhunter”, een nummer dat altijd garant staat voor een explosieve reactie, en het feest werd afgesloten met “Happiness”. Interessant om te vermelden is dat “Happiness” vroeger de opener van hun shows was, maar nu kozen ze ervoor om ermee af te sluiten, wat een gevoel van voltooiing en afscheid gaf.
Het concert in De Zwerver was meer dan een try-out; het was een viering van een muzikale erfenis die tientallen jaren heeft standgehouden. Front 242 bewees wederom waarom ze pioniers zijn binnen hun genre en gaf hun fans een onvergetelijke avond. Met hun afscheidstournee in het vooruitzicht, was dit optreden een herinnering aan hun blijvende invloed en de blijvende kracht van hun muziek!
Neem gerust een kijkje naar de pics
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/6249-front-242-26-06-2024.html?Itemid=0
Organisatie: VZW De Zwerver – Leffingeleuren, Leffinge
Front 242 - Front 242, na veertig jaar!, brengt nog steeds het EBM feestje bij uitstek
Front242 (*****) kwam zijn veertigste verjaardag vieren, met een vertraging van een jaar door de corona pandemie, in een bomvolle AB, twee avonden lang. En na al die jaren zijn zij de vaandeldragers voor het EBM feestje bij uitstek! Live een set neerpoten, alsof het de eerste keer is , doe het hen maar na … Jean-Luc De Meyer is blijkbaar helemaal hersteld, en de band had er zin.
Vanaf die eerste tune en beat “First in/First Out” werd de lat hoog gelegd. De ontlading bij het publiek was enorm, vanaf het begin van de show was men laaiend enthousiast. Front voelde de vibe, knalde met strakke sounds’n’beats en kon wild tekeer gaan. De herkenning was het grootst op “'Headhunter” en “Quite unusual”, die door iedereen werd meegebruld. Ook “Comando Mix”, “Tragedy for you”, “Moldavia” en “Body to Body”, waren sterkhouders.
Front 242 is een totaalbeleven , het geluid en de lichteffects; het zorgt na veertig jaar nog steeds voor dat ultieme EBM feestje. Tof en overtuigend is dat ze een mix brengen van gekend en minder gekend materiaal. De energie, de opwinding, de levendigheid blijft ‘iets ongewoons’, leuk, met een dansende ‘pogo’ menigte, als in de old days .
First In/First Out //Take One //Don't Crash // Funkahdafi //Generator //Quite Unusual //Soul Manager //Commando Mix //Red Team //Deeply Asleep //Operating Tracks //WYHIWYG / U-Men //Fix It // Headhunter //Tragedy >For You< // Moldavia ///Encore///Until Death (Us Do Part) // Body to Body // Welcome to Paradise
Vóór het Front-vuurwerk mocht levende legende Wolfgang Flür (****) het publiek alvast opwarmen. bekend van zijn langjarige lidmaatschap van de Duitse elektronische pioniers Krafwerk , van 1973 to 1987, waar hij o.m. elektronische percussie speelde. Een verhaal dat voor hem niet zo goed is verlopen, blijkt … Los daarvan heeft hij ook als solo artiest diverse samenwerkingen aangegaan en voldoende zijn stempel gedrukt op de elektronische muziek. Binnen de DJ set kun je niet omheen Kraftwerk, maar EBM sijpelt hoedanook door. De stevige beats, met een heel beweeglijke Flür aan de decs, surplus de beelden op het scherm, zorgen voor een visuele totaalbeleving die inwerkt op de dansspieren. Een fijne warming-up!
Neem gerust een kijkje naar de pics @Ludovic Vandenweghe
https://www.musiczine.net/nl/photos/category/2765-front-242-08-07-2022.html
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Front 242 – Twee avonden lang een burcht in de AB
Front 242
Ancienne Belgique
Brussel
2017-12-02
Phil Blackmarquis
Feest in de AB met twee avonden Front 242 ! De Belgische cult-band, die in het begin van de jaren tachtig de Electronic Body Music uitvond , heeft een grote invloed op de techno, electro, industrial, enz. Front viert z’n 35-jarig jubileum van hun eerste album, ‘Geography’. De twee concerten waren soldout . Fans uit ons landje en zelfs uit het buitenland werden aangetrokken. Dankzij AB, Musiczine en Radio Vibration hadden we de mogelijkheid om de twee concerten te kunnen bijwonen en we waren nieuwsgierig omdat de band beloofd heeft, twee verschillende, complementaire shows voor te stellen.
Eerst even over het eerste concert, dat op vrijdag plaats vond. Metroland, de band uit Mechelen, opende. Gereduceerd tot een duo sinds de dood van Passenger L, alias Louis Zachert, speelt Metroland elektronische muziek die erg door Kraftwerk beïnvloed is. Te (her) ontdekken!
De show van Front 242 was indrukwekkend, maar toch wat ups & downs, vooral middenin het concert, lieten ons op onze honger. Het publiek was attent, actief, maar echte ambiance ontbrak …
Dat was zaterdag niet het geval ; we hadden een onvergetelijke tijd, en hier waarschijnlijk werd één van hun beste concerten gegeven in de AB.
Cruise [Ctrl] , het Belgisch duo samengesteld uit John en Gore, opende de avond. De zaal is bijna voledig gevuld wanneer Jean-Luc De Meyer, de zanger van Front 242, op het podium komt om de twee voor te stellen. Een mooi eerbetoon! De muziek van Cruise [Ctrl] is uniek: het is een mix van elektronica, minimal techno en ambient. De twee sound-wizards staan achter een DJ-tafel ; en weten met hun synths en hun 'drone-commanders' een repetitieve en hypnotiserende soundtrack te creëren, in een zeer ‘Lynch-iaanse’ sfeer. De setlist omvat hun 4 albums, ondersteund door fantastische video's van Ab Strakt. Een boeiend concert ; we kijken uit naar het 5e album van het duo!
Na een onderbreking van 20 minuten, opent het gordijn ; Plechtige introductiemuziek wordt voorgesteld. Het logo ‘242’ staat geprojecteerd, Richard 23 staat onbeweeglijk op het podium. Hij draagt een Venetiaans masker. Plots horen we de eerste geluiden van "Happiness". Het gordijn gaat volledig open en in een hallucinerende progressie komen. « Your modern angels, Your modern angels ..." voorbij ; het hectische ritme van deze hit uit de jaren '90 weerklinkt en een explosie volgt. Richard trekt zijn masker af en begint als een bezetene te dansen. Onmiddellijk is het vooraan totale waanzin. Een monster-pogo zien we in het publiek. Aan het einde van het eerste nummer, dat 8 minuten duurde, is de Front 242 mis al gezegend. We zijn voor een droomconcert vertrokken.
De band gaat verder met "Take One" en het is nu de beurt aan Jean-Luc om naar de 'front' te stappen. Achter hen staat toetsenist Patrick Codenys vrij immobiel en Tim Kroker ramt op zijn drums. We moeten natuurlijk Daniel B. (Bressanutti) nog toevoegen, een van de vier oorspronkelijke leden van de band, die zoals altijd in de zaal, achter de mixing desk staat. De video's zijn, zoals gewoonlijk spannend , adembenemend en realistisch. "Tragedy For You" stelt een beetje teleur omwille van de (relatief) zwakke mix, maar het wordt al snel vergeten dankzij "Moldavia", een andere EBM-bom die het publiek hysterisch triggert.
Front 242 bezit een perfecte dynamiek ; na de hysterie volgt een stillere reeks, o.m. "Together", « 7rain», en « One With the Fire", eentje die maar heel weinig 'live' gespeeld wordt. De 'killing machine' speelt dan "WYHIWYG", gevolgd door « Master Hit » ; vooral op "No Shuffle" is de sfeer weer 100% . Aan het eind van de track blijft het publiek "Always Ahead !" schreeuwen ; we zien oprechte verwondering op de gezichten van Richard 23 en Jean-Luc De Meyer: Ze hebben in 35 jaar op alle podia van de wereld gespeeld, maar niets is beter dan het Belgische publiek!
De intensiteit daalt dan weer een beetje tijdens "Lovely day" en "Circling overland".
De laatste galop wordt nu voorbereid. Die begint met "Commando mix" en natuurlijk "Headhunter". "Make some fucking noise !", schreeuwt Richard. Dit is de klassieker, de grootste hit van de band, gebouwd rond het bekende refrein : « One you lock the target, Two you bait the line, Three you slowly spread the net and Four you catch the man ». Een onvergetelijk moment met meer dan 1500 fans, de handen omhoog ; het lawaai van het publiek dekt zelfs het geluid van de sprekers.
"Im Rhythmus bleiben" en tot slot, "Funkahdafi" behouden een intense spanning tot het einde van de officiële set.
Als eerste encore introduceert Jean-Luc De Meyer "Operating Tracks": "First album, first track". We hadden gehoord dat de band deze song niet meer 'live' kon spelen. Een leuke verrassing was het om de song terug te horen. De geprojecteerde video was van 1982. Heerlijk vintage. Na "Welcome to Paradise" en de beroemde zinsnede "No sex until marraige !", gevolgd door een grappige "You bloody hypocrites" van Richard, doen denken dat het concert voorbij is, maar ze komen terug voor een tweede encore, wat zeer zeldzaam is. « Punish Your Machine », een hypnotische techno track, wordt ondersteund door flitsers en zwart-wit beelden van de oorlog in Vietnam. De outro is te gek … Wat een ongelooflijk noise delirium.
Ongetwijfeld hebben we een historisch concert bijgewoond. Er zijn maar weinig bands die erin slagen om een dergelijke oer kracht uit te stralen, met een knipoog naar Nine Inch Nails. Jean-Luc, Patrick, Daniel en Richard hebben opnieuw bewezen , ondanks het feit dat ze niets nieuws produceren sinds de jaren 2000, toch één van de beste 'live acts' zijn aan deze kant van de Rio Grande (en uiteraard ook aan de andere kant).
Vanavond was Front 242, een knal in je aangezicht Front stond voor Geluk ... "Happiness !" Thank you, guys !
Kijk naar deze video van Happiness :
https://www.youtube.com/watch?v=_7GzDT3v1yk
Headhunter : https://youtu.be/OdNTqlNMGhw
Setlist (2 december) : Happiness Take one - Tragedy for you - Moldavia -Together - One with the fire -7rain - WYHIWYG/Masterhit - No shuffle - Lovely day - Circling overland - Commando mix - Until death (us do part) - Headhunter - Im Rhythmus bleiben - Funkahdafi.
Encore 1 : Operating tracks - Welcome to paradise
Encore 2 : Punish your machine
Setlist Cruise [Ctrl] : Letters under nails - In the heart of a circle of twelve sycamores - Pomona road - White Lodge - Two men getting sick
Vertaling Philippe Blackmarquis – Johan Meurisse
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/front-242-2-12-2017/
Organisatie : Ancienne Belgique, Brussel
Zaterdag liep de Casino te Sint-Niklaas helemaal vol voor een stevige portie electro van eigen bodem. Om Implant en Front 242 aan het werk te zien hadden zo’n 650 overwegend dertigers en veertigers hun zwarte plunje en dito shoes nog eens uit de kast gehaald om zich letterlijk en figuurlijk op te maken voor een avond gevuld met donkere en zware beats en ritmes.
Implant of het duo Jan D’hooghe en Len Lemeire zijn zeker geen onbekenden in het electro circuit en timmeren al menige jaren (sinds 1992!) met behoorlijk succes aan de weg. In Sint-Niklaas zetten ze een heel stevige en volwassen sound neer met vooral nummers geplukt van hun meest recente CD ‘The Productive Citizen’ (in 2013 verschenen op Alfa Matrix). Hun set kende veel bijval, het geluid was prima en de bijhorende beelden op projectiescherm zorgden voor de typsiche sfeer op dit soort concerten! Songs als “Scanned”, “I’m in control”, “The City” en het opzwepende “C.C.C.P.C.C.T.V.” getuigen van kennis van zaken en vakmanschap en werden positief onthaald door het publiek!
Dat Implant het voorprogramma mocht verzorgen van Front 242 kan nauwelijks een verrassing zijn als je weet dat beide groepen bij Alfa Matrix gestald zijn en bovendien nog eens samenwerken en muziek maken onder het project 32 Crash, binnenkort te zien op het BIMfest te Antwerpen.
Front 242 voorstellen is allicht overbodig want hoewel de jongste ‘techno’ generatie deze band soms amper of niet kent, is iedereen die in de jaren 80 en 90 enige voeling had met het genre ‘electronic body music’ wel op de hoogte van de enorme verdienste van deze electro-pioniers. Front 242 was big business in Europa en zelfs daarbuiten en beïnvloedde een hele stroming van electro bands en projecten! Tot op vandaag klinkt hun muziek heel actueel en hebben ze een heel ruime schare trouwe fans die altijd present zijn bij hun optredens, ondanks het feit dat de band al een hele poos niets nieuws meer uitbrengt op CD. De talloze remixen en herwerkte versies van bekende nummers niet in acht genomen natuurlijk.
Rond 22u betraden de heren van Front het podium! De Casino (prachtig zaaltje trouwens) was nu echt compleet vol gelopen en de temperatuur was tropisch…maar de die-hards op de eerste rijen hadden er duidelijk zin in en stoorden zich niet aan drukte en warmte.
Een bezwerende intro met bijhorende visuele ondersteuning werd ingezet en meteen was duidelijk dat ook deze keer niets aan het toeval was overgelaten en zowel het geluid als de belichting top waren!
De 4 heren hadden zoals altijd hun gekende outfit aan en grepen het publiek van bij het begin bij de keel door meteen na het openingsnummers “Moldavia” uit te halen met een verschroeiend trio van hun gekende ‘culthits’ : “Body to Body”, “No shuffle” en “Lovely day”. Vrijwel onmiddellijk zat de sfeer erin en vloog de boel zonder moeite in de fik. Halfweg de set werd na “Together”, “Headhunter” op het publiek losgelaten en dat zorgde, wat mij betreft, voor het hoogtepunt van de avond waarbij iedere aanwezige fan vol overgave de 4 gekende ‘punten’ luid scandeerde!
Daarna ging het tempo iets naar beneden en volgde een relatief ‘rustiger’ deel met een paar minder gekende nummers (ik ben namelijk fan maar geen echte die hard). Maar veel rust werd het publiek verder niet gegund want een volgende batterij electro klassiekers spuwde uit de boxen genadeloos de zaal in. Om maar te zwijgen over de flitsende beelden die de projector in snelvaart continu afvuurde.
Nummers die nog altijd indruk maken en absoluut niets van hun kracht en dynamiek hebben verloren : “Quite Unusual” (prachtig!), “U-men” en “Welcome to paradise” (snelle versie!) om er een paar te noemen! Het geslaagde optreden werd afgesloten met een ander EBM epos “Im Rhytmus Bleiben” en dat is ook wat het publiek van plan was maar de toegift werd beperkt tot slechts 1 nummer “Don’t crash” en dan was het over en uit.
Misschien een klein minpuntje toch wel…want de fans hadden best nog een paar extra nummers verdiend maar niemand die daarover zeurde! Het was mooi geweest en de fans hadden weer hun hart (en jeugd) kunnen ophalen.
Front 242 blijft na al die jaren een fenomeen. Het stemgeluid van Jean-Luc De Meyer en mister Ricard 23 is misschien wat minder helder en powerfull dan vroeger maar het geheel blijft live moeiteloos overeind en de beats en ritmes klinken anno 2013 helemaal niet gedateerd of voorbijgestreefd. Au contraire!
Neem gerust een kijkje naar de pics
- Implant - http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4351
– Front 242 - http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4352
Organisatie: Casino , Sint-Niklaas
Front 242: electronic body music pioniers, opgericht in ’81, uit Brussel, waren één van Belgisch (Brussel) invloedrijke en baanbrekende bands in de dance. Zij haalden de mosterd bij de electro van Kraftwerk, de synthwave van Suicide, de avantgarde van Einstürzende Neubauten en de punkfunk van Cabaret Voltaire en waren samen met Nitzer Ebb, DAF, The KLF, Front Line Assembly, SPK en Lords Of Acid de vaandeldragers van de ‘90’s en huidige dance/electro/techno/industrial scene.
Front 242 had naam en faam door z’n energieke en opzwepende live acts. De heren waren toen gekleed in uniforme commando-gevechtskleding. Platen als ‘Geography’ (’82), ‘No Comment’ (’85) en ‘Official version’ (’87) zijn in het geheugen gegrift door de dwingende, monotone en pompende beats van synthesizers, (elektronische) percussie en de felle zegzang. Ze evolueerden naar een breder, kleurrijker en meer geraffineerd klankenspectrum. ‘Tyranny for you’ (’91) en ‘I Up Evil/Off’ (’93) waren doorspekt met pop en trancegerichte beats.
De band bestaande uit Jean-Luc De Meyer (vocals), Richard 23 (vocals, keyboards), Patrick Codenys (keyboards/programming/mixing), Tim Kroken (live drums) en Daniel B aan de mengtafel, gaven de jaren ’80 ‘smile new beat’ een bepalende push. En de wave/electrorevival zorgde ervoor dat naast dertigers en veertigers, jongeren de muziek leerden kennen. De motivatie van het touren scherpte terug aan met hun 25 jarig bestaan in 2006, toen ze letterlijk op handen werden gedragen op hun twee uitverkochte jubileumconcerten in de AB.
Front 242 kan rekenen op een trouwe fanshare; de weken op voorhand uitverkochte Vooruit was er het harde bewijs van; ze hadden nog steeds een puike livereputatie en toonden aan dat ze een act zijn om rekening mee te houden, ondanks het feit dat ze zich wat ‘krampachtig’ vasthouden aan dezelfde playlist. We zagen een Front, die nog maar bitter weinig zo hard, fel en meedogenloos z’n publiek inblikte. Wat een (neverending) jeugdig enthousiasme, ondanks hun gezegende leeftijd! ‘Play it loud & hard’, dachten ze, want “98” en “Moldavia” klonken aanstekelijk, militant, pompend en gedreven en zorgden voor pogoënde taferelen vooraan. Het kon even geen kwaad zich een frisse tiener of jeugdige gast te voelen. “Together” en “Circling overhand” waren gematigder door de bezwerende, trancy ritmes en de krachtige, duistere beats. Op die manier stak het kwartet voldoende afwisseling en variatie in de set. Een stuwende “Religion” en een luidkeels meegezongen “Welcome to Paradise” volgden. Wat een broeierige, verbeten ritmes en hels tempo! De commandostijl wakkerden ze aan met “Funkhadafi” en de ‘warnings’ en ‘emergencies’ van “Commando” zelf. De spannende dreiging droop er van af!
Ze kwamen even op adem met slepend en lomer materiaal, maar draaiden letterlijk de beheersingknop om in een schitterende ‘closing final’. Moest er nog zand zijn na de mokerslagen van “No shuffle”, “Take one”, “In rhythmus bleiben” en de vette bezwerende “Quiet unusual” en “Tragedy for you”.
Ze speelden een perfecte, uitgebalanceerde set, injecteerden de arm- en dansspieren en deden het pogoën heropleven. De uitgelaten menigte schreeuwde om meer en werd op hun wenken bediend met enkele voortreffelijke salvo’s van “Headhunter” en het oude, steengoede “Kampfbereit”, die “Radio activity” van Kraftwerk in een repetitieve pianoloop integreerde. Ze besloten en verve de set met “Unidentified man”, live al lang opgeborgen, maar één van de smaakmakers op fuiven. Het maakte hun feestje compleet en de Vooruit daverde op z’n grondvesten. De oude electrowave liefhebbers genoten van de dolgedraaide vijftigers op het podium …
Ook A Split Second, een trio rond Mark Ickx, kreeg ruim de tijd om het oude materiaal van onder het stof te halen. Dat ze opnieuw te zien zijn is te zoeken in het verschijnen van de ‘Complete Discography’. Midden de jaren ‘80 slaagden ze erin de discotheken te veroveren met “Flesh” een song die snelle, onrustige en neurotische electrobeats vuurde en een monotoon lomer, trager en slepend ritme kreeg door het toerental van 45rpm naar 33rpm te veranderen, de kiem van de new beat rage. Samen met “Rigur mortis” zat het nummer middenin de set verstopt. We hoorden dreunende, zwaardere en opzwepende ritmes en beats, waarvan we Suicide, Die Krupps en Front in één adem konden opnoemen, en ze schuwden hierin de pure industrial niet.
A Split Second was een leuk weerzien en vormde de aanzet van een resem gigs buiten de discotheken van weleer …
Organisatie: Amusez-Vous
Nederlands 
Français 
