‘Welkom terug’ leken de sleutelwoorden te zijn als samenvatting van de avond. Bij de eerste nummers stond een zichtbaar geëmotioneerde Max Colombie het applaus aan te nemen. De lichten van de zaal werden zelfs aan gezet zodat zowel publiek als zanger volop konden genieten van de hereniging.
In het begin liet de groep het applaus telkens lang duren alsof het telkens weer het laatste nummer van het concert was. Om maar te zeggen, het publiek en Max hadden elkaar gemist.
Het langverwachte nieuwe , ‘The shimmer’, derde nu, in een goed acht jaar tijd , verscheen in deze herfstperiode, en vier jaar na ‘Infinity’ . “James” , “Oliver”, “Livestream “ werden intussen gedropt, die de unieke, vertrouwde sensuele , dromerige , prikkelende sound ondersteept in een badje van van electropop , r&b, in zweverige melodieën, zalvende, pulserende, dansbare beats en zijn androgyne vocals . Een schemerzone waar het noch triest, noch vrolijk is , omschrijft hij zelf. Naast de sound , ervaren we in z’n bewegingen en de kledij de continue balansoverweging van drama, sensualiteit en verlangen.
Vanavond een voorproefje van wat we in april volgend jaar kunnen verwachten en een avond die de band en z’n het alter - ego van Max terug op het voorplan plaatst . Het materiaal en de singles van de drie platen werden mooi verdeeld in de set.
Het waren eerst enkel de voorste rijen parterre die van in het begin mee waren in de energie, die hij losliet met “The game”, “James” en het groovy , dreunende “You’re mine”, het nummer met Raving George. Op de balkons en de zitplaatsen bleef het rustig en zongen mensen enkel lippend mee. Het leek vanuit de band wel een bewuste keuze om daarna op te bouwen.
Vanaf “Your choice” en “Breathing” begonnen meer mensen wakker te worden tot bij “Fever” iedereen danste of zong. Ze konden moeilijk anders met hun heer en meester als voorbeeld. Die kleedde en danste zoals we van hem gewend zijn, zwoel en smachtend. Hij trok z’n publeik mee, porde hen aan , sprak de dansspieren aan, maakte pirouettes en ontroerde. Colombie weet zo heel goed hoe hij toeschouwers van alle leeftijden aan z’n lippen weet te hangen.
De dreampop overheerst en zit gegrift in ons geheugen, met die rits singles. Onhou zeerzeker het intrigerende, slepende “Nostalgic bitch”, het muzikaal addertje onder het gras van ‘The shimmer’, die op het eind van de set werd gespeeld.
Desondanks bleef het aanvoelen als een try-out waarbij we nog niet knock-out werden geslagen zoals op eerdere concerten. Het is nog een beetje ‘onder stoom komen’, had ik het gevoel. Misschien moeten we daarvoor wachten tot volgend jaar als hij terug in België is na zijn Europese tour, die show, kitsch en muziek nog meer met elkaar doen versmelten.
Maar tot dan zullen menig fans in hun hoofd alvast meezingen met “Princes” , “Joaquim” en “Strange entity’, want deze bleven het hoogtepunt van de avond.
Neem gerust een kijkje naar de pics
Oscar & The Wolf
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/ancienne-belgique-brussel/oscar-and-the-wolf-12-11-2021.html
David Numwami
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/ancienne-belgique-brussel/david-numwami-12-11-2021.html
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel ism Live Nation
Oscar & The Wolf – Show – Spektakel – Muziek!
Oscar & The Wolf - l'Impératrice
Sportpaleis
Antwerpen
2017-10-27
Govaert Véronique
De elektro pop van l'Impératrice verwelkomt het publiek terwijl we ons plekje in de tribune opzoeken, ze brengen ons net het genre muziek wat je alvast in de 'weekend mood' brengt, vooral na het net doorstane fileleed op de Antwerpse ring, wat een ellende was me dat weer …
De belichting zit niet helemaal zoals het hoort, dus we blijven een beetje in het duister tasten over de samenstelling van de band, maar synthesizers herkent zelfs het kleinste kind. De zaal stroomt gestaag vol met een allegaartje allerhande : het voltallig kapperscollectief uiteraard, vriendinnen vrolijk gearmd & gestyled met de cava in de hand, bevriende moeders met hun dito kids, jong en niet meer zo jong, het is een gezellige mengelmoes, die helemaal klaar is voor een feestje ...
Onderwijl brengt L'Impératrice ons verder in de stemming en de tijd, met zowel muzikale als vocale funky nummers, de zangeres is een olijke spring-in-het-veld, maar de power komt toch vooral van de muzikanten, want ook de drummer kan er wat van ... Hun set loopt op zijn einde en de roadies kunnen nu het podium verder in gereedheid brengen voor de 'main act' van vanavond.
Oscar and the Wolf - We hebben inmiddels lang genoeg gewacht, al sedert april, want toen werden de beide concerten verplaatst naar oktober omdat het finaliseren van hun 2de album samen met het voorbereiden van de show onbegonnen werk was. Dat deze beslissing getuigt van professionalisme van de hoogste plank krijgen we dan ook in de komende 2 uur voorgeschoteld.
De opener is meteen raak, “The Game” wordt ingezet en ‘de wolven’ (lees: muzikanten) zitten in de kooi, ‘the master himself', die staat er bovenop. Samen met de nodige lichteffecten, rookpluimen en nog wat vuurwerkspetters toe is de toon gezet, dit is een waar schot in de roos. De hun zo eigen sound met Oriëntaalse toetsen, brengt ons in feeërieke vervoering en het plaatje is al van bij aanvang compleet.
De vocale en muzikale performance samen met het visuele aspect beroeren alle zintuigen, de artiest is privé dan misschien wel minimalistisch ingesteld, voor zijn show mag het ‘max’-imalistisch zijn! En dat is het ook, groots zonder overdaad, dit wordt echt smullen, dat voel en merk je nu al aan alles ...
Max zelf houdt het midden tussen een hoogst elegante magiër met hermelijnen cape & glitter blinddoek of haalde hij dan toch de inspiratie in milieu van de slanke, lenige toreadors ? Wie zal het zeggen ...
De nummers volgen mekaar op, met daarnet ook nog 6 danseressen die op de catwalk het beste van zichzelf gaven, vuurspuwers mogen ook niet ontbreken en bij het wondermooie “Runaway” merk je dat Max het publiek op zijn hand heeft. Wanneer hij ons, het publiek bedankt en vraagt of we het naar onze zin hebben, schrik ik me rot dat hij gewoon Vlaams spreekt, je waant je inmiddels al lang in verre oorden terwijl je geniet van een internationale ster, maar nee, deze zeldzame ster is er één van bij ons.
Op “Because you're mine” spatten er slingers uit het plafond en vervolgens gaat “Joaquin” gepaard met fenomenale licht- en vuureffecten; de wolven mogen uit hun kooi.
Max geniet zichtbaar van het ganse gebeuren en daar kunnen wij alleen maar om glimlachen, wat zal zijn mama trots zijn op haar zoon ...
“Moonshine” vangt aan met een piano solo, het ideale moment voor een kostuumwissel lijkt me en zowaar er komt nog meer glitter tevoorschijn; op eenvoudig verzoek lichten de smartphones de zaal op, wat uiteraard voor een wondermooi effect zorgt. De danseressen komen en gaan, nog meer speciale effecten worden uit de trukendoos gehaald, glitterconfetti, vuurspuwers, zeepbellen bij het luidkeels meegezongen “Breathing”; als toemaatje krijgen we nog wat confetti op de klanken van “Fever”.
Opvallend doorheen het spektakel zijn de dansmoves van mister Oscar, die komen met zo een souplesse uit de heupen, dat het lijkt aangeboren. Ook hier weer die Oriëntaalse & Zuiderse invloeden, welke zo typisch zijn voor hen.
De finale wordt ingezet met “Susato”, vervolgens krijgen we “Touch Down” , waarna we nog excuses krijgen aangeboden voor het lange wachten, ttz het verplaatsen van het concert. Dat waren we inmiddels al lang vergeten; na zo een wervelende show, was het ruimschoots het wachten waard, laat dat vooral duidelijk zijn.
We knallen er uit met het fel gesmaakte “Strange Entity”, waarna de bandleden mekaar feliciteren, bedanken en omhelzen. De show was meer dan geslaagd, het was fenomenaal. Dit was genieten van de bovenste plank, bedankt !
… Zouden er nog kaartjes zijn voor morgen trouwens ? Dit wil ik nog wel eens meemaken ...
Setlist : The Game /So Real / Chevrolet / Undress / Runaway / Because you're mine / Joaquin / Moonshine / Somebody wants you / Honey / Breathing / Dream car ocean drive / Exotic / Princess / Fever
Extra : Susato / Touch down / Strange Entity
Organisatie: Live Nation
De omhooggevallen ijdeltuit Max Colombie heeft een nieuwe plaat gemaakt, ‘Infinity’ heet het vehikel en ‘t is een lauwe mossel met een strik er rond. Net als de vorige plaat ‘Entity’ staat het ding vol met pathetisch geneuzel, hoogdravend theatraal gezwam en kitscherige nichtenpop met beperkte houdbaarheidsdatum. Het gezanik wordt af en toe ondersteund door enkele hippe beats die de fans naar de dansvloer moeten drijven. Goede songs daarentegen zijn ver te zoeken, net als de bandleden blijkbaar. Oscar And The Wolf zou eigenlijk een groep moeten zijn, maar in alle voorbeschouwingen, artikels, interviews en recensies gaat alle aandacht naar de poseur Colombie en wordt er met geen woord gerept over eventuele andere groepsleden. Kun je nagaan wie er achteraf met de centen zal gaan lopen. Ook de hoes laat duidelijk blijken dat het hier maar om één figuur draait, doch het album zelf laat eens te meer uitschijnen dat er achter die egotripper weinig of geen talent schuilgaat.
Colombie zweeft nu nog weelderig op zijn wolkje van succes waar hij blijft smullen van de grenzeloze aandacht van een kritiekloos Vlaams publiek. Dat hij er nog maar een beetje van geniet, want echt lang zal het niet meer duren eer zijn luchtbal doorprikt wordt, en dan is het voorgoed voorbij. Oscar & The Wolf is de Lernaut & Hauspie van de popmuziek.
Dat Het Sportpaleis op 27 en 28 oktober alweer volledig overstag zal gaan, daar twijfelen we niet aan. Maar dat is ook zo bij K3.
Oscar & The Wolf is één van de Belgische smaakmakers geworden , één cd uit en in hun hoogst vijfjarige carrière hebben ze snel de harten veroverd, want na het clubcircuit, lonkte de grote podia en werden ze op de festivals gegeerd . Terecht lonkte het Sportpaleis dat uitverkocht geraakte. Straf dus wat deze Oscar & The Wolf rond Max Colembie presteert. De band explodeert naar het grote publiek.
Er was al vanaf 19u15 muziek en vertier voorzien. Raving George aka Charlotte De Witte, die al instond voor één van de hits ,warmde het publiek met haar bleeps’n’beats … Het duurde toch even voor dat het publiek in de juiste stemming kwam. Haar lange haren wapperden en daar had ze meer werk mee dan het knoppengefreak …
Tourist MC (Johannes Faes) kreeg met zijn Antwerpse hippop wel het publiek vanaf het eerste moment mee. Antwerpen boven zo blijkt. Vooral de nummers “ Liefde, liefde“ en “De Troubadours” werden fel gesmaakt en meegezongen zelfs. Verrassend leuk en dit kan een blijvertje worden!
Om kwart voor tien begon het dan allemaal rond Oscar & The Wolf … En de boel ontplofte meteen … door zijn verschijning …In een schitterende mantel, die hij in de loop van de avond tot viermaal toe omruilde voor een ander exemplaar, blootvoets en met zonnebril, verscheen Max samen met zijn 3 muzikanten op het riante podium, dat in verschillende niveaus was opgebouwd. Op een reusachtige scherm vonden verassend prachtige projecties plaats.
Max is nog maar amper 24 en deed in een ver verleden (2005) mee aan Junior Eurosong. Tien jaar later neemt hij ons mee in zijn theatrale, dromerige, soms duistere wereld van indie/electropop . Die zweverige , aanstekelijke sound slaat aan en krijgt het publiek makkelijk aan het dansen o.m. op het gekende “Strange Entity”.
Colembie gleed niet alleen over het podium, hij maakte ook gebruik van een tweede klein podium in de zaal waar hij, compleet in een wit glinsterend pak, de lucht in ging met een podiumlift. ‘De Messias’ steeg ten hemel, bracht en predikte heel vernuftig zijn muzikale boodschap, wat uiterst geslaagd was en gesmaakt werd.
Van muzikale uitstapjes is Max niet bang. Een vergeten danshitje van Gala “Freed from desire” werd een ingetogen ballade, en als voorlaatste nummer bracht hij samen met Justine Bourgeus van School is Cool “Back to black” van Amy Winehouse. Ondanks alles ervaarden we dit echter een beetje als een miskleun. Jammer.
Maar geen paniek , we hadden een strak geregisseerde show …”Joaquim, “Undress”, “You’re mine”, Vitamins” en “Princess” met rook, vuur, glitterpapier en straffe visuals op de podia en de schermen. Om dan af te sluiten met een tweede “Strange Entity”, waarop iedereen rechtveerde …Een dansende, zingende , vierende mensenzee in Antwerpen.
Oscar & The Wolf - Een zeer geslaagde professionele en uitgewerkte show die de passage van Coldplay deed opborrelen. Uitnodigend naar een definitieve internationale doorbraak. En dat verdienen ze!
Organisatie: Live Nation
Wie 2 maanden voor het optreden nog een ticket zocht, was er aan voor de moeite. De show van Oscar & The Wolf in de Lotto Arena was volledig uitverkocht en dat was te zien aan de stormloop. Zowel man als vrouw, jong en oud, van alles kon je er aantreffen.
Vlaamse band Bazart had de eer om voor Oscar & The Wolf te mogen openen. Als voorprogramma moet je altijd wat zoeken naar je publiek, maar Bazart had hier duidelijk niet veel moeite mee. Met hun Nederlandse indiepop, waar melodieuze samenzang soms belangrijker is dan de tekst zelf, pakten ze met gemak de Lotto Arena in. De muziek van het vijftal kan je vergelijken met een mengeling van The National en Yeasayer met Belgische bands als Gorki en Noordkaap.
Dat Colombie & co hun best gingen mogen doen om hun afgelopen jaar te overtreffen wist iedereen. Of dit ook werkelijk ging lukken was de grootste vraag van de avond. Een volledig ander decor wees toch al in de goede richting. Palmbomen werden vervangen door als het ware ‘kamerplanten’ en ook het podium werd wat verlengd aan de hand van een catwalk.
Openen deed Oscar & The Wolf met “Joakim”. Door het wit/zilver spiegeljasje en het verhoogde platform, profileerde Colombie zich meteen als koning van de Lotto Arena. Wie hoopte op een show als die van 2014 in bijvoorbeeld de Ancienne Belgique, kon maar beter meteen terug naar huis keren. De ingetogen muziek waar het bij Oscar & The Wolf vooral om draaide werd aan de kant gezet voor show. Vuurwerk langs alle kanten, laserstralen die over heel de Lotto Arena schenen en zilveren confetti . Quasi alles was aanwezig om de show zo spectaculair mogelijk te maken.
Heel vroeg in de set zat ook een nummer dat ons al een beeld gaf over de opvolger van “Entity”. Weg met slaapkamer muziek, hallo dansmuziek. “Vitamines” klonk volledig anders dan wat je kon horen op het debuut van Oscar & The Wolf. De trage synths en hip-hop beats in het nummer deden ons alleszins snakken naar meer. Ook “You’re mine” beleefde een live-première in de Lotto Arena. Dit zonder Raving George, maar het nummer klonk minstens even sterk en dominant.
Klassiekers als “Bloom (oh my baby)”, “Nora” en “Undress” passeerden ook de revue. Al klonken ze deze keer iets minder ingetogen en werd er wat extra kracht aan toegevoegd. “Princes”, hetgene waar alles mee begon, kon uiteraard niet ontbreken. Showelementen genoeg aanwezig tijdens deze nummers. Zo viel er tijdens “Princes” een waterval van glinsters naar beneden en werd “Undress” bijgestaan door metershoge vlammen die de lucht in vlogen wanneer Colombie op de catwalk passeerde.
Max Colombie mag dan wel het ‘brein’ zijn achter Oscar & The Wolf, laten we toegeven dat het duidelijk is dat hij zonder zijn 3 aanhangsels niets is. Technisch brein achter Oscar & The Wolf, Ozan Bozdag, slaagt er telkens in met zijn synths het sprookje nog meer echt te maken. Eerlijk? Tijdens “Moonshine” werden ook wij er even stil van.
Na bisnummer “Freed from Desire”, een cover van Gala, dat ontzettend hard meegezongen werd door het publiek, spoorde Colombie iedereen nog eens aan naar het Sportpaleis te komen. “Als jullie er dan ook bij zijn, zou het zalig zijn”.
Hun set afsluiten deed Oscar & The Wolf met, jawel, “Strange Entity”. “Let’s dance before we go to sleep”, waarop de beats van “Strange Entity” voor een tweede maal in de set door de boksen galmde. Een regenbui van glitterconfetti werd de lucht in gespoten terwijl de Lotto Arena voor een laatste maal ontplofte.
Dat Oscar & The Wolf zijn hoogtepunt al lang bereikt heeft, valt na gisteren sterk te betwijfelen. Of ze hunzelf in het Sportpaleis gaan overtreffen, valt af te wachten. Dat België er een topband bij heeft, werd gisteren nog maar eens duidelijk!
Organisatie: Live Nation
Na enkele EP’s, die vooral zeer indiepop klinken, heeft Oscar & The Wolf met hun debuutplaat ‘Entity’ de juiste weg gevonden. Elektronische pop beats met een dromerige stem die je 45 minuten het gevoel geven alsof je op een andere planeet leeft.
Openingsnummer “Joaquim” brengt je, door zijn zweverige intro, onmiddellijk in de juiste sfeer die er tevens over heel de plaat heerst. Emoties is een aspect dat op ‘Entity’ ook zeker niet ontbreekt, “Bloom (oh my baby)” is hier een perfect voorbeeld van. Om nog maar te zwijgen over het wondermooie “Undress”, een nummer met voorzichtige R&B die perfect aansluit bij de rest van het album. Ook aanwezig zijn het zeer dansbare “Strange Entity” en het razend populaire “Princes” dat heel België wakker schudde.
Opvallend op ‘Entity’ is vreemde eend “Under The Skin”, bijna even experimenteel als de rest, maar toch net niet wat het moet zijn. Afsluiter “Killer You” zit dan wel weer goed.
Het kan snel gaan soms … De beloftevolle Brussels/Lommelse groep rond Max Colembie Oscar & The Wolf krijgt nu de verdiende erkenning . Was de vorige EP ‘Imagine Mountains’ nog in eigen beheer , nu konden ze aankloppen bij Pias en stond Robin Proper-Sheppard (Sophia) in voor de productie . Het kwartet dwarrelde bij hun eerste EP binnen de indiefolk, ‘Summer skin’ gaat verder en duidelijk breder . Dromerige , herfstige indiepop , een kleurrijk klankenpalet , prikkelende geluidslagen, synthbeats, en de aparte , unieke ongrijpbare stem van Colembie .
Het kwartet heeft er intussen een reeks supports opzitten , van Ben Howard, Mercury Rev, Julia Stone, Villagers , Warpaint tot recent nog Lou Reed . Dit terzijde hebben ze een beklijvend sfeervol en broeierig materiaal, en met “Orange sky” een pracht van een nummer . In het oog te houden …
Info http://www.facebook.com/oscarandthewolf of http://www.oscarandthewolf.com
Vanavond konden we twee aparte stijlen aan het werk zien in een organisatie van Democrazy, Gent
Scarlett O’ Hanna - Singer Songwriter
Scarlett O’ Hanna, de artiestennaam voor Anna Muchin, is sinds twee jaar solo gegaan maar maakt verder ook deel uit van de band CobSOn. In 2004 was ze als zangeres nog actief in de pop’n’roll band Montevideo. Ze speelde in het verleden al in het voorprogramma van onder andere Scout Niblett en Laétitia Shériff.
Haar eerste EP ‘Cheap Bling Bling’ is nog maar net uit. O’ Hanna laat zich vanavond begeleiden door piano en gitaar. Ze brengt minimalistische, frisse, eigenzinnige songs waar vocaal niets op aan te merken is. En contraire, Anna heeft een uitzonderlijke stem, die je vastnagelt aan de grond. Haar stem doet denken aan een melange van Florence and the Machine en Norah Jones.
Anna haar keuze om solo te gaan is niet de meest makkelijke weg. Een begeleidende band zou haar vocaal talent volgens mij nog meer in de verf kunnen zetten …
Oscar & The Wolf - Indie/Pop (zie foto)
Nog net vóór de festivalzomer officieel van wal steekt, tovert Democrazy dit uit z’n mouw, Oscar & The Wolf
Ze stonden reeds in het voorprogramma van grote namen als Mogwai, Lou Reed en Warpaint maar konden deze avond rekenen op een volwaardige plaats in de DOKarena. Met hun single “Orange Sky” staan ze momenteel in de Afrekening en hun tweede mini album ‘Summer Skin’ wordt eerstdaags (25 juni) gereleased.
Oscar & The Wolf bestaat uit vier energieke mannen uit Gent, Brussel en Lommel die zomerse, meeslepende en sfeervolle nummers brengen waar je hart van gaat dansen. De band heeft een naturel gevoel van hoe ze klanken kunnen laten samensmelten tot authentieke nummers en zetten op die manier toch wel een unieke sound neer.
De band vormt duidelijk één geheel door elk instrument een volwaardige plaats binnen de nummers te geven. De duozang met de drummer van de band riep een zekere melancholische sfeer op.
Wat hun optreden een extra dimensie geeft, is dat je ziet dat ze er plezier in hebben. Hun mini album ‘Summer Skin’ is een plaatje die perfect past bij de magie van een zwoele zomeravond. Oscar & The Wolf toont aan dat indiepop van Belgische makelij van een hoog niveau kan zijn. Ze sloten de avond dan ook af met een welverdiend overweldigend applaus.
Wie hun nog live aan het werk wil zien in België zal geduld moeten opbrengen tot 18 augustus, waar ze onlangs op de Pukkelpopaffiche zijn toegevoegd. (Al heb je geen glazen bol nodig om te voorspellen dat Oscar & the Wolf binnen de kortste tijd op verschillende podia in binnen en buitenland te zien zal zijn…) .
Ohja, hun nieuwe EP is gratis te beluisteren op de site van 3voor12 …
Organisatie: Democrazy, Gent
Nederlands 
Français 
