Glimps showcasefestival 2011 – dag 2 - zaterdag 17 december 2011
Met Glimps organiseerden Democrazy, Rockoco en Keremos een eerste showcasefestival in de Gentse binnenstad. Door de jarenlange ervaring van deze drie partijen, kwam een tweedaags festival voor internationaal talent tot stand. Op vrijdag 16 en zaterdag 17 december mochten maar liefst 51 bands uit heel Europa aantreden in een van de negen locaties, waaronder muziekcafé Charlatan, Bar des Amis, Trefpunt, etc…
Hoewel de focus op muziekgroepen uit continentaal en nieuw Europa lag, strekte de herkomst van de bands zich uit van Spanje tot Denemarken. Bookers, managers en andere professionelen kregen de volledige toegang tot de concerten op vrijdag en zaterdag, maar daarnaast werd overdag ook informatie verschaft over de Belgische muziekmarkt met ruime kans om te netwerken. In eerste plaats vormde dit dus een uitgelezen kans voor de muzieksector om nieuwe ontdekkingen te doen, maar het festival werd ook voor muziekliefhebbend Gent en omstreken opengesteld. Wij gingen een kijkje nemen op zaterdag.

De avond startte voor elke bezoeker in het Gentse stadhuis. Hier werd een heus Glimps ‘meeting point’ ingericht, waar voorverkooptickets omgeruild konden worden tegen festivalbandjes. Zonder een polsbandje immers geen toegang tot de concerten. Het stadhuis als uitvalsbasis was een voor de hand liggende keuze: de optredens gingen door in cafés en zalen die in de buurt liggen. Jammer dat De Centrale uit de boot viel: in vergelijking met de andere locaties lag deze zaal buiten het ‘festivalgebied’.

M185 – Café Video – 20.40u
Beginnen doen we met M185. Dit Oostenrijkse vijftal gaf de aftrap van de concerten in een overvol Café Video op zaterdagavond. Volgens hun biografie ontmoetten deze rockers elkaar tijdens een Pixies-optreden, maar hier stopt elke vergelijking met bovengenoemde band. M185 brengt erg geordende, ritmische nummers die ontdaan zijn van alle overbodige bezetting. De nummers hebben flarden mee van een afgeslankte Joy Division, maar bleven helaas te braaf. Af en toe zou een opengetrapte distortion een extra dimensie kunnen geven aan het nummer (en bijgevolg aan de hele groep). M185 heeft duidelijk het concept ‘showcase’ begrepen: via flyers verspreid over het café en een “we’d love to play in this area again… soon!” probeerden ze potentiële geïnteresseerden te overtuigen van hun ambitie. Dit was waarschijnlijk nog beter gelukt, mocht de muziek ook zo verfijnd geweest zijn als hun PR.

Ginga – Bar des Amis – 21.20u
Deels op aanraden van hun landgenoten M185, en deels omdat we Ginga op voorhand ook al beluisterd hadden en we wouden weten hoe dat nu eigenlijk live klinkt, trokken we naar Bar des Amis. Weeral waren we gelukkig net op tijd binnen: net als in Café Video werd de toegang onverbiddelijk afgesloten eenmaal de maximumcapaciteit van de zaal bereikt was.
Ginga maakt toegankelijke indiepop waarbij leadzanger Alex Konrad de erg uiteenlopende bezetting van voortreffelijk stemgeluid voorziet. Tussen afwisselende synth-geluiden (het nummer “Fashion” werd destijds opgepikt door Où est le Swimming Pool), een viool en floortoms die ons erg instabiel leken speelt een basgitaar de enige constante. Laat ons duidelijk zijn: dit is geen dertien-in-een-dozijn popband: een lange outtro die verdacht veel leek op het vroegere werk van Modest Mouse verraste aangenaam.

Rape Blossoms – Charlatan (zaal) – 21.40u
Het Vlaamse muzieklandschap lijkt noiserock tegenwoordig wel te smaken. Getuige daarvan is het steeds hoger klimmende Kapitan Korsakov in de Afrekening en de recente overwinning van Maze op Westtalent. Het Gentse Rape Blossoms speelt van hetzelfde laken een broek: onversneden riffs waarbij de overdrive geen andere stand dan ‘maximum’ kent. Voeg daar onheilspellend agressieve drums en een stem die eerder uit de darmen lijkt te komen dan uit de keel et voila: Rape Blossoms is een feit. Na Ginga aan het werk te zien, bestaat geen groter contrast: een meer dan halfvolle zaal in de Charlatan hoorde het kolkende viertal aan het werk. De zang deed ons denken aan het vroegere Vogue van Holy Shit! Records, terwijl de gitaren het moeten hebben van repetitieve drones en veel feedback. Dit is natuurlijk geen radiomateriaal in de huidige vorm, maar daar gaf geen enkele toeschouwer iets om.

Gwerkova – Charlatan (café) – 22.30u
Jammer genoeg moest het Duitse Camera noodgedwongen afzeggen. In de plaats programmeerde de organisatie van Glimps Gwerkova, uit Slowakije. Dit electrotrio, bestaande uit twee huisgenotes en producer Jani Ürögi, speelde reeds op vrijdag in Trefpunt.
Het drietal maakt erg minimalistische elektronica: een engelenstem wordt ondersteund door frivole beats en dromerig gitaarspel. Invloeden als Modeselektor en Apparat waren erg dichtbij in de live-performance. Zonder te overdrijven, bracht een aaneenschakeling van echo’s en delay de toeschouwer naar andere oorden. Helaas gingen de deuren van de achterliggende zaal een heel stuk vroeger dan nodig open voor de fans van Steak N° 8, waardoor de dromerige sfeer van Gwerkova halverwege de set onderbroken werd door een constante passage.

I Am Oak – Trefpunt (zaal) – 23.20u
Deze groep straalt eerlijkheid uit, zowel in hun stuntelige bindteksten als in de wondermooie composities. De noorderburen van I Am Oak brengen erg intieme muziek, waarbij gebruik wordt gemaakt van akoestische gitaar en een lichte mannenstem als leidraad. Thijs Kuijken laat zich op het podium bijstaan door een volledige band, waardoor het singer/songwriter-idee een volledig eigen leven gaat leiden. Door de begeleiding van synthesizers, doet het geheel soms denken aan The Postal Service met de stem van Kuijkens die neigt naar Zach Condon van Beirut. Een volledig volle zaal was getuige van heel wat sterke nummers, waaronder het prachtige “Horizon” of “Curt”. Eerder dit jaar speelde I Am Oak al in Café Video, en ongetwijfeld zullen ze binnenkort op nog meer affiches verschijnen in Vlaanderen.

BRNS – Café Video – 24.00u
Het Brusselse BRNS speelde enkele weken geleden voor Cactus het voorprogramma van Suuns. Nadat I Am Oak gedaan had, wou ondergetekende toch nog eens kijken wat ze er van maakten in Café Video. BRNS had de eer (of het ongenoegen?) om dag 2 van Glimps af te sluiten, doordat ze als laatste geprogrammeerd waren op de Oude Beestenmarkt. Aangenaam verrast door het geluid was het mogelijk om nog de laatste twee nummers mee te maken. ‘Experimentele indiepop’ is in onze ogen de meest voor de hand liggende term om BRNS (uitgesproken als ‘Brains’) te omschrijven, maar wijs ons niet met de vinger als er iets anders in herkend wordt. Het laatste nummer, “Mexico”, klinkt erg catchy en bracht het hele café aan het heupwiegen.

Achteraf beschouwd kunnen de organisatoren van Glimps met een gerust hart terugkijken op de eerste editie van dit showcasefestival. Door ruime tijd tussen de groepen te laten, nodig voor de op- en afbraak en het soundchecken, kon elke groep stipt op tijd starten. Helaas was dit voor sommige toeschouwers niet voldoende: wegens de variërende grootte van de locaties gingen de deuren meermaals dicht door de soms onverwachte toeloop. Zeker voor wie van de gelegenheid gebruik maakte om nieuw talent van buiten onze landsgrenzen te ontdekken (en zich niet in de positie van platenbaas, booker of manager bevond), was het aangeraden om ruim op voorhand aanwezig te zijn en de avond niet té druk te plannen.
De organisatie verliep afgezien daarvan echter vlekkeloos: het is beslist geen sinecure om 51 bands van verschillende nationaliteiten in 2 dagen een plaats op het podium te geven, wanneer men samenwerkt met 9 verschillende locaties. Wij zijn alvast benieuwd wat volgend jaar in petto heeft.

Organisatie: GlimpsGent (ism met diverse organisaties)