Les Nuits Botanique 2012 – Fanfarlo – Isbells - Dan San – Philco Fiction
Begin dit jaar demonstreerden ze het ook al op Eurosonic: Philco Fiction is meer dan het zoveelste Scandinavisch frisse synthpop groepje in een rij. Een knappe frontvrouw met sensueel ingetogen danspasjes, drums en een batterij retrofuturistisch klinkende synths, meer had dit Noors trio niet nodig om steeds meer nieuwsgierigen te lokken naar de oorspronkelijk vrijwel lege tent. Referenties als Robyn en Lykke Li liggen net te gemakkelijk voor hand, daarvoor oogt en klinkt Philco Fiction gewoon té eigenzinnig en tegendraads. Het debuutalbum ‘Take It Personal’ moet hier binnenkort nog verschijnen, maar “Horizon” klonk nu al geweldig en heeft voldoende doorbraakpotentieel om ons te doen vermoeden dat het beslist niet bij hun eerste voet op Brusselse bodem zal blijven. 

Ook Wallonië heeft haar Fleet Foxes, al kunnen we ons goed voorstellen dat Dan San deze veelgemaakte vergelijking intussen hartgrondig beu moet zijn.  De mooie samenzang, baardjes, hemdjes en een fascinatie voor beboste heuvelruggen en andere natuurfenomenen hebben ze alvast gemeen, het wijdse en ongerepte americana gevoel net iets minder, wat ons doet vrezen dat ook het zuiden van het land langzaam aan vol gebouwd wordt.  “In The Schoolyard, Nobody Came To Me” klonk het melancholisch en het leek wel of de Luikse folkies van Dan San daar vandaag nog altijd onder te lijden hebben. Pareltjes als “Question Marks” en “Moon” uit hun begin dit jaar verschenen album ‘Domino’ werden warm onthaald door een enthousiast publiek en rechtvaardigen wel een ruimere belangstelling voor deze band in de rest van het land en zelfs daarbuiten, en wel dringend! 

In een luidruchtige tent gaan de intimistische, folky charmes van Isbells onvermijdelijk voor een groot stuk verloren en dat bleek die avond in de Chapiteau helaas ook het geval te zijn. Met haar tweede album ‘Stoalin’’ onder de arm , zette Isbells in de Botanique nochtans een sterke set neer met “Illusion” wat ons betreft als hoogtepunt. Dirigent Gaëtan Vandewoude zet akoestisch de richting in waarover vervolgens een gitaar breed uitwaait en naar het einde toe nog wat melancholisch gezelschap krijgt van een koperblazer. Treurig maar knap! We geloven trouwens best dat zanger een paar lelijke duivels uit te drijven heeft, maar Isbells dreigt hierdoor wel zo een band te worden die zichzelf, in tegenstelling tot muzikaal voorbeeld Bon Iver, té au serieux gaat nemen. Op het ogenblik dat een relativerend grapje voor de hand lag wanneer uitgerekend op het stilste moment van de set een loeiende sirene de Kruidtuinlaan opscheurde, besliste het viertal zich schuchter verder terug te trekken op het podium. Een gemiste kans. Rond een kampvuur mag er ook eens gelachen worden. 

Het is geen cadeau om muzikaal ergens gesitueerd te worden tussen The National en Arcade Fire, zeg maar het beste wat er anno 2012 te horen valt. Maar dat liet Fanfarlo die avond nooit aan haar hart komen, wel in tegendeel. Dit arty (de groepsnaam is gestolen van een novelle van Beaudelaire) gezelschap uit Londen straalde bijna anderhalf uur een blakend zelfvertrouwen en présence uit, aangevoerd door frontman Simon Balthazar die qua charisma niet moet onderdoen voor Johnny Borrell van Razorlight, zeg maar een minder arrogante versie die minstens even goed bij stem is. Was het omdat hun nieuwe album ‘Rooms Filled With Light’ net iets minder goed onthaald werd dan het debuut ‘Reservoir’ dat Fanfarlo er zo op gebeten was om de criticasters aan hun zijde te krijgen?
Er wordt hen wel eens een te veel aan bombast en barok verweten maar die avond genoten we van een uitvoering die nooit zwaar op de maag lag. Sprankelende uitvoeringen van “Shiny Things” en “Tightrope” die voortsproten uit een eclectisch instrumentarium als trompet, viool en keybords maakten die avond iedere digestief overbodig.

Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique 2012)