Hellfest 2012 – 7^de editie in een nieuw jasje
Hellfest 2012

We hadden vorige week met onze ‘GMC Explorer Van’ er met plezier terug een kleine 800 km voor over om naar het Zuidwesten van Frankrijk te cruisen voor wat alternatief muzikaal genot. Dat het driedaagse Hellfest jaar na jaar aan internationale interesse wint bij het alternatieve publiek is een understatement. Het Franse ‘Feestje in de Hel’, dat jaarlijks plaats vindt in het pittoreske dorpje Clisson nabij Nantes, werd dit jaar georganiseerd op een nieuwe site. Met een gemiddeld aantal van 35000 bezoekers per dag (wat 10 tot 15000 meer is dan bij de vorige editie) kon men niet anders dan een forse investering doen van maar liefst €800000, waarvan €200000 alleen al naar de opbouw en afwerking van het nieuwe terrein ging. Een terrein dat 14 hectare omvat, wat het dubbele is van vorig jaar. Het uit zijn voegen barstende festival had dit jaar dan ook plaats achter gesloten deuren, m.a.w. geen dagtickets meer te verkrijgen en dus volledig uitverkocht voor drie dagen hels lawaai.

Het was dan ook een beetje wennen aan het vernieuwde festivalterrein op vrijdag. Meerdere podia stonden ergens anders opgesteld en er waren er twee (The Altar en The Temple) bijgekomen wat het totaal dit jaar op 6 bracht. Ook de backstage/VIP ruimte was dubbel zo groot als vorig jaar. Na eerst wat te ‘socializen’ met wat internationale vrienden en een uit Antwerpen afkomstige stagemanager van o.a. Vomitory vertrokken we uit de backstageruimte om wat bands te gaan meepikken op het festivalterrein.

In The Valley, wat ons vast podium zou worden, zagen we halverwege de middag onze eerste verrassing van de dag. The Atomic Bitchwax uit New Jersey gaven een gevarieerde maar gebalde set van een groot half uur. Wat wil je, met ex-leden van groepen als Raging Slab, Core en Black Nasa in de rangen. Het trio Chris Kosnik (bass/vocals), Bob Pantella (drums) en Finn Ryan (guitar/vocals) stonden op scherp. Hun psychedelische stonerrock verspreidde zich als een aanstekelijk vuurtje door de Valleytent. Als we dan toch een hoogtepunt moeten kiezen: geef ons dan maar het hevig voortstuwende “Forty-Five” uit hun ‘II’-album. Een explosie zowel op het podium als ervoor met een uitzinnig publiek op de eerste rijen.

Wie nog meer op een uit de bol gaand publiek kon rekenen was het Engelse Orange Goblin. Een overvolle Valley-tent en overweldigende zanger Ben Ward, die zichtbaar intens genoot van zoveel positieve respons vanuit het publiek. Het viertal bracht dan ook drie kwartier stoner/doommetal van de bovenste plank. Vooral de songs “Acid Trial” en “The Fog” uit hun recente album “A Eulogy For The Damned” kon op veel bijval rekenen. Maar ook het oudere werk “They Come Back (Harvest Of Skulls)” uit het ‘Healing Through Fire’-album en “Blue Snow” uit het ‘Time Travelling Blues’-album werd meer dan gesmaakt door een dolenthousiast publiek. Ondergetekende genoot ook met volle teugen.

Dan was het tijd voor een uurtje excellente street punk van het Engelse, uit Birmingham afkomstige, (Charged) G.B.H. (Grievous Bodely Harm) in de Warzone. En er werd heftig tegen schenen geschopt, niet alleen qua lyrics, maar ook letterlijk in een verhitte moshpit juist voor het podium. We onthouden dat de oude punkratten het niet echt hebben voor de flikken. ‘ACAB (All Cops Are Bastards)’ was een hun leitmotiv. Ook alcohol was een terugkerend onderwerp. Je kon natuurlijk niets anders verwachten van deze oldskool punks. Van alcohol gesproken: op deze Hellfesteditie werden maar liefst 140000 liter bier voorzien, wat maar liefst 40000 liter meer is dan wat op de vorige editie achterover werd gegoten. Hoogtepunt was zonder twijfel “City Baby Attacked By Rats” uit hun gelijknamige debuutalbum van 1982. Streetpunk op zijn best en een puik optreden.

Op de Mainstage 02 bracht Turbonegro hun Noorse ‘deathpunk’ met verve. Totaal anders dan de streetpunk van G.B.H. maar desondanks even aanstekelijk. Het feit dat boegbeeld Hank Von Helvete in 2010 opstapte om bij Doctor Midnight & The Mercy Cult een wending in zijn carrière te maken, deed niets af van dit optreden met nieuwe zanger Tony Sylvester aka The Duke Of Nothing. Grappige songteksten (“All My Friends Are Dead”, “I Got Erection”, …) in combinatie met de typische ‘party-music’ maakten van hun doortocht op Hellfest terug een feestje dat je niet wil missen. Ook hun nieuwste single “You Give Me Worms” werd luidkeels meegezongen door hun Turbojugend-aanhang. Gezien en goed bevonden.

Ook het eerste halfuur Lynyrd Skynyrd (ouwe rakkers uit de 60ies) kon ons bekoren. Hun Amerikaanse seventies rock bracht ook een grote menigte voor Mainstage 01 in vervoering. Iedereen kent wel hun klassieker “Sweet Home Alabama”. Die werd dan ook luidkeels meegezongen …

… Maar we konden niet het volledige concert meepikken, daar we koste wat kost het concert van Hank 3 volledig wilden meemaken. Shelton Hank Williams III is de kleinzoon van countrylegende Hank Williams en een multi-instrumentalist, die zonder verpinken overschakelt van country, via punk naar metal. Hij speelt bas in Phil Anselmo’s legendarische metalband Superjoint Ritual, drumt bij de punkband Arson Anthem (ook met Phil Anselmo van Pantera en Mike Williams van EyeHateGod) en heeft zijn eigen punkmetalband Assjack. Met andere woorden een bezige bij die een overvolle Valley maar liefst 2 uur kon bekoren. Het eerste uur vulde Hank 3 de tent met countrysongs waar een serieuze hoek van af was. Als je dan voor je nog een zootje ongeregeld uit Holland hebt staan, kan de pret niet op. Een uurtje feesten, dansen en gek doen op een mix van punk en country. We konden onze lach niet onderdrukken. Maar na een uur was de pret op, want Hank 3 besloot het roer volledig om te draaien en het laatste uur die typische Assjack punkmetal door de Valleytent te blazen.
We stonden versteend te kijken naar een overvloed aan decibels die op het podium werd geproduceerd. Heavyness in het kwadraat met een volledig ontketende Williams op het podium. Van een omschakeling gesproken. Zelden een dergelijk bizar concert meegemaakt waarop het publiek het ene moment dolenthousiast staat te dansen om daarna verbijsterd te staan kijken.
Toch niets dan positieve reacties vanuit het publiek en van ondergetekende bij afloop.

We hadden geen tijd om deftig te bekomen van Hank 3 want we wilden als afsluiter nog Megadeth meepikken op Mainstage 01. De band rond Dave Mustaine (ex-Metallica) was al een goed kwartier bezig toen we eindelijk een plekje voor het hoofdpodium konden veroveren. We zagen een band die goed op dreef was en onthouden snedige versies van “Sweating Bullets”, “Public Enemy N°1” en het massaal meegezongen “Symphony of  Destruction”. Enkel jammer dat Mustaine iets te dronken op het podium stond. Dit deed geen goed aan zijn bijdrage.

Dag 1 zat er op. We vertrokken richting backstage om nog wat na te kaarten en daarna richting camping om wat te proberen te slapen en fris te zijn voor dag 2 …

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/hellfest-2012/

Organisatie: Hellfest (Clisson (Fr))