Couleur Café 2012: zondag 1 juli 2012
Couleur Café 2012
dag 3 – zondag 1 juli 2012 - Onder de verwachtingen

Op zoek naar wat rustige muziek om deze derde dag van Couleur Café te beginnen kwam ik in de Phoenix tent bij Sebastian Sturm terecht. Deze jonge Duitse reggae artiest bracht ondertussen reeds drie felgesmaakte platen uit en live is de band steeds beter op elkaar ingespeeld. Binnen de roots reggae ligt er volgens mij  voor deze jongeman nog een lange en mooie carrière in het verschiet. De Europese reggae scène leeft, zoveel is duidelijk!

In de Univers tent kwam ondertussen de Orquesta Buena Vista Social Club op visite. De Cubaanse diva Omara Portuondo was ook van de partij en zorgde voor de emotionele momenten tijdens deze intieme show. Door Ry Cooder op plaat gezet en ondertussen al jaren de hele wereld aan het rondtouren verloor de Buena Vista Social club de laatste jaren wel enkele belangrijke leden, toch staan er nog steeds voldoende levende legenden en talentvolle muzikanten op het podium om de traditie hoog te houden en de Cubaanse liefde te verspreiden. Bekende hits werden door het publiek enthousiast onthaald en de kranige danspasjes van de 82-jarige Omara zorgden voor de nodige hysterie. Iedereen aan de salsa en de cha cha cha tijdens de show van  de Orquesta Buena Vista Social Club.

Terwijl op de mainstage de herenigde franse hiphop groep Zebda liet zien dat ze allemaal terug dikke vriendjes zijn, was het in de Phoenix tent de beurt aan The Peas Project. Deze 11-koppige, in fluo- veiligheidsvestjes gehulde, Brusselse big band bracht een stevige, vette funk show. Enkele jaren geleden nog als aanstormend talent op Couleur Café en na enkele jaren touren en rijpen nu dus klaar om een groter podium en een groter publiek te bespelen. De groep maakt soms zijstapjes richting dub en afrobeat en ook deze songs gingen er vlotjes in. Duidelijk een bende rasmuzikanten die muziek brengt die hun nauw aan het hart ligt. Peas!

De intimistische show van Brigitte stond voor mijn part wat te vroeg geprogrammeerd, misschien een kritiek dat voor nog wel meer artiesten opging. De warme offbeat a capella songs van de 2 Franse zangeressen had later op de avond waarschijnlijk beter tot zijn recht gekomen. De dames zijn fans van Brigitte Bardot en Marilyn Monroe en steken dat niet onder stoelen of banken. Talentvolle en aparte meisjes die grappige, slimme en mooie liedjes brengen en terwijl hun beste retro danspasjes uit de kast halen, meer moet dat soms niet zijn.

Bij optredens van Gogol Bordello is het circus meestal niet ver weg. Overal waar de Oekraïnse geboren entertainer Eugène Hütz en zijn gekke bende hun balkan mix brengen staat de weide binnen de kortste keren helemaal op stelten. Ook nu weer wisselden opgewekte dub, ska, balkan en rocksongs elkaar af en ging de frontman als een wildeman tekeer. Terwijl de wind meer en meer opstak op Couleur Café sleurde Gogol Bordello het publiek met gemak door het oog van de storm. Met de fles wijn in de hand!

Ayo mag door het Couleur Café publiek dan wel op handen gedragen worden, haar optreden van dit jaar bleef toch wel zwaar onder de verwachtingen. Deze keer koos de Duits-Nigeriaanse voor een meer intieme aanpak dan haar vorige doortocht, met een hoofdrol voor stem, gitaar en piano. Het frisse zomerkleedje en het trouwe publiek deden nog het beste vermoeden maar al snel werd de set een wat saaie, kleffe bedoening. Met momenten hoor je dat er talent zit in deze singer-songwriter maar live mag het toch allemaal wel een pak overtuigender.

Ben l’Oncle Soul is sinds zijn vorige doortocht op Couleur Café uitgegroeid tot een succesvol soul artiest. Zijn soul covers van bekende hits waren in het begin een slimme carrièrezet om nadien vlot over te schakelen naar meer en meer eigen materiaal. De show zondag miste echter dynamiek, warmte en gevoel. Zijn covers van “Seven Nation Army” en “Crazy” gaan er vlotjes in maar de boel lag veel te vaak stil en zijn eigen nummers bleven nooit echt hangen. Telkens weer uitkijken naar een cover om dan het publiek wel te zien meebrullen moet voor de man zelf ook niet altijd gezellig zijn, maar eerlijk, daar zorgt onze nonkel Ben zelf voor.

Aan de menigte die op het grote scherm naar de finale tussen Italië en Spanje aan het kijken was te zien, was ik niet de enige die het niet meer warm kreeg van de optredens. Misschien wat de teneur deze hele zondag op Couleur Café. Was het op zaterdag nog vechten om de titel “Beste Optreden”, dan speelden zondag heel wat groepen onder de verwachtingen en werd het publiek na drie dagen feesten wat moe. Toch een meer dan geslaagde editie met veel zon, volk, vrienden en goede optredens. De festivalzomer is nu helemaal begonnen ...

Neem gerust een kijkje naar de sfeerfoto’s
http://www.musiczine.net/nl/fotos/couleur-cafe-2012/

Neem gerust een kijkje naar de pics op de CC site http://www.couleurcafe.be

Organisatie: Couleur Café / co ZigZag, Tour & Taxis, Brussel