Brussels Summer Festival 2012 - John Cale - Subliem heeft een naam
Brussels Summer Festival 2012

Onze excentrieke Welshman John Cale heeft met een dijk van een concert bewezen dat op veelzijdigheid, klasse en genialiteit geen leeftijd staat, en dit enkele weken na zijn kompaan van destijds  Lauwe Reet  in de AB. Nog even voor de mensen die van een andere planeet komen: Cale en Reed lagen met The Velvets een dikke vijfenveertig jaar geleden aan de basis van iets wat rock en alternatieve muziek definitief heeft veranderd.

In tegenstelling tot ome Lou, die ondanks een behoorlijk concert een eerder oudere, kreupele en licht dementerende indruk gaf als was het dat hij net anaal gepenetreerd  was, zag onze favoriete alternatieveling er héél patent uit. Deze creatieve duizendpoot brengt komende weken ‘Shifty Adventures in Nookie Wood’ uit en maakte ons uiteraard benieuwd wat het nieuwe werk zou geven.
Het concert wordt aangekondigd met een tiental minuten vioolgekrijs. Onze knoppenanalfabeet komt met zichtbaar plezier het podium opgewandeld en slaat met een ietwat onhandige indruk de toetsen aan. De instrumentale intro toont meteen dat Cale een superband achter zich heeft met stuk voor stuk kraks van muzikanten. Heerlijk genieten van de gitarist die goochelt met riffs, solo’s en heerlijke dissonanten. Hij scoort niet alleen met zijn band en zijn heerlijk kapsel, maar vooral met een heerlijke mix van oud en nieuw en met heerlijke (ver)nieuw(d)e versies van het rockende “Blue tooth”, de minimalistische funk van “Hey Ray” , de new wave pastiche “Catastrofuk”, het recentere “Set me Free” en “Sold”, het nieuwe “Wanna talk 2 u” ,… etc. U ziet, veelzijdigheid troef. Onze prettig gestoorde genie hoeft maar te putten uit een oeuvre dat meer dan twintig solo-albums bevat.
Wanneer hij, na het toetsenwerk en enkele nummers op zijn akoestische gitaar, eindelijk zijn zwarte Strat, die er een beetje verweesd bij stond, ter hand neemt, kon het voor uw verslaggever niet meer op. Hij stond als genageld aan de vloer met zijn bakkes opengesperd te kwijlen van verwondering en bewondering.
Zijn manier van zingen, zijn met sarcasme en humor doorspekte lyrics en de sfeer die hij daarmee oproept, de ondersteuning van een retestrakke ritmesectie, violisten, background zangeressen en een ietwat eigenzinnige maar meer dan schitterende gitarist, en vooral het overduidelijke speelplezier hebben van zijn passage op BSF een ware topper gemaakt. De velvetnummers werden geenszins gemist.
… Keep a close watch on John Cale …

Organisatie: Brussels Summer Festival