FeestinhetPark 2012 - vrijdag 24 augustus 2012
FeestinhetPark 2012

Nieuwsgierig waren we op dag 2 naar Dope D.O.D, 4 Nederlanders die al support waren voor Limp Bizkit en Korn. De link met De Jeugd Van Tegenwoordig was snel gelegd, al doet Dope D.O.D het wel met Engelse rhymes. Hun sound, een mix van rap, hip hop en wat dubsteparrangementen, versmolten met de nodige vuilbekkende raps, is het visitekaartje van deze 'tough guys'. Het jonge publiek was te vinden voor de rauwe sound, hoewel wij het nogal eenduidig en monotoon vonden.

In de Charlatantent kon Feadz op een bomvolle tent rekenen … nu, dat kon aan hem liggen ofwel aan de kletterende regenbui die voorbijtrok? De Franse electro wizzard die bij het hippe Ed Banger label zit, speelde een overtuigende set. Onder futuristische visuals creëerde hij een sterke présence; Wat een uitgelaten sfeertje. Hij mixte een dansbaar setje ineen waarin hiphop en electro hand in hand gingen. Hij is één van de ‘rising stars’, heeft een samenwerking met o.a. Mr Oizo en is het muzikale brein achter Uffie .

Zijn landgenoot Kavinsky was er even later te zien. Momenteel is hij erg gekend met de "Nightcall" - soundtrack van ‘Drive’. Eerder het jaar stuurde hij z'n kat naar Karma Hotel maar de goede critics leerden uit te kijken naar z'n performance.
Invloeden van de Parijse housescène integreerde hij en we kregen verder een catchy setje; oude classics en nieuw werk werden perfect gemixt.
Tot ver buiten de tent liet hij iedereen genieten waarin z'n skills en trics veel lof oogstten.
Eén van de absolute hoogtepunten dit weekend!

Met Arsenal stond een groep, die in het verleden al verschillende keren de affiche kleurde. Dat ze erg geliefd zijn kon je meteen merken aan een goedgevulde Grand Mix. Openen deden ze sterk met “High Venus” gevolgd door het mooie “Estupendo”.  Op die manier was de miezerige regen vergeten. Met nummers als “Longee” en ‘”Saudade” gingen ze op dit elan verder. Geen enkele andere band die er in slaagt zo een zomers gevoel bij de mensen te brengen. De temperatuur in de tent steeg, zo hard zelfs dat een vurige fan haar slipje op het podium smeet, wat als een trofee aan de microstatief van frontman John Roan werd gehangen. Halverwege hun optreden werden ze bijgestaan door Baloji (ex Starflam) die meezong op “Personne ne bouge”. Zangeres Leonie Gysel maakte ‘opnieuw’ indruk met haar sterke vocals, en haar zwoel blik en sensuele bewegingen waren aangenaam om naar te kijken. John op zijn buurt was de ‘spring-in-tveld die de vaart er in hield, en de groep voortstuwde. Voor ons is het duidelijk dat Arsenal er nog steeds in slaagt prachtige nummers te maken, waar je een heerlijk zomers gevoel van krijgt.

De vorig jaar overstroomde Kaffee Hyppo werd dit jaar gerestyled; een kunststukje van een soort doorkijktent, oplichtende plastieken luidsprekers en een leger moving. Na het gesmaakte optreden van vorig jaar, waren de Dilly Boys er terug. Dik 2 uur lang deden ze hun eigen ding en ze onderscheiden zich moeiteloos van de andere dj’s hier. Ook zij konden op een grote fanbase uit de streek rekenen en brachten iedereen in de juiste mood. De typische Britpopsound met uitstapjes naar soul, rock en r&b is hun handelsmerk. Check eens hun eigen 'Date with the night' feestjes in het Gentse waar live optredens met afterparty’s zijn gecombineerd.

Hun vrienden Hindu radio dj's trokken de door hen opgebouwde vibe door, niet makkelijk gezien op dat moment ook een Arsenal , Kavinsky en Kelis te zien waren. De eclectische sound ging nog een stapje verder dan de Dilly Boys . Een beetje minder volk hier door de concurrentie, maar er is een publiek te vinden voor dit genre.
Het rondreizende rock 'n roll circus is inmiddels een begrip in het underground milieu; dat de organisatie dit soort acts een plaatsje gunde  in de indrukwekkende line-up, is uitermate sympathiek!

Vlak vóór de heren van De Jeugd Van Tegenwoordig de avond in de Grand Mix afsloten, hadden we nog één van de headliners Kelis. De Amerikaanse Diva slaagde er in om 20 min te laat te komen, en na haar aankondiging liet ze het volk nog ruim 3 min wachten. De resterende 35 min die ze voor de boeg had, werden pijnlijke minuten waar ze in de verste verte niet meer het niveau haalde dat we van haar gewoon zijn.  Ze kon soms niet meer dan 4 zinnen toonvast zingen. ‘Proberen’ deed ze wel, ze stond te swingen en drumde eens mee met haar 2 vrouwelijke percussionisten. Enkel tijdens de hitronde van “Bounce”,’ “Acapella” en “Milkschake” keerde het tij, en viel er wat sfeer in de tent te noteren. Kortom, Kelis was maar een ‘mager beestje’, een trieste soms beschamende vertoning. Wat door iedereen kon beaamd worden …

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/feest-in-het-park-2012/

Organisatie: FihP, Oudenaarde