Labadoux 2013: Familiefestival bij uitstek – zondag 5 mei 2013
Labadoux 2013
Festivalterrein
Ingelmunster

Labadoux beleefde een derde 'zonnige' dag. Het terrein werd omgetoverd in een prachtig zomerterras waar jonge gasten konden klinken op de vriendschap, waar kleuters werden geschminkt en waar grootouders het van op afstand goedkeurend bekeken. Intussen klonken uit de tenten en op het plein instrumenten uit de vier windstreken. Bretoense klanken uit Boulogne-sur-Mer of zomerse speedfolk van Radio Negra. De grote tent werd zelf opengemaakt aan de zijkant zodat de verhitte toeschouwers wat koelte kregen. Want daar werd het een muziekfestijn van de middag tot de avond. Toen Raymond iedereen nog een fijne avond had gewenst, was het weer voorbij voor een jaartje. De organisatoren mogen een flinke pluim op hun hoed steken!

Shantalla
Labadoux baadde in een zonnige vakantiesfeer toen we het drukke terrein op zondag verstaken in de richting van de Schots-Ierse geluiden uit de grote concerttent. De Schotse Helen Flaherty genoot zo mogelijk nog meer van haar optreden dan het publiek. Met een brede glimlach zong ze haar ballads die door de kenners in de tent graag meegezongen werden. De stemmen werden alvast opgewarmd voor het optreden van Luka Bloom. De band (die verder uit Ieren bestaat) speelde de pannen van het dak (van de tent). Dit is Labadoux op zijn best: Keltische folk van de bovenste plank op een lazy sunday afternoon.
Toen het optreden goed en wel afgelopen was, zagen we zangeres Helen al langszij de tent binnen komen.  Ze was nog in extase en kon dat moeilijk verbergen. Achter in de tent ging ze aan het standje met cd’s een poolshoogte nemen. Na een vijfjarige pauze tussen 2005 en 2010 nam de groep die zijn basis in België heeft hij derde cd “Turas” (=”reis”) op. Met zijn fijne balans van melodische ballades en uptempo reels en jigs in complexe nbewijst deze cd dat Shantalla een internationale ster is aan het folkfirmament!

Bagad An Alarc’h
We steken het grasplein over en de organisatoren zullen dit wel graag zien. Komt het doordat je slechts 8 euro betaalt om op zondag naar Labadoux te komen? Of zit de zon met haar zomerse temperaturen er voor iets tussen? In ieder geval is de sfeer optimaal: vrienden zitten of liggen te babbelen en drinken op de vriendschap, kleuters zoeken hun weg met leuk geschminkte gezichtjes terwijl de moeders hen van op afstand volgen.
Rondom de de weide trekken de standjes heel wat nieuwsgierigen en tussen al dat gekrioel bouwen de Fransen uit Boulogne-sur-Mer (150 km rijden van hier) gewapend met hun slagwerk, doedelzakken en bombardes in het midden van de peloeze een feestje: een echte Bretoense Fez Noz. Ze werden reeds aangekondigd door Alan Stivell die het programma goed bekeken had. “Bagad” is het Bretoense woord voor “groep” terwijl “An Alarc’h” “zwaan” betekent en de zwaan is het symbool van de stad Boulogne. Ze spelen Schotse en Ierse melodieën en Bretoense standards. Maar toch stellen wij ons de vraag hoe een Bretoense muziekgroep uit Pas-de-Calais kan komen. Wat opzoekwerk leert ons dat de twintigkoppige groep, opgericht in 2007,  voor de helft uit Bretoenen bestaat. Ze zijn gegroeid uit een begeleidingsband voor dansers, maar wilden zelf meer op het voorplan treden. Gratis lessen doedelzak leverden nieuwe jonge muzikanten op. . Hier kan je een repetitie bijwonen.

Radio Negra
Wat verder was reeds een zuiders feestje aan de gang met een kruidige mix van reggae, ska, salsa en rock. Radio Negra speelde de perfecte soundtrack bij dit zuiderse zondagse weertje en zette de pubtent op stelten. Het was een hele toer om ons nog een weg te banen tot vóór het podium. Daar stonden de die-hards blootsvoets te dansen (opgepast jongedames voor splinters in de houten vloer!) op de tonen van nummers als “Demasiado Corazon” van Mink de Ville of “Clandestino” van Manu Chao. Het jonge volkje was kon de muziek van ouwe jongens Buena Vista Social Club goed smaken. Het is een echte cocktail en die smaakt naar meer!

Sarah Ferri
Als je de fiere moeder bent van een paar radiohits, dan is het fijn om hiermee live uit te pakken. Met “On My Own” heeft ze ongeveer elke Vlaamse zender gecharmeerd. Voor velen klonk het nog “Sarah Wie?” als je haar tipte als een hoogtepunt op Labadoux, terwijl ze reeds in de zomer van 2008 het concours Jonge Wolven won. In 2010 speelde Sarah Ferri op het Dranouter festival. Vervolgens werd ze op sleeptouw genomen als gaste bij Pieter Embrechts & The New Radio Kings en verzorgde ze supports voor grootheden als Jools Holland en Simply Red. Sarah groeide op in een warm Belgisch-Italiaans nest en geïnspireerd door dames als Ella Fitzgerald, Billie Holiday en Nino Simone begon ze met het schrijven van eigenzinnige en creatieve songs. Het is een mengsel geworden van folk en zonnige gipsy jazz. Haar stem heeft een heel ruim bereik en verandert voortdurend van timbre. Dat is duidelijk te horen in “The Man Who was bored”, een song met Django-ritmes en een stemgeluid dat ons doet denken aan Eddi Reader van Fairground Attraction. Op haar website lezen we dat ze op 13 mei is vertrokken naar Yokohama!  Way to go Sarah!

Raymond van het Groenewoud
Net zoals op vrijdag en zaterdag, sluit de concerttent op zondag af met een man die er al een carrière van 40 jaar heeft op zitten. En net zoals Angelo en Alan maakt Raymond er geen routinezaak van! Al zong hij zelf “Ik ben God niet”, het is toch goddelijk om te zien hoe een stel jonge leeuwen elkaar vóór het podium verdringt om mee te brullen met oude nummers zoals “Maria” of “Vlaanderen boven”.
In al die jaren veranderde er wel één en andere want nu vult hij zijn dagen met vegetarisch eten en zijn nachten met de Chachacha.
Het eerste half uur mag iedereen vijf frank in de jukebox steken en horen we de ene na de andere hot. Daarna trekt de band een psychedelisch muziekgordijn op en wordt het even stil. Maar dan draait de hitmachine weer op volle toeren en zingt iedereen uit volle borst(en) mee! Zoonlief Leander mocht ook even frontman zijn. Opvolging is verzekerd!
Wie achteraf nog met verzoeknummers wil komen die niet gespeeld werden, wordt nu al door de cynicus het gras voor de voeten weggemaaid: “Voilà, ik heb álle liedjes gespeeld en kom achteraf niet zagen!”
We keerden in de avond zon moe maar tevreden huiswaarts en zetten daar nog eens zijn cd “Tot morgen” op om nog eens naar het gestoorde “Formulieren” te luisteren. Dat had hij niet gespeeld...

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/labadoux-2013/

Organisatie: Labadoux, Ingelmunster