Rock Herk 2013 – vrijdag 12 juli 2013 - Alternatief Rock Festival
Rock Herk 2013
Sportterreinen Harlaz-Olmenhof
Herk-De-Stad

Rock Herk heeft de voorbije jaren zwarte sneeuw gezien en heel even leek het erop dat er geen 31!ste editie zou komen. Maar we danken de (weer)goden dat we deel konden zijn van dit alternatief rockfestival die dit jaar op 12 en 13 juli doorging in Herk-de-stad. En voor deze editie had de organisatie een extra podium voorzien evenals een andere locatie. Een goede beslissing want het werkte. Wie houdt van alternatief, liever grote massa's ontwijkt en een organisatie die de passie voor muziek boven financieel gewin plaatst (want geef toe, het waren spotprijzen ook al was het voordien gratis) is hier op de juiste plaats of had hier moeten zijn en niet op bijvoorbeeld concurrenten als Cactusfestival en Werchter Classics. Nee, Rock Herk moet het hebben van loyale festivalgangers en dat maakt nu ook net de sfeer die onvervangbaar is. Hun persoonlijke X factor.
Al dekt de titel 'Alternatief Rockfestival' niet helemaal de lading want wie de line up van dit jaar heeft bekeken zag dat er variatie in overvloed was. We denken dan aan bands als Oathbreaker, Amenra, Mad About Mountains en Isbells die nu net niet bepaald onder de noemer rock vallen. Ook halen ze fantastisch meer ongekende bands als Tall Ships en Drenge, en geven ze ook de verdiende plaats op de mainstage. Waar ook Oathbreaker en Amenra hadden mogen staan trouwens.
Na zwarte sneeuw was het dit jaar tijd voor hoogzon. Zowel de keuze van muziek, de organisatie rond Rock Herk als de locatie (en het weer) waren perfect op elkaar afgestemd! De podia waren onderverdeeld in een mainstage en een club waar enkel de fysieke grootte het onderscheid maakte want we zagen in de club klassebands die best op de mainstage hadden mogen staan. We hebben het over Oathbreaker, Amenra, Psycho 44 en Raketkanon.
Rock Herk knalde, zoveel is zeker!

dag 1 - vrijdag 12 juli 2013

Oathbreaker (Club)
We worden verwelkomd door de loeiharde metalcore van de Belgische Oathbreaker. En ze breken wel degelijk met de typische metal en hardcorestijlen door de variatie erin te houden. Je hoort er invloeden van hardcore, black metal en doom in, op een manier die hun perfect afgaat. Ze begeven zich soms nog op de grens van een typische metalsound, maar veelal komen ze robuust uit de hoek, of juist heel sober. We zagen ze onlangs nog als voorprogramma voor Amenra in Het Depot te Leuven, maar hun prestatie op Rock Herk was om de vingers af te likken! De  onmenselijke schreeuw die door het keelgat van zangeres Caro schiet als ware het demonen die ze op het publiek losliet is dan ook de kers op de taart. Het verwondert dan ook niet dat ze onder het Church Of Ra collectief vallen. Ze speelden enkele nummers van hun nieuwe plaat ‘Eros Anteros’ die eind augustus wordt gereleased. (Fleur)

BRNS (Mainstage)
Wat past er beter op een zomerse dag dan enkele noten van het Belgische BRNS. Na hun glorieuze doortocht vorig jaar op Dour hadden ze ons hart al gestolen. En nu, bij een ideale temperatuur bevestigen ze opnieuw dat zij één van de beste Belgische bands van het moment zijn. Met hun tropical mathrock krijgen ze snel beweging in het publiek. Ze tonen zich de waardige opvolgers van het vorig jaar ter ziele gegane Wu Lyf. Soms kinderlijk speels dan weer schreeuwend matuur, niets houdt hen tegen om hun eigen sound te creëren. Tijdens hun hit “Mexico” krijgen ze de weide ook voor het eerst aan het meezingen. Een geslaagd optreden dat opnieuw smaakt naar meer.

Traumahelikopter (Club)
Een medische term om de Nederlandse muziekscène weer wat nieuw leven in te blazen. Het kan haast niet toepasselijker. Traumahelikopter schotelt ons een brok commerciële rock voor. Catchy riffs die zo op de radio gespeeld kunnen worden. Maar waar ze tijdens Best Kept Secret een thuismatch speelden , hebben ze hier wat moeite om vanaf de eerste noot de hele tent op gang te krijgen. Het geheel klinkt daarvoor soms wat te jong. Maar met de nodige maturiteit en wat meer materiaal onder de gordel zal het hun wel lukken om een vaste plaats te vinden in de muziekwereld.

Tall Ships (Mainstage)
Net na BRNS op de mainstage kun je haast geen toeval noemen. De muziek van Tall Ships vertoont heel wat gelijkenissen. Ook hier de speelse mathrock, zonder in de traditionele valkuilen van dit genre te vallen. Het optreden ging van start met vijf man en de spreekwoordelijke paardenkop aanwezig. Vertwijfeld vroeg de zanger of ze al mochten beginnen. Maar ziedaar, één nummer verder gevorderd in de set en de tent liep al aardig vol. Dit toverde een ontwapende glimlach op het gezicht van de zanger die menig hart deed smelten. Volledig terecht ook dat de tent vol liep, want Tall Ships gaf er een stevige lap op. Met hun speelse mathrock kregen ze de tent aan het dansen. Opnieuw zomerse muziek die past op een zomerfestival. Waarom deze band op niet meer publieke belangstelling kan rekenen is ons nog altijd een raadsel, maar vandaag hebben ze er zeker een hele schare fans bij gekregen.

Psycho 44 (Club)
Ze zijn jong, wild en willen wat. De kerels van Psycho 44 laten zonder problemen de tent helemaal vol lopen. Het zijn dan ook Belgen, en dat ligt altijd goed in de markt. Ze hebben hun naam gemaakt tijdens Humo’s Rock Rally en waren ook al band in residence van muziekcentrum Trix. Ze smijten zich volledig en voelen zich thuis op dit alternatieve festival. Aan energie en beleving zeker geen gebrek. Rock, rock en nog eens rock, met af en toe een knipoog naar punk. Met enkele verschroeiende tempowissels en rake riffs laten ze het publiek volledig uit hun hand eten. Ook rustige(re) nummers worden niet uit het oog verloren. En waar bij veel bands dan de set wat in elkaar valt, brengt Psycho 44 deze met zodanig veel gevoel dat het publiek de concentratie niet verliest. Hun oproep om te dansen wordt beantwoord met een stevige moshpit voor het jongere publiek. Het iets oudere volk staat goedkeurend mee te knikken.

Temples (Mainstage)
Temples zien er niet alleen Brits uit, ze klinken ook op en top Brits. Ze omschrijven hun muziek als neo-psych, maar we hoorden toch vooral Britpop zonder meer. De band heeft weinig speciaals te bieden aan een reeds verzadigde Britpopmarkt. Vooral de stem van de zanger klinkt vrij bleek en doorzichtig. Ze missen het nodige vuur om hun muziek een niveau hoger te tillen. Ze halen hun ideeën bij Arctic Monkeys, dan weer bij Miles Kane. Maar slagen er niet in een eigen smoel op de muziek te plakken. Af en toe horen we ook wat Beach Boys tussen de noten door. Niet echt memorabel.

SX (Mainstage)
Dan maar snel door naar één van de Belgische sensaties van het moment: SX. Het lijkt wel alsof alle goeie muziek dezer dagen gemaakt wordt in en rond Kortrijk. Samen met Balthazar, Steak Number 8, Amenra en Goose zijn ook zij gekweekt in de voedzame muzikale bodem van Zuid-West-Vlaanderen. Eerder dit jaar zagen we SX al schitteren in De Kreun en we gingen ervan uit dat ze dat opnieuw zouden doen deze avond. Maar dat was jammer genoeg niet het geval. De eerste drie nummers deed SX wat we van hen verwachten. Met hun geheel eigen sound palmden ze het publiek volledig in. Maar wanneer ze dan wat gas terug nemen halen ze volledig de vaart uit hun set. Een semi-akoestisch, bijna-a capella nummer gaat volledig verloren. Het trekt het optreden volledig naar beneden. Het is pas bij “Black Video “(het voorlaatste nummer van de set) dat ze het publiek weer volledig in de hand heeft, maar dan is een groot deel van de set al gepasseerd. ‘Too little, too late’ dus. We weten dat ze beter kunnen en we blijven zeker fan. De volgende keer de opbouw van de set aanpassen aan de ruimte waarin het gespeeld wordt is geen overbodige luxe.

Amenra
We moeten het niet onder stoelen of banken steken dat Amenra dé reden is waarom we hier vandaag aanwezig zijn. Want wie deze Belgische hogepriesters al aan het werk heeft gezien, meerdere keren, weet dat ze nooit teleurstellen. En dat is als een garantie waar geen einddatum op staat. Net alsof je in het oog van een orkaan terechtkomt sleuren de repetitieve gitaarstukken je mee in het woeste diepe. De schreeuw van zanger Colin H van Eeckhout laat niets aan de verbeelding over, het is rauw, gebroken, tot op het bot. Amenra voelt nog weidser aan in een open ruimte. Het is daardoor ook aardser, agressiever, bruter. Net alsof de grond leeft, deel van de oneindige leegte wordt. Amenra beukt er als geen ander op los, en geven alles vanuit een zwart niets. Ze nemen je vast bij de haren en slingeren je alle kanten uit. Ze zijn de mythe die uit de as herrijst. Dood. Leven. Wedergeboorte. Ze wekken de energie van transformatie op, en dat vind je muzikaal terug in tempo, melodie en zang. Er is een begin, er is verwarring, er komt verandering, vernieuwing. De zwarte processie is zowel een marteling  als een zalving. Het zijn hoogdagen voor Amenrafans want in welke uithoek je je ook bevindt, zeker is dat ze ergens in de buurt de hemel doen losbarsten. Dag 1 rock herk eindigt …
Volgende week donderdag zijn ze te gast op Boomtown, en vervolgen hun –zo lijkt- oneindige tour met optredens in Utrecht, Ieper, Kiewit, Leffinge, Pont-A-Celles, Groningen, Eindhoven,… U begrijpt het wel … (Fleur)

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/rock-herk-2013/
Organisatie: Rock Herk