Festival Dranouter 2013 – zaterdag 3 augustus 2013
Festival Dranouter 2013
Festivalterrein
Dranouter

Op en Top Zomers – Op en Top Belgisch in de Kayam tent – Op en Top Geslaagd - Een uitverkochte tweede dag met 23000 bezoekers . De tweede festivaldag was niks anders dan een groots succes! Een amicaal, warm publiek ondersteunde de artiesten op Dranouter . Moet er nog … zijn?!

Een overzicht van ons parcours
Kayam Tent - Op en Top Belgisch
Het Gentse collectief Amatorski is altijd wel iets aparts en unieks . Heerlijke, fraaie, kunstzinnige  sfeermuziek door hun slepende , dromerige en donkere ritmiek . Amatorski heeft niet stilgezeten en liet horen wat we in het najaar bij de clubtour kunnen verwachten . De single “Come home” lijkt opgeborgen , maar met “Soldier” verloren ze de herkenbaarheid met het grote publiek niet . De songs baden in melancholie , rustiek en donkere romantiek door de lagen elektronica , laptops , keys , piano , aangevuld met (sobere) gitaar(reverbs)  en percussie . Ze vormen de soundtrack voor (ijzige) landschappen. Spannend en subtiel uitgewerkt zweverig materiaal, ergens tussen Sigur Ros, Portishead en Godspeed … Filmisch Bezwerend en Tegendraads,  gekenmerkt van  een sprookjes- en ‘spookjes’ geluid; dat nog beter tot hun recht kon komen in de kleine Clubtent . Want nu raakten ze net niet voldoende . Tegen het eind zwol de sound aan, klonken ze forser, harder en dreigender .

Het meeste volk was in de vooravond te zien met The Broken Circle Breakdown Bluegrass Band. Iedereen valt voor deze country soundtrack  van bandleider Bjorn Eriksson , die over een goed op elkaar afgestemde band beschikt, met een muzikale hoofdrol voor Johan Heldenbergh en Veerle Baetens . Country, bluegrass , gospel, het zijn geschreven nummers en verzamelde traditionals en covers; sfeervolle en uptempo prairiesongs op banjo , mandoline , dobro, contrabas , akoestische gitaar en steelpedal. Heldenbergh gidst ons door de nummers van de soundtrack, gezien elke song zo zijn verhaal had. Het deed beetje denken aan z’n countryprogramma op Radio 1.
Hij kon het overweldigend succes van de film en de muziek maar niet vatten. Samen met Veerle en de andere muzikanten overtuigden ze , al gooide een storende geluidsmix roet in het eten . Meteen werden we gedropt in die bluegrass/ coutrysfeer met “Will the circle be unbroken” , The boy who would’t …”, “Over in the gloryland” , de voorliefde voor hun artiesten als Lyle Lovett (“Cowboy man”) , de intieme “Sister Rosette” met z’n drietjes of de ‘salty dog’ verhaaltjes . Kijk, het publiek hield ervan , smolt en onthaalde z’n Bluegrass Band enorm. Handsclaps , arm – en lasso zwaaien injecteerden de sfeer. Band , acteurs en publiek genoten van deze trip. De emotionele  doorbraaksingle “If I needed you” werd tot op het einde bewaard . Eén zaak is zeker , met hen wordt de bluegrass/country en de uitlopers zydeco en cajun weer van onder het stof gehaald . En borrelde daar ergens niet de sfeer van de oude Dranouterdagen in de Biertent op!?

Op en Top Belgisch … Heren die er van in de begindagen bij waren zijn De Nieuwe Snaar . Jan De Smet en C° kon deze keer dan ook zijn band  aankondigen , die een heuse afscheidstournee ondernemen van hun dertigjarige carrière , de absolute top in het muziektheater! En daar zijn betere woorden voor , als kleinkunst, pop, rock’n’roll, chanson, entertainment, humor, acrobatie en cabaret, alles ineen! Een uitgebreid assortiment van  traditionele instrumenten , met Jean Blaute en Nele Paelinck als gastmuzikanten .
Ze brachten dus een mooi overzicht van hun oeuvre in een  uiterst toffe show , spektakel en muzikale diversiteit. Tussen de nummers de acrobatische kunstjes  van Geert Vermeulen, geholpen door een “Je t’aime , moi non plus” .
In hun overzicht houden we van hun spitsvondige woordspelingen , teksten en je komt dan wel ergens uit op smaakvolle songs als “Bij wie zou je willen wezen” met een Beastie Boys rap, “Feest”, “Een ijsje vanille”, “De schat van de farao”, “Postbode”,  “In de hemel geen Dylan” en tot slot “Een muzikant kan meestal niet dansen” . In 2014 houden ze er dus voorlopig mee op .

… En Dranouter rockt ! The Black Box Revelation zijn maar voor een handvol optredens te zien tijdens de festivalzomer . Na Rock Zottegem volgde Dranouter. Een stevig bord rauw , potig, zompig , smerig , vettig rocken ! Voor de eerste maal in Dranouter waren ze er, en hun rock’n’roll speelden ze strak en ongedwongen . Het sloeg overduidelijk aan.  Een energieke set, want er werd stevig en snedig doorheen het oeuvre gegaan. Af en toe een ‘kalmer moment‘, waar het bluesrockende  rootsaspect nog wat meer armslag kreeg. De twee, Jan en Dries, rockten als de beesten. Benieuwd naar het nieuwe werk in 2014 , die wel eens durfde door te sijpelen. “Set your heart on fire” en “I think I like you” , twee statements die vanavond op hun plaats waren.

En Shantel ? Die hebben ook wel iets met ons landje gemeen , want ze zijn graag geziene gasten en hun optredens zijn steevast een feestje! . Shantel & Bucovina Club Orkestar zorgden voor de vrolijke noot en een zigeunerfeestje, dier ergens z’n roots heeft in de Balkan. ‘Disko Partizani’ , ‘Planet Paprika’ zijn hun statements die ze telkens lanceren met een ongebreitelde energie, dynamiek , friste; een opzwepende, springerige explosieve ritmiek met positive feelings, bigsmilende gezichten en heupwiegende gypydanspassen . Welke song er nu ook passeerde laten we in het midden , maar toch even dit , het zijn funmakers met een (politieke) visie! En ze waren hier zeker op hun plaats om dag 2 Festival Dranouter af te sluiten.

… Maar er was nog meer …In de Clubtent stonden we stil bij volgende bands
Het sympatieke Nederlandse  Mister & Mississippi kwam aandraven met heerlijke dromerige songs , pakkende gitaarpartijen , kleurrijke keys en een harmonieuze meerstemmige zang . De nummers bouwden op , zwollen aan en durfden te exploderen .Naast de invloedssfeer van Local Natives – Fleet Foxes – Patrick Watson, Bon Iver en ons eigen Isbells , kwam Sigur Ros om de hoek piepen.

Ook het muzikaal talent Ewert & The Two Dragons uit Estland was meer dan de moeite . Hun licht huppelende indiefolkpop dwarrelt nog meer in dromerige sferen dan een paar jaar terug , toen ze meer kracht in de nummers staken . Ze krijgen kleur door de gedoseerde  toevoeging van keys, toetsen, xylo en speelgoedpiano.

Ook het Britse Stornoway speelde een reeks eenvoudig doeltreffende, dromerige indiefolkpoppende songs, die baden in de Britfolkrock , de onschuld van Belle & Sebastian, The Decemberists en de countryinslag  van John Denver en Fleet Foxes. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat de nieuwe plaat wat flets klinkt , en ook raakt de band wat minder nu , de sobere elegantie , de catchy vibes en de vocale pracht  blijven het handelsmerk. De band van sing/songschrijver Brian Briggs bracht een lieflijke luistertrip , maar prachtsongs als “Zorbing” en “Watching birds” zullen ze waarschijnlijk voorlopig niet meer schrijven.

Oysterband rond John Jones , die er gisteren ook al bij waren met June Tabor, sloten de Clubstage af . Hun traditionele Britfolkrock klonk broeierig, strak , gedreven, en de viool bood die emotieve push binnen hun concept .

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/dranouter-2013/
Organisatie: Festival Dranouter, Dranouter